LISAN LAUVENBERG; “Ik kende een man die bang was voor de post.”

Wat de postbode vreest
 
Ik kende een man die bang was voor de post. Hij maakte nooit zijn brievenbus open en las zijn post niet. Daar kreeg hij hulp voor. Want het is een erkende stoornis. Iemand ( een gespecialiseerde hulpverlener) kwam elke maand en betaalde zijn rekeningen, gooide drukwerk weg en zorgde voor de afhandeling van de binnengekomen post. De man verhuisde vaak. Want hij hoopte dat de postbode hem dan niet meer kon vinden. Maar wat als je werkelijk geen huis, geen thuis, geen adres meer hebt, omdat alle gebouwen waar je ooit gewoond hebt vernietigd zijn door een gruwelijke oorlog. Als je nooit meer terug kunt naar vroeger en ouders en familie verdwenen zijn door vernietigende bommen. Alles weg, voorgoed.
 
 
Vandaag zag ik een indrukwekkende aflevering van Hier is Adriaan van Dis. Met de Syrische dichter Ghayath Almadhoun & Anne Vegter onze dichter des Vaderlands.
 
Hun woorden waren prachtig&krachtig&pijnlijk&alles
 
En ik kan het niet mooier zeggen dan Van Dis, hoe poëzie doordringt in je wezen.
 
Kijk het terug.
 
En als je dat niet kan op je tv kom dan naar mij, dan kijken we samen. Huilen we samen. Van Dis was heel erg ontroerd en met zijn zere gebroken pols ineens ontzettend kwetsbaar, maar wat was dat mooi om te zien.
 
In zijn gesprek met Stephen Fry, die hij als Zijn Griekse God ziet, was zijn beschaafde belezenheid en zijn vermogen tot bewondering ook weer de basis van een ongelooflijk mooi gesprek.
 
Daarna wilde ik alleen maar lezen en nadenken en vond in de bundel
 
Zo’n gelukkige dag – Dichters voor Amnesty International uit 2005 het gedicht dat in de foto staat afgedrukt.
 
Wanneer wordt de wereld nou toch eens veilig en mooi? De miljoenen vluchtelingen blijven maar zoeken naar een huis, een thuis, een adres waar de postbode hun weet te vinden.
 
Laat Pandora’s doos toch eens dicht en geniet van alle verschillen, van alle imperfecties, van alle mensen.
 
Stem niet links, stem niet rechts, stem met de kleur van je hart.
 
 
© Lisan Lauvenberg
9 maart 2018

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Uni-versiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRU-NA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 ver-scheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) * ‘JE BENT ERG MENS’ VAN POM WOLFF VERSCHEEN ALS WINDROOSDEEL IN SEPTEMBER 2005 EN WAS IN EEN MUM VAN TIJD UITVERKOCHT- *NIEUW WERK: TOEN JE STILTE STUURDE, 48 PAGINA’S WOLFFPOËZIE. VERSCHEEN OP 18 NOVEMBER 2006. ONLINE TE BELUISTEREN: ERIK JAN HARMENS INTERVIEWT POM WOLFF OVER ZIJN BUNDEL 'TOEN JE STILTE STUURDE' IN DE AVONDEN - VILLA VPRO http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/28361453/

Laat een reactie achter