de lucht van oud zuid
het is het huis in de stad
in amsterdam zuid dat ik laat
aan de nacht - het is niet om het huis
dat ik ga - het is om jou
om de geur van afgekookte aardappelen
die jij altijd weer om je heen weet te hangen
om de luiheid van iemand die overleden is
en weigert de laatste adem uit te blazen
pw
sprak ik hoopvol voor mij uit. Ach u kent Amsterdam zuid wel. Dat oude zuid van de wijven zeg maar. Van jan arends. Waar hij groene zeep op de statige trappen smeerde om beneden aan gekomen zijn mevrouw toe te krijsen dat ze een extra ordinaire bitch was en dat hij nooit meer voor haar wenste te werken.
ik had een dingetje te doen in de lairessestraat. oud zuid dat is een verzorgd taalgebruik, de woorden gemiddeld zachter uitgesproken dan ze het op de albert cuijp gewend zijn – waar het flikker op jij of het krijg de klere – vol enthousiasme gesproken wordt. Zo is het niet in zuid. ons kent ons nivo in zuid.

Ik liep door mijn verleden. Tram vijf genomen, uitgestapt een halte voor het roelof hartplein. De vinkeleskade met de school voorbij, mijn school was het niet, wat straatjes in waar de samenwerking huizen verhuurt. Langs de jellinek en langs het bordje W. PIET, vrouwenarts. dood geloof ik. Zou Anita er nog wonen. Zij moet in de 80 zijn of ook dood. De vrouw die altijd dure kleren droeg, maar kleren zo subtiel gemaakt dat je niet kon zien dat ze voor haar gemaakt waren. Het huis waaruit HUGO een meubelstuk van de familie ongevraagd leende voor zijn nieuwe show.
In de straten moeders. de kinderen afgeleverd op school. liep twee moeders voorbij, hoorde het woord nivo in het voorbij gaan. Op weg naar de lairessestraat denk ik na over het woord nivo. Een geniale uitvinding. Ook als je geen nivo hebt heb je toch nivo in zuid. Het is iets van oud zuid dat woord. Het – hij is te dom om uit zijn ogen te kijken – of het zo dom als het achtereind van een varken – is in oud zuid vervangen door de generale noemer ‘ nivo’. Mogelijk is het nivo wat lager dan gemiddeld maar nivo kan bijgewerkt, allicht op een hoger nivo gebracht, het achtereinde van een varken niet.

In de lairessestraat aangekomen mis ik de i op het blauwe straatnaambordje. ik moet toch eens wat aan mijn ogen laten doen. Er moet een i staan want gerard de lairesse, met dat neusje van michael jackson voerde een i in zijn naam. Tien over negen nog even een shagje, samson blauwe rizla, heel ongebruikelijk in zuid. Het is de straat waar JACQUES KRUITHOF woonde met zijn mariette, marielle, ben haar naam vergeten. veel trappen, vier hoog dacht ik. Dood hij. De literatuurcriticus, docent die bob Dylan als de grootste dichter aller tijden zag, de man die op zijn 27ste in zijn eentje meer kennis had vergaard dan alle studenten bij elkaar die hij onderwezen heeft. De man die naar ik later uit verhalen begreep verzuurde. De wereld niet meer begreep en stierf. Ik heb hem nog zien lachen.
Het lijkt wel of ik een crematorium bezoek hier in zuid, de lijken in herinnering opgeslagen, dacht ik. Ging bij adema horema naar binnen. Oogspecialist. Heeft die de lairesse geen i meer in zijn naam doktor tegenwoordig? - of hoe zit dat hier in dat ouwe zuid. Wees de doktor op het blauwe bordje aan de overzijde van de straat. doktor liep naar het raam, ik zag hem turen.