Geen categorie

innige beelden van alja spaan en jan kal opgedoken in de wijngaardtuin in haarlem

 

Zondag poëzie en muziek van De Haarlemse Dichtlijn, in de goed verscholen Wijngaardtuin met Jarl van Maltha, PM Delèfre & Koek, Alja Spaan, Jan Kal, Pom Wolff, Azar Tishe en Anneruth Wibaut en Stuifzand met Marten Janse

en we kregen waarvoor we kwamen. haarlem altijd moeilijk parkeren – en de ideale locatie voor een uniek evenement met kunstenaars (beeldend) en kunstenaars (dichtend en zingend). en jawel hoor ook nog publiek. ondanks de renate D herdenking in dat zelfde haarlem en de grote fanfare op de groote markt met een of twee oos. lekker weer ook. witte wijn uit pakken nootjes op de tafel. Maltha en Delèfre de hand geschud, een weerzien – vroeger waren het dichters nu liedjesmakers – en het klonk verdienstelijk op de laatste meezinger na. net een te hoog EO gehalte – daar moeten de jongens nog effe aan schaven. iets met vrede zongen ze. maak er vrete van – altijd goed.

De Haarlemse Dichtlijn organiseerde het gedeelte met de dichters – net niet te veel net niet te weinig de beminnelijke alja spaan nog even mee gesproken – over het leven en hoe we graag aan het leven hangen – over dorpen en steden – over twintigers en dertigers – marten janse voor de gelegenheid ook al aan de singersongwriting – presentatie ook door hem en organisatie. anneruth wibaut lid van de dichtlijn trad op met stevige verzen – zelf woonachtig in haarlem – geheel verdwaald voor aanvang van de manifestatie. pom riep ze – wijs mij de wijntuin – kind riep ik jij bent mijn op straat gevallen roos – ik reikte haar de hand – sleurde der mee het hek door – langs de kunstwerken – ja die ga je later maar bekijken kind – nu is het tijd voor jouw poëzie! en zo geschiedde.

jan kal de keizer van de sonnetten deed er zes. alle zes goed. de aanmoedigende knikjes na mijn optredens deden me goed. jan kal houdt ook van minder in een vorm gestampte woorden. gelukkig maar. hoewel zijn poëzie in sonnetten nog altijd zo natuurlijk en onnadrukkelijk klinkt – dat de rederijkersvorm in zijn werk verscholen lijkt als de wijngaardtuin in haarlem – mooi werk jan – dank je wel.

wat nog meer allemaal. de vrij willige juffrouw in de koffie tent was zo aardig dat ik haar uit haar tent wenste te lokken – maar het bleef bij aardige woorden. azar tishe met perzische woorden en veel natuur erin. martin janse deed liedjes in een combinatie met muzikanten tot slot – prachtige klarinetklanken klonken door de tuin – ik ga nog een wit wijntje halen hoor sprak ik poëtisch bij die vrij willige mevrouw in de koffietent. en zo weer terug naar amsterdam. haarlem is mij meer dan lief.

Share This:

Geef een reactie