Pomgedichten.nl

Martin M Aart de Jong


Zwolle zonder dollen.

Ik kan er niet opkomen meneer Wolff. Daarmee doel ik niet op de dames die alhier weelderig tieren, nee ik heb het over iets wat ik vergeten ben en waar.. Ik wilde u iets vragen. Nou ja, het heeft geen zin. Je kunt je er wel druk om maken, maar als je ergens niet op kunt komen dan houdt het gewoon op. Wel jammer hoor trouwens, dat ik het bedankbiefje van Roop niet in ontvangst kon nemen vorige week. Maar ja, er kan wel meer niet. Stond ik eindelijk eens in de finale van een slampartij kan ik niet mee slampen omdat er in Leiden eindelijk iets gebeurd. Er moest gedotterd worden gisteren. Met onder meer Jaap Montagne, die dotterde wat af. Hele breimachines kwamen er aan te pas om te dichten op terrassen. Ik heb ook gedotterd gisteren, dus kon ik niet slammen. Ergens wel jammer, maar ja, het kan twee kanten op bij zo'n slampartij. Je wint, of je verliest. Dat winnen is niet zo erg, maar dat verliezen is wel vreselijk hoor! Wie heeft er verloren afgelopen zondag in de Stukadoor, vraag ik mij dan ook eerst af, en waar lag dat nou toch aan is dan de vervolgende gedachte die in mij opkomt. Kijk, ik was er niet bij, dus ik weet het niet, en als ik erbij was geweest had ik wellicht zelf verloren. Dan had ik weer eens geweten hoe dat voelt: verliezen.
Ik weet helemaal niet meer wanneer ik voor het eerst verloor. Dat heb ik verdrongen. Daarom is het ook zo'n naar iets: verliezen. Je zou het eigenlijk moeten vieren wanneer je verliest. Dan wen je eraan dat het erbij hoort en dat het helemaal niet zo vreselijk is. Gelukkig beginnen wij het een beetje te leren in Nederland. Wanneer we een finale voetbal verliezen vieren we dat. Dat is mooi.
Ik wed dat we niets gaan vieren wanneer we tweede worden bij het WK Korfbal volgend jaar. Dan moeten we echt winnen. Het is erop of eronder bij het korfbal, dat maakt het ook een echte totaalspektakelsport. Dat komt omdat er dames meedoen. Hadden die dames nou ook nog eens de bij het volleybal zo spectaculair uitgevoerde kostumering gevolgd dan zou het totale spektakel helemaal volledig zijn. Ik ben er weg van meneer Wolff, van korfballen..

Nu weet ik het weer! Weg, weg, weg.. Bent u nog weg geweest meneer Wolff? Moet u doen hoor. Het verplaatsen van het blikveld kan verruimend werken en daardoor enorm bevrijdend zijn. Alleen daarom al is het goed af en toe eens weg te gaan. Nee, het hoeft niet ver te zijn. Zwolle is ook goed. Zwolle is prachtig. Zwolle heeft zoveel te bieden. Zoveel dat de trein er stopt, dat de krant er bezorgd wordt, er stromend water uit de kraan komt, er een volledig toegerust elektriciteitsnet door de stad loopt waarvan alle inwoners gebruik kunnen maken, Zwolle heeft zoveel. In Zwolle wordt het huisvuil opgehaald, wel twee maal per week. Zwolle beschikt over meerdere supermarkten waar een grote verscheidenheid aan producten tegen zeer schappelijke bedragen verkrijgbaar zijn! Kortom in Zwolle hoeft een mens niet te verhongeren. De mensen in Zwolle weten dat ook. Ze zijn vervuld van blijheid en stralen dat uit. Zwollenaren zullen nooit een medemens onheus bejegenen. Ze zijn zich bewust van het grote geluk dat constant voor het grijpen ligt en gunnen dat een ander ook. Zo zijn bijvoorbeeld Zwolse kappers niet bezig met het kapsel van de klanten. Zwolse kappers houden zich bezig met het innerlijk van de klant. Ze brengen de klant naar een hoger niveau van zeggingskracht en zinsbegoocheling. Het gaat er niet om hoe je eruit ziet en of je haar wel goed zit. Het gaat erom dat je diepste essentie van het leven gevoeld hebt. Kom naar Zwolle en beleef het. De werkelijkheid in de diepste essentie.

