Pomgedichten.nl

foto: peter knipmeijer




laat me

lardeer de taal met lege ogen
snijd mijn ego maar filet
maar toon in godsnaam mededogen
stort me niet in volle zee

laat me drijven op de golven
van een kabbelend gedicht
voer me niet op aan de wolven
als je handwerk is verricht

misschien herken ik dan in zwijgen
wat het leven in me zocht
en weet ik liefde in te lijven
niet meer de oorlog die ik vocht


pw





wie wint de enige echte virtuele zondag ochtend wedstrijd 'snijd uw ego maar filet' op pomgedichten? de aanzet is hierboven gegeven. dat moet toch ook wel een keer kunnen. zelfrefectie, overgave, denk erbij wat u wil. maar doe het MOOI.
heel mooi lieve dichter. De gedichten niet te lang tenzij noodzaak. Insturen voor zondagochtend 11.00 uur. Jury rapport verzekerd. PETER LE NOBEL. de grote man achter nationale boekenblog. is weer van de partij als juryvoorzitter, zeker wanneer het om andermans ego draait.




delia bremer vanavond op de parade in CAFÉ IK



JOSSE KOK durft zich aan, YVONNE KOENDERMAN doet boete, TIEFENTHAL uit kyoto, PLOOS met een vrolijk lied, MARTIN M AART DE JONG onvervangbaar als boter, JOHN EPKE ejaculeert erop los, VALERIE VD BERGH's melk is op, JAKO FENNEK over rundvlees, FRANS TERKEN voor de spiegel, KATJA BRUNING van binnen.

wedstrijd gesloten. peter en ik verdelen ieder 100 punten over de 10 ingezonden werken te midden vanhet parade tumult. lieve dichters dank jullie wel voor de inkijkjes.




Figurant

Daadkracht is een legioen
van wapenschuwe strijders
die schuchter aan hun lansen
pulken. Drakenbloed ontbreekt.

Ziet u dit op een biljet gedrukt
stem dan bij voorbaat blanco.
Als er hongersnood of burgeroorlog
dreigt, verblijft het elders.

Hangt het met een halve kin
als ficus in het dode bier
en galmt uit elke schedelbarst
een onverstaanbaar levenslied.


Josse Kok


peter: Grootse ‘fantasybeelden’ die uiteindelijk het gebrek aan daadkracht beschrijven. Mooie tegenstellingen. Het tumult om niks pakt hier goed uit. - 25
pom: zelfreflectie – overgave dat waren de thema's lieve lezer. Ga er maar aan staan. Heldhaftig de dichters die inzonden. Ze verdienen allemaal olympisch goud. Dank jullie wel. Ja zo is josse. Nou ik hield al van zijn poezie nou houd ik ook nog van hem. Wie zich zelf zo etaleert moet wel van de liefde zijn, weet wat een mens zijn is. Een gedicht voor iedereen geschreven een gedicht over ons allemaal. 10





Ik zal boete doen.

Niet op het houten bankje, achter het schot;
“Vader vergeef mij, ik heb gezondigd”
Tien wees gegroetjes en de “zonden” zijn vergeven.
Ik voel mij niet schuldig over de drank die rijkelijk vloeide
De rust die niet genomen werd, de eerste joints die alle pijn
wegnamen en de geboden liefde in stilte aanvaard
De gesprekken, niet over ziekte
maar sex drugs en Rock en Roll…en
jouw zuchten zacht in het oor
“dit voelt ook goed als de roes weg is”.
Ik zal boete doen.
Maar niet voor het durven leven.
hooguit voor de terugslag, want…
Wie nooit iets voelde , heeft niet geleefd.


Yvonne Koenderman


peter: Mooie zin van ontluistering: ‘Dit voelt ook goed als de roes weg is’. Altijd mooie uitsmijter: ‘Wie nooit iets voelde, heeft niet geleefd’. Wel wat uitgesproken. Seks en jointjes voelen me net iets te verplicht erbij gehaald. - 10
pom: overgave – helemaal gehaald het thema door yvonne. Kind haal toch geen dichters in huis – het is raar volk. – HAAL MIJ – schreeuw ik hier uit in mijn kamertje op drie hoog achter. 'De terugslag' – ja zo vreselijk invoelbaar hier vormgegeven door yvonne. Pomgedichten TROOST! 25





Met als enige bagage

Zal ik nog reizen rond mijn kamer, als
ik verkies die naar Kyoto voor te bereiden?
Als ik daar binnentreed, tijd en ruimte, in hetzelfde
onderwerp, moge het ver van mijn kamer zijn.

Uiteindelijk gaat de vis liggen op tafel.

Jij die me zal snijden, herinner je waar ik
tot je vandaan ben gekomen, om me jou
aan te bieden. Wanneer jullie me zullen
opeten, zal ik reizen rond jullie buik.

Van Kyoto ben ik gekomen, stel je in mijn plaats.



--
marc tiefenthal
dichter essayist / poète essayiste
Temse
blogs: Tieftalen (nl) Profonde lalangue (fr)


peter: Wat heb ik hier nou aan de haak geslagen? - 5
pom: als een vis op een tafel – ja dat mogen we ook wel overgave noemen. Tiefenthal als een lekkerbekkie. Een reisje buik. Misschien onbedoeld maar dit gedicht maakt me blij. Er gaan veel lichaamsdelen rond in een dichters hoofd. Bij elke tong die ik nog zal bestellen denk ik voortaan tiefenthal. 5






Mijn vrolijk lied

denk niet dat ik treur
ik buig gewoon zo graag
mijn hele eigen ik dat wil
dat neigt naar water
en alles aan mijn bast
mijn takken, blaadjes, luchtwortels

--oh, die heb ik niet--

maar weet dat wij wilgen
alles voor water over hebben
en dat elke scheut van ons geniet
van de eerste tast eraan

van die dingen en
--god beware-- jaarringen
daar hebben we ten enenmale
maling aan.


Ploos


peter: Hier is nagedacht over de wilgen; geen jaarringen. Je ziet het gebladerte al olijk waaieren in het water. Mooie oproep van beelden. – 20
pom: ploos als wilg en willig. Ja vol overgave ook. Weer een dichter die ALLES maar dan ook alles geven wil. En voor deze keer aan pomgedichten. Is het vreemd als ik zeg dat ik OOK van ploos houd. 15





Zo onversneden jij.

Ik zeg vandaag de deuren dicht.
Ik wil dat je me mist. Dat ik zo
onvervangbaar ben als boter.
Smeer me maar. Want ik ben

weg. Een dag door dromen.
Dat ik weet dat alles beter
wordt. Ook jij. Dat deze
dag bijzonder mooi. Zo

zwart en wit als in de wei
daar liggen. Kauwen op
het gras. Ik pas niet hier

dit landschap is een mist
die optrekt in mijn hoofd.
Dit ego heeft broodnodig.


Martin M Aart de Jong.

peter: Door woorden weg te laten, wordt het gedicht ‘onversneden’, dus dat komt over. Smeer me maar als boter vind ik wat te geforceerd, maar ‘zwart en wit als in de wei’ vind ik weer wel mooi. ‘Zwart op wit in wei’ vind ik misschien nog wel mooier. Dat past weer mooi bij de onversnedenheid. - 15
pom: Zelfreflectie om te zoenen. Wie zo over zich zelf weet te schrijven verdient vrouw na vrouw. De schreeuw in de laatste regel en dan nog begrijpen vrouwen dichters hart niet. Ze zijn erg martin. En jij maar schrijven. Doe de dinsdag columns van augustus asjeblieft over de liefde. Allemaal over de liefde. Dat ze het weten. Dat we schreeuwen. Brood nodig hebben, noodzaak is. Jongen wat houd ik van jou. Ik kan al je krullen wel opvreten. Maar ja ik heb ditmar he. 20





Snevende ploert


Schijn vervliegt doch mijn venijn
is vastgevroren op de tijdszweer

Noem me bastaard der halfronden
nu m'n lusten me luidkeels wurgen

Beneden waar de bocht verdwijnt
omhels ik de leegte en ejaculeer


John Epke


peter: Dit kan alleen met luide stem worden voorgedragen, waarbij het tentje van De Parade wegwaait. Lusten die iemand luidkeels wurgen, ejaculeren in de leegte, de volumeknop staat op tien. En dan toch dat omhelzen van de leegte. Een tegenstelling van cerebraal gebrul en oorverdovende vertwijfeling. De eerste twee regels zijn me teveel een alliteratiefestijn. Maar dan de rest, die maakt alles goed. – 10
pom: die vreselijke leegte hier volgespoten met van alles en nog wat en met de eenzaamheid van de dichter. Gelukkig ken ik de partner van john. Als ze er nog een ploert bij wil hebben, zeker beschikbaar hoor – dit ik. 25






sem


je ontmaskert
nog voor ik ben geraakt

je hoont
als jij voldaan mijn keel verlaat

je bent net zo oud als ik en
steeds ontmoeten wij elkaar
op het moment dat ik de bus haal

de melk op is
de hond moet poepen
hij daar staat

niets was ooit een excuus
het jou te laten afweten
behalve hij

hij wikkelt jouw wapens in dons
danst door de strijd tegen bloed

ik verlaat je niet uit hoop
maar uit een misplaatst gevoel
van overwinning en liefde

dat toch jou de das om zou doen
omdat je waardeloos bent
een leugenachtig gebruik

de kleine daders heffen zich
omheinen zijn gelaat en
in zijn ogen zie ik maliën

jouw wimpers trappelen
zijn blik is van metaal
hetzelfde grijs als jij


Valerie van den Bergh

peter: Veel raadselachtigheid die ik niet thuis kan brengen. Wie zijn toch die kleine daders? Ik ben zo druk bezig met snappen, dat ik soms aan de regels niet toekom. - 5
pom: ik kan hier niets mee. Thema niet gehaald. Bij zelfreflectie leg je de dingen niet buiten jezelf. min 70





rundvlees

het bijna middernacht slaat
als ze roept het mes er in te zetten
zij, die zelf voor geen geld zou snijden

doorrijg het vlees, kreunt ze

en ik maar aan doorregen rundvlees
denken, niet vermoedend
wat alles nog doorspekt kan zijn
haar lijf zich opent
als een verklarend woordenboek

ik fileer mijn ego tot aan zijn zelfkant
verwerp hem als de tempelsteen
en laat de rijgpriem binnendringen
doorboor het vlees tot aan het breken
van de morgen


jako fennek


peter: Ophangen aan de haak en een kettingzaag er doorheen... Tsja, maar temidden van het geweld het verklarend woordenboek waarvan de blaadjes zich openvouwen... – 5
pom: nou de regel van de dag is toch wel deze – zij biedt zich aan hij schrijft: : “ en ik maar aan doorregen rundvlees denken”. Hier past verder geen commentaar. Dit is jako. Dit is poezie. Dit is beeldend. 30






scherpe woorden


Even tussen jou en mij
hang niet teveel de held uit
dat heelhuids bijeen houden
voor je haveloos door het stof gaat

met het mes in de rechterhand
spreek ik tegen het glas in de spiegel
altijd de steken van opzij of van achter verwacht
nu snijdt het vol in de borst

hoe het zorgvuldig gepolijste beeld
rond de hart in vlekken in vlokken uitwaaiert
aan scherven gaat in losgescheurde plakken
raap ik wat rest aan waarde van het laminaat

met deemoed sla ik het gade
laat vandaag een weerwoord na


Frans Terken 05082012


peter: Het mes is me net iets te expliciet. Veel messenwerk trouwens, bij alle ego’s, maar dat komt vast door dat gefileer. Enfin, ‘laat vandaag een weerwoord na’ is een mooi slot. - 5
pom: frans doet het op zijn mooist. De verrassende spiegel die hem tot de woorden leidt in dit gedicht. en ja wat knap – om zo snel zo veel klasse hier aan ons de lezer te geven in een zondagochtendwedstrijdje. Dichter van mijn hart mag ik een keer zeggen dat ik elke week geniet van je werk met mijn hart. 20






wensje

pijnlijk om heel diep van binnen
steeds een tien te willen halen
nummer één te willen wezen
kon het maar een beetje kleiner

met wat minder meer genoegen
voor dat onverbiddelijk grote
even bij je weg te kruipen
zonder meer te willen krijgen


Katja Bruning


peter: Oppassen dat het niet helemaal een tegelspreuk wordt, maar ‘grote even’ stuurt het gedicht mooi bij. - 5
pom: lief en klein gehouden, mooi. Kom maar hier, hier kun je schuilen. 20