Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Poëzielinks
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
14 gebruiker(s) zijn online (12 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 14

meer...
Google ads
Nieuws : AMANDA MALINKA wint de nieuwjaarsslam in de kargadoor - SJAAN FLIKWEERT de publieksprijs
Gepost door Pom Wolff op 2011/1/2 23:30:00 (1361 keer gelezen)




het was moeilijk vandaag. zoals wel vaker de poezie versus de performance. degelijke voorspelbaarheid tegenover het onverwachte. en naarmate de slam vorderde werd het moeilijker.

maarten schenk is wel de koning in onvoorspelbaarheid. een ik-ben-maarten-schenk eerste ronde met alles erop en eraan en een tweede ronde die je liever niet over je heen wil krijgen. net zo onvoorspelbaar als de eerste maar dan onder de gordel en de streep die een jury ergens moet trekken. geen werkbaar criterium was de conclusie. hoe duw je je poezie door de kargadoor heen. niet met veel zuchten.

Daniël F. Kuyper dichter met rijm en met sonnetten. in een gedicht viel nootmuskaat te proeven, waar heb je dat nog in een gedicht. een afwisseling van mooie met zeer mooie regels, soms net te geconstrueerd. een sonnettendichter moet zo vanzelfsprekend zijn sonnetten brengen dat je niet meer hoort dat ze in die vorm gegoten zijn. bij daniel overheerste net te vaak zichtbaar de trots dat hij het schier onmogelijke weer had geklaard. het kan korter gezegd met een voordracht van sonnetten win je uiteindelijk nooit een slam.

martin ma de jong had zijn dag niet. goede performer kwam niet uit de voeten in het toch moeilijk bespeelbare keldertje van de kargadoor. hij begon met een gedicht te schreeuwen. ik keek naar peter le noble, gerespekteerd jurylid, zag hem wegkrimpen. zo gaat dat niet lukken martin dacht ik. in de kargadoor moet subtiel met stemverheffing worden omgegaan. ik dacht; ik lees hem liever dan dat ik nu word afgeleid door zijn beminnelijke krulletjes. toen ik bedacht wat zit ik nou te denken waren we al weer wat gedichten verder. “het landt niet’ sprak lenoble. ja dat had ik nou ook antwoordde ik. in zijn tweede ronde landde hij ook niet. wilt u iets leids of iets menselijks vroeg hij aan het publiek. iets leids het antwoord.

Frans van hout had een zeer geestige bio geschreven. waarom het leuk is om met je teksten van een jury te moeten horen dat je – en vervolgens noemde hij alle criteria op die inderdaad op hem van toepassing zijn. zo werd de jury bijna een gedicht.
hij leest zijn observaties uit de werkelijkheid voor. een langere tekst zelfs uit het hoofd. maar verloor daarin contact met het publiek. een poging om slammer te zijn. met zichtbaar plezier verhaalt hij over merkwaardige gebeurtenissen of gebeurtenissen die hij in een vreemd cabaretlicht uitvergroot plaatst. een nier kan ik wel missen sigaretten niet – er zitten juweeltjes bij. de Frans van hout troffee kan maar door een iemand gewonnen worden. eigen maar de anekdote niet voorbij.

drie vrouwen in de finale.
de poezie van marjolijn van heemstra zij overtrad elke slamwet. las uit haar bundel voor in de eerste ronde. overtrad rustig de tijd met een/twee minuten. maar zij werd in elke ronde sterker. hoe krijg je papier de zaal in – het werd haar door de jury meegegeven na de tweede ronde. jury kandidaat finaliste. en ze leerde heel snel.

– de zelfreflectie van performer pur sang sjaan flikweert die de herhaling niet schuwt, met Robin Block effecten, de staat van haar bestaan prijsgeeft, uit het hoofd – de tweede ronde minder dan de eerste ronde – het publiek stemde sjaan de finale in.

en amanda malinka die zonder papier haar poezie vertolkte. de zelfkant, goed voor haar dat er rampen zijn, de focus op waar modder zwart kleurt. ‘ hij is dood – zij zwanger’ dat is een thema dat je rustig amanda in handen kunt geven. de ene rede bij een lijkkist na de andere. wel mooie regels hoor sprak een jurylid. er zit niet veel variatie in het stembereik sprak een ander. de performance slaat de tekst dood. maar toch maar toch – als je de indringende regels ondanks de eentonigheid door alles heen blijft horen dan moet malinka ook juryfinaliste zijn.

in de volgende afweging vonden de juryleden elkaar: bij de keuze tussen het leven in de poezie van marjolijn van heemstra en de dood in de poezie van amanda malinka kiezen we voor het meest duurzame: de dood. amanda malinka winnares!. de dood door de modder en de unterwelt heen getrokken over het voetlicht gebracht met imponerende regels. maar in haar geval wint de dood wel met een opdracht.
de performance moet minder eentonig. ook de dood kent vele kleuren. oja en deze mocht de juryvoorzitter nog in zijn zak steken:





*kerst en nieuwjaarsgedachte *


dat de wolf voor een dag het geblaat laat
door hun wol heen zo hoor je hem
schapen afschieten in de lucht

en de lammeren rillen
op de dam zien ze de man
een oude vrouw helpen met oversteken

en ze spreken die is van de vrede
al hebben wij nu geen
jasje meer


*© Amanda Malinka*












De reacties zijn eigendom van de posters. We zijn niet voor de inhoud verantwoordelijk.

Poster Onderwerp
Pom
Gepost: 2011/1/3 12:05  geupdate: 2011/1/3 12:05
Webmaster
Geregistreerd sinds: 2006/7/30
Van:
Aantal posten: 9635
 Reactie martin ma de jong: 'ik ben niet maarten schenk'
Ik ben niet Maarten Schenk.

Iedereen wil altijd winnen. Dat is ook een natuurlijk gegeven. Een overlevingprincipe. The survival of the fittest. Het lijkt een algemeen geldige wet. Maar wetten zijn er om overtreden te worden. Zeker in de kunst. Of niet soms.. Geldt in de kunst precies hetzelfde principe? Wedstrijden zijn aan de orde van de dag. Of het nu een prijs betreft voor een schilderwerk, een boek of een oeuvre, ook hier moet vastgesteld worden wie het mooiste, beste werk heeft voort gebracht.

Van tevoren wist ik het al. Ik ga niet winnen. Na twee nachtdiensten en een paar uur slaap ga je echt niet op de toppen van je kunnen presteren. Ik begon dan ook met mijn anti-slam gedicht. Slingerde het met volledige overtuiging de zaal in. Het was een fragmentatiebom die insloeg en de jury verbijsterde. De volgende gedichten gingen aan ze voorbij.

Ik had volop de gelegenheid te luisteren naar de andere dichters. Ik vond het prachtig. Het was een mooie middag in de Kargadoor. Afwisselend ook. Joop Komen was er niet, maar dat er een retro beweging op gang komt die het sonnet weer op de kaart wil zetten is duidelijk. Daarnaast is er een duidelijke vrouwenbeweging te zien. Een verheugende ontwikkeling. Vrouwen zien er vaak goed uit, zijn meer bezig met wat ze willen zeggen en minder met het winnen als doel op zich, behalve wanneer ze met hun Zeeuwse mosselworstel verleden in hun maag zitten.

Ik zou iemand als Maarten Schenk dan ook aanraden eens in de huid van een vrouw te kruipen. Maarten wilde graag winnen. Op basis van zijn eerste ronde had het nog gekund ook. Het was verrassend. Maar het doel is te mager. Je moet maar gewoon zijn wie je bent en willen vinden wat je wilt uitdrukken in je gedichten. Maar ja, ik ben niet Maarten Schenk.