het parool maakt er helemaal een potje van. twee pagina's breed. "Pom is eten. Pom is van iedereen" - twee pagina's breed over dit van oorsprong joods-surinaams gerecht, ontstaan in de keukens van de Joodse plantages in Suriname in de 18e eeuw. Inmiddels in tal van varianten bereid door joden, creaolen, hindoestanen, javanen en chinezen. met ketjap of vetsin, met zoutvlees of zonder, met chinese vruchten of ook dat nog met piccalilly.
"Je eerste pom is een soort rite de passage", zegt Aspha Bijnaar, "Je eerste pom is het moment waarop je gekeurd wordt als vrouw. Ik heb gemerkt dat veel vrouwen dit hebben meegemaakt."
(de pomtajer is een zuidamerikaanse plant. alleen de geeloranje wortelknol met nootachtig aroma wordt gebruikt voor pom. in pomtajer zit het giftige oxaalzuur, dat met ander zuur onschadelijk gemaakt moet worden. Met citrussap bijvoorbeeld. Vergeten is ook niet errug.Voor de zekerheid wordt er soms ook een spijker in de schotel gestoken - dat is het betere werk!]

Met 'Pom op het menu' organiseert Imagine IC vanaf 21 mei 2007 een tentoonstelling geheel aan dit gerecht gewijd. In woord, geluid en beeld worden de geschiedenis, achtergronden, verhalen en herinneringen, die sinds jaar en dag bij dit feestgerecht horen getoond. Rondom de expositie worden een aantal activiteiten georganiseerd. Imagine IC nodigt u allemaal uit om vanaf 21 mei 2007 de tentoonstelling te komen bezoeken!
Internet: http://www.imagineic.nl - www.pomophetmenu.nl
brr maar snel terug naar de poëzie. waar het goed toeven is. waar ik was? ik goot drie liter oxaalzuur in het lieflijke keeltje van de door ons allen hier zo beminde riooljournalist C.B.. ik bedoel het mooiste pomgedicht is wel geschreven door sander koolwijk. of biedt u mooier?

Wolff waar was je
We bliezen wolken door het fietsenhok
waarin we meisjes zagen,
stuurden ze op zoek naar zoenen
brieven vol gedichten
We lazen “de Mei”, Rilke en Dylan
en ook “het kind en ik”omdat Nijhoff er werd in-
gestampt als zuurkool bij een kind van negen,
na het eten voer mijn vader met zijn kano
zonder bijbel regelmatig richting zee
en ’s avonds sliep ik in met Vroman’s
Vrede, godverdomme vrede
waarbij ik alle honderd malen,
we waren dapper in die tijd en ook vol vragen.
de bodem van de hel leek soms te dagen,
we weerden ons met poëzie,
maar als het ging om grote mensen – Hema
of om meisjes die het beste maar met stick en al het hakblok op,
ik noem maar iets, waar was je Wolff
er was verlangen, drang, maar geen orgasme,
er was stilte, maar geen die je sturen kon,
ik was vijftien en jij oud genoeg
voor woorden in mijn holsters,
maar in taal bestond je toen nog niet,
zoals je er nu wel
kan ik jou vroeger nooit meer lezen,
maar wel opnieuw en steeds weer voelen,
hoe je mij dan had geraakt.
© Sander Koolwijk, 2006
www.sanderkoolwijk.nl

COBRA (kreeg weer eens bontebal op bezoek)
heeft ook nog wat op de plank liggen begrijp ik, passend in het cullinaire kader:
(*)hematologie
bloed kunnen ruiken
daaruit het ijzer vreten
de rest uitspugen
©obra
(*)sept. 2006 geplaatst
onder titel:
de hematoloog is een relnicht
http://maxlerou.web-log.nl/
gelukkig lopen er nog verstandige mensen rond. CAR is er een van. zij voelt aan dat het tijd voor liefde en vrede is op pomgedichten. dat hebben wij hier toch maar mooi voor elkaar. een karrenspoor van ruzies en ellende op andere sites achter zich latend schrijft ze bij ons in een kader van ik kan ook best wel eens een keertje aardig zijn - tis een schat:
Je bent zo mens
zo
met al je stekels
en toch
dat hoge knuffelgehalte
je bent zo
rond zoals je zinnen
zo ruw als steen
en toch
toon je gladjes
ach mens
je bent!
car

ik kreeg een mailtje met de woorden "Voor jou" en een verwijzing naar http://josinajanssen.web-log.nl/ en daar is dit te lezen - zo uit het leven dit:
Pom'gedichten
och pomme
zoet geroosterd
extra schil
tegen drogen
en wat druipen
het klontje
beurre
loopt niet weg
spat niet op kolen
noch gezichten
alles blijft behouden
het rimpelt, schroeit
en geurt
soms wel deuren verder
zoals de dame
rafelig scheurt
door haar
broekje dat
blijft plakken
kleeft de
pomme
aan zijn jasje
oud behoudt
en
nieuw is nergens
zo ook
zijn
pomgedichten
jij pomme
kom, en ik
verschalk je
prik je aan mijn
vork
te heet om
gevingerd
aan te pakken.
josina janssen

http://jurgensmit.web-log.nl/
de winnaar van #2 van de haarlem poetry slam doet er tekstje bij - een hoge gast op een ochtendlijk uur, vereerd ben ik:
Doe mij Birma maar
jij
de Hema
ik
naar V&D
niet enkel
in prijzen
verschillend
sta ik hier
verlegen
blaadjes te lezen
dat we
allemaal dood
& ik
misschien
nog wel eerder
dan opa
een Waterlandse groet Jur