Gepost door Pom Wolffop 2010/9/5 11:00:00 (5 keer gelezen)
mooi avondje hengelo. in mijn voorprogramma stond laura jansen. moke direct na mij. ik heb ze succes gewenst. Laura zorgde wel voor een publiek van een mannetje of vijfduizend. afgeladen vette shit. ik dacht tussen nu en mn dood komen geen 5000 mensen meer luisteren naar mijn poezie. ik deed de hema, het hondje, hakmes. men neme een hoofd het hoofd van johanna, de loopplank, en het hoofd van johanna ging er in als koek. hengelo dank jullie wel. mooie zomeravond nog net. summersquare festival goed verzorgd goede sfeer.
en toen begon de ellende. mainstage, backstage. een meisje vroeg me keer na keer om vuur. wat is er met je ellen vroeg ik. je rookt zoveel en wat zit je haar, wat is er met je. ze heette helemaal geen ellen, ze heette Laura. o zei ik. ik dacht al.
ja Laura je moet weten dat de famous ellen deckwitz straks hier optreedt, geboren te borne, getogen te borne en of Laura het nou wilde weten of niet – ik begon een heel verhaal te vertellen over de moeder van ellen – niet dat ik verantwoordelijk was voor de bevalling van ellen een tijdje terug maar wel dat ik het een bijzondere vrouw vond, mooier dan borne zeg maar, ver uitstijgend boven het twentse landschap, wolkigwit en ondoorgrondelijk maar wel werelds en dat ze best mooie dochters baarde. luister je wel Laura sprak ik Laura vermanend toe toen ze al weer een vuurtje vroeg. verder backstage zag ik daan doesborgh die al opgetreden had en naar het venloze terug moest. en naast hem godzijdank de ooit gebaarde dochter deckwitz. hoi ellen sprak ik spontaan. daan verdween – ellen moest op. een jongen kwam op ellen afgesneld. mag ik een handtekening van je Laura sprak de jongen en zonder blikken of blozen zag ik ellen - 'Laura Jansen' - schrijven en 'xxx'. als bijen op een stroopvat. jongen na jongen handtekening na handtekening.
deckwitz op mainstage hengelo sprak: straks ga ik mooi piano spelen maar ik kan ook dichten hoor. voor de zekerheid ook maar even een handtekening gevraagd toen ze van het podium afkwam. ik las: ellen deckwitz. ik heb een echte deckwitz lieve lezer. dat kunnen ze in hengelo niet zeggen. ik moest na Laura jansen optreden. toen die van het podium kwam zei ik je kunt ook nog een leuk deuntje spelen naast je dichtwerk ellen. ze keek een beetje vreemd in hengelo.
voor de moeders van borne
er waren dagen bij die zusjes werden hoeveel februari het was maakte niet uit
er hoorden woorden bij die dagen die niet hoefden gezegd
én dagen die nog dieper gingen dan chomsky in de taal
Gepost door Pom Wolffop 2010/9/5 10:00:00 (13 keer gelezen)
gijs ter haar vrijdag jarig. dichter bij de vijftig. de presentator van de kargadoorslamfinale aanstaande zondag, gijs ter haar - bevlogen & hart! goserrrrr
dichter bij de vijftig
lardeer de taal met lege ogen snijd zijn ego maar filet maar toon in godsnaam mededogen stort hem niet in volle zee
laat hem drijven op de golven van een kabbelend gedicht voer hem niet op aan de wolven als het handwerk is verricht
misschien herkent hij dan in zwijgen wat het leven in hem zocht was de liefde in te lijven niet de oorlog die hij vocht
pw
laatste nieuws van gijs: Hallo vrienden, Niet vergeten, vanmiddag 5 september: De jaarfinale van de KarGADOORslam 2009-2010. Met ook dit jaar weer een selectie van de tijgerste podiumtijgers van Nederland, te weten:
Gerben de Ruiter – het was compleet die dag en de poëet moest wijken Daniël Vis – die van die mooie zinnen met die lage stem, die lange Justin Samgar - tevens huisdichter bij Spuiten & Slikken Martin Beversluis – jazzjazzjazz, dit jaar ook in de jaarfinale van SLAMersfoort Tifène Huchet – debutant en dubbele winst, de dag erna hetzelfde bij SLAMersfoort, helaas verhinderd Jee Kast- Vlaamse held en toch altijd op sokken, desalniettemin tevens performer Frans van Hout – nog een debutant in slamland Muziek is dit jaar van Bjorn van Rozen:www.bjornvanrozen.nl
we gaan het zien op de gracht, de oude wilg hangend in het oude groen, een biertje in de hand in het zonnetje, peter le nobel in de jury, dat wordt genieten van de subtiele afgepastheid in een sausje van verlegen vriendelijkheid - als hij zegt "ik vond het deze keer ietsje minder, als ik het zo mag formuleren." weet dan dat hij in het juryberaad heeft gezegd - verzuipen in de oude gracht ermee! het wordt leuk. en de poezie zal van goud zijn.
Gepost door Pom Wolffop 2010/9/4 10:00:00 (7 keer gelezen)
de voorbereidingen vanochtend in volle gang voor het zomerse hengelo waar stadsdichter reinier de rooie om 12.00 uur het festival zal openen aan de zijde van hare majesteit, die even tijd heeft kunnen vrijmaken voor de kunst en de rockandroll die haar en haar zoon zo beroeren. maar ook de poezie. het festival loopt tot in de nacht door met klinkende namen als laura jansen en moke. maar ook de dichters. om u een inkijkje te geven in mijn huis, in de voorbereidingen, de foto die ik zojuist maakte. voordat ik de kat van de buren door haar hoofd schoot. katten moeten niet miauwen in de ochtend voor mijn deur waarschuwde ik nog als ik bezig ben met voorbereidingen voor het hengelose. ze begreep het niet. nu lijkt ze te dromen. ze was er aan toe. hieronder de column van de stadsdichter. een goede morgen lieve lezer:
Mijn collega-stadsdichter F. Starik heeft, aldus Het Parool van woensdag 1 september, een zwak voor het nutteloze. De functie van stadsdichter heeft, volgens hem, dan ook weinig nut. Ik betwijfel dat. Het gekoketteer met het nutteloze is een uitweg voor gefrustreerde dromers. Poëzie is een daad met verstrekkende gevolgen. Ooit droomde Johan Cruiff van de beker. Dat is poëzie. Ooit had David Bowie een vermoeden van Ziggy Stardust. Dat is poëzie. Ergens in Hengelo loopt een kind rond dat vraagtekens plaatst bij de gestelde kaders. Dat is poëzie. Pubers van nu doorschouwen de puinhopen van vroeger. Dat is poëzie. Tasten, mompelen, zuchten, grijpen: ja, dat is poëzie! Zonder zijn dichterschap was F. Starik een volslagen ander mens geweest. Dat is poëzie. Deze maand treden in Hengelo 10 dichters op: Ellen Deckwitz, Lieke Marsman, Sasja Janssen, Lennie St Luce, Daan Doesborgh, Gijs ter Haar, Reinier de Rooie, Pom Wolff, Krijn Peter Hesselink en Piet Gerbrandy. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Er zijn serieuze gesprekken gaande over blijvende regels van H.H. ter Balkt in ons stationsgebied. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Vandaag om 12 uur open ik een festival waar 10.000 bezoekers verwacht worden. Ik zal dat doen met een 'Ode aan het Vuur'. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Hengelo zal de komende paar jaar kleine maar wezenlijke veranderingen ondergaan. Dat is het nut van het stadsdichterschap. 'Ik ben een temperatureluur: ik proef de sfeer en stuur dan golven energie naar waar ik afgrond zie!' Dat is het nut van het stadsdichterschap. Vandaag loopt er een clown genaamd Pinto rond in Hengelo, een 'contactclown met non-verbale interacties met het publiek'. Misschien is dat het nut van F. Starik?
Gepost door Pom Wolffop 2010/9/4 7:30:00 (6 keer gelezen)
dedemsvaart blijft maar in het nieuws lieve lezer. alsof het een kabinetsformatie betreft. sjoerd bakker heeft hier met zijn ode aan DEDEMSVAART het dorp op de kaart gezet. vol lof ook over de vrouw die hem na zeven jaren lang toen sjoerd haar een huwelijksaanzoek deed en zoals hij dat noemt ‘haar bloedjes van kinderen uit een gestrand huwelijk op de KOOP toe’ wilde nemen, negeerde, afwees en als antwoord op sjoerds intieme vraag een geheim telefoonnummer nam. de dichter sjoerd bakker heeft op zijn eigen wijze alles omgezet in poezie. uw webmaster springt gewoon uit elkaar bij zoveel onrecht. u zult wel denken waar bemoeit ie zich mee maar sommige vrouwen gaan toch een eigen leven leiden. in een mens.
op de een of andere manier ging zij voor mij leven sjoerd. zij van dedemsvaart. ik zag haar voor mij met al haar zwakheden in al haar indrukwekkende schoonheid met dat zo fijne karakterje. zo ontwikkelde zich een literair beeld in mij waarbij ik een enorme woede ontwikkelde. bijna had ik haar nog verzopen in die dedemsvaart. ik houd nou eenmaal niet van vrouwen in kleine dorpen die er een geheim telefoonnummer op na houden. er bestaan twee vrouwen in dedemsvaart sjoerd die merkwaardigerwijs toch in dezelfde vrouw huizen. zoveel is mij wel duidelijk geworden. aan de orde is dat mens in dedemsvaart waarover jij heel veel goeds naar voren brengt maar die mij erg op mn zenuwen werkt. zelfs een huwelijksaanzoek na zeven lange jaren van jouw kant heeft ze achteloos afgeslagen. ze heeft er nu wel lang genoeg over na kunnen denken vind ik. in al die tijd na 1980 had zij haar mening best eens kunnen herzien. ze heeft iets hardnekkigs - als die hardnekkigheid staat voor dedemsvaart dan moet ik mijn mening over dedemsvaart ook nog herzien. een dorp vol hardnekkigen lijkt erg op inteelt. en daar komen nooit mooie dingen van.
en nou moet ik weer lezen sjoerd dat die dedemvaartse haar kinderen uit een gestrand huwelijk voortrok boven jou. jij als dichter wilde je opofferen om die bloedjes van kinderen te begeleiden op hun levenspad - uit dat gestrande huwelijk. ik zit gewoon te shaken hier van zoveel onrecht dat jou is aangedaan. ik heb toch weer een heel sterk beeld van haar. dat het allemaal in de vorige eeuw speelde is niet echt relevant. een paar decennia op de mensheid is verwaarloosbaar.
zie je dat vrouwen veelal niet uit liefde kiezen maar uit economische overwegingen. ze wilde natuurlijk een prins op een wit paard en met haar krent op ibiza. van poezie kan je niet vreten zal ze wel gedacht hebben. dat jouw poezie haar had kunnen verheffen vergat ze maar even voor het gemak. dat je een zwak hebt voor dedemsvaart is volstrekt duidelijk sjoerd. dat wil niemand je afnemen. realiseer je wel dat je zo langzamerhand de enige in nederland bent met die mening. zelfs in dat hardnekkige dedemsvaart zijn ze op elkaar uitgekeken. dat gestrande huwelijk van die dedemsvaartse gaf daar ook al blijk van. dat je die bloeedjes van kinderen 'op de KOOP toe' wilde nemen bewijst maar weer eens hoeveel je van haar hield. en hoe schandalig zij zich heeft opgesteld: na jouw huwelijksaanzoek nam ze meteen een geheim telefoonnummer. nee dedemsvaart is en was niet alleen maar een vrolijk tuintje met klaprozen, rondspringende konijntjes in een onbezorgdheid van vinex - dedemsvaart is toch meer een angstaanjagend dorp waarin meerdere vrouwen huizen in een vrouw, waar de vissen niet meer willen zwemmen, huwelijken stranden op de kade, waar ze te belazerd zijn om een stadsstrandje aan te leggen voor de mensen in nood, omdat ze zo graag een dorp willen blijven. ik heb geen goed woord meer over voor dedemsvaart sjoerd, na jouw ervaringen daar in de tachtiger jaren. los van jouw ode die ik prachtig vind.
Gepost door Pom Wolffop 2010/9/3 17:50:00 (11 keer gelezen)
het laatste zetje de afgrond in is vanochtend hier op pomgedichten gegeven met onderstaande analyse. wat niet democratisch is stinkt elkaar de tent uit. gelukkig maar. die ellende is van de baan. goed dat pomgedichten er nog is.
verhagen niet echt een democraat - verzet in Amsterdam. Nederland bekent kleur. zie de kolom links. soort zoekt soort zo kun je het zeggen lieve lezer. hier moet toch even gewaarschuwd worden tegen die verhagen. die met zijn 15 maurice de hond zeteltjes momenteel al weer maanden Nederland bezet houdt met zijn gristendemocratische overtuiging. ook de door hem gedroomde regering cda-vvd-pvv steun kent geen meerderheid – niet in de eerste kamer en ook niet in de tweede kamer (76-3). rare trekjes van onze gristendemocraat drijven boven. in het recht is een afgedwongen overeenkomst geen overeenkomst. de zogenaamde gedoogsteun van ab klink aan het proces - nergens hebben we gelezen dat klink zijn brief ingetrokken heeft - is afgedwongen – het was oprotten jij of steunen – een voorbeeld van de fijne democratische overtuigingskracht van onze gristenvriend verhagen. het mes was nog niet in klink gezet of verhagen sprak over ‘eensgezind’. 'Ik ben heel blij, dat we eensgezind, alle 21, dit hebben kunnen bereiken', aldus Verhagen. de man die zo van draaien houdt dat het gristengal in zijn ogen kolkt.
HEBBEN ZE EEN HAKMES DAN?
maxime je hoofd rolt mijn kamer in hoe kan dat nou?
dat god zomaar kadootjes geeft en we hebben al zoveel
