Pomgedichten.nl

het grote dilemma is toch schrijf je wel of schrijf je niet. wat willen de mensen lezen, wat niet. en wat willen de mensen toch lezen ook al willen ze het niet lezen. tot de laatste categorie reken ik de tekst die johnN mij toestuurde. het zijn allemaal inschattingen. het interesseert niemand wat met welke vlam een risee op een willekeurige vrijdagavond op een pleintje in gent staat (te doen) en toch kijk je even naar DE foto. de mensch wil ook human intrest.
johnN memoreert zijn - hoe drukken we het uit – zijn afgenomen waardering voor dichteres loes essen, die inmiddels via de burelen van zijn eigen wereldtijdschrift Hernehim Cultuur opgeklommen is tot einddirectrice van het literaire magazine NYNADE, over welk blad we onlangs nog hier lovend berichtten. enige regels citeerden uit een gedicht van mevrouw Posthumus. mooie regels.
zonder dat we het geheel willen oprakelen, we zijn van de vrede, herinneren we ons de vreselijke eijldersruzie tussen johnN en loes. met bittere verwijten over en weer. we moesten er bakken vrede over uit gieten. laten we eens populair samenvatten: je dicht sneller een olielek op de bodem van de oceaan dan dat er EEN witte vlag wordt gehesen in de relatie tussen john en loes. loes vatte het zo samen:





klappen

verzorg de ontwrichte hand
van deze vreedzame man
blaas hem koelte toe
hij is zo moe
het valt ook allemaal niet mee

Loes Essen



mevrouw posthumus heeft haar dichtwerk “VERDER” aangeboden aan zowel hernehim cultuur als aan NYNADE, dat had ze misschien beter niet kunnen doen. nu ‘legt’ alles weer open:


mister hernehimself johnN

Hoi pom,

op je site lees ik iets over het zomernummer van Nynade (associeert mij helaas in eerste instantie met limonade.
ja ik weet dat het een minder bekende godin uit de Griekse mythologie is, toch klonk het me altijd als een niet zo gelukkige alliteratie in de oren: nie - naa -de).
helaas heb ik dit nummer niet gezien, ik heb n.l. mijn 'pioniersabonnement' opgezegd na dat incident in Eijlders, in maart dit jaar. had toen geen goed gevoel meer naar het blad.
nu zie ik een quote bij jou:

"gewoon verder gaan/
waar we zijn verlaten//

niet boos, niet verdrietig"


en dat herken ik;
ik kreeg van Gerda Posthumus namelijk een mail met daarin een cyclus I t/m V, getiteld "Verder", die met deze drie versregels eindigt. ik mocht dit evt. als een inzending voor Hernehim beschouwen , zo schreef ze.
maar als het al in Nynade heeft gestaan lijkt het me niet zo'n goed idee.
het klinkt vrij cryptisch, tenzij men er een verwijzing naar Loes Essen-Hernehim-Nynade in meent te lezen.
dat nu, is juist iets wat nu eindelijk van me heb afgeschud, ik wil het geloof in het tegendeel geen brandstof geven...
het is verleden tijd voor mij, er is al zoveel negatieve energie aan besteed. Loes Essen is voor mij verleden.



hier de complete cyclus.

Verder

I
nu we niet meer praten
van weggaan blijft de leegte
kijken over zee

golven breken in hun branding
de regen van vandaag

II
ergens blijft alles
bij het oude
godin ui
we weten niet waarom
wij anders dachten

III

tegen de avond brandt
het vuurtorenlicht

zeist met gemak
de kop van de nacht

IV

misschien dat dat
het is

V

gewoon verder gaan
waar we zijn verlaten

niet boos, niet verdrietig



© Louise/Gerda Posthumus

Vera van der Horst

Redactioneel Commentaar bij de foto
van mevrouw van der horst:

