VON SOLO de perfectionist oa over Robert Mapplethorpe,

POMgedichten presenteert de donderdag column:

VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!

Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.

 

‘Robert Mapplethorpe, een perfectionist’ Deze woorden sieren een poster van de Kunsthal die ik deze week door de stad heen zag hangen. Daarop een zelfportret van de kunstenaar. Kortom, als je naar de Kunsthal gaat kun je perfecte dingen gaan zien?!

 

Deel 178. Perfectionist

Perfectionisten. Onze wereld is er mee vergeven. Over het algemeen wordt het als excuus opgevoerd voor gedrag dat als zaken mislopen, leidt tot scheve gezichten. ‘Tsjah, ik kon er niets aan doen, ik ben nu eenmaal een beetje een perfectionist.’ Van die mensen die alles net te goed willen doen, vaak op een verkeerde manier in de ogen van anderen. En in zoverre klopt dat bij Robert Maplethorpe wellicht ook wel. Hij kon goed foto’s maken. Maar hij is niet mis te verstaan van ‘de verkeerde kant’.

Robert Mapplethorpe maakte vooral foto’s met een sterk homo-erotische lading, waaronder ook series van zwaar behangen donkere mannen en wat men vroeger leernichten noemde. Je kan er een mening over hebben, maar als je die opzij zet, dan kun je niet anders concluderen dat het vakmanschap is. Maar vakmensen zijn er wel meer. Het is een kenmerk van Mapplethorpe, maar niet wat hem artistiek onderscheidt. Dat is zijn thematiek wel, en die is heerlijk aanstootgevend.

En daar komen we bij de angel. Op de poster staat dat ‘Robert Mapplethorpe, een perfectionist’. Maar dat doet de artiest en zijn werk sterk tekort. En het perfectionisme is ook niet de crux. Maar waarom staat het dan wel op een poster? Dat is omdat de modale Nederlandse burger nog steeds niet om kan gaan met de thematiek van Mapplethorpe. Daar zouden de subsidies voor kunst beter niet heen gaan, als je het de man in de straat zou vragen. Maar perfectionisme is wel geaccepteerd, dus dan zetten we dat maar op de foto.

Wie zich verdiept in in de historie van Mapplethorpe zal kunnen concluderen dat zijn werk en plein publique in 1989 op diverse conservatieve plekken ter wereld ook al niet geaccepteerd was. En blijkbaar kunnen wij in ons tolerante Nederland ook nog steeds niet ‘Robert Mapplethorpe, pictures from a dark room’ op een poster zetten, maar moeten we af met ‘Robert Mapplethorpe, een perfectionist’. We durven zelfs aanstootgevers geen aanstoot te laten geven.   

Voor de brave conformist die de tekst voor de poster verzon heb ik maar één boodschap. ‘Had er dan tenminste ‘erectionist’ van gemaakt.’

 

 

VON SOLO

DICHTER, PERFORMER, COLUMNIST EN CINEAST

www.vonsolo.nl

 Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 

En volg VON SOLO ook op Facebook, Twitter en LinkedIn!!!

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Uni-versiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRU-NA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 ver-scheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) * ‘JE BENT ERG MENS’ VAN POM WOLFF VERSCHEEN ALS WINDROOSDEEL IN SEPTEMBER 2005 EN WAS IN EEN MUM VAN TIJD UITVERKOCHT- *NIEUW WERK: TOEN JE STILTE STUURDE, 48 PAGINA’S WOLFFPOËZIE. VERSCHEEN OP 18 NOVEMBER 2006. ONLINE TE BELUISTEREN: ERIK JAN HARMENS INTERVIEWT POM WOLFF OVER ZIJN BUNDEL 'TOEN JE STILTE STUURDE' IN DE AVONDEN - VILLA VPRO http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/28361453/

Laat een reactie achter