innige beelden van alja spaan en jan kal opgedoken in de wijngaardtuin in haarlem

 

Zondag poëzie en muziek van De Haarlemse Dichtlijn, in de goed verscholen Wijngaardtuin met Jarl van Maltha, PM Delèfre & Koek, Alja Spaan, Jan Kal, Pom Wolff, Azar Tishe en Anneruth Wibaut en Stuifzand met Marten Janse

en we kregen waarvoor we kwamen. haarlem altijd moeilijk parkeren – en de ideale locatie voor een uniek evenement met kunstenaars (beeldend) en kunstenaars (dichtend en zingend). en jawel hoor ook nog publiek. ondanks de renate D herdenking in dat zelfde haarlem en de grote fanfare op de groote markt met een of twee oos. lekker weer ook. witte wijn uit pakken nootjes op de tafel. Maltha en Delèfre de hand geschud, een weerzien – vroeger waren het dichters nu liedjesmakers – en het klonk verdienstelijk op de laatste meezinger na. net een te hoog EO gehalte – daar moeten de jongens nog effe aan schaven. iets met vrede zongen ze. maak er vrete van – altijd goed.

De Haarlemse Dichtlijn organiseerde het gedeelte met de dichters – net niet te veel net niet te weinig de beminnelijke alja spaan nog even mee gesproken – over het leven en hoe we graag aan het leven hangen – over dorpen en steden – over twintigers en dertigers – marten janse voor de gelegenheid ook al aan de singersongwriting – presentatie ook door hem en organisatie. anneruth wibaut lid van de dichtlijn trad op met stevige verzen – zelf woonachtig in haarlem – geheel verdwaald voor aanvang van de manifestatie. pom riep ze – wijs mij de wijntuin – kind riep ik jij bent mijn op straat gevallen roos – ik reikte haar de hand – sleurde der mee het hek door – langs de kunstwerken – ja die ga je later maar bekijken kind – nu is het tijd voor jouw poëzie! en zo geschiedde.

jan kal de keizer van de sonnetten deed er zes. alle zes goed. de aanmoedigende knikjes na mijn optredens deden me goed. jan kal houdt ook van minder in een vorm gestampte woorden. gelukkig maar. hoewel zijn poëzie in sonnetten nog altijd zo natuurlijk en onnadrukkelijk klinkt – dat de rederijkersvorm in zijn werk verscholen lijkt als de wijngaardtuin in haarlem – mooi werk jan – dank je wel.

wat nog meer allemaal. de vrij willige juffrouw in de koffie tent was zo aardig dat ik haar uit haar tent wenste te lokken – maar het bleef bij aardige woorden. azar tishe met perzische woorden en veel natuur erin. martin janse deed liedjes in een combinatie met muzikanten tot slot – prachtige klarinetklanken klonken door de tuin – ik ga nog een wit wijntje halen hoor sprak ik poëtisch bij die vrij willige mevrouw in de koffietent. en zo weer terug naar amsterdam. haarlem is mij meer dan lief.

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter