Pomgedichten.nl

LEES NU OOK OVER HET REDACTIEBERAAD OVER DEZE COLUMN - http://www.pomgedichten.nl/modules/news/article.php?storyid=5077





Deze week met de Toppers.

POMgedichten presenteert de donderdag column:

VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.

'Zeg Von, valt het je ook niet op dat er tegenwoordig zo veel homostelletjes zijn die uit drie personen bestaan?', vroeg mevrouw Von Solo onlangs toen we op terras zaten. 'Tsjah, als de één dan geen zin heeft, dan de ander wel, praktische lui die homo's', antwoordde ik.



Addendum 7. Drie kleine homootjes

In Zeeland, waar ik vroeger woonde had je ze niet. Onder de moslimbevolking tegenwoordig heb je ze ook niet. Net zo min als in het Amerikaanse leger of het profvoetbal. In 020 daarentegen struikel je er over en in powezie land kom ik ze ook wel sporadisch tegen. Juist. Homo's dus. Een markant volkje bestaande uit mannen en vrouwen die liefde voelen voor en seks bedrijven met hetzelfde geslacht. Dan heb je er ook nog die zich laten verbouwen of voor de helft, maar laten we het nou niet meteen ingewikkelder maken dan het is.

Zelf heb ik geen vooroordeel tegen mensen van die bepaalde seksuele geaardheid. Net zo min als religie of wat dan ook. Ik heb alleen een bloedhekel aan aanstellers en mensen die je hun 'geloof' trachten op te dringen aan de wereld. En zulke zitten er wel bij, getuige alleen die malle grachtentocht elk jaar al. Maar een ander ding. Er lijkt dus een trend te zijn in homo-land om stelletjes van drie te vormen. Zoals ik al stelde, waarschijnlijk alleszins praktisch wat aangaande de libido afstemming in de relatie. Maar ook wel weer net over de grens van promiscuïteit. Kortom, stof tot nadenken.

Nu heb ik zelf twee kinderen en ik en mijn vriendin hebben het ook wel eens over een derde kind gehad. Mijn opmerking was toen, dat er dan wel een vrouw bij moest, al was het alleen voor huishoudelijke taken. Wat we daar dan ook onder mogen verstaan. Laten we het voor het gemak op zuigen en soppen houden. We hebben het tot dusver bij twee kinderen gehouden. De stap richting een driehoeksrelatie was ons te groot. Daarbij zijn wij niet echt early adopters. Wij lopen vaak jaren achter bij maatschappelijke trends en zijn huishoudelijk meer van de bewezen concepten zoals een koophuis, spaarhypotheek, vaste baan, levensverzekering en gaat zo maar verder.

Maar nu weer even terug naar de trio-trend in het land van de rugridders. Zou het een blijvertje zijn net als de ‘Toppers’? En zo ja, zou het overslaan naar de traditionalistische heterofiele cultuur? In progressieve culturen zoals de islamitische of de mormoonse is het al tijden goede gewoonte om relaties in drie- of meerverband te onderhouden. Ik zie het met lede ogen aan en denk aan de woorden van Mark Renton in 'Trainspotting': ‘1.000 years from now there will be no guys and no girls, just wankers. Sounds great to me.'



There are so many wars right now in this world
There are so many things not right
There are too many people hurt in this world
There are too many men that fight

Time is now to make the change
Time is on our side
Love will make us glow in the dark
So open up your heart
Are you ready for a brand new start?

Shine
People, let your light shine
Let the darkness fade away
Step into a brighter day
Don’t forget about our world today

(Songfestival voorronde 2009, ‘Shine’. De ‘Toppers’)



Het vervolg van deze immorele, schandelijke travestie elke donderdag op POMgedichten in VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!

Eerdere afleveringen van FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND leest u nog eens rustig na via de volgende links:




Deel 1. Het barre land
Deel 2. Rocket from the Crypt
Deel 3. Schlager Powezie
Deel 4. Fuck de Crisis!!! Gratis Bier!!!
Deel 5. Hoe nu verder?
Deel 6. Kappen of doorstappen?
Deel 7. Just like me
Deel 8. Beer, boobs and bullits
Deel 9. ‘Paranoid’
Deel 10. ‘Want, liefde’
Deel 11. De Waanzin.
Deel 12. Het Glazen plafond
Deel 13. Creativiteit kent geen tijd
Deel 14. Scarface, a love story
Deel 15. Horror vacui
Deel 16. Een onsje meer
Deel 17. ¡ No pasarán !
Deel 18. Nederland, oh Nederland


Addendum 1. Dichter zoekt vrouw
Addendum 2. Vestina Latente
Addendum 3. Toen Kerst nog heel gezellig was
Addendum 4. Happy Single
Addendum 5. Boekbespreking ‘Pitface’
Addendum 6. De wandeling



VON SOLO
POWEZIE & VOORDRACHT
http://www.youtube.com/vonsolo010
http://vonsolo010.blogspot.nl

Zin 17

“Het denken” wordt een escape. Niet het denken van “denk ik, of niet”, en dat ik dan ineens tevoorschijn kom uit een schoendoos zoals assepoester. Het is meer; kan je een zanglied van een merel op schrijven? Ik denk ook wel aan blaffende honden, maar niet dat ik dat op hoef te schrijven. Op zich zijn dat al, geschreven geluiden. Nee ik denk dikwijls over de noodzaak in een vorm van telepathisch geluid. Roepen vogels juist als ze slapen. Is de merel een slaapvogel? Maar ik denk wel dat er mensen zijn die iets met me op hebben, hoop ik, op mijn tochten door de stad, omdat ze me vaak tegen houden. Het zijn dan voortdurend vingers die mij aanwijzingen geven. Het zijn er genoeg dat ik ze zal beschrijven. Ooit!
Geconcentreerd, mijn handen die de leuning van mijn ellebogen omklemmen, onderbreek ik niets, om ze dan op de terugweg te vertellen dat ik daarom mijn handen in mijn zakken houd. Maar ze blijven meegaan in mijn achterhoofd, waar ze scherpe nagels groeien, of knoestige kluiten worden, of dat ze in de rook van een brandend kampvuur door mijn haren verstrengeld raken en mijn haren er dan met een scherpe ruk allemaal uitrukken. Godzij dank dat ik niet veel haar heb.






Zin 18

Ik moet optreden, ik weet het nog net te halen. Er is een kaft omheen. Ik lees eerst niets voor, ik bel iemand die aanwijzingen geeft. Ze maakt zelfs een afspraak op een andere datum dan de dag zelf. Ze gaat me niet vertellen dat niets te moeilijk is om te mogen. Dat is tegen de aanval van de schaamte of zoiets, en ze zegt ook, wat niet op de televisie komt, eigenlijk zal de televisie de hele tijd aan staan, maar als ik praat, zegt ze, dan moet ik wachten op de dikke dame die met mijn haar aan het frutselen is, en mijn nagels bestudeert en zegt dat het makkelijk wordt en bovendien maakt het niets uit want niemand zal het toch begrijpen. En daarna zingt ze ook een liedje van een bekende Nederlander. En daarna pas, zeg je iets: Bamibal, bamibal, bamibal, drie keer of wat dan ook. Maar in ieder geval niet dit.

onze vaste dinsdagcolumniste jolies heij
http://joliesheij.punt.nl
De kersverse winnares van de city2cities reisverhalen schrijfwedstrijd daar met een eