in het archief: DE WEEK VAN…….. ANNE BORSBOOM IN 7 GEDICHTEN – elke dag 7 dagen lang berichten uit douce france

Home Forums in het archief: DE WEEK VAN…….. ANNE BORSBOOM IN 7 GEDICHTEN – elke dag 7 dagen lang berichten uit douce france

Dit onderwerp bevat 0 reacties, heeft 1 stem, en is het laatst gewijzigd door  Pom Wolff 2 maanden, 3 weken geleden.

  • Auteur
    Berichten
  • #6445

    Pom Wolff
    Sleutelbeheerder

    DE WEEK VAN…….. ANNE BORSBOOM IN 7 GEDICHTEN – elke dag 7 dagen lang berichten uit douce france – de laatste dag – ‘onder mijn bed liggen dagdromen van toen er nog zon was – geef terug die zomer beste god’

    Disco vanuit verre dorpen, op de camping een bingo
    later op de avond een prijs…
    .
     
    Zaterdag, avond, donkere tafel
    achter het raam zien sterren hoe pogingen
    bij poging blijven, hoe een
    kleine kerstboom nu
    zoetjesaan de kachel warmt
     
    tussen regels door haar mezzo
    naast koorgezang de vrouw
     
    ik vraag mijn buurman van destijds
    ‘maar Joost, hoe gaat het met jou?
    Ik mis stemmen die klinken
    als een koor dat klopt als een buurtschap
    dat ik had met jou
    met jullie, met mijn buurt…’
     
    in dit godverlaten oord
    winterslaapt een kerkuil
    onder mijn bed liggen dagdromen
    van toen er nog zon was
     
    geef terug die zomer beste god
     .
    Anne heeft pomgedichten een prachtige week geschonken – een rijk boeket uit het noordfranse. na elbert anne. een week lang genieten.  een week van zacht verlangen en onderweg zijn – dank je wel Anne.
    .

    mijn lichaam is hier

    mijn hart ligt daar –

    zo zal ik altijd onderweg zijn

     

    misschien

    dat ik daarom zo graag naast je zit

    en nergens aan wil komen

     

    pw

    onze lieve ANNE BORSBOOM verzorgt 7 dagen lang in 7 gedichten de week van ANNE. ze stuurt haar gedichten vanuit ‘een cafe met paardenlotto’. “de mensen hier zijn aardig, de ruimte er omheen wijds, het eten heerlijk…” schrijft anne mij vanuit verre streken links boven vanuit douce france – waar ze verblijft – al maanden verblijft. “Ik woon alweer een jaar in een gehucht in Frankrijk, zonder internet en telefoon.”

     

    .

    Vrijdag: Geen vlees, maar vis…

      

    Chaos

    In pluchen gordijnen glipte haar verleden

    twee keer om de tafel, terug en weer

     

    glijden haar handen met de vleug en tegen

     

    ze ruikt zuurachtig en legt haar tanden in de soep

    onder de wollen rok zuchten dampen van verwarring

     

    toch luchten ze op

    .

    Donderdag:

    Marktdag in Hesdin. Couscous, tartiflette,

    choucroute… de kok kookt, de schrijver schrijft

     

    Farid Farjad-violin man cry

     

    waren zijn handen gewassen

    had hij niet gebeten

    in prikkeldraad

    had hij zich achter de rug

    van zijn moeder

    verscholen

    voor bloempotkappers

    voor de glazen ogen van zijn zus

    voor gekromde tenen

    was hij groter geweest

    dan de buurjongen op het schavot

    had hij, ja had hij

    dan had hij

    niet gelachen om de duif

    die met hem meehuilt om vandaag

    Pom ik hoop dat het goed doorkomt.

    Is toch raar om in een cafe met paardenlotto

    op de achtergrond poezie door te sturen.

    Maar de mensen hier zijn aardig, de ruimte er omheen

    wijds, het eten heerlijk…

    Woensdag:
    Bonjour, ik word gekust aan alle kanten
    en als het middaguur nadert, gaan we aan tafel
    want zo doe je dat hier.
     
    Ondermaans
     
    het is al even geleden dat ik met jou een herfst zong,
    bomen velde, een oud verhaal zweeg
    we braken takken aten bladluis deelden een nest
    het is al even geleden dat ik met jou een winter kleurde
    vuren blies in dekens verdween
    het is al even geleden dat ik met jou over zee ging
    reddingsboten verlegde een Jan-van-gent in mijn vizier
    het is al even geleden dat ik met jou een zomer
    wilde schilderen van een verdroogd palet

