Geen categorie

frans terken, rik van boeckel en cartouche winnen de enig echte virtuele zondagochtend trofee op pomgedichten – naar een regel van de brunaprijswinnaar en festina lente finalist abdul broekema ‘deze wond is mijn huis geworden’

dank je wel aan de inzenders. geen makkelijk thema deze week en de jury niet barmhartig.  soms heb je dat – als je de commentaren leest blijven er drie winnaars over – ik maak geen verschil – frans terken, rik van boeckel en cartouche mijn felicitaties.  het is toch van een grote bijzonderheid dat in nauwelijks 24 uur zoveel poëzie te voorschijn wordt getoverd – elke week kijk ik er weer met bewondering naar. zie de commentaren dan ook alleen maar als opbouwend – en leg ze naast je neer als ze niet passen.

 

PETRA MARIA helemaal tiny

FRANS TERKEN ze breken de muren om je heen af

CARTOUCHE in het lidteken bezig

JOLIES HEIJ behandel mij met veren

RIK VAN BOECKEL er is zoveel

MAJA COLIJN met pijn

JAKO FENNEK bijt

 

wie wint de enig echte virtuele  zondagochtend trofee op pomgedichten – naar een regel van de brunaprijswinnaar en festina lente finalist  abdul broekema ‘deze wond is mijn huis geworden’ ?

welke wond is uw huis? lieve dichter – een mooie regel van abdul – iets met iets van pijn erin deze week het thema – een open wond nog? wellicht – waarin is het goed wonen of wentelt de dichter zich nog graag?  – waar zouden we zijn zonder pijn? rijmt sinterklaas – ach we lezen graag van de pijn en hoe de dichter met pijn omgaat – zodat er toch nog in te wonen valt. u kent de regels: inzenden voor zondag half 11. het commentaar is verzekerd. stuur in onder ‘contact’. (zie hierboven in de zwarte kolom) – of op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst.

 

dat nooit weer morgen is in ander licht

de zon verbloemt
heelt alsof er niet gebroken is
ontdekt de oude tekens van thuis
besta in mij – ik draag je
langer dan een vrouw
kan dragen bij me
ben alle maanden bang

ze vieren feest yasmin
ze vieren mens
om wie zich zelf genot bereidt
in vrouwen snijdt
je vertelt me van teveel
van vroeger
je vraagt wat doe je met teveel
te vroeg vertrekken om te laat te zijn

ga met me mee
ik wil je adem halen
omdat ik de talen ken
die we samen spreken
zuurstof nodig heb
.
pw

alles is zo groot

geef mij ook maar een tiny huis
met een tiny leven en tiny
zorgen aan de tiny waslijn

waar ik met jou mijn tiny liefde
kan delen als jij met je tiny lijf
op bezoek komt

dan wil ik later tiny
sterven en tiny verdriet verspreiden
door de tiny leegte die we achterlaten

geef mij ook maar zo’n tiny
leven
want alles is zo groot

 

PetraMaria

 

prachtige regel van abdul, prachtig thema, prachtige inzendingen – eens lezen in welke wond de dichter nog wel wil wonen – zijn te huis kan vinden. moeilijk thema ook. volgens mij houdt petra maria het klein vandaag. zonder nadruk weet ze toch zeker 10X het woord tiny te verbergen in haar gedicht zonder dat het woord er ergens uit springt – mis het woord wel in de titel. maar was de regel niet dat dichters als ze wat willen zeggen het woord op zich niet gebruiken. in een gedicht over eenzaamheid gebruik je het woord eenzaam of eenzaamheid niet. dat laat je aan de wetenschapper of de verhalenverteller. petra vergat even dat er ook nog  lezers zijn. dat zal het wezen. dat ze voor zichzelf de repeteerwekker aanzet is een goed recht – voor dementen in een bejaardeninrichting werkt deze tekst ook. er is niet mis met de regels – als we alle herhaling weghalen – mager de taal als jan svp:

geef mij ook maar een huis met een  leven en zorgen aan de waslijn waar ik met jou mijn  liefde kan delen als jij met je lijf op bezoek komt dan wil ik later sterven en verdriet verspreiden door de leegte die we achterlaten

 

 

Hofkapel

Deze binnenplaats vult zich met ongehoorde muziek
grandioos harmonisch zijn de stellingen betrokken
de hof ziet geel en blauw van hawaïhemden
als roepen ze zo zomer op

bereikt mij een onzalige tijding
die ijskoud op ribben en hart slaat
van muziek naar ziekte
evenveel letters maar met heel andere waarde

weer en opnieuw een lichaam een
mens aangetast door atypische insluipers
dissonanten die wrang de klank verkleuren
ze breken de muren om je heen af

het uitgewoonde te lijf gaan
tot op de draad doorleven
hoe het me de dagen niet verziekt
hoop zwelt tot orkestrale sterkten aan

FT 16062018

 

‘evenveel letters maar met heel andere waarde’ – hoe de eenheden samen te klinken door een dichter – zo.  mooie op en aanzet frans. voor mij zit er nog net teveel verhalend proza in – als bij die twintigers die geen poëzie meer schrijven – in zoverre een zeer zeer modern gedicht – maar laat je niet aansteken – hier lezen we liever poëzie dan proza. en nantuurlijk zit er muziek – uhh sorry  al poëzie in –

 

van muziek naar ziekte
evenveel letters
maar met heel andere waarde
weer en opnieuw een lichaam
ze breken
de muren
om je heen af
het uitgewoonde te lijf gaan
tot op de draad
doorleven

 

Hechting

Het is tijd voor dagopname onderhand
vanwege een en ander niet helemaal haaks

ontschroeven geboden nu de windingen
in de war, de kop begint te tollen en te hellen
naar links en rechts het niet meer bij kan benen

doldraaien dreigt, een aan de wandel gaan
en zich repeterende breuk – fractuur

die botweg ruimte wil , tot groei geraken
in schroef verankerd hangen in pijlers van pijn

vastbesloten mij over te geven aan de snee
zweer ik bij bondage als beste kameraad – waarbij
haar zuigmond als trekker werkt voor tanend bloed

en verzonken kloppen – aan het licht gebracht –
kan winnen aan gewicht, verbinding vinden

in de holte van het gewricht – mijn midden –
hands- en wortelbeen tegen haar schaamstreek

in het openleggen van- haar mond, mijn pols
alleen in het lidteken van de wonde
weet ik wat wonen is

16-06-2018
Cartouche

 

tsja – enige seksuele lading valt niet te ontkennen – als  ik het goed lees – in haar wond – laten we het zomaar noemen valt er nog wel lekker te wonen. het is of we jan arends zelf aan de lijn  hebben.  cartouche heeft meer woorden nodig – maar ach eenmaal opgenomen vallen de woorden er wel vanaf – keren we terug tot de kern – we komen je allemaal opzoeken beste cartouche – toestanden toch altijd weer toestanden daar achter in braband – wel fijn dat we cartouche nog hebben anders zouden we helemaal niet meer weten wat daar in al die schuren plaatsvindt. een opmerkelijk gedicht – zo in deze preutse tijden.

 

na de kwetsuur
.
in mijn wonden ben ik thuisgekomen
dus kwets mij niet verder, in de ontluistering
.
graaf ik mijn diepste grachten, dus kruisboog mij niet
in scherven zie ik de zon, dus brandmerk mij niet
.
in études hoor ik pijn, dus speel niet met mij
in water zie ik het bleekmiddel, niet het aquamarijn
.
dus schilder me niet te fijn, prent me in
opdat ik jou ook enige schade toebreng
.
in het krassen van pennen hoor ik de waanzin
dus tatoeëer me niet, behandel me met veren
.
in zonsondergangen proef ik het bloed, dus laat
mijn dagen grijs zijn als kauwgum
.
in de feestelijkheden bespeur ik verdriet, dus zet
geen puntmuts op en slik de confetti in
.
in jouw liefde voel ik pijn, dus hou het hart
onder de tong en laat regen gewoon regen zijn
.
de wolk die op mijn schedel drukt, het litteken
op de plek die geen zwachtels behoeft
.
Jolies Heij
.

een ronduit mannelijk gedicht – gekozen is hier voor de opsomming. en ze is taalvaardig genoeg – zo kan ze nog wel uren doorgaan. maar het mechanisme zit de ware poëzie in de weg – op enkele momenten na: ‘behandel me met veren’ is een hele aardige en ‘slik de confetti in’ ook. bovendien is het me allemaal te veel IK. en mijn IK is het niet. ik voel geen wolken op mijn schedel drukken. ik wil  in zonsondergangen geen bloed proeven – het is me allemaal veel te much en bij elkaar gezocht – onecht en gemaakt –zo een gijs ter haar heeft daar ook een handje van – op den duur heb je het zelf niet meer door dan wordt het zielig dus oppassen jolies – jan arends is het ware – was het ware authentiek en kaal.

 

De zwaan van Amsterdam
.
Zo hij passeert in één oogopslag
de zwaan kiest eieren voor haar geld
likt de zonden af die zij niet kent
.
wie de boot heeft gemist
zag haven en natuur niet samengaan
zij maalt er nimmer om
.
kijkt niet om naar het voorbijgaand mensdom
voor haar zijn het buitenstaanders
zij hebben de zwanenhals niet eens gezien
.
want er is zoveel
want er is zoveel
om te beleven
zonder te ontdekken
wat een hoofdstad te bieden heeft.
.
Rik van Boeckel
15 juni 2018
.

de stervende zwaan in een ander licht geplaatst in het licht van rik van boeckel. opgewekt, troostrijk en optimistisch licht gehouden. mooi!

ZIEL
.
door bochten van krochten
schreeuwt: moord brand
trek de pleister er af
oh zwaluwstaartje, toe
laat me voelen..
.
het krochtvocht
zich tot korst gevormd
legt met één ruk bij prikkelarm
oud zeer weer open en bloot
laat haar wentelen keer op keer
in veilige schoot van
.
pijn pijn pijn
.
Maja Colijn

wil ik dit lezen op mn eigen zondagochtendje van de wondvocht en de korsten – vandaag even niet – ik ben nog even culinair bepaald  na mijn bezoek aan le restaurant gisteren in de frans halsstraat in de pijp. en ik wil nog even nagenieten. maja denk asjeblieft aan de maag van de lezer.

hallo die pom,

hier een mooie zondagmorgen. net een lekker vers meergranenbroodje gehaald. dat is ook beter, want anders bijt ik haar weer, en dan komen we niet van de blauwe plekken af. zo zie je maar, het is altijd oppassen geblazen.
heb het fijn, beste pom, geniet de dag en laat de bomen praten.
groet van jako

sporen

zeg mij waar ik je bijten mag
of liever nog
wijs mij de plekken die je dierbaar zijn
waar ik een wond mag maken
waarvan de sporen als een tatoo
voor altijd zullen blijven

verlegen wijst ze mij de weg
en laat me doen
opdat geen mens zal wissen
dat ik daar was
bewezen door een teken van bezoek
gezet als een trofee op de mount everest

jako fennek

.

dit tafereeltje zouden we graag en liever live meemaken. poëzie is het niet. sorry jako.

Share This:

4 gedachten over “frans terken, rik van boeckel en cartouche winnen de enig echte virtuele zondagochtend trofee op pomgedichten – naar een regel van de brunaprijswinnaar en festina lente finalist abdul broekema ‘deze wond is mijn huis geworden’

  1. alles is zo groot

    geef mij ook maar een tiny huis
    met een tiny leven en tiny
    zorgen aan de tiny waslijn

    waar ik met jou mijn tiny liefde
    kan delen als jij met je tiny lijf
    op bezoek komt

    dan wil ik later tiny
    sterven en tiny verdriet verspreiden
    door de tiny leegte die we achterlaten

    geef mij ook maar zo’n tiny
    leven
    want alles is zo groot

    PM

  2. Hofkapel

    Deze binnenplaats vult zich met ongehoorde muziek
    grandioos harmonisch zijn de stellingen betrokken
    de hof ziet geel en blauw zvan hawaïhemden
    als roepen ze zo zomer op

    bereikt mij een onzalige tijding
    die ijskoud op ribben en hart slaat
    van muziek naar ziekte
    evenveel letters maar met heel andere waarde

    weer en opnieuw een lichaam een
    mens aangetast door atypische insluipers
    dissonanten die wrang de klank verkleuren
    ze breken de muren om je heen af

    het uitgewoonde te lijf gaan
    tot op de draad doorleven
    hoe het me de dagen niet verziekt
    hoop zwelt tot orkestrale sterkten aan

    FT 16062018

  3. Hechting

    Het is tijd voor dagopname onderhand
    vanwege een en ander niet helemaal haaks

    ontschroeven geboden nu de windingen
    in de war, de kop begint te tollen en te hellen
    naar links en rechts het niet meer bij kan benen

    doldraaien dreigt, een aan de wandel gaan
    en zich repeterende breuk – fractuur

    die botweg ruimte wil , tot groei geraken
    in schroef verankerd hangen in pijlers van pijn

    vastbesloten mij over te geven aan de snee
    zweer ik bij bondage als beste kameraad – waarbij
    haar zuigmond als trekker werkt voor tanend bloed

    en verzonken kloppen – aan het licht gebracht –
    kan winnen aan gewicht, verbinding vinden

    in de holte van het gewricht – mijn midden –
    hands- en wortelbeen tegen haar schaamstreek

    in het openleggen van- haar mond, mijn pols
    alleen in het lidteken van de wonde
    weet ik wat wonen is

    16-06-2018
    Cartouche

Geef een reactie