de dichter johnN is naar wij met eigen ogen hebben kunnen vaststellen het werkterrein aan het verleggen. jarenlange dichtkunst lijkt naadloos over te vloeien in een soort schilderkunst. het lijkt een logische voortzetting van johns kunstenaarschap, de dichtkunst die hij zo trouw diende, waarin hij altijd al zijn beeldend vermogen trachtte te in te zetten om expressie te geven aan de beelden die hij voor zich zag.
in een nieuwe fase van zijn kunstenaar-zijn heeft de dichter besloten om wat hij tot nu toe alleen voor zich zag te delen met het kunstminnend publiek. woorden lijken niet meer toereikend om het zo grote, het zo overweldigende, zo de dichter beroerende, dat mateloze, dat alles overheersende tot uitdrukking te brengen. een ei-sprong.
wij van pomgedichten willen het evolutionaire karakter van de kunstenaar uit Friesland een aparte plaats geven in onze kunstgalerij. bij een kunstenaar die zich ontwikkelt en in die ontwikkeling die – ook altijd zo door het publiek gevoelde - knellende woordkunst van zich afwerpt past – om het met joop komen te zeggen – een compliment. een compliment dat we hier graag willen vast leggen in slampoezie. ga zo door john.
’de loes 3’ – 2010
gesigneerd rechtsonder door de kunstenaar
olieverf op laken
evolutie
ik dacht dat jij meer van het dichten was john
ik zag je ‘loes 24’
niet existentieel anders dan de ‘loes 3’
themavast ook de ‘loes 48’
een vrouwenfiguur op haar knieen gebukt
met laarzen aan
wijdbeens voorovergebogen
die nou niet bepaald een boodschappenbriefje
voor de albert Heijn aan het invullen is
pw
