Pomgedichten.nl

Wel miere(n)neuken maar Mulisch zonder 'c' ttt

ha een goede morgen cobra. alles goed? ook in de liefde? de spelling als elitair selectiecriterium voor wie goed is en wie niet. wie van goede komaf is en wie niet. grappig toch altijd. als of de taal niet van ons zelf is en of we niet mogen schrijven wat en hoe we willen.

bloet sweet en tronen zingt hazes nu op 100procentNL. 'en rot nou maar op!' wel duidelijk toch. ik ben van de school as u me maar begrijpt - bettie trouwens ook.

toen helge bonset in een nieuwe spelling ooit één au en één ij voorstelde voor het gemak werd ie onthoofd. zo fijn zijn ze natuurlijk wel daar aan de overkant.

Aan Cobra en Pom,

Er zit zelfs nóg een fout in: het moet "geüpdatet" zijn.
Cobra, helemaal gelijk. En het is "miereneuken": je kunt maar één mier tegelijk neuken.
Pom, mijn berichtje was niet bedoeld voor de rellen- of enige andere rubriek. Ik haat je.
Je schrijft: "(…) de spelling als elitair selectiecriterium voor wie goed is en wie niet. (…)". Denk jij dat ik zo naar gedichten kijken? Oké, ik hanteer wel eens een virtueel rood potloodje en móet de spelling wel eens hertalen om de boel te begrijpen, maar meestal gaat het goed.
De taal is van onszelf. De taal is van ons allemaal. Maar taal is ook eerlijk handwerk. En eerlijk handwerk is een kostbaar instrument, dat je niet zomaar vogelvrij kunt verklaren. Zelfs niet in poëzie. Dichterlijke vrijheid (het merkwaardige eeuwige excuus) is echt van een andere orde.
De rekenkunde is ook van ons allemaal. We houden ons zonder morren aan zijn (heersende) wetten. Taalkunde (grammatica, stijl, spelling en de hele flikkerse boel) is in feite ook een vrij abstracte zaak. En als we daar in thuis zijn, schrijven we gewoon beter. Als prozaschrijver, maar ook als poëet.

"ik ben van de school as u me maar begrijpt", schrijf je. Dat was dus geen school.
Maar ik begrijp je.
En nee, dat is geen q.e.d.

T.t.,
Han

Er worden in deze topic meerdere mieren ter copulatie aangeboden; zou het dan toch mierenneuken zijn?

'Ik haat je.'

die is lekker duidelijk.

'Denk jij dat ik zo naar gedichten kijken?'

deze wat minder. maar wel grappig.

ja ik denk dat jij zo naar gedichten kijken.

en ik zie peter le nobel hieronder ook al zo naar gedichten kijken:

oeps tweemaal, is effe te veel

ha een goede morgen cobra. alles goed? ook in de liefde? de spelling als elitair selectiecriterium voor wie goed is en wie niet. wie van goede komaf is en wie niet. grappig toch altijd. (als of, fout) alsof de taal niet van ons zelf is en of we niet mogen schrijven wat en hoe we willen.

bloet sweet en tronen zingt hazes nu op 100procentNL (terwijl het geen gram Nederlands is en louter holle bolle Hollands). 'en rot nou maar op!' wel duidelijk toch. ik ben van de school as u me maar begrijpt - bettie trouwens ook.

toen helge bonset in een nieuwe spelling ooit één au en één ij voorstelde voor het gemak werd ie onthoofd. zo fijn zijn ze natuurlijk wel daar aan de overkant (aldus pom wolff)

Aan Cobra en Pom,

Er zit zelfs nóg een fout in: het moet "geüpdatet" zijn.
Cobra, helemaal gelijk. En het is "miereneuken" (fout!): je kunt maar één mier tegelijk neuken. (mijn spellingscontrole zet er meteen rood onder en geeft aan: mierenneuken; het is wel degelijk met tussen – n)

Pom, mijn berichtje was niet bedoeld voor de rellen- of enige andere rubriek. Ik haat je.
Je schrijft: "(…) de spelling als elitair selectiecriterium voor wie goed is en wie niet. (…)". Denk jij dat ik zo naar gedichten kijken? Oké, ik hanteer wel eens een virtueel rood potloodje en móet de spelling wel eens hertalen om de boel te begrijpen, maar meestal gaat het goed.
De taal is van onszelf. De taal is van ons allemaal. Maar taal is ook eerlijk handwerk. En eerlijk handwerk is een kostbaar instrument, dat je niet zomaar vogelvrij kunt verklaren. Zelfs niet in poëzie. Dichterlijke vrijheid (het merkwaardige eeuwige excuus) is echt van een andere orde.
De rekenkunde is ook van ons allemaal. We houden ons zonder morren aan zijn (heersende) wetten. Taalkunde (grammatica, stijl, spelling en de hele flikkerse boel) is in feite ook een vrij abstracte zaak. En als we daar in thuis zijn, schrijven we gewoon beter. Als prozaschrijver, maar ook als poëet.

"ik ben van de school as u me maar begrijpt", schrijf je. Dat was dus geen school.
Maar ik begrijp je.
En nee, dat is geen q.e.d.

alsof de taal niet van ons zelf is en of we niet mogen schrijven wat en hoe we willen.
willen we weten waarom het in Nederland bergaf gaat met de taal, dan daarom. Waarop ze dan weer antwoorden: we willen het niet weten. Zo blijven we uiteraard nog goed bezig en hoe lang duurt dit nu al niet? We schrijven dus niet zoals we willen, evenmin als we schijten zoals we het zouden willen. We schijten wat eruit komt. We schrijven als dichter of andersoortig schrijver wat we willen maar niet hoe we het willen.
Wie ons daarop zou moeten wijzen, is de taalunie. Maar die doet niets, behalve morrelen aan de spelling. En dan krijg je gegarandeerd gehannes. Is er op algemeen verzoek trouwens mee gestopt. En doet dus niets meer. Die handel, de taalunie dus, zou beter worden ontmanteld en daarna heropgebouwd vanuit het inzicht dat de mens een talig wezen is en bijaldien er goed aan doet zijn of haar taal met de nodige eerbied te schrijven, ja zelfs te spreken. Geen mens zonder taal en hoe lager het taaltje, hoe lager de mens. Klinkt dit elitair, dan is dit verkeerd begrepen elitarisme.

Verder maak ik me zelf geen enkele illusie. Het Nederlands verdwijnt op termijn. Tegenwoordig is het docenten verboden taalfouten als dusdanig aan te stippen en te bestraffen. Het gevolg is dat sommigen en hoe langer hoe meer, taalfouten schrijven en dat niet als dusdanig ervaren. Iemand corrigeert ze dan en dan staan ze daar te steigeren. Nou, moe, dat is het einde. Daarom heb ik jaren geleden me gewend tot het Frans, dat wel nog gecultiveerd wordt van hoog tot laag, waar een taalfout wel degelijk fout is. Zie ook: communuauté française de la Belgique et d’ailleurs, d’ailleurs.

Nu dénk ik dat ik je begrijp. Alleen, in je tekst is het niet duidelijk wat van jou, van Cobra of van mij is. Het is ook lastig om in een tekst met al een heleboel aanhalingstekens nieuwe te zetten. De lezer geeft het dan al snel op. Dat doet ie sowieso bij dit soort discussies.
Met de spelling van de (gemiddelde) Fransman is het trouwens droevig gesteld. Ik kan je daar schitterende voorbeelden van toesturen. Maar je krijgt iets anders van me.

T.t.,
Ploos

dehors

dors, mon ange
dors, mon chou
sur mon épaule

je m'en fous ou je m'en folle
à moins que tu ne reste
sois pas désolé

zal de vlegel
nu ik ouder word - vermetel langzamerhand vergeet
zich verleggen over mijn schouder

dors mon ange, dors mon chou
sur mon épaule

je m'en fous ou je m'en folle
à moins que tu ne reste
sois pas désolé du tout

maar zal de vlegel nu ik ouder word
zich als een verveelvoudigd verenpak, een kleurig vest, om mij en
om mijn koele schouders
zegge zijn


Ploos
april 2012
Denkend aan "De tijd van de engelen, I. Murdoch"