Geen categorie

RIK VAN BOECKEL vanuit Rømø. Denemarken- ‘met jou wil ik geen verleden zijn…’

Pom, hier mijn volgende reisgedicht: van Drenthe via het ene Waddeneiland- Schiermonnikoog- naar het andere- Rømø.
Alle zekerheden even weg na het overlijden van een vriend, de enige zekerheid die blijft is dat het leven wel eindig is maar dat men het zou moeten vieren, zo lang als het duurt. Al kan niet iedereen dat en zit men elkaar te veel en te vaak dwars, smelten relaties als sneeuw voor de zon zoals ook blijkt uit Van Solo’s laatste column.
Maar het leven is niet kort. Dat vind ik zo’n negatieve uitdrukking.
En net als Jolies Heij ben ik hoogsensitief maar geen psychiatrisch geval. Mijn redding, mijn troost, mijn passie is de muziek, nog meer dan de poëzie. Ik hou niet van heavy en death metal, gothic, punk, hardcore maar van muziek met een warme en ritmische uitstraling: van Afrikaans, salsa, Cubaans, Kaapverdisch, Braziliaans, flamenco tot soul, funk, hiphop (niet de gangsta style), fado, Eagles, Coldplay ea.

Groeten uit warm Denemarken, waar het nu rond de 28 graden is.

Groeten,

Rik

Het reizende ritme

Het leven trekt weg uit een vriend
met een hart vol rouw op pad
door het Drentse land het podium op
het podium af het ritme tikt door

sneller op Schier met de Mandingue
uit Senegal Mali Burkina Ivoorkust
de handen tikken als slagen van goud
het djembé hout verslaat de ritmiek

balafoon kora en talking drum
dansende harten van zilver
soms keert de rouw de gedachte terug
herinnering in verdriet gegoten

zo snellend met Salif Keita op radiotoon
over de autobahn naar Cuxhaven
langs Danevirke Schleswig Flensborg
naar Deense wadden op Rømø

de zomerdans van hitty zon
legt de djembé geen beperking op
proostend op leven en dood
slapen dromen rustig door

zingt de dichter de gulden regel
met jou wil ik geen verleden zijn
nu in het heden zo in de toekomst
de dageraad van ons leven verstaan.

 

Rik van Boeckel
9 augustus 2018.
Rømø. Denemarken

Share This:

Geef een reactie