     

    onze lieve ANNE BORSBOOM verzorgt 7 dagen lang in 7 gedichten de week van ANNE. ze stuurt haar gedichten vanuit ‘een cafe met paardenlotto’. “de mensen hier zijn aardig, de ruimte er omheen wijds, het eten heerlijk…” schrijft anne mij vanuit verre streken links boven vanuit douce france – waar ze verblijft – al maanden verblijft. “Ik woon alweer een jaar in een gehucht in Frankrijk, zonder internet en telefoon.”
    .
    dinsdag:
    Omdat het vandaag weer regent in Pas de Calais.
    Ik denk aan jl winter met kerstkou, en aan dat het niet uitmaakt
    of het augustus is of winter, een kachel warmt altijd
     
     
    kaarsen in kerstkou
    woedend de houtkachel
     
    deuren gaan dicht achter
    gasten die menen dat de uil
    aan de wand een kopie is
     
    ik weet uit welk penseel,
    maar laat het zo
     
    en met jou was de tijd zonder inkt
    zonder een letter vast
    alle woorden wogen zwaar tot lichtzwaar
     
    in dronken uren laaiden dichtregels
    op de vlucht voor vasthouderij
    de ochtenden gleden lang voorbij
     
    een dejeuner en zo bleven we alert
    en groeiden niet dichter dan nodig
     
    de stoelen staan stil nu
    aan de lamp een vergeten halfparasiet
    aan de boom gedijde hij
     
    hier vallen bes en blad
     
    hier blaft een hond van ver
    geeft een rat het niet op
    voor hij het brood dat hem voert
     
    kauwt tussen tanden geel als
    de tulpen op dit oude blad

     

     

     

    onze lieve ANNE BORSBOOM verzorgt 7 dagen lang in 7 gedichten de week van ANNE. ze stuurt haar gedichten vanuit ‘een cafe met paardenlotto’.  “de mensen hier zijn aardig, de ruimte er omheen wijds, het eten heerlijk…” schrijft anne mij vanuit verre streken links boven vanuit douce france – waar ze verblijft – al maanden verblijft. “Ik woon alweer een jaar in een gehucht in Frankrijk, zonder internet en telefoon.”

    Maandag:
    Al lang geen wasdag, maar een dag
    als andere dagen met een nog warme haas langs de weg…
     
    Carmina Burana
     
    iedere minuut leggen mijn vingers
    vast zoveel ik kan zeggen
    kan denken dat
     
    een kind wil weten
    welke tijd ik, welke tijd zij
    en hoeveel tijd ik, zij
     
    tempo doeloe, nee,
    nee, nu vite, vite
    stemmen houden mij stil,
    maar stil, hoor welke snelheid
    mij dichter brengt bij tijd
     
    dichter bij zin van zijn
    dichter bij waarheid, dichter bij zijn
    mijn, zijn, zijn, mijn mijn zijn…

     

     

    na de prachtige dagen verzorgd door elbert gongrijp opnieuw een groot kado aan de lezers van pomgedichten. onze lieve ANNE BORSBOOM verzorgt 7 dagen lang in 7 gedichten de week van ANNE. ze stuurt haar gedichten vanuit ‘een cafe met paardenlotto’.  “de mensen hier zijn aardig, de ruimte er omheen wijds, het eten heerlijk…” schrijft anne mij vanuit verre streken links boven vanuit douce france – waar ze verblijft – al maanden verblijft. “Ik woon alweer een jaar in een gehucht in Frankrijk, zonder internet en telefoon.” ben je al verwilderd vroeg ik haar – het antwoord: ‘Ben hier totaal tam geraakt.’  dat we het mogen gaan meemaken – vanaf zondag elke dag een beetje frankrijk op ons bord – o heer – anne lezen en dan ….. – nou ja laten we het sterven nog even uitstellen. laten we anne – tamme anne –  de komende week gaan genieten – het wordt mooi! dat zeg ik u. de zondag!

    .

     

     
    Zondag:
    Nergens een levend teken
    in dit kerkdorp zonder klok
    .

    Cavron-Saint-Martin

     

    wat zit ik hier
    een keuken vul je niet
    met letters, daar
    bakken taarten, lopen
    katten langs benen
    vlijmend om vis
    of kaas, als de kat
    van kaas houdt
     
    wat lig ik hier
    een bed voor twee
    kamer breed een zolder
    soms een voetstap of
    acht vlugge poten
    stokken naast het bed
    tussen twee muren
    een deur
     
    wat loop ik hier
    in kamers voor de zondag
    musicerende muizen
    achter mij een enkele rat
    gebloemde ramen
    zal de zon doorkomen?
     
    wat staan die bomen hier
    stil tegen vorstverletblauw
    bovenin een parasietbol
    nergens een levend teken
    maar zie… een vliegtuig
    een knipoog
     
    wit is het hier
    niemand die dit wit kleurt
    als in de stad van waterfietsen
    van stoeptegels
    volgekalkte kades
    water in de sloot
     
    wit blijft het hier
    niemand die hier zou willen zijn

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.