eindelijk zullen we de beum weer zien – texel open – podium 26/1 om 13 uur 30: ‘en zo zal het vrede zijn…’

eerder deze week schreven we voor de koningin van texel een troostrijk gedicht. drukken we hieronder nog maar eens af. heel fijn dat we einde maand de troost in klinkklare zoenen live kunnen overbrengen. ten behoeve van en voor de poëzie – en voor dichters zoals webmaster – heeft deze koningin TEXEL speciaal laten open stellen. dat op dat eiland ook weer eens een frisse wind zal waaien. waar is het feestje? op texel is het feestje! 26 januari de dag.

de aankondiging: Zondag 26 januari 2020 van 13:30 – 17:00
De Kastanjeboom – Stenenplaats 2, 1791 EA Den Burg
Het tweede Texelse Open Podium voor taalnerds staat te gebeuren. Mee van de partij deze keer ook een gerenommeerd slammer uit Amsterdam, Pom Wolff, de stadsdichteres van Ede, Larissa Verhoeff, en de Texelse bluesmuzikant Sloppy Tom met net zo muzikale als poëtische bijdragen.

tot troost

het is door haar toverpracht aan woorden
maar ook door wie zij is hoor
dat wij de aarde voor haar ploegen
zij zich koningin kan voelen

en god zal wegkijken
het is hem allemaal teveel

in haar koninkrijk géén engelen
alleen maar mensen
mensen die zingen
van de poëzie en van de vrede

en zo zal de vrede zijn
en zo zal het vrede zijn

pw

Share This:

your local pirates – (joke kaviaar en peter storm) met a fair warning



…dat het leven veel te mooi is
en een kapitale kooi is
staakt het werken!!! aan de macht!!!
 


 

…dat het leven veel te mooi is

en een kapitale kooi is

staakt het werken!!! aan de macht!!!

de oproep van ‘Your local Pirates’ (joke kaviaar en peter storm)  aan het begin van hun nationale tour gisteren gearriveerd in Amsterdam.  met hun  ‘a fair warning’- de nieuw uitgebrachte CD voor 5 euro te koop bij de optredens – 14 strijdliederen – met afwisselend de gesloten vuist en dan weer mooie zachte woorden gelegd in de nog net niet helemaal afgebroken bezongen natuur.

wat valt er van het optreden te zeggen – de pirates plaatsen zich in een traditie van gezongen strijdliederen – het ene moment klinkt in de verte nog iets van de nieuwe internationale scene door  – dario fo’s mistero buffo klanken – de jaren 80 van de vorige eeuw – bij het volgende lied kan het kampvuur opgestookt.  op de beste momenten herleeft een dichter als Henriëtte Roland Holst – maar dan wel het socialisme geslepen met anarchistisch slijpsteen. de grote waarschuwing tegen het kapitalisme soms in poëzie verpakt dan weer in zeer directe strijdkreet: ‘de barricades op! – sta op doe mee met de strijd voor de overwinning van de anarchie!’

ik vond alle gezongen liedjes bij elkaar een aangenaam uurtje. ze brachten mij weer even terug bij de grote socialistische voorvechters in de vorige eeuw. ik weet niet of the pirates mij deze kritiek kwalijk nemen. the pirates  roepen immers op tot actie – kom in  beweging  – sta op! de boodschap. the pirates streven geen aangename verpozing na. het eerste nummer van de CD heeft hitpotentie. mag van mij de top 2000 in. ik zing wel mee – als vrije pensionado – het werken gestaakt.

…dat het leven veel te mooi is

en een kapitale kooi is

staakt het werken!!!

