Pomgedichten.nl

Pom,



Ik moet Britt bellen. Spreken. Oké, mailen. Snap echt niets van hoe het hier werkt. Totale chaos voor mij. Diaspora ook.
Marc Tiefentahl over de jurysamenstelling, jij over mijn 'motie van wantrouwen', jij over Platenkamp en wat hij uitvreet (het roest je kennelijk behoorlijk aan je hakken), Heij zélfs versus de-kont-tegen-de krib (doe dát iemand maar eens na), en vanalles over Plop of Joop of hoe ze ook mogen heten, wat ik categorisch oversla. Oninteressant. Helena = beschaving. Zo veel weet ik wel.
Aan Gerrit zou ik willen vragen: waar koop jij je typ-ex? Die zoek ik namelijk.

Soms komt wat ik je schrijf onder de gedichten van het weekend, soms op mijn eigen pagina bij jou en dan weer heel ergens anders bij jou. Ik voel me Dega (Dustin Hoffman). Met dat brilletje en die beslagen en volslagen bijziende blik, uiteindelijk tamelijk tevreden met zijn varkens op dat strand. http://www.youtube.com/watch?v=20DrKY9CQuc - En dan ben jij Papillon. Die weet van het ontsnappen en hoe het moet.

Ik land op je film- en geluidsbestanden. Zoals "Taal van het verlangen" en "Perfume Genius". Mooie stem. En ik leg onmiddellijk Rufus Wainright in mijn cd-lade. 'Imaginary love' bijv.
De tekst van 'Taal van verlangen': depressie is gebrek aan weemoed, Rutger Kopland. Eenzelfde paradox als bij Heij. (Ze stak afgelopen weekend met kop en schouders boven andere inzendingen uit.)

"Meer kan het niet zijn"… Oh, mijn god, wat verschrikkelijk.

Maar goed.
Kijk, het is hier een en al beschaving, schatz. Maak je geen zorgen. Zie het maar als een proefboerderij, waar in het ergste geval kippen door kleuters achterna gezeten worden of andersom en pauwen of ander edeler gevogelte het loodje leggen tegen meedogende duiven en vileine eksters. Jij houdt van de hele menagerie. Ook als er een vraagt: "heeft ze een kut?" Vogels zijn soms raar. En dan misschien retsina… (Als het metaxa was, wordt het anders.)
Hoe dan ook, het gaat om het wat. Niet om het hoe. Nou ja, vooruit, het gaat om allebei min of meer evenveel.

Kus, Ploos









"dingen gaan soms een eigen leven leiden. Ik schreef in een reactie aan ploos:
maar daar ging het mij wel om. ik had er geen zin in. goed en slecht zijn de criteria niet op pomgedichten. in het leven ook nauwelijks. tis een beestenwereld a-moreel dat weet jij ook ploos. hoe je ook je best doet om laagjes beschaving over het leven te leggen. en lukt het?
impulsief of niet impulsief dat zijn goede criteria. de impulsieve bagger zonder zorg het net op gesmeten liever niet. vroeger hadden we annemieke - die liep ook altijd leeg. en wij maar opruimen. ik had geen zin in opruimen ploos.
en ja hoor we hebben hier gewoon een redactie. en als meneer de jong min of meer suggestief pomgedichten schaart onder de lijkenpikkers dan nemen we daar even goedgemutst afstand van.
we hebben trouwens ook een webmeisje. columnisten zelfs. niet dat iedereen hier altijd paraat is - dat hoor je mij niet zeggen - kind je wil niet weten wat ik hier moet meemaken - ze leggen overal en as je ze nodig hebt dan zijn ze niet te vinden - maar lief zijn ze wel voor me - en ik houd van ze. daar gaat het om.
En snachts zie je ze al helemaal niet. Allemaal aan de liefde. Dat heb je dan ook nog eens. Die platenkamp laat zich ergens op een grieks eiland pleasen door een meisje dat zijn 'kabouter plop' verheerlijkt. Die heij kom je overal tegen maar ze is altijd tegen de wereld. Dat schiet niet op. roop houdt nog steeds siesta op tessel. Joop jaagt op plaatselijke schonen. Helena van gent bereidt de feesten voor daar. Het is een varkensstal ploos. Ze ploppen dat het schuimt. Ik ben blij dat jij nog wel aan beschaving doet. Dat is er in ieder geval nog één. Noem eens in een zin de namen joop, roop, plop, heij en helena – denk jij dan meteen aan beschaving ploos? Nou ik niet."