Pomgedichten.nl

JURYRAPPORT


foto: hernehim cultuur
www.kargadoor.nl




Frans Terken schreef ons een prachtig gedicht. Vers van de lever. En blijkbaar geeft de zondagochtend de dichter mooie regels. Out of the blue kent nadelen. Ik zie er een juweel in – maar ja wie ben ik – een paar regels teveel. Een verkaald zelfportret met de zachte weemoed van een terken zou zijn:


WAT JE ZEGT

zeg waar het op staat
het is het warhoofd met de rimpels
de magere frons hoe je naar jezelf kijkt

in de spiegel hakken weervlekken
de neerslag van een opgeblazen ego
wat je zegt ben je nog lang niet zelf

ik zie een bang hart achter de hand
een verborgen lijk in de ribbenkast


voor mij is de rest overbodig. Maar op deze negen regels ben ik jaloers ze niet geschreven te hebben. vreselijk mooi. een vreselijk gelijk. Het lot dat ons allen wacht. Als je niet oud wil worden dan moet je je jong opknopen zei moeders altijd. Ze had gelijk. Voor het gedicht van Frans een zeven – voor de geselecteerde woorden een tien – acht en een half gemiddeld.


inventarisatie van de kwetsbare ziel - van max lerou – de titel is al een negen waard. Maar max blijft veilig in een meervoud spreken. Het moet wel over jezelf gaan. en niet over mij max. en wie ben jij was de vraag. Het thema behoeft een IK. En dat is meteen het lastige aan het thema. Want welke IK is generaal. Welke IK is interessant genoeg. Welke ik is ook onze IK. Prachtig gedicht maar buiten thema en daarom buiten mededinging.


Wibo en Reinier stuurden filosofische zondagochtendgedachten. Ik onderscheid ze maar even voor het gemak van de ingestuurde gedcichten. Die van wibo kosters een gedicht. Wibo is een klodder DNA. Ja. Zo zag ik nog nooit eerder een mens samengevat. Ik ben ook een klodder DNA bettie riep ik vanochtend bettie tegemoet. In de VU zien ze al die klodders DNA toch in een geestelijk perspectief zag ik bettie denken. Maar ja in de VU zijn ze ook niet goed bij hun guigeltonhoofd wibo. Tis maar goed dat ik daar nog een beetje de wacht houd.
Reinier is een voortdurend veranderend ik. Daar zit ook wel wat in. wat wel gelijk blijft is zijn enorme hang naar drank en vrouwen. Een veranderend ik behoeft ook standaard waarden. We hebben de woorden naar wij hier in het dorp hopen in zijn essentie begrepen.


Het zelfportret van Erwin troost heeft geen tekort aan een ik. De vraag wie ben jij – zorgvuldig beantwoord. Met biografische elementen zelfs. Moet monnikenwerk geweest zijn om dat rijke leven van Erwin samen te vatten. Hij kan wel vijftig gedichten schrijven vermoed ik en dan lezen we nog slechts een fragment van leven. Het is dat mooie zachte romantisch schreeuwen dat zijn werk zo mooi maakt. Ook hier weer.

“soms wilde ik dood zijn
maar ik kan het niet..”

De romanticus in mij valt altijd voor zijn woorden. Maar dit keer moet ik hard zijn. Het mooiste heeft hij hier niet uit zich geschreven. Als ik Erwin met ERWIN vergelijk.


Mohs de ripper, mohs volke overrompelt altijd overal en iedereen. Ik mag hem natuurlijk niet beoordelen. Dat is niet bescheiden. En dat is ook oneerlijk. Mijn ‘residentie’ verleden staat dat niet toe. Maar dit schreef ie in 10 minuten. Nou weet ik dat ie zijn poezieparels in vijf minuten schreef. De maatstaf voor mohs is mohs.

Ik ben
(…)
Twee mensen in bed

Een mens
Dat is de naam
Mn sleutels kwijt

Als ik dat lees ben ik verloren. Maar daar had het gedicht ook moeten eindigen. De laatste strofe teveel. Godzijdank ik heb een criterium.


Gerben de Ruiter dicht de zondagochtend in een lichte geur van ochtendpis. Nu weet ik wel dat poezie niet hoeft te behagen. Maar ook op maandag blijft de geur penetrant. We begrijpen het allemaal wel de boodschap helder als gezonde urine maar de vogelpoepjes zijn ons hier echt teveel.



man ik mis je
nog steeds zo

erg

mooie gast

en in het ochtendlicht
hou ik nog steeds
je asbak vast

schrijft mike platenkamp. Een compleet gedicht. Die asbak in de laatste strofe is het absolute einde – een asbak waarin alles samen komt. In dit gedicht komt alles samen. Er hoeft niet meer gekort zoals bij Frans. Een echte eerlijke en waarachtige ik. Een laatste strofe die alles overstijgt – een asbak waarin hij alwin het eeuwige leven dicht. Ontroerend mooi. de winnaar. Mike platenkamp wint de wees in godsnaam eerlijk trofee op pom





foto: hernehim cultuur
www.kargadoor.nl
lees hier ook het 40 jaar KARGADOORprogramma - een groeidiamant - we komen er op terug



Alwin

shit man
ik kan er niet aan wennen
je telkens maar
als toen te kennen
en nooit als nu, als tegenwoordig

nou ja, jij nu, in deze tijd
wanhopig of balorig

je had je kapot gelachen
je had je kapot geschaamd
je had je kapot gepiekerd

net als wij nu over jou toen

was je pijn zo onzichtbaar?
was je actie gerechtvaardigd?
zou je het zo weer doen?


man ik mis je
nog steeds zo

erg

mooie gast

en in het ochtendlicht
hou ik nog steeds
je asbak vast


mp






DE GOUDEERLIJKE ANTWOORDEN VAN FRANS TERKEN, MIKE PLATENKAMP en REINIER DE ROOIE, MAX LEROU, MOHS DE RAPPER, GERBEN DE RUITER, ERWIN TROOST, WIBO KOSTERS en KIRSTEN ZWIJNENBURG
een voorlopige conclusie kan al getrokken worden: vrouwen hebben op een flitsende zondagochtend wat moeite met de eerlijkheid. of het is ze allemaal net te flitsend geweest. een overzichtelijk aantal eerlijke heerlijke prachtgedichten. juryrapport is in ieder geval morgen hier te lezen dames. dan weet ook u wie de h-eerlijkste onder de dichters is.




en wie ben jij

vertel me niet van kalfjes
die schreeuwen om een koe
niet van natuur noch van rotondes
niet of een boxspring lente is
niet wat je bent in bed maar wie

vertel van barre gronden
waarop je zachte ogen legt
of zeg het liever -

niet



pw



zie eijlders - linkerkolom




Wie wint de wees in godsnaam eerlijk trofee op pom?
een flitswedstrijdje. tot 1200 uur. Het eijldersthema vanmiddag is - wie ben jij? – of wie denk je eigenlijk wel dat je bent. dit is een overval. niet nadenken. Wie ben jij? Schrijf het op en stuur het naar pomgedichten. Wij zijn ook van de human interest hoor. maar wees in godsnaam eerlijk. pomgedichten@gmail.com




http://fransterken.web-log.nl

Goedemorgen Pom,
zoals je vroeg, flitswedstrijdje 'en wie ben jij', mijn bijdrage 'Wat je zegt' volgens de vraagstelling: ga zitten en schrijf het op; een overval, niet nadenken. Op zich al een aha-beleving, dat zul je merken aan de a's in het gedicht.
Helaas haal ik vanmiddag Eijlders niet, maar veel plezier alvast aldaar. Groet de dichtmaten van me.
Hartelijks, Frans



WAT JE ZEGT


Wie je denkt dat je bent
raakt niet eens aan het aan-
matigende van de kramenman
op de zaterdagmarkt

maak het niet met smalende woorden
ze halen niet eens de tafel
laat staan de schaal waarin je al
je haren & snaren hebt kaal geschraapt

zeg waar het op staat
het is het warhoofd met de rimpels
de magere frons hoe je naar jezelf kijkt

in de spiegel hakken weervlekken
de neerslag van een opgeblazen ego
wat je zegt ben je nog lang niet zelf

maak eerst maar eens waar
dat je je eigen waarheid kent ja eerlijk bent

ik zie een bang hart achter de hand
een verborgen lijk in de ribbenkast

nog niet het achterste van de tong


Frans Terken, 17012010






http://maxlerou.blogspot.com


inventarisatie van de kwetsbare ziel

aangebroken is weer de tijd van
spierballen rollen in de etalage
van magazijn ad rem

dichters openen daar hun torsende
torso naar hartelust u kent dat wel
waar dichters drinken zwelt elk
vertrek tot gelachkamer

nog eenmaal draaien zij om de as van hun wereld of
maken een pirouette van trots in het voorportaal naar
ruimte die zich nog eens lekker onbeschaamd uitrekt

oeverloos klinkt dan het laatste betoog
van de aangeschoten poëet
zijn metaforen dichten immers
het ellenlang verhalen en zo

de lezer nog een beetje meewerkt smelt massa
tot kern promoveren ponden naar kilo's
per kubieke centimeter de ontwikkeling enorm
en anders is daar altijd nog de deur
naar een onherstelbaar niets


© ml



de parel van hengelo
reinier de rooie
http://zonneduinnu.web-log.nl/

Dag Pom,
Dat weet je ondertussen toch wel:
ik ben niet ik
en dat verandert
ieder ander
ogenblik

groet, Reinier


kunstsociëteit Lambooijhuis presenteert…
zondag 8 augustus 2010
van 11.00 tot 17.00 uur
toegang gratis
VOORZIEN
ons festival in het plantsoen

In tijden van krimp bloeien de kunsten. Geen overdaad, geen barok, maar een feest van taal, klank en beeld. Een laaglandse hymne van de grote meester, het tijdsbeeld van een fries, de klanken aubergine, de improvisatie alom. Wie kleurt de vijver wit? Waar brengen ballonnen ons? Afijn, wij zijn voorzien…
Met o.a. de dichters H.H. ter Balkt, Erwin Vogelezang; het mondharptrio Aubergine, de moderne klassieken Greg Haines, Brian Mitchell en Danny Saul, de jazzvirtuozen Sebastiaan Cornelissen, Frans Völlink & vrienden, de Canadese singer/songwriter Oldseed, de band The Woodwards en de publiekswinnaar van de grote prijs van Nederland Mathijs Leeuwis.
Nadere info volgt…
www.lambooijhuis.nl





http://hetleveniseen.web-log.nl


Zelfportret

ik wilde dromen
ik wilde pijn
als het ware mens zijn
extremiteiten en rust
het herbeleven van mijn verleden
maar ik kan het niet, nee kan het niet

ik wilde punk zijn, lekker trappen
zelfs gotisch, mysterieus, of misschien een musicalster
of een circusclown, maar geen voetballer
nee, sport is niets voor mij

tja, ik wilde zelfs mezelf zijn, ontvreemd zijn
ongelukkig zijn en mezelf voor de gek houden
met drugs en soms wilde ik dood zijn
maar ik kan het niet

ik wilde schulden hebben
op het randje leven
met de fles van bankje naar bankje gaan
zodat de mensen mij na zouden wijzen

op een koud zolderkamertje wonen
met slechts een opgaande kaars
die mijn verouderde typemachine verlicht
en langzaam ouder worden als een norse, verbitterde zak
met niets dan treurigheid en melancholie
maar ik kan dat niet
want ik wil te veel

seks, mijn wijntje en een peuk
een goed gesprek, geen discussie
heb een hekel aan discussiëren
nog liever zeg ik niets
of gewoon wat knuffelen, een beetje voelen
en vrijen, al heb ik niemand voor ogen
kan beter even niet verliefd zijn
alhoewel het is wel lekker
maar toch de energie en het gezeur
ik vind het zo al vermoeiend
nee, gewoon een etentje
dan dronken worden van de rosé
dat ze dan zegt
dat ik mooie melancholische ogen heb
en lippen om te zoenen
dat ik dan moet lachen
en onzeker word

of rockzanger, ja zou graag zanger willen zijn
en dat mijn band dan The Devil's Candy zou heten
of Unfortunately Peanutbutter, zoiets ja
toeren van Londen naar Berlijn
want ik houd van Londen en Berlijn
en groupies, ja groupies
na de heftige seks zou ik voor ze koken
want dat kan ik goed, tapas
Italiaans, maakt niet uit

en nog beter dan dat kan ik dromen
weet niet waar ik beginnen moet
of wat ik nou moet zijn
en is het leven echt goed
of doet de waarheid pijn


Erwin Troost




foto Ben Kleyn. - www.benkleyn.nl


hoi Pom,

eerlijkheid gebiedt me te zeggen
dat ik geen flauw idee heb wie ik ben;
wat vage aannames,
een klodder DNA.
laat een ander het maar zeggen,
we zijn geprogrammeerd om onszelf voor de gek te houden.
als je het mij vraagt, ben ik een prinsenkind,
dat wacht gereclameerd te worden.
groeten, Wibo









martelaar.
dankjewel voor de reminder.
ik heb er niet over nagedacht
dit waren 10 minuten dus kom op maar met die
TROFEE


Ik ben

Een slaaf
Minnaar, leraar
Wat jij ervan maakt

Een beeld
Maagpijn, ogen
Bron van wijsheid

Te zichtbaar
Niet van nut
Bij het echte werk

Een film
Veel te laat op
Twee mensen in bed

Een mens
Dat is de naam
Mn sleutels kwijt

Zo blij
Mijn lieve jij
Op dit moment


Mohs Volke



Gerben de Ruiter
http://ruitschrijft.blogspot.com


ik ben de lucht
waarin dezelfde ik pist
lauw als vogelpoepjes
op de stoepjes (het rijm is voor oma)
sudderende lapjes in de croma


ik ben, zo zei de gek
niet de gek, maar het gebrek


Gerben de Ruiter







http://kirstenz.web-log.nl



ik
ben
te
laat

:)

eerlijk is
eerlijk pom
regels zijn om
aan te houden
want naakt in
't leven staan
wie durft dat ?


Kirsten Zwijnenburg