WILFRED ALLOY – de broer van willy alfredo – verzorgt dit weekend (geen wedstrijd) de tour de france voor U – met oa francoise hardy én het dukrootje van de dag – de zwakzinnige taalverminker die sadistisch genoegen schept in andermans ellende en ongemak (‘Prachtig die chaos’, ‘Daar blaast de Ier zich op, mooi om te zien’)

Posted on Posted in Geen categorie

 

Etappe 13 vr 14-7: Saint Girons – Foix (101,0 km, bergen)

 

“Nóg een Pyreneeënetappe? Bergje dan maar. Zoiets woordjongleerde Van Veen vanochtend in de ontbijtzaal van hotel Le Chanteur Triste. Geen reacties. En huiswaarts fiedelde onze pierrot op zijn circusknie-eenwieler. Etappe 13 samengevat: Mollema aan het elastiek. HvdD: ‘Eindelijk Lammertink die hadden we tijden geleden al opgeschreven wanneer zou die komen nou daar is-tie’ (zonder interpunctie want zo snel uitgesproken) verliest met een banddikte verschil van ‘Wat zegt dit over de courage van Contador?’ Kontadors Koeraaazjuh en andere gedichten. Allitereert lekker. Herbert raapte zich op na het dipje van gisteren onder de zweepslagen van zijn collega. Van Maarten ‘met het mes tussen de tanden’ Dukroot, de zwakzinnige taalverminker die sadistisch genoegen schept in andermans ellende en ongemak (‘Prachtig die chaos’, ‘Daar blaast de Ier zich op, mooi om te zien’), nu maar weer een niet-levensbedreigende kwoot inzake wieleroverpeinzingen: ‘Er zitten jongens in die denken van even kijken hoe het uitpakt’. De korte doch zware etappe zit er gelukkig op. In zijn commentaarhok speelt de kleine Herbert in gedachten met wat achtergebleven treintjes en Dukroot hangt verderop tussen andere onfrisse jongens aan het epologisch verantwoorde zuurstofapparaat na 101 km naadloos vreeswekkend bergopgewauwel.  Er is deze vrijdag overigens, naast het gebruikelijke koersleed, sprake van enige collaterale schade, weinig alledaaags en niet direct door de tourkaravaan aangericht. ‘Effe een bakkie doen’, ik hoor haar het boven op die berg in haar beste Frans nog zeggen, de jonge Française Françoise, die in haar eentje op vakantie was. ‘Le premier malheur du jour: la remorque qui s’en va’, fluisterzong ze me achteraf wat sip toe. Ook de Tour de Françoise wacht op niemand. Maar… wel op mij? Ach, waar kende ik haar toch van? Okee, gezellig, kom er maar in, Wil, je mag ‘los’ over het incident, dat ons opnieuw het verwoestende vermogen der graviteit doet beseffen.”

 

ROEPT U MAAR
 
“Volle bak!”
 
Massief, gevuld, omvangrijk. Hij rolde onbemand.
Een losgeslagen aanhangwagen, in een kroeg beland.
Hij ging me daar toch dalwaarts! Beladen tot de nok.
Veel sporen van vernieling die hij op zijn route trok.
Hoe dit nu kon gebeuren is altijd nog de vraag.
Maar zeker kun je spreken van een ‘volle bak omlaag’.
Die kroeg moet afgebroken. Let wel: niet óns café.
Nee, we zitten hier gezellig en we zitten hier…
 
“…okee.”
 
Dat kán beter.
 
“Okeeeeej!!”
“Volle bak naar binnen die bieren!” [hahaha]
“Regisseren en doseren doen we later wel!” [hahaha]

[Top 3 algemeen orangement: 25. Mollema +40.40, 43. Minnaard +1.11.27, 58. Ten Dam +1.19.41]

 

 

Le premier bonheur du jour, c’est un ruban de soleil
Qui s’enroule sur ta main et caresse mon épaule
C’est le souffle de la mer et la plage qui attend
C’est l’oiseau qui a chanté sur la branche du figuier

Le premier chagrin du jour, c’est la porte qui se ferme
La voiture qui s’en va, le silence qui s’installe
Mais bien vite tu reviens et ma vie reprend son cours
Le dernier bonheur du jour, c’est la lampe qui s’éteint.

 

 

 

Share This:

Geef een reactie