Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Poëzielinks
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
17 gebruiker(s) zijn online (11 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 17

meer...
Google ads

(1) 2 3 4 ... 1121 »
Gastcolumns : donderdag vonderdag - VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!! Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie
Gepost door Pom Wolff op 2014/7/31 9:10:00 (46 keer gelezen)



POMgedichten presenteert de donderdag column:
VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.



Het is zomer in Nederland. De temperaturen passeren de dertig graden. De rokjes worden korter. En het bier, vooral dat bier met weinig smaak, smaakt ineens weer een stuk beter dan ik het koude seizoen. We zitten er warmpjes bij...



Addendum 26. Luchtig

We wonen in een oud huis. Bakstenen en hout. Zonder luchtbehandeling of airco. Beneden in de huiskamer is het momenteel zesentwintig graden. Als je staat te koken hoef je geen zout te gebruiken. Het zilte water loopt zo de pan in vanaf je voorhoofd. Eigenlijk ben ik al mijn hele leven gewend dat het warm is in de zomer. Als mensen puffen dat het warm is, dan zeg ik altijd dat ze zich minder druk moeten maken. Dat is leuk, want dan lopen ze echt rood aan. Ook de auto's waar ik tot heden ten dage in gereden heb beschikten ook nooit over een airco. Dat maakt het rijdende ovens met luchtkoeling. Het went. Absoluut.

Dat werd pas anders toen ik op luxe airconditionde kantoren ging werken enige jaren geleden. Daar was het binnen frissig koud en je kreeg dan een warmteklap als je naar buiten liep. En geraakte verkouden in de avond, of je lenzen vielen uit en je had hoofdpijn. Ook de kleding waarin je je naar kantoor begaf was dan altijd weer te licht voor binnen, waardoor je zonder jas naar het werk kan en aldaar je jas aan kan doen.
In die tijd ageerde ik al tegen airco's. Ik had in een ver verleden bij een installatietechniekfirma gewerkt, en weet daarom ook dat die installaties nooit exact doen wat je wil. Met andere woorden, het is altijd te warm of altijd te koud. Maar het wordt wel als efficiënt afgedaan. En de ramen kunnen niet meer open. Dat scheelt bij de bouw weer in kosten voor dure scharnieren.
Zo'n airco vreet echter wel stroom bij het leven. Het zijn op de klippen beschouwd gewoon energie omzetters. Je verbrandt in de centrale kolen voor warmte. Daar maak je stoom van. Die stoom drijft een turbine aan. Die turbine drijft een dynamo aan. En presto, je hebt al reeds stroom. Die wordt door een kabeltje geduwd en drijft de compressor en de ventilator van de condensor van je airco aan. En de airco blaast dan vervolgens koele lucht je kamer in en stoot warmte af aan de buitenkant van je gebouw. Wat werkt natuurkunde en techniek toch prachtig!

Wat ook werkt is als je twee ramen tegen elkaar open zet. Dat is een soortement windmolenvariant van de airco. Het blijft even warm, maar de gevoelstemperatuur is aangenamer. En het kost geen stroom (zie ook toegelicht proces). Dus efficiënt? Reken maar uit. Natuurlijke ventilatie noemen ze dat. Zie je wel, het klinkt zelfs goed. Wat, zei u 'tochtig'. Dat klinkt ook niet slecht overigens.

In mijn ogen is de airco een perversiteit van de onnodige luxe waar onze wereld op kapot loopt. Vergelijkbaar met twee auto's voor de deur, breedbeeld plasmatelevisies, vinex vintage, all-inn vakanties naar Nergenshuizen omdat het zo lekker goedkoop is, en plofkippen. En een Amerikaanse uitvinding uiteraard. 'Is het warm, dan verkopen wij u wel kou.' U begrijpt het. U mag het zeggen. Houdt u het vuur in de zomer brandend? Dan houdt ik het hoofd wel koel.


Everybody
Be cool
You
Be Cool

(George Clooney, From dusk till dawn, 1996)
http://youtu.be/QJGgS9wIJiI


Het vervolg van deze verfrissende woordenstroom elke donderdag op POMgedichten in VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!


Eerdere afleveringen van FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND leest u nog eens rustig na via de volgende links:

zie HIER voor alle eerdere bijdragen
én
Deel 35. Fear and Loathing in Eindhoven
Deel 36. No more heroes
Deel 37. Toppertjes
Deel 38. Judge and jury
Deel 39. IKEA
Deel 40. Anaïs
Deel 41. Fertig
Deel 42. Bodhisattva
Deel 43. Vanilla Sky
Deel 44. Don’t ask. Don’t tell.
Deel 45. Als je niks meer kan.
Deel 46. Grand départ.
Deel 47. Om te kotsen
Deel 48. For a few dollars more
Deel 49. Once you go black
Deel 50. Het grote gelijk
Deel 51. Als het regent
Deel 52. Soldier boy
Deel 53. Irgendwie, irgendwo, irgendwann
Deel 54. Veertig
Deel 55. Too big to fail
Deel 56. Ik geloof niet meer
Deel 57. WK

Interviews:
Dichter onder de oppervlakte, deel 1 : Akim AJ Willems
Dichter onder de oppervlakte, deel 2 : Kobus Carbon
Dichter onder de oppervlakte, deel 3 : Josse Kok
Dichter onder de oppervlakte, deel 4 : Philip Meersman
Dichter onder de oppervlakte, deel 5 : Miquel Santos
Dichter onder de oppervlakte, deel 6 : Stella Bergsma

Addendum 17. Breezer sletje
Addendum 18. Kerst
Addendum 19. Burger King
Addendum 20. Scheiss Egal
Addendum 21. Sletvrees
Addendum 22. Vrede in onze tijd
Addendum 23.Romantiek
Addendum 24.Op Texel
Addendum 25.Uit eten, alleen...

VON SOLO
POWEZIE & VOORDRACHT
http://www.youtube.com/vonsolo010
http://vonsolo010.blogspot.nl










Commentaar?
Gedichten : justin samgar op Bead the Poetry 2014 - 'en ik vind je mooi enzo'
Gepost door Pom Wolff op 2014/7/31 5:50:00 (12 keer gelezen)








Commentaar?
Nieuws : LUCIENNE KOHLER meldt 'het vondelpark is vandaag 150 jaar oud'
Gepost door Pom Wolff op 2014/7/30 16:30:00 (16 keer gelezen)

we houden het nieuws graag voor u bij lieve lezer. je zou het zomaar vergeten. en 150 is niet niks. goed dat we lucienne nog hebben.





zo heb je geen content voor de site zo heb je het hele vondelpark. let u ook nog even op het kunstzinnige karakter van de foto. luciennne zou luciennne niet zijn als ze niet ook bij alle feestvreugde een actuele touch zou plaatsen. echte kunst. die rookpluimen uit de gazastrook achterin gesitueerd, vooraan de slachtoffers ukraine. veel natuur ook dat heb je in die gebieden.








veilig

je denkt een arm om je heen
maar je weet het nooit met die armen

nu je zijn zwijgen niet meer hoort
en je je eigen adem haalt

het was toch mooi dat hij je zag
elke week wel een keer met je wandelde

het was geluk happen in het vondelpark
tot het pijn deed


pw





Commentaar?
Gedichten : voor ieder woord, voor iedereen
Gepost door Pom Wolff op 2014/7/30 13:50:00 (17 keer gelezen)





tegen vuur


tegen de staat van stalen tanks
en moddersporen
over ruggen van oedeem
tegen een kennelijke staat van onzin
tegen macht of leger nog

tegen een staat van onvermogen
een staat van dienst
en lintjes als je oud bent
een bom kan slechts een steen verlichten
 
voor open monden, taal als taal
voor verwondering en adem
voor ieder woord, voor iedereen
een babyschreeuw dat is een lintje


pw




Commentaar?
Gastcolumns : JOLIES HEIJ helemaal dinsdag
Gepost door Pom Wolff op 2014/7/29 11:00:00 (31 keer gelezen)





columniste de wijk genomen naar ut duitsche achterland. toe, blijf jij nou lekker bij mij, smeekte de natuurgenezer. laten wij de voor- en nadelen van de nieuwe tibetaanse lipjesmassage op een rijtje zetten. laten wij praten en geen sex hebben, want onze relatie is immers puur platonies en noncoïtaal. ik zal voor jou munne geilsoldate met een anaalketting misgandelen opdat zij voortaan deur lipjes stijf op elkaar goudt. ik zal... al die beloftes, radovan, sprak ik vermoeid, en nooit komt er iets van terecht. jij versmaadt mijn powezie, mijn lipjes en mijn ziel en zaligheid. behalve mijn hond, die hou je steeds maar gegijzeld naast je pantoffels. als het maar voor je eigen veiligheid en gemakzucht is. ik dacht dat je je geilsoldate had afgericht door haar op kantklosexpeditie te sturen, maar zij heeft het karabijn weer opgepakt, moordzuchtiger dan ooit.

als je wilt praten, doe je dat maar met het servokroatiese leraresje, ik heb vakantie nodig van jou. ik mag van mijn geilsoldate ook niet meer met gaar praten, zei hij klaaglijk. zij is jaloers op gaar jonge, strakke lipjes. kijk, dat bedoel ik nu, zei ik, altijd maar trammelant tussen jullie bosno’s. geen wonder dat jullie niet in vrede met elkaar kunnen leven. kom jij toch niet eeuwig en altijd aanzetten met die oeroude cliché’s! sprak hij met flitsende ogen. nou, doe dan ook es wat om die cliché’s te ontkrachten, gaf ik. steek wat tibetaanse wierook aan en druk de rechter van het tribunaal een kus op het voorhoofd. ik ben weg, de plicht van het slamwezen roept. en ik reisde af naar meppen in de achtertuin van het drentsche land van de deernes westerhuis en bremer. het was een broeierige avond aan den ems, het bier stroomde de keelgaten in en dikbuikige worsten lagen op de barbecue te smeulen.

winnaar jens gaf voorbeelden ten beste uit zijn praktijk als sexualpädagoge voor moeilijk opvoedbare jongeren. met sex hou je ze rustig en duw je ze weer op ut rechte pad, den geraden weg, vertelde hij trots van zijn bevindingen. sex is de oplossing voor alles. dat heb ik geleerd van mijn leermeester, de grosse radovan. ben jij bij radovan in de leer geweest? vroeg ik verwonderd. wie niet? gaf hij terug. hij is de expert op sexueel vlak zonder het zelf ooit te hebben, want de beste stuurlui staan immers aan wal. dankzij de grote radovan heb ik besloten om voortaan maagd te zijn. hier, neem een tibetaans wierookstickie. ik sloeg dit beleefd af en struinde wat door meppen met de oostduitse eva. ik ken het oosten nog uit ddr-tijden, vertelde ik haar, van de wachttorens en het schrikdraad. van toen onze bus met bloedhonden en bonkende geweerkolven werd doorzocht. brrr, dan is het maar goed dat dat niet meer bestaat, huiverde ze. hoe kom je erbij? riep ik. ut was de spannendste tijd van munne leven, net een spionagefilm. op straat was het dreigend stil. onder de grond loerde het verzet. de mensen liepen in ribbroeken en op bordeelsluipers. de cola was niet te zuipen, het eten niet te vreten. neen, dat had ik voor geen goud willen missen, ik zou deur haast ostalgies van worden. enfin, wat wil jij later worden? wiskundige, zei ze zonder te blikken of te blozen. heel goed, zei ik, wiskundigen hebben de toekomst. doe vooral niks met taal, dat leidt slechts op tot werkloosheid en de armoedeval en het is ons niet allen gegeven om gouden bergen als sexualpädagoge te verdienen. dit gezegd hebbende stapte ik op de trein, want de bus naar het drentsche achterland reed niet op zondag. ik moest een rondje om de kerk via münster en enschede.

in een van de vele münsterse kerken een kaarsje gebrand en mijn weesgegroetjes gezegd. tegenover het slot waffel mit puderzucker gegeten in een café met gedichten van de grootste duitse dichteres else lasker-schüler op de menukaart en de krant uit mijn geboortejaar. neen, ik ga niet verklappen wanneer dat was, alleen dat de zomer erg heet was en amerika op het punt stond om vietnam binnen te vallen. bij terugkomst trof ik de natuurgenezer, de geilsoldate en de bulldog gestrekt op het tapijt aan. dit is echt magistraal, die tibetaanse stuff, sprak de natuurgenezer met zware tong en gelukzalige blik. veel beter dan fluitekruid en ja, zelfs beter dan sex.



Voor de herfst in kloosterland

Hier zijn meer kerkklokken dan ik
verdragen kan. Ik steek een kaars aan
voor weduwen en wezen in een ver
grensland. De oostduitse bakvis

huivert als ik haar over het Ijzeren
Gordijn voorlicht. Voor haar is het
verleden hooguit een korrelige
spionagefilm. Een ouder echtpaar

verkruimelt brokken stilte tot
hapklaar, zo kom je niet voor
verrassingen te staan. In Café Malik
waren de geesten van grote muzen

rond. De krant bericht uit mijn
geboortejaar. Het was een lange
hete zomer. De dames droegen
parelmoerbleek en assepoesterblond.

Een priester greep onder het altaar
de boeren zwegen. Ik kende je nog
niet, maar at me rond aan
ongeboren verzen voor de eerste herfst.


Jolies Heij













Commentaar?
(1) 2 3 4 ... 1121 »