Anne Borsboom: ‘Het oorlogt in mijn land…in dit land dat bekend stond als een goed land, met aandacht voor later…’

Anne Borsboom schreef die prachtige regel op FB – ‘het oorlogt in mijn land’- op mijn verzoek schreef ze het gedicht verder zodat we weten wat we wisten en er betere tijden bij denken al weten we wel beter. dank je wel Anne, verblijvend in frankrijk – vanavond moeder van nederland


Het oorlogt in mijn land
 
ik oorlog zonder dat er een oorlog uitbreekt
schik in de minne, laat mij de ‘minne’
geef de ander het voordeel, bij twijfel stil
 
jij oorlogt om onrecht
 denkt aan anderen
en nog altijd pijn om wat was
 
hij oorlogt om tralies dikker dan de verf
die de nachtwacht deed glanzen
omdat schijnglans dieper de  eeuwen in drong
 
zij oorlogt om een tijdklok
die avonden bepaalt,  hoe dichtbij een sirene
 een bel die minnaars verjaagt naar binnenshuis
waar kinderen, waar moeder de vrouw
 

waar het huis te klein, de lessen te complex
voor vaders en moeders die het al moeilijk redden
in dit land dat bekend stond als een goed land,
met aandacht voor later en het moment
 

wij oorlogen uit wanhopigheid
want wie weet waar goed te doen,
virussen zijn sterker dan toen
wij bang waren voor de Russen

 
jullie oorlogen tot er een bom valt
 op een raam kleurloos
want wat daar achter
bomt jullie niet.
 

 
Anne Borsboom

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Doe mee met de conversatie

2 reacties

  1. – het oorlogt in mijn land- doet mij denken aan de tennisleraar wil melker.
    enkele recente voorbeelden uit diens onnavolgbare werken:
    ‘je beduusde mij’
    ‘je korrelde zandsteen’
    ‘ze dauwde iedere dag haar huisje’
    ‘ze parelmoerde flitsend zonlicht’
    maar dat anne, nu in la douce france, straks meedoet aan roland garos, nee dat geloof ik niet

    1. hahaha ‘de tennisleraar wil melker…’ – was dat niet de figuur max die onze ROOP van texel nog eens in een valse hoedanigheid als een geile dame het hoofd op hol bracht? met zijn korrelende zandsteentjes en parelmoerende zonlichten? hahaha

Laat een reactie achter