In deze netelige kwestie, deze zaak van oorlog en vrede mogen toch ook de woorden van uw webbie niet ontbreken. Mevrouw van der horst ken ik al jaren. De foto van haar hierboven heb ik zelf genomen tijdens de ACG slam in Eindhoven vorig jaar. Het is maar een deel van de foto. De oppassende kijker zal opmerken dat er iemand afgeknipt is. voor de kijker aan de rechter kant. Omdat ik deze foto zelf heb genomen weet ik wie er afgeknipt is. de persoon die ontbreekt draagt de naam Martin B. de verminking van de foto heb ik nu een jaar lang stilgehouden maar de waarheid mag ook wel eens gezegd. Mevrouw van der horst is te prijzen omdat zij meneer martinB niet noemenswaardig de grond heeft ingeschreven met zijn mummies. Waarom zij in woede die B eraf geknipt heeft is mij niet geheel duidelijk geworden. In esteties opzicht is de foto er natuurlijk wel fors op vooruit gegaan, maar dat neemt niet weg dat er hier geknipt is in de kunst.
Mevrouw van der horst verwijt de heer komen - ik citeer: “al is een schilderij nog zo vakkundig geschilderd als de afbeelding zielloos of afgezaagd is, hoef ik het niet in mijn kamer, laat staan naast mijn bed…”.
Nu zij zelf een heel stuk heeft afgezaagd van mijn foto ontkom ik er niet aan mevrouw van der horst te wijzen op haar eigen woorden. Waarom krijgt het sonnet van de heer komen geen plaats naast het bed van mevrouw van der horst en waarom die half verknipte martin B wel? Dat is wat ons bezighoudt hier op de burelen van pomgedichten. Meet zij met twee maten?






Wat een kanjers!
Van mij mogen ze allemaal winnen meneer wolluf.
alleen die meneer B niet. GATVERDAMME MUMMIES!



big facial


zonder geld werd ik wakker
met mijn pik in haar handen

het gore gordijn wapperde
dat het een lieve lust was

ze sprak nog wat woordjes
woordjes zonder boodschap

ze ging sloot de deur
zoals alleen mummies dat kunnen

ik vertrok ook
keek nog even naar het raam
voelde dat ik niets had en liep verder

op de schaduwtrappen van de maan


Martin B



max lerou en joop komen zijn al in opstand gekomen tegen het jury-rapport van mevrouw van der horst. vredesstichter martinB - zelf deelnemer aan de wedstrijd - heeft op zijn eigen wijze getracht de partijen bij elkaar te brengen getuige zijn vredelievende tekst hieronder. martinB gaat ook nog even in op het juryrapport van van mevrouw erica terpstra, die een zekere antipathie versus B heeft neergelegd in haar woorden. mevrouw van der horst heeft inmiddels met name de heer komen van repliek gediend. die is er een beetje stil van geworden en bleek. lees hier de troostende woorden voor joop komen van onze MartinB.






wel, wel, wel. de heer komen (jan klaassen) en mevrouw ter horst (katrijn)
zouden er goed aan doen om eens een masterclass bij de dalai lama te volgen.
wellicht dat het potten breekt. en dat gelul over schrijfnet ook altijd, daar heb ik
het nu onderhand wel een beetje mee gehad. zodra ik dat woord ook maar
lees/zie/hoor, beginnen al mijn bloedlichaampjes spontaan te knikkebollen.
de goedaardige stakkers. schrijfnet was een zwaar overschatte site. punt.
om de haverklap haalt de heer komen schrijfnet van stal. alles voert meneer
terug op schrijfnet. schrijfnet zus, schrijfnet zo. misschien is het een idee om
een bordje om z'n nek te hangen met de tekst: oud sn'er, gelieve geen woorden
uit het verleden te voeren. misschien dat het helpt. en baat het niet, dan schaadt
het niet. oude varkens, ik bedoel, oude knarren blijven nu eenmaal vaak wroeten
in het verleden. vroeger was alles beter. vroeger kon je nog gewoon in het
openbaar naar de wolken staren, zonder rare blikken. vroeger had je nog
aanstekers met vuursteentjes die een korte levensduur hadden. vroeger kon je
nog zandkastelen bouwen die dagen erna nog steeds niet gesloopt waren.
vroeger viel de regen nog met flair. vroeger had je nog electric boogie. dat alles
is foetsie (dat woord wou ik nou altijd al een keertje opschrijven). echter, het is
niet erg dat het foetsie is, that's just the way it is.

tot slot nog dit: iedereen mag mij naar hartenlust afmaken als het maar opbouwend is.
maar wie mij wil afmaken moet toch echt wel met grof geschut over de brug komen.
voor velen is het een brug te ver. ik sta zonder trompet op mijn torentje. er staat
een niet misselijke wind. talent is mijn pantser. ik voel me de midas van de poëzie,
ik ben het bij lange na niet. ik ben een groot zwijger. het uitzicht is onvergetelijk.
in de verte loopt een man in een rood-gele jurk. hij heeft iets in zijn handen.
het lijken wel hoofdjes. ik heb geen haviksogen. ik heb alleen vel. ik heb alleen vel.
nog één keer: ik heb alleen vel. en de grootste afmaker, dat ben ik zalf, ik bedoel, ik zelf.

Wat een toestanden lieve lezer. Wij van www hebben met inzet van alle krachten partijen uit elkaar gehaald en weer bij elkaar gebracht. Vast is komen te staan dat max lerou niet gelekt heeft. De behandeling in het haagse ziekenhuis heeft toch zijn vruchten afgeworpen. Max lekt niet meer te pas en te onpas. En in leiden heeft hij zeker niet gelekt. Dat hebben we toch maar even voor onze max mogen vaststellen. De onkreukbare voorzitter heeft voorts gekozen voor de weg van het gesprek. Zo zien we dat graag op pomgedichten. Ga toch praten met elkaar mensen roepen wij hier al tijden. Waarom ook altijd die sprankelende bedreigingen, die over-eerlijke schuttingtaal – gewoon in de openheid van pomgedichten praten voor de vrede en voor al het moois waar we gezamenlijk voor staan. En zo lieve lezer hebben we uit de onkreukbare wijze voorzitter een wijze en onkreukbare verklaring weten te krijgen.
En ook uit martin hebben we een verklaring losgepeuterd. Martin aart de jong die in alle rust de poezie in leiden dient en nog lang dienen wil. Veel praten martin, heel veel praten, dan komt alles goed. We lezen achtereenvolgens de verklaringen van de voorzitter en dan toch ook die van martin aart de jong, die op zijn geheel eigen wijze de kwestie belicht:



onkreukbare bestuursvoorzitter han ruygrok
Kiest voor de weg van het gesprek


Hallo Pom,
Inmiddels heb ik begrepen dat het bericht afkomstig is van Martin en zijn initiatief is.
E-mail/internet vind ik overigens niet het medium om dergelijke aangelegenheden te behandelen. Ik kies voor gewoon praten met elkaar. Dat laatste zal ook gaan gebeuren.
Hartelijk groet, Han Ruijgrok



aspirant bestuurlid martin aart de jong
kiest op zijn eigen wijze voor een rustig entree
in de bestuursburelen van deftig leids dichtersgilde
spanningen met erik van hoof worden uitgepraat



Beste Pom,
Nog een bericht. het lek is dicht, de doden herrezen. Het verhaal is uit wat mij betreft. Trappen is niet echt mijn ding. Meneer van Hoof is niet de vertegenwoordiger van het kwaad. Zelfs als hij dat wel was zou ik wel willen samenwerken. Kwaadheid is een prima inspiratiebron voor het hele gezin. Waar het hele gebeuren wel om gaat? Voor mij uiteindelijk om in Leiden een mooi scala aan activiteiten neer te zetten. Om dat voor de kerst nog voor elkaar te krijgen dat we dat samen en in echte vrede doen! Het is geen spectaculaire boodschap voor pomgedichten, en toch hoop ik dat je het plaatst.. Zoniet dan zit er voor mij niets anders op dan pomgedichten te boycotten, om pomgedichten kapot te maken! KAPOT, KAPOT, KAPOT, hoort u meneer Wolff, daar wilt u toch ook niet aan he, meneer Wolff, zo tegen de kerst, al die kapotheid.

ik dank u voor de gastvrijheid meneer Wolff, het zal niet meer gebeuren, al die lekkage, die nattigheid, we maken de boel weer keurig schoon in Leiden. groetsels, Martin



commentaar van pomgedichten: dit is een echte vredessite martin - wij van de vrede zetten ons al jaren in om de vrede dichterbij te brengen in dichtersland. zo brachten wij joop komen bij elkaar in zijn eentje. zo brachten wij gijs ter haar in de buurt van erik lelieveld. en brachten wij ook vrede in den haag. hoor je bontebal nog over lerou? of max nog over adriaan? zelfs roop brachten wij aan de vrede op tessel dat dan weer wel. maar we hebben rottummer-plaat nog als alternatief achter de hand als tessel straks op ploffen staat. nee hoor vrede in leiden en dat net voor kerst het is een mooie gedachte. praten martin praten!

onkreukbare voorzitter ruygrok ontkent zwaar weer in leiden.
"Hallo Pom, Ik bericht je nog. Zit meer in tijdnood dan in ZWAAR WEER...."
foto: hernehimcultuur


We hebben sinterklaaspauze gehad maar de verhoudingen zijn er niet beter op geworden. En als we het goed begrijpen speelt niet alleen juffrouw zitman een rol van betekenis in de hele kwestie ook erik van hoof – de uit het Limburgse voortkomende – begint langzaam maar zeker centraal te staan in de kwestie LEIDEN. Nadrukkelijk nemen wij van pom hier afstand van enige betrokkenheid. De leidse slam kende een halve finale waaraan uw webmaster deelnam die ronde werd overtuigend gewonnen door jeroen naaktgeboren. Op geen enkele wijze heeft uw webmaster zich verder nog vertoond in leiden daarna.
Uit de woorden van martin over deze duistere kwestie moeten we toch begrijpen dat max lerou weer eens de katalysator is van alle ellende in de wereld en in leiden in het bijzonder. Het lijkt wel of max een abonnement heeft op zaken in de dichterswereld die uit de hand dreigen te lopen. ‘ meneer lekt’ schrijft ons martin aart de jong. En martin doelt daarbij niet op de darmklachten die het leven van de haagse dichter bijna ondragelijk maken, als het hem zo uitkomt.
Je mag niet lekken max dat weet je best. Door jouw lekken zijn erik van hoof en het deftige dichtersgilde lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Van de voorzitter van het deftige dichtersgilde mogen we binnenkort hier een beschouwing verwachten zo schreef hij mij. Zelfs de voorzitter moet zich er al mee bemoeien max. Het is dat we martin aart de jong nog hebben om jou zo af en toe vermanend toe te spreken:




Ja hoor, we hadden het kunnen weten. Het kreng heeft bekend. Uiteraard onder bedreiging. Want bedreigen zullen we hem die Lerou. Ik hem gedreigd met een nodiging. Dan te bedenken dat ik vorig jaar nog op deze schoft gestemd heb tijdens Slamersfoort.. Dat ik persoonlijk deze Lerou tot publiekswinnaar heb verklaard in zijn afwezigheid , wat mij op gelach vanuit de zaal kwam te staan! Nee, Max, bedankt hoor, voor het lekken, ik zal je nog eens iets toevertrouwen! Max heeft mij persoonlijk laten weten niet te weten dat het om de zaak EvH ging meneer Wolff! Dat is toch voldoende bewijs! Spreekt u zich tenminste uit meneer Wolff, sta daar niet te zwijgen als een vreedzame vredesdichter! Of steekt er iets achter, staat u aan de Hoofse zijde, is het dan toch een complot.. Is het geen toeval dat u door meneer van Hoof tot finalist bent gebombardeerd van de Leidse Slam, waar de jury van niets wist.. Was het dan uw silhouet dat ik passeerde naar het LAK, veronderstellend dat het Robin Veen was, die daar door het donker van de Leidse stegen sloop.. Dan te bedenken dat ik Max had willen nodigen meneer Wolff.. Niet zomaar. Nee, ik had Max met alle egards willen nodigen voor een optreden aanstaande zondag 13 december bij Meneer Jansen te Leiden, te samen met de Zevenbergjes en Alex Franken. Maar meneer lekt, meneer lekt zonder te weten waar het over gaat! Nee, die samenwerking met Den Haag kan Lerou wel vergeten! Ik lap ? aan z? vreedzame laars, ik maak ? kapot meneer Wolff, kapot, kapot, kappot! Overal waar Lerou opduikt zal ik hem om de oren slaan. Het woord kapot zal hem achtervolgen op de pleinen en lanen van Den Haag, in zijn dromen van percentages te neuken vrouwen, en vrienden? Vrienden zal hij niet meer hebben meneer Wolff. ook u zult tot het inzicht komen: Lerou lekt! Stop deze lekkage meneer Wolff bel een loodgieter en giet hem kokend lood in zijn verhoofde bilspleet. De schade van de lekkage is niet te overzien. een huilende van Hoof aan de telefoon. Hij had het niet zo bedoeld, altijd de samenwerking gezocht, altijd meneer Wolff, het goede nagestreefd in al zijn facetten door deze plichtsgetrouwe bijna niet van echt te onderscheiden Nobelprijs winnaar!Maar ze gunnen hem het succes niet. Daarom maken ze hem kapot, dat is de essentie, hou dat maar onder ons. martin aart de jong

ja jongus en meisjus - horen wij de grote schrijver zeggen - ik heb het jullie gezegd laat het niet binnen, het deugt niet en het is nergens goed voor. reve had gelijk. het is allemaal genade.




nader tot hem

ze zouden hem gewoon
in zijn paarse schimmelreet moeten neuken gerard -
die lieve sint

of kokend lood
als gesmolten marsepein
in al zijn holtes

en dan eens kijken of meneer
volgend jaar hier wéér voor de deur staat


pw





JAAP MONTAGNE is het nieuwe slachtoffer van de sinterklaas manie die ons land nu al weer jaren in de greep heeft - hoelang nog houdt deze terror aan in dit land? aan zijn zorgen en angsten geeft jaap zo zijn vorm:



SINTERKLAASGEDICHT


Zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
en een witman op een paard
met staf en witte baard
zwarte mannen op het dak
heeeee, kijk dan man
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
met pet en veer
en een grote zak
met korte broek
een heel raar pak
Heeeeeeee
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen zwarte mannen
op nikes over de daken
niemand kan hun iets maken
en als ze morgen staken
krijgt niemand iets lekkers
krijgt niemand straf
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
en een witman op een paard
met staf en lange baard
kinderen die zingen
dat 't heerlijk avondje is gekomen
en dat er weer eens niemand
in de zak wordt meegenomen
makkers staakt uw wild geraas
't is het avondje van Sinterklaas
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
met cadeautjes in hun zak
door de schoorsteen
kwak kwak smak
en een witman op een paard
met een staf en lange baard
al meer dan honderd jaar bejaard
rijdt hij daar in volle vaart
wat is dat voor een oude dwaas
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen en hun witte baas
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen op het dak
zwarte mannen en Sinterklaas


jaap montagne



ja ja zwarte mannen op het dak maar er zijn meer spanningen in leiden lieve lezer. meer dan jaap lief is vermoeden wij hier in het altijd zo vreedzame amsterdam. martin aart de jong lijkt er klaar mee te zijn. leiden in last of is het nog erger allemaal. wij zijn van neutraal hier te pom. ons is het allemaal even lief. als er maar spanningen zijn. en die zijn er. en het is allemaal de schuld van die schimmelreet zeggen ze hier in de jordaan. dat we deze mail nou net weer moesten onderscheppen:




Van: Martin Aart de Jong <martindicht@gmail.com>
Datum: 28 november 2009 22:17
Onderwerp: Tegen de vredesslamp lopen
Aan: Han Ruijgrok <han.ruijgrok@planet.nl>, Sees Snikkers <sees@santhe.nl>, Jitske Zitman <jzitman@hotmail.com>, JaapMontagne <jaap.montagne@gmail.com>, Kul van der Kolk <kulco@hotmail.com>


Beste mensen,

Onderstaand stukje is een reactie op een tekst op pomgedichten. Uit strategische overwegingen stuur ik het niet naar Pom voor zijn site.. Vond 'm wel te leuk om ongelezen te laten. Een collector's item.. Mm. klinkt als een vredesdichter met kiespijn.. Oordeel zelf, ook bijgevoegd in Word formaat:


Tegen de Vredesslamp lopen.

Vredesslampjes. Meneer Wolff begint over vredesslampjes. In Den Haag, op Tessel. Ik dacht dat wij die in Leiden hadden, in het kader van de Interkerkelijke Vredesstichting. De vredesslamp wordt steevast gewonnen door een dichtende huisvader die bezorgd is over de toekomst van zijn nageslacht. De gristelijke gedachte verwoord op zo'n manier dat je niet anders zeggen kan dan dat het zo ontzettend mooi en waar verwoord is dat het eigenlijk te mooi voor woorden is. Kunst om kunst te zijn, om mooi en, jawel meneer Wolff, gesicisisileerd te worden op marmeren gedenkstenen. Gesisyfiliseerd bovendien bij een uitgeverij. Gesisicileerd, het is ook voor mij een te moeilijk woord om te gebruiken, maar vredesdichters gebruiken dit soort woorden met het gemak waarmee gewone stervelingen de straat aanvegen. Ach, die vreedzame vredesdichters die al heilig schijnend hun aureool op staan te poetsen in het maanlicht, en maar klagen dat je op hun schaduw trapt omdat ze er vieze voeten van krijgen. Met al hun verwijzingen naar zichzelf en hun geweldige organisatietalent dat ze in dienst stellen tot het nut en verheffing van het klootjesvolk dat al rollebollend met hun Leidse R de straat aanveegt omdat hun R geen air heeft zoals die van vreedzame aureool dichters..


Wat hebben ze veel gedaan. Zichzelf aan offers getroost, gepubliceerd over dromen van vrede, vrede en nog eens vrede. Maar wat hebben ze er voor terug gekregen van het volk? Niets dan ondankbaarheid, kapot maken ze je, kapot, wanneer je opkomt voor de vrede. Je probeert ze een richting op te duwen, dichtbij ze te staan zonder ze te verachten, en dat is moeilijk, verdomde moeilijk. Ga er maar aan staan met al je talent op organisatorisch, poëtisch en metacultureel engagement. Voor duizenden mensen kun je staan met de beste dichters van het land.. Dan nog, dan nog kun je een sneer krijgen. Dan nog kun je worden afgebrand wanneer je eens wat eerder weg gaat van een slam. Dan nog kun je een trap na krijgen wanneer je probeert aan te sturen met goede adviezen, terwijl jij het inzicht hebt en er boven staat. Je kunt je naam nog zo vaak noemen, je kunt je nog zo vaak opwerpen als hoeder van een goede zaak en het woord nemen op presentaties die er toe doen, dankbaar zijn ze je niet voor de botten die je ze toewerpt. Honden zijn het nog niet eens, die zijn je tenminste trouw en doen met liefde wat je ze opdraagt. Nee, eer ik daar aan begin, samenwerking met vredeloze volksdichters.. Ik blijf er verre van, maar Dicht bij Jou.