JOLIES HEIJ weer eens even uit met eijlders op pad naar het hijgend hert der jacht ontkomen te breda

 

columniste er weer eens even uit met eijlders op pad naar het hijgend hert der jacht ontkomen te breda. al dat lijm- en papiersnuiven ten burele van de pom of het fluitekruidsnuiven ten tuinhuize is ook maar niks gedaan en gretig snoof ik voor de verandering de al te frisse buitenlucht op. de deur van het redactielokaal met een harde knal achter me dichtgeslagen na de laatste vermaning van de grote baas. ik kan me goed voorstellen wat de terk met jou te stellen moet hebben gehad gedurende jullie liefdesaffaire! schreeuwde hij woest. je houdt je heipalen stijf bij elkaar in plaats van ze losjes te laten wapperen voor munne totempaal! waar je ook al niet met je lipjes aan wilt sabbelen! en daar kwam het in bonte veren gestoken kontwiegende jonge ding bregje aangeparadeerd om haar kwakje in de kwispedoor te deponeren: je hebt wel es beter geschreven, hoor. het wordt waarachtig tijd dat je je tepelklemmen afstaat aan een jong hennetje als ik. en ze ontblootte haar lipjes waarop de baas zijn ritssluiting opentrok, maar ze was nog niet met me klaar.

hoho, een beetje meer respect voor verlepte pruimpjes in de menopauze, gaf de baas. laten we alles maar vergeven en vergeten as jullie meisjes munne eikel maar tussen de lipjes nemen voordat ma de jong zijn betaling in natura komt opeisen. effies geduld, munne geile reetveterrukker, sprak het wicht vertederd, eerst columniste afmaken. ik hoorde ook al dat alexandra van troje je niet heeft genomineerd voor de stichtsche venenprijs met je gedicht over de trouwe wachter, de molen die onderduikers in de oorlog voor gevaar waarschuwde en die jouw opa de burgervader van tienhoven hoogstpersoonlijk voor de sloop heeft behoed. ben je het likken van alexandra verleerd? of had je voor de verandering een echt goed gedicht geschreven? nu had ik er toch echt genoeg van. ik verkocht het wicht een zijdelingse en trok al haar veren een voor een uit, maar niet nadat ik in deur bakkes had geblazen: ga jij maar fijn alexandra en erika de stercke simultaan likken, snollennaaister!

erika die het heeft aangedurfd om utreg op de pom in de as te leggen! en het is waar: zelf ben ik meer in het tuinhuis, het redactielokaal of een slag in de rondte aan het troubadouren dan in utreg te vinden, het literaire klimaat verkeert er in zwaar weer met de alexandra’s en die buikdanser van paul de leeuw, maar het is mijn utreg en ik heb het alleenrecht om de stad af te fikken! nou ja, samen met peter le nobel dan. maar gentenaren motten niet aan utreg komen en de pom moet zoiets niet publiceren! waar zijn de nazis met hun censuur en boekverbrandingen als je ze nodig hebt? dit doet de deur dicht! en toen had ik dus de deur dichtgeknald en was naar breda getreind voor een middagje ongedwongen powezie van amsterdamse en bredase couleur locale. de man van marijke hooghwinkel die tenminste dankbaar was dat ik iets in zunne poesie-album schreef. het piepjonge hoofddoekje dat het moslimaleed zo prachtig verwoordde, de baas had haar lipjes erbij afgelikt. waar is die baas van jou eigenlijk? informeerde ton huizer, samen met jan wagenaar de einige rotterdammer in het hijgende café.

dat wil ik niet weten en jij ook niet, gaf ik en tolde verder door het roezemoezende hert waarbij me allengs opviel dat het servokroatiese leraresje steeds meer over de tong ging. welzeker, beaamde katelijne brouwer, zij was gisteren bij koekenbier in alkmaar en we waren allemaal onder de indruk van deze nieuwe ster aan ons toch al overvolle firmament. wie is dat? kwam robin veen. ze publiceert veel op facebook, zei ik, nadat de natuurgenezer haar uit het tuinhuis heeft verbannen viert ze triomfen door haar ongenoegen daaromtrent naar de wereld uit te schreeuwen en het gat van het niet meer de roosjes hoeven te begieten op te vullen natuurlijk. o? ben jij bekend met haar? heb je haar 06? en voordat ik b kon zeggen stond ik de toekomstige bewonderaars van het leraresje te managen en van gegevens van hun idool te voorzien. ik heb nog een gedicht over meisjesjurkjes! riep conrad van de wetering vanaf het podium. ook van naveltruitjes ben ik niet vies! maar er was geen hert dat nog luisterde.

 

 

drupsgewijs
 
ik dacht altijd dat je in mij lag te malen
hoe ik het malen van je kaken gadesloeg alsof ze de mijne waren
mijn sluizen wijdopen naar de wereld
die ik voor jou op handen droeg
onze voeten die in dezelfde richting gebaarden
wat doen stappen ertoe als je het vallen bent verleerd
als een organische trampoline, bungeejumpen aan de ophaaltouwen
van je armen, zo haalde je me altijd in
als het hart weer eens uit fladderen ging
ook op de woeligste baren bedachten we dezelfde horizon
spreek niet van schipbreuk, een vlot gaat zo lang te water
als de sloepen ruimen vol gedesillusioneerde katers verdragen
zoals de oceanen vervloeiden wij en werden week
tot wij over de horizon lekten als afzonderlijke druppels
kreeg jij contouren, ik het juiste perspectief
ik niet langer jouw gezicht, zo werd ik
 
een vreemde ander
 
 
Jolies Heij

 

 

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Uni-versiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRU-NA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 ver-scheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) * ‘JE BENT ERG MENS’ VAN POM WOLFF VERSCHEEN ALS WINDROOSDEEL IN SEPTEMBER 2005 EN WAS IN EEN MUM VAN TIJD UITVERKOCHT- *NIEUW WERK: TOEN JE STILTE STUURDE, 48 PAGINA’S WOLFFPOËZIE. VERSCHEEN OP 18 NOVEMBER 2006. ONLINE TE BELUISTEREN: ERIK JAN HARMENS INTERVIEWT POM WOLFF OVER ZIJN BUNDEL 'TOEN JE STILTE STUURDE' IN DE AVONDEN - VILLA VPRO http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/28361453/

Laat een reactie achter