
foto: hernehim cultuur
De taalgrens
De dood in model
Het hedendaags concept
van avontuurlijk boekhouden
Een mens naar eigen inzicht
Zoals Robert M.
of Anders Breivik
zinspelen op
onheilspellend bijval
Reïncarnatie
Het uitdrijven
van de karmakraker god
En deze keer
gaat het wel lukken!
Hoe dan ook
Het uitsterven
van de vlinder
is begonnen
in de poëzie
Kees-Jan Sierhuis

Hallo Pom,
Toen ik op Pomgedichten las dat Kees-Jan Sierhuis het vlindervolk door de
powezie ten grave zag dragen, schoot mij één van mijn vele wonderschone
sonnetten dat ik omstreeks 2001 schreef te binnen.
"Verdronken vlinder" betitelde ik het sonnet en mijn helderziende geest zag
in 2001 reeds wat Kees-Jan momenteel ons mededeelt.
Harteliks,
Joop
Verdronken vlinder
Mismoedig zat de vlinder op de bloem.
Geen trek in nectar en geen lust in paren.
'Laat voortaan hommels het karwei maar klaren.
Ik heb geen zin meer om nog iets te doen',
sprak hij verdrietig. Voelsprieten gebogen,
als teken van totaal verloren hoop.
'We gaan als vlindervolkje naar de sloop'.
'Te licht bevonden na te zijn gewogen.'
Hij dacht met weemoed aan die gouden tijd,
toen vlinders nog in veel gedichten pronkten.
Kwatrijn, terzet, extra werden verfraaid.
Waar grote dichters naar hun gunsten lonkten.
'Voorbij', denkt lepidoptera met spijt.
'Nu 't vrije vers m'n nek heeft omgedraaid.'
© Joop Komen