Martin
verwijzing zwolle



frans terken altijd de wereld en haar verschijnselen aanschouwend, pakt zijn koffers





VALIES

Het spoor bijster geen machinist of
conducteur te bespeuren hij staat hier
verloren naast een inhoudsloos valies

geen boeken om wijsheid aan te boren
geen toilettas reservebroek geen jas
of vest hij staat er bijna bloot te beven
wat hij aan heeft is wat hem rest

niets bezit hij om te vieren
geen bekers medailles van het goede leven
dat hem ooit glans gaf op zijn huid
ligt nu het stof waar hij door moest kruipen

om in krochten van een donkere stad
de redenen van z’n leed te vinden
zoals het staat uitgestald op schappen
van een leegverkochte zaak

hoe het hem met stomheid sloeg
geen woord dat nog zijn keel uitkomt
stembanden verloren daar hun kracht

bewijzen die het speurwerk bracht
nare gedachten hij heeft ze ‘n plek gegeven
veilig afgerasterd in een hoek
van het collectief geheugen

hoor hem aan als hij ons toespreekt
als hij zijn koffer voor ons opent
zo klinkt niet de leugen nee zijn waarheid
draagt in de kern al het verlies


Frans Terken, 06092010

de voorbereidingen vanochtend in volle gang voor het zomerse hengelo waar stadsdichter reinier de rooie om 12.00 uur het festival zal openen aan de zijde van hare majesteit, die even tijd heeft kunnen vrijmaken voor de kunst en de rockandroll die haar en haar zoon zo beroeren. maar ook de poezie. het festival loopt tot in de nacht door met klinkende namen als laura jansen en moke. maar ook de dichters. om u een inkijkje te geven in mijn huis, in de voorbereidingen, de foto die ik zojuist maakte. voordat ik de kat van de buren door haar hoofd schoot. katten moeten niet miauwen in de ochtend voor mijn deur waarschuwde ik nog als ik bezig ben met voorbereidingen voor het hengelose. ze begreep het niet. nu lijkt ze te dromen. ze was er aan toe. hieronder de column van de stadsdichter. een goede morgen lieve lezer:



foto: Lynne Greenaway
http://hengelostadsdichter.web-log.nl/blog


lees hier oostenwind 1
lees hier oostenwind 2
lees hier oostenwind 3
lees hier oostenwind 4
lees hier oostenwind 5
lees hier oostenwind 6
lees hier oostenwind 7
lees hier oostenwind 8A
lees hier oostenwind 8
lees hier oostenwind 9

OOSTENWIND X


Mijn collega-stadsdichter F. Starik heeft, aldus Het Parool van woensdag 1 september, een zwak voor het nutteloze. De functie van stadsdichter heeft, volgens hem, dan ook weinig nut. Ik betwijfel dat. Het gekoketteer met het nutteloze is een uitweg voor gefrustreerde dromers. Poëzie is een daad met verstrekkende gevolgen. Ooit droomde Johan Cruiff van de beker. Dat is poëzie. Ooit had David Bowie een vermoeden van Ziggy Stardust. Dat is poëzie. Ergens in Hengelo loopt een kind rond dat vraagtekens plaatst bij de gestelde kaders. Dat is poëzie. Pubers van nu doorschouwen de puinhopen van vroeger. Dat is poëzie. Tasten, mompelen, zuchten, grijpen: ja, dat is poëzie! Zonder zijn dichterschap was F. Starik een volslagen ander mens geweest. Dat is poëzie.
Deze maand treden in Hengelo 10 dichters op: Ellen Deckwitz, Lieke Marsman, Sasja Janssen, Lennie St Luce, Daan Doesborgh, Gijs ter Haar, Reinier de Rooie, Pom Wolff, Krijn Peter Hesselink en Piet Gerbrandy. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Er zijn serieuze gesprekken gaande over blijvende regels van H.H. ter Balkt in ons stationsgebied. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Vandaag om 12 uur open ik een festival waar 10.000 bezoekers verwacht worden. Ik zal dat doen met een 'Ode aan het Vuur'. Dat is het nut van het stadsdichterschap. Hengelo zal de komende paar jaar kleine maar wezenlijke veranderingen ondergaan. Dat is het nut van het stadsdichterschap. 'Ik ben een temperatureluur: ik proef de sfeer en stuur dan golven energie naar waar ik afgrond zie!' Dat is het nut van het stadsdichterschap.
Vandaag loopt er een clown genaamd Pinto rond in Hengelo, een 'contactclown met non-verbale interacties met het publiek'. Misschien is dat het nut van F. Starik?

Reinier de Rooie

Martin M Aart de Jong

Wat een schoonheid waait ons weer aan vanaf uw site. Prachtig, die vrouwen die beginnen te leven. Dode vrouwen vind ik maar niks, maar als ze gaan leven zoals op uw site en van ongeknipt haar houden veer ik op en veert er heel wat in en aan mij op! Dedemsvaart heb ik altijd al willen dichten maar nu meneer Bakker er zo subtiel de hand op legt en het nummer van een aldaar vertoevende dame geheim wil houden omdat zijn haar er anders af moet is wel heel romantisch!
De kracht van meneer Sjoerd zit in zijn haar meneer Wolff. In de bijbel is ook een dergelijk verhaal te vinden. Absalom, Absalom, ga naar de shoarmabar, niet naar de kapsalon. Het is een volkswijsheid in Leiden meneer Wolff. Daarom kun je ook broodjes kapsalon krijgen zonder dat er een haar in hoeft te zitten. Het scheelde immers maar een haartje maar daardoor scheurde de hele tempel. Daar komt de term "haarscheurtjes" vandaan. Kunt u mij nog volgen meneer Wolff, ga ik niet te snel, hakkel ik niet van de kwak op de tak, want dan is het eind zoek en zit je weer in de vrouwen tussen de Gendringse bossen.

Hoe dan ook, tussen twee haakjes meneer Wolff, die dochter van u vertoeft toch ook? Ik ga naar Berlijn meneer Wolff, en nu zou ik zo graag een pakketje voor haar meenemen namens uwes. Geheel belangeloos enzo hoor, maar een geringe vergoeding mag u natuurlijk geven. Per post loopt zoiets enorm in de papieren en dan nog weet je niet of het aankomt. Bij mij is zo'n pakketje in veilige handen en bent u verzekerd van aflevering. Wel zou ik om het leveren te vergemakkelijken een recente fotoreportage van uw dochter willen ontvangen. Er zullen namelijk nogal wat meisjes in Berlijn zijn. Zodra het uitlekt dat uw dochter een pakketje krijgt zijn ze er als de kippen bij natuurlijk. Want lekken doet het via die site van u. Vanuit Dedemsvaart en overal in de Lage Landen. Zo ontvingen wij vanmorgen een allervriendelijkste bombrief uit Tessel. Het was een authentieke, met de hand opgegraven V1 van Duitse vermakelarij! "Van Roop, voor Martin, pinnetje voorzichtig verwijderen en tijdens het verwijderen beschermende oordopjes dragen.", stond erop. Het pakketje is in beslag genomen voordat de aflevering kon worden bestendigd. Laat het een wijze les zijn meneer Wolff, vertrouw uw pakketjes niet toe aan de posterijen. Ik zie uw reportage vol verwachting tegemoet, alsook het pakketje, de adressering en de gewenste 220 euro vanwege de spoedige en verzekerde bezorging.

met vriendelijke en toegewijde groet
uw altijd weer getrouwe en oprechte columnist,
J. A. M de Jong van Henegouwen tot Gendringen





een ietwat verlate reactie van rene brandhoff op de 9e oostenwind van RdR.
de dichter hier afgebeeld als deelnemer van de amsterdam hilton race
van de zomer in amsterdam. de bedoeling was begreep ik daar terplaatse:
vanaf de roeiklup het hilton bereiken.
maar het hilton ligt aan de overkant schreeuwde ik ontdaan het roeiwezen toe.
men lachte minzaam. rene brandhoff voorop.



Oostenwind

Hier in het hoge noorden waait het als vanouds maar zoveel regen als de Oostenwind brengt valt hier niet. Niet dat het uitmaakt want ik heb geen kelder dus die zal bijgevolg ook niet volstromen. Evenmin loopt ik het gevaar op drie hoog zandzakken voor de deur te moeten leggen. Daar staat tegenover dat het immer leuke NoorderZon festival wel Noorder was maar bepaald niet Zon. Ik had (en heb) wat beslommeringen dus ik heb er helaas niet veel van mee kunnen maken.
Dat ga ik dan maar inhalen op SummerSquare waar o.a. de webmeester acte de presence zal geven. Ik neem aan dat Joop ergens op een prominente plaats strippenkaarten zal signeren?
Een eloquente reactie op Oostenwind IX zit er vandaag niet in. Noem het een block of zeg dat het bier op was. Die dingen gebeuren.
Er gebeuren ergere dingen met mensen.

gezocht
nee
daar ergens moet hij zitten
geleund tegen zo'n peiler

je herkent hem bijna niet
volgens mij stinkt hij
ok


http://www.summersquare.nl
summer square het festival in hengelo met daan deckwitz, ellen doesborgh en pom wolff, aanstaande zaterdag in hengelo. 4-9-2010 - met een beetje verbeelding kan worden gezegd –
daan doesborgh met in het voorprogramma MOKE, ellen deckwitz met in het voorprogramma the rhythm chiefs en LAURA JANSEN in het voorprogramma van uw webmaster – allemaal mainstage.

de eerste WERNER THOLEN is een feit. we hebben een nieuwe columnist op pomgedichten. eindelijk mogen we hier te pom de column in een wat breder licht plaatsen. werner tholen schrijft “Ik kom onregelmatig uit, maar wel steeds.” de nieuwe columnist lijkt aan te sluiten bij de woorden die gerrit komrij vandaag op facebook plaatste: “Gerrit Komrij ‎...schrok vannacht, badend in het zweet, wakker: we hebben nog steeds een kabinet-Balkenende!”







Grap.

Een aantal jaren geleden stierf onze geliefde koningin Juliana. Jan Peter Balkenende gebruikte bij die gelegenheid de prachtige metafoor :”De schemerlamp, die we Juliana noemden, is nu definitief gedoofd.” Ik vond het een mooie beeldspraak, ik houd van taal en vooral van beeldende taal. Dus citeerde ik onze premier onbekommerd in mijn wekelijkse column. Meestal – profeten worden nimmer in eigen land geëerd- kwamen er destijds één, hooguit twee mailtjes binnen, maar deze keer was het goed raak. Het regende hatemails en ingezonden brieven bij de redactie van het blad waar ik voor schreef. De ergste scheldpartijen zal ik U besparen, waar een klein land goed in kan zijn…Er was één doodsbedreiging bij van een anonymus. Waarom bedreigen we elkaar altijd anoniem? Maar een aantal inzenders dachten dat ik een grap had gemaakt want – en nu komt het- ze konden zich niet voorstellen dat JP zo’n beeldspraak gebruikt zou hebben. Dat heeft mij toch wel aan het denken gezet. Wanneer we ons iets niet kunnen voorstellen corrigeert ons vriendelijke brein de leemte door een ander programma te uploaden met de titel: Grap. Dat geldt natuurlijk alleen voor domme mensen. De meeste mensen in Nederland zijn dom, toch? Ik ben dat niet. Dat kan ik gelukkig ook bewijzen. Toen ik een aantal uitspraken van Khadafi hoorde bij zijn bezoek aan de opvolger van Mussolini in Italië (nee even geen Wilders) kon ik mij niet voorstellen dat hij zulke domme dingen zei, maar een grap?!? Hier was gewoon een halve gare als clown vermomde extremist aan het woord. “Je maakt je de laatste tijd wel weer vaak boos!” zei mevrouw Tholen laatst en ze keek me even bewonderend aan. En, ik geef het toe, ook dat is geen grap.


Werner Tholen

dinsdag columnistendag op pom lieve lezer. en het moet gezegd onze vaste columnist maakt zich er niet met een jantje van leiden van af. de column van deze week plaatste martin vorige week al. dat zie je niet vaak.
en kado krijgt hij het allemaal niet. roop in je nek is geen pretje. en martin kreeg roop in zijn nek. maar martin houdt vol. nog zeventien keer zo mogen we lezen staat leiden centraal. mooi. het columnisme werkt in ieder geval aanstekelijk. wij te pom hebben WERNER THOLEN bereid gevonden om deze site ook te columniseren. wie werner is moeten we geheim houden maar de minste is hij niet in poezieland. dat wordt binnenkort genieten. JOOP KOMEN weet inmiddels de columnistenslag, dans, aardig te ontspringen - hij spreekt over cursiefjes en wacht tot er doden vallen in de columnistenwereld.



Martin M Aart de Jong
‘..laat dat maar aan Pom over. Die laat zich tenslotte geheel onbaatzuchtig columniseren…'


Den Vaderland Getrouwe

Ik kan niet slapen meneer Wolff. Soms lukt het me maar word ik midden in de nacht wakker. Sergeant Roop staat om vier uur aan mijn deur, trapt deze open en trekt de schapenwollen dekens van mijn bed. “Geef acht! Brult hij me toe. Column! Om zeven uur op de ontbijttafel en geen fratsen over Tessel! Van rare praatjes zijn we hier niet gediend, en als er iemand gediend heeft ben ik het wel. Den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood!” Hij heeft een oranje baretje op Roop, waarop een Nederlands kaasvlaggetje is geprikt. “Wat sta je me schaapachtig aan te staren, ik heb niets van je aan mocht je dat denken! Sergeant zul je nooit worden, daar zorg ik wel voor.”
Het zijn merkwaardige dromen meneer Wolff, en ze keren terug. Laatst waren we op oefening in de Gendringse bossen. We moesten daar een sonettenhut ontzetten die zwaar onder vuur werd genomen door de Zwolse infanterie. Kolonel Bakker had zwaar materieel laten aanrukken om het eenvoudige hutje mee te bestoken. De granaten sloegen om ons heen in. Het was verschrikkelijk. Hele drankvoorraden vlogen door de lucht, de prachtigste wijnen, en hele fusten bier. Die lagen om de hut heen opgeslagen onder de grond die nu dreunde van de vele inslagen. Het ergste echter waren de prachtige vrouwen die door de lucht gingen. Gelukkig kwamen ze allemaal goed terecht op een zacht bedje van mos. Maar we mochten geen vinger uitsteken van Sergeant Roop. “Doorgaan, doorgaan!” brulde hij me toe. “Alles voor Pom en vaderland. Schrijf alles op wat je ziet. laat geen detail onbenut, maar hou het bij een onderwerp.”
Het begon me te duizelen meneer Wolff, de tranen rolden over mijn wangen. Was dit nou een onderwerp of waren het er meer? Alleen al over de flessen wijn waren hele almanakken vol te schrijven. Het betrof hier beslist geen zurige Tesselse cranberry cru, hier vloog het puikje van de Franse kastelen door de lucht. Over de vrouwen heb ik het al helemaal niet. Adembenemend mooi waren ze meneer Wolff, ik begreep nu pas waarom er in Gendringen van die prachtige sonnetten worden geschreven waarmee vergeleken de cycli van Petrarcha van een armzalige onbeholpenheid getuigen.
Ik heb er over nagedacht meneer Wolff. Ik ga er nog zeventien schrijven. Zeventien kolommetjes. Het is helemaal niets, het verbleekt bij het werk van grote dichters als sergeant Roop, de sonnettenkoning van Gendringen en het mirakel van Zwolle. Maar Sergeant Roop gaat me af lossen en zal met scherp gaan schieten op het web!


Martin




frans terken altijd de wereld en haar verschijnselen aanschouwend, vermoedt het woeden




UIT DE SCHUTTERSPUTJES

Heerst hier niet een niet te stuiten zucht
hang naar vernietiging in naam van
het vaderland want de eeuwige vijand
moet tot de voetzolen afgebroken

ergens is de gang eenvoudig ontploft
in de loopgraaf regent het granaten etens-
resten delen van moordmachines stukken
mensenlijf in een bedding van bloed

maar de sergeant houdt moedig stand
jaagt de mannen uit de schuttersputjes
over borstwering schans barricade

dat ze na dagen van slopende strijd geheel
de weg kwijtraken en de een na de ander
tegen elke zandzak gaat praten


Frans Terken, 31082010