Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Poëzielinks
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
9 gebruiker(s) zijn online (4 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 9

meer...
Google ads

(1) 2 3 4 ... 1234 »
Gedichten :  de TOUR de FRANS – de tour de terken - afzien in 2015 - 4
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/7 21:30:00 (8 keer gelezen)




we kennen frans terken al als de dichter van de vlaamse klassiekers, de dichter van de keien, van de ronde missen, het stoempen en de vette klei. De tour de france is andere koek. Drie weken drama en sleutelbeen. Striemende windvlagen, afdalingen, het ravijn, de hel. de tour de frans:


Dag Pom,
heerlijk als je aan de beeldbuis mag hangen, als aan een infuus.
Hieronder de dag van vandaag.



Over de kasseien


Het is grensoverschrijdend dit stoempen
schudden tot in ketting kruin en kleine teen
zeven stroken onheil maar veel volk bijeen nog
oh ik zie druppels op de lens

dat zand dan modder wordt
zijwind verhoogt kans en koersgenot
en ze zijn eraan begonnen happen stof
en steentjes smijten met de krachten

valt er onvermijdelijk een lek is het Sep of Lars
oei krijgt er een een tikje maar de groten die zijn
mee hier golft het op en neer tot het ergens
breekt nu Tony weer krijgt een andere fiets

zie der Panzerwagen die toch terugkomt en
vertrekt pakt zo de rit grijpt hij eindelijk het geel


FT 07072015














Commentaar?
Gastcolumns : DITMAR BAKKER eert MERIK VAN DER TORREN met een nogal fors uitgevallen 'Pornografiecyclus'
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/7 18:20:00 (14 keer gelezen)







Pom, liefste,
We moeten M.v.d.T. dankbaar zijn. Althans, ik ben het hem wel. Zonder hem zou ik mij niet zo vlot weer tot het ollekebolleke aangetrokken voelen, waardoor onderstaande 'Pornografiecyclus' nooit het licht zou hebben gezien.

Liefs,
D.




Folder van reisbureau:
'Lady’s, verenigt u
Allen op Ameland,
Seksegericht:

Onze excursie is
Supervrouwvriendelijk
Wijl in de bus hoort u
Fréderique Spigt.


Ook zijn er spelletjes:
‘Wie maakt mijn doosje vol’,
‘Beflapje leggen’, ‘Mens-
Erger-Je-Wief’.

Bel: 0600-0
79
En profiteer van
Reductietarief. ‘


"Dat zal een aanloop zijn!"
Moppert boer Gerritsen
Boos—ongevraagd kwam
Die flyer per post.

"Komt naar dit eiland die
Geperverteerdenkliek,
Wat nacht-, gewetens- en
Zondagsrust kost...


Groepsreis naar Ameland?
Lesbos in Nederland!
Honderden potten
Op 't strand, onderwijl

Nakende bezig met
Groepsbijeenscharende
Activiteiten—Mien,
Waar is de teil?


Mien, stop de dochters weg!
Níet bij de haringkar!
Dan wordt precautie
Maar mager beloond

Aangezien immers bij 't
Labialievende
Volk immer vislucht
In slaapkamers woont.


Mina, daar zijn ze al!"
(Bus komt per ferry aan)
"Weg met dat bordje
Voor kost en logies!

Mientje, die wijven zijn
Dubbelgehandicapt...
Niet alleen lelijk,
Ook dík, zo ik zie!...


Mien, Mientje, Mina, lief,
Toog u ter opkamer,
Haal mij de knecht
Want die wijven zijn sterk!

Kijk voorts die oksels waar
Haarmacramétechniek
Schreeuwt om tien kappers
Inééns aan het werk!”


Mina haalt Heino op;
Drentsche Adonis, die
Dan met boer Gerritsen
Loert uit de stal.

Zelf draaft zij weg uit de
Godsdienstwaanzinnige
Hoeve: verlaat klein
Geschapen vazal.


Mina de voordeur uit?!
Ei, boerin Gerritsen
Kijkt niet meer om
(en denk niet dat zij treurt:

Was al gedaan met dat
Oerruralistische
Ameland, waar men slechts
Cranberry’s beurt).


Mina rent, laaft zich aan
Buiten- en vrouwenlucht
Kleedt zich vlug uit, legt
Zich neer op het strand,

Voelt zich herboren bij
Venusschelpscheppenden,
Rolt tussen borsten
In zeelucht en zand.


Woest is haar gade nu,
Vindt het onzedelijk
(Wat zijn erectie al
Priemend bewees),

Tast dan naar Heino, en
Zwellichaamprikkelend
Geven zij beiden zich
Over aan ’t vleesch.


God, wat een streekroman:
Wulpse agrariërs,
Kutliksters badend, een
Knecht die graag topt,

Hemel, het lijkt wel een
Pornografiecyclus:
Fijn! (Daar zo’n schrijven
Onmogelijk flopt).


Nu dus wat schunniger:
Heino, in rijtuigen
Neemt ons boer Gerritsen
Achterwaarts in:

Ja, de historie wordt
Sapoverdrachtelijk!
Boer spant zijn kringspier
En kreunt blij van zin.


Hoe zou het Mina gaan?
Zij heeft haar mond al vol:
Blijkt in haar strelingen
Niet misantroop:

Tevens beoefenend
Fluïditeitsdeling—
Leert van hen eten van
Klit op siroop


Dit wijl ons Heino stampt
Dieper en dieper nog…
Kloppend zijn lid en zijn
Aangezicht paars,

Loost dan de inhoud van
Spermabevattende
Kloten: spuit Gerritsen
Diep in zijn aars.


Mina van mossels, en
Boer nu van Heino vol,
Kinders ter kelder
Gestikt, wis en drie!

Hoe sluit ik af nu dit
Vrouwsfeuilletondrama?
Met een zonsondergang!
Ah, bellettrie!


Ditmar Bakker







Commentaar?
Gastcolumns : JOLIES OP DINSDAG OVER TOESTANDEN in de domstad
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/7 6:50:00 (22 keer gelezen)




smeltend beton, lusteloos ronddobberende eendjes, oververhitte gansjes, tourfans met lekkend zonnebrand in de ogen… ut waren toestanden in den domstad. columniste ook nog es gehavend in die ene onweersbui, van de sokken gereden door een wielrenner die dacht dat ut parcours over de gracht liep. columniste spartelend en bloedend in die plas terwijl het snotjoch in penisklembroekje bezorgd inspecteerde of de spaken van zunne bike nog recht stonden. naar het stiltecentrum uitgeweken voor verhalen en powezie over srebrenica, maar de wereld was kennelijk zo door de hitte bevangen dat ik tegen het kruis stond te oreren. dan maar verkoeling gezocht bij des natuurgenezers tuinhuisje in de duinen. de tuin leek wel een woestijn, ut stof duimendik op de verdorde fluitekruidbladeren. ik gooide de deur open tot wagenwijd. deur dicht! klonk het uit het donkere krocht, laat de koelte niet door get gat weglekken!

toen mijn ogen aan het duister gewend waren ontwaarde ik de servokroatiese familie rond een ventilator als een windmolen. de bulldog droeg een vochtig kleedje, de geilsoldate slechts een rode string en het servokroatiese leraresje een babydolletje dat wel iets maar niet veel verhulde. op de divan lag de natuurgenezer gestrekt in een zijden tuniek en met een nat washandje op zijn voorhoofd. radovan, bastte ik, waar was jij tijdens mijn benefietavondje voor srebrenica? auwauw ik ben zo ziek zwak en misselijk door de hitte, jammerde ie, kijk mijn lid nou, zo slap als een wasgandje! onzin, zei ik streng, jij bent altijd ziek zwak en misselijk als het om srebrenica gaat, je lijkt wel een dutchbatter die deur in zunne onderbroek vandoorgaat. maar ik kan zo rond de elfde juli toch niet open en bloot over straat! jammerde ie opnieuw. dan moet ik vreselijk vrezen voor mijn leven! waarom? gaf ik niet-begrijpend. voorhoeve gaat ook open en bloot over straat, die verkondigt gewoon dat de amerikanen ons hebben verraden. zelfs karremans is in den haag gesignaleerd, dan kijkt men toch niet op van een oorlogsmisdadiger meer of minder. neen radovan, deur mot mij toch eindelijk es iets van het hart en wel dat het mij enorm verdriet dat jij je achter die luiken verstopt en niet eens van je divan afkomt voor mijn benefiet, voor iets waar ik mijn ziel en zaligheid in heb gelegd, waar ik es kan schitteren als de komeet haley aan een wolkenloze lucht terwijl ik wel al jouw redevoeringen voor het tribunaal heb moeten aanhoren. je hebt me echt gekwetst. zo, nou heb ik het eindelijk eens gezegd.

maar ik blijf toch liever bij munne geilsoldate, riep ie uit, want zij goudt tenminste onvoorwaardelijk van mij. dat doen alleen moeders, as je geluk hebt tenminste, gaf ik nors. goe dan ook, jij gebt altijd maar kritiek op mij. jij doet munne manlijke gormoontjes stuiteren, get is alleen maar aan mijn wilskracht te danken dat ik niet op jouw lipjes ben vreemdgegaan. get is allemaal jouw schuld, verleidelijke vrouw, kijk dan goe strak mijn tuniek ervan staat! jij verderfelijke rioolcolumniste, jij bent de slaaf van jouw verbeelding en gebt geen oog voor de werkelijkgeid. jij beschuldigt mij van overspel met peroxidegoertjes, jij schildert mij in je column als een oorlogsmisdadiger en een gemene serf af terwijl ik lelieblank ben en mijn tuniek net witgewassen geb. jij schildert mij als een lipjes masserende charlatan af terwijl ik mijn patiëntes nog nooit ene seconde geb gevingerd! jij botviert jouw paranoia, jouw frustraties en jouw balkangaat op mij mij mij, de zieligzieke grote radovan! en ik ben geen kroaat, serf, moslim noch christen, ik ben een fokking bosniër. en ik ben al gelemaal niet jouw pispaal! zo, dit moest ik eens gezegd gebben. en hij schoof het washandje weer over zunne ogen.

goedgoed, gaf ik schoorvoetend, dat van die peroxidehoer was inderdaad niet waar, maar een columniste mot ook wel es een kunstgreep doen om de leescijfers op te krikken. het spijt me oprecht. ik zal jou en je geilsoldate voortaan in een rooskleuriger daglicht stellen. tenslotte ben je mijn favoriete personage, al zijn jullie balkanezen een en al mysterie voor mij. dan wil de fictie nog wel es een loopje met je nemen. maar wee as je zaterdag niet bij de herdenking op het plein bent, dan kom ik je hoogstpersoonlijk van die divan sleuren. hoe vaak mot ik je trouwens nog zeggen dat het nooit munne bedoeling is geweest om je mijn overspelige lipjes aan te bieden? ik heb immers menopauze en hoofdpijn van de hitte.




postmoderne zomerhitte

de zomerkoninkjes zijn weer in het land
de heethoofden met tegen elkaar kletsende koppen

er wordt een moslim verbrand
een arubaan in de nekklem genomen

en o ja, srebrenica moet ook nog even aandacht
voorhoeve die zonder snorremans

de lintjesregen op zich neer laat komen
vanwege de amerikanen als boze broer

en poetin masturbeert bij dit alles in zijn vuistje
want hij is het die met risk en de ruiters

wij verpozen ons op de stranden
dompelen hoofden blussend onder water


Jolies Heij





Commentaar?
Gedichten : de TOUR de FRANS – de tour de terken - afzien en vallen in 2015 - 2 - CARTOUCHE OOK OP DE MUUR VAN HOEI
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/6 21:00:00 (23 keer gelezen)



we kennen frans terken al als de dichter van de vlaamse klassiekers, de dichter van de keien, van de ronde missen, het stoempen en de vette klei. De tour de france is andere koek. Drie weken drama en sleutelbeen. Striemende windvlagen, afdalingen, het ravijn, de hel. en het vallen. Nu we mart niet meer – godzijdank - hebben - hebben we frans. Zo is het goed. Drama noodlot afzien valpartijen neergelegd in een bedje van poëzie - de tour de frans:



2. De Muur


Van Antwerpen door Aarschot naar Huy
wie A zegt gaat dwars door Vlaanderen langs
Kiezegem het geboortehuis van keizer Eddy
de kannibaal naar waar Waalse heuvels wachten

een streep door het plan van de ontsnapping
getrokken als in dit land tussen de talen
er zijn dagen dat het een kopgroep lukken wil
vaker dat je jezelf te pletter rijdt tegen een muur

of in de afzink tegen de grond gaat zoals
geel en wit vandaag zwaar het lijf geteisterd
op kleuren van de kerk rust hier geen zegen
Tom en Fabian verliezers van de dag

schietgebedjes biddend in zeven kapellen
vliegen de tenoren alsnog op de muur omhoog


FT 06072015










Geïnspireerd door het mooie beeldverhaal van Frans over 'ons Neel' kwam ik
vandaag tot het volgende. Het is geen kattepis, maar voorwaar een hele tour.
Indertijd, in de tijd van DT, weet ik nog, werden er ook wel tourgedichten geschreven.
met groet, Cartouche




Drie op een rij

Gebroederlijk naast elkaar, een meesterstuk
Geel groen en grijnzend wit bestijgen licht
gewicht, de zon blinkt tomeloos als god terug
van spiegelglas en lak in onbezwaard gezicht

Lucht pompt zich door ventielen als a-
drenaline door aders van borst en benen
asfalt zoemt en zucht in alsmaar droger kelen
ogen worden geknepen tot monotonen nog

vijfendertig mijl tot aan de muur ai oei
een stuk of wat krijgt de grote molenklap
de tijd ligt op zijn gat en zweet legt het af
tegen bloed van ons allereigenste broeder

Een uitgelezen krant, in elkaar gefrommeld
aan de kant wordt een korte stilte geknoopt
dan stoomt de rest van het wolvenpak vol
gas vooruit naar de zatte ladder van de stad

de streep waar de dood te proeven, ineen
te zijgen, jobswonden te likken en zich
weer even te laven aan de droomhemel
van meet af aan


6 juli 2015
Cartouche









Commentaar?
Gedichten :  de TOUR de FRANS – de tour de terken - afzien in 2015 -1
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/6 5:50:00 (38 keer gelezen)





we kennen frans terken al als de dichter van de vlaamse klassiekers, de dichter van de keien, van de ronde missen, het stoempen en de vette klei. De tour de france is andere koek. Drie weken drama en sleutelbeen. Striemende windvlagen, afdalingen, het ravijn, de hel. wat neeltje wist te zaaien zal tot ver voorbij de alpen voelbaar zijn. Nu we mart niet meer – godzijdank - hebben - hebben we frans. Zo is het goed. Drama noodlot afzien neergelegd in een bedje van poëzie - de tour de frans is vandaag begonnen:



Neeltje Jans

Uit de nevel schuiven ze tevoorschijn
in stukken gehakt hangen ze
tegen wind wegrand en water aan
op drift langs een kolkende zee

het waaiert de ogen vol
kopmannen die al tranen laten
knechten die roepen om hun moeder
publiek waait weg van de tribune

en dan moeten we nog een heel eind
het zuiden in waar weer de zon wacht
en bergen om tegenop te zien
de afdaling om naar adem te happen

bij te trappen met hand aan de remmen
soms de benen even helemaal stil

FT 05072015













Commentaar?
(1) 2 3 4 ... 1234 »