Share This:

als beminde


als derde

altijd ergens
staan de regels van een gedicht
op zich zelf – geschreven en gelezen

alleen

dat jij steeds weer
hoe ze ook getekend
als derde
door al mijn regels heen loopt

als onbekende
als beminde

pw

Share This:

Ditmar Bakker voltooit levenswerk – zijn derde alfabet, een stilistisch ditmaal – gratis exemplaar per PDF

Na danig zweten, denkwerk en bijbehorende koppijn is mijn derde Alfabet dan toch ter wereld gekomen. Het kind is gezond en moeder maakt het goed.
Het is een zuigeling, nog niet in druk verschenen. Wilt u het kindje toch graag bewonderen, dan kunt u via mijn website (www.ditmarbakt.nl) een berichtje sturen: dan doe ik u kosteloos een PDF toekomen. Voor het boekje dient te zijner tijd vanzelfsprekend met klinkende munt en grof betaald te worden; iedereen weet immers dat ik dit alleen en enkel alleen voor het grote geld doe. En voor de groupies.
Zo, nu kan ik weer aan de drank.

Ha Pom,

Wellicht heb jij interesse in onderstaand; het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu ik eindelijk het idee heb niet door technische onvolkomenheid halverwege te stranden, heb ik me aan een nieuw projectje gezet: een derde alfabet, een stilistisch ditmaal. Er missen nog zeven letters en de laatste loodjes wegen het zwaarst–over de helft, zeg ik maar tegen mijzelf in de spiegel. 

Als het af is zal ik je een PDF doen toekomen–je vindt het vast niet oninteressant–maar ik wilde je toch alvast enkele staaltjes toesturen. Hopelijk vind je ze stichtend, humoristisch, of zelfs allebei. 

Alle goeds,

D.

Vandaag ontving ik het bericht dat ook de laatste loodjes zijn gezet en overwonnen – zijn derde Alfabet is voltooid. Van harte Ditmar – HET ALFABET TE BESTELLEN HIER op zijn site – proef hieronder maar voor:

A

Tot affectief allitereren
is onze Agnus wel in staat;
hoor hem het lamsvlees dan pinceren,
al zwetend en te onzer baat:
“Godgloeiend godver!” Daar, in ’t vuur,
telt Jezus’ aflaat ieder uur. 

B

Ons tante Beth, neerlandica,
gaat in haar brief weer op die toer:
met scherpe metonymia
noemt vader ‘slap’ en moeder ‘hoer’
en noemt men, metaforisch, hier
te huize wel ‘wc-papier’.

D

‘Excla- en dubitatio!
Wat met zo’n lelijk wijf te doen?
Beperken tot fellatio?
Haar weigeren, alsook haar poen?
Een zak op ’t hoofd? Het blijft zo-zo…’
Gedachten van een gigolo.

M

Madame vindt ’t malom: “Á propos een naald te steken in ons kind?!” Dit is docteur al snel de trop: “’t Wordt ziek dan, stomme koe! Bezint!” Zegt hun au pair daarop, belerend: “Uw uitspraak vind ik vachinerend.”

O

Oxymoronisch als ‘koud vuur’ doet men ’t bijvoeglijke aspect omschrijven wat nomenclatuur in tegenstelling zelf verstrekt: ‘onmetelijke maxima’,  of ‘angstig ataraxia’.

S
Rijk rijm, dat in dit versje meewoedt, alsook in poëzie van Weemoedt, ja, zelfs in songteksten van Maywood, wordt veel verguisd; maar ach & wee, moet zo’n schüttelrijmend ‘spoonerisme’ wijken voor verzenzelotisme? 

T

Het tutje, dat, bewaard als maagd
met manvolk in discussie gaat
omtrent haar hymen: desgevraagd
verenigt zij een reine staat
met in het kontgat enculeren…
Je reinste tautologiseren. 

Z

Een zedenspreuk sluit alles af,
als boeren ’s nachts de zeug maar op.
Kijkt moeders diep in de karaf,
dan vast uit naar een and’re job.
Zag u hier niets in, strijk en zet:

neem op de pen, en af uw pet.

-x-

Share This:

VON SOLO: ‘Uit mijn iPhone klinken de klanken van één van de mooiste liedjes aller tijden: ‘Go your own way’….’



Deel 365. Wilson Philips
 
Het is tien uur in de avond. Aan het aanrecht sta ik de broodtrommeltjes voor de kinderen en mezelf te maken voor de volgende dag. Uit mijn iPhone klinken de klanken van één van de mooiste liedjes aller tijden: ‘Go your own way’. De zoete stemmen die deze klassieker coveren zijn van Wilson Philips. Een meidengroepje uit de jaren negentig. Eén of twee van de meiden was de dochter van Brian Wilson van de Beach Boys. De andere vader heette Philips. Zo’n niets zeggend bandje waar na 1993 niemand ooit meer wat van gehoord heeft. En in mijn keuken klinken die stemmen van vroeger.
 
Op vier januari hadden we de gehele familie van mijn moeders kant over de vloer voor een nieuwjaarsborrel. Ik leidde iedereen trots rond door ons paleis. Zo ook mijn homo neef en partner. Hij was wat voller dan dat ik van hem gewend was. Achteraf hadden we het erover dat het hem eigenlijk nauwelijks af te zien was, dat het heel slecht met hem ging, ondanks de meedogenloze ziekte in zijn bloed. Toen ik jong was, hadden wij als gezin zijn huis in Delft aan de Buitenwatersloot ooit weleens mogen gebruiken als uitvalsbasis voor een dagje Delft.
 
Toen heb ik voor het eerst bij de Buenos Aires op de Peperstraat Argentijnse steak heb gegeten van de houtskoolgrill. Het heeft de maatstaf gezet voor gegrilld vlees voor de rest van mijn leven en ik zou er negentwintig jaar later zo weer gaan eten. Ook dat ik met mijn vader de kroeg in ging, terwijl mijn moeder en acht jaar jongere zus al naar huis gingen. Dat ik toen een ‘Satan’ en een ‘Vondel’ gedronken heb bij Bierhuis De Klomp. En dat het leek of er gras op de gracht groeide toen we in de voornacht terug op kot liepen. Mijn vader ging slapen. Ik droomde me wakker. Alles dat nog beginnen moest. En het moment kon zich elk ogenblik aandienen. Stiekem doorzocht ik de koelkast en vond nog wat kleintjes pils. Doorzicht de Cd-collectie en zette Wilson Philips op. Tot de muziek op was en het bier klaar.
 
Ja. We hadden vaker bij de Argentijn moeten gaan eten en ik zou met mijn vader ooit weer eens de kroeg in moeten. Beloftes die je jezelf altijd maakt. Terwijl je kinderen naar Ariana Grande luisteren.
 
VON SOLO
DICHTER, PERFORMER, COLUMNIST EN CINEAST
www.vonsolo.nl
 
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 
En volg VON SOLO ook op Facebook, Twitter en LinkedIn!!!

Share This:

westerbork

geen mensen en geen koeien
twee lijnen en wat gras
een uitgestorven dorp
met uitzicht op de tijd
ik kan het hollandser niet denken

een weiland verder
lezen ze de namen – een voor een
honderd duizend namen

om weer te weten wat het is
zo een naam te zijn

pw

Share This:

Merik van der Torren – een toffe droom



Droom 5

Zo genoot ik met de buren van het festival,
zittend op het Weesperplein.
Nello zei tegen Menno: “ Wat ben jij irritant.”
Om zijn heupen had Menno een accordeon gebonden.
Door zijn benen te spreiden en weer te sluiten
speelde hij muziek.
 
Ik kon het niet zeggen, maar
ik vond Menno tof.


Merik van der Torren

Share This:

blut

foto: ben kleyn

blut (nu met een actuele aanvulling)

graag maandelijks
drie euro’s voor de aangeslagen zielige hondjes
en drie euro’s voor de zielige kindjes
drie euro’s voor alle zielige zwarte kindjes
mét van die zielige zwarte zwerfhondjes
afgedankte ezeltjes – drie euro’s en snel asjeblieft!
en voor de bloedende bloedhonden drie euro graag
en laten we de vergeten kinderen van die dekselse texelse zeehondjes toch niet vergeten: 3 euro
voor de duvel drie euro en zijn ouwemoer 6 euro en dat dan graag ook elke maand

én eenmalig drie euro
voor alle depressieve kindjes
en eenmalig vijf euro graag
voor de depressieve zwarte ezeltjes

pw

Share This:

Anne van Walraven – poëzie op de rand van het bestaan – ‘leven beveel me…’- haar levenswerken dinsdags op pomgedichten.nl



ik verveel me
leven, beveel me
om iets te doen
laat iets schudden
laat iets beven
leven,
geef me
iets

Anne van Walraven
Instagram: @annexwalraven

Anne van Walraven –  zal de dinsdag – de komende dinsdagen-  verrijken met steeds een van haar levenswerken. poëzie op de rand van het bestaan – een intens indringend geluid – Annes geluid is op diverse plekken instagram/FB te vinden maar dan nu ook op pomgedichten. we zijn vereerd. Anne maakte indruk met haar ‘levenswerken’- haar poëzie –  op het zaans dichtersfestival 2020 waar juryvoorzitter Cees jan Sierhuis haar performance roemde. op de pomgedichtensite maakte Anne afgelopen zondag haar intrede met een bijdrage aan de zondagochtendwedstrijd: “leven, beveel me om iets te voelen…” – we schreven:

ik zit vol met leegte
leven, beveel me
om iets te voelen
laat iets beven
laat iets schudden
leven
geef me
iets
zodat ik mag verdrinken
laat mij maar zinken
naar beneden
dan zal ik mogen lijden
en langzaam
verdwijnen

Anne van Walraven


een wel zeer persoonlijke inkleuring van het thema ONTREDDERING brengt anne ons. ze spreekt het leven aan en stelt eisen aan het leven. zo vol met leegte –  zo afwezig het gevoel dat het leven de ik persoon in beweging moet krijgen – beveel me – roept anne uit – leven! beveel me. hier is een dichter aan het woord -de omkering. meestal wordt het leven geleefd – kennen we het leven een passieve rol toe – hier wordt het leven gevraagd zich uit te leven en een actieve rol te spelen.
een gedicht op de rand – zeker in het tweede gedeelte van de tekst – een zwart romantisch gevoel van ontreddering geschetst – de wil om langzaam te verdwijnen – zinken/verdrinken en dat het van het lijden is. jonge dichters getuigen vaak in directe proza van de dingen die van belang zijn – zeg hier maar rustig existentieel-  voor de dichter. in de tekst zit net genoeg  jotie t hoofts om het tweede gedeelte van de  tekst voor de lezer geloofwaardig te laten zijn. maar op de rand blijft het.

Share This:

Karin Beumkes in mens&melodie op de maandag over de stilte en een verdwaald begin van hopen

Aloha vriend
Hier dan mijn maandaggedicht.


Ben je mooier nog

Ben je mooier nog dan
veertien jonge eksters in je slaap
het balkon mag open
neem ze uit je hand
één oog gaat teder loom weer dicht
weet je dat je in je slaap zo knarsetandt.

Ben je mooier nog dan het hoofd
achter de muren van mijn rug
ik hoor voel denk dat je loopt op moeilijk zand
je been trekt – wat zie je voor je –

Is iets lichter als ik nu
iets van je schouders optil
zonder dat ik verspilling van de nacht teweegbreng
onder het slapen ken ik je beter nog dan vogels.

Vleugels klappen de wereld open
alles waar we ooit voor vochten
vlucht tussen spaties naar ons terug
er is alleen de stilte en een verdwaald begin van hopen.

Muziek: Tracy Chapman – Baby can I hold you tonighthttps://youtu.be/DqoLMGSBGYc
Als altijd mijn liefs
Karin

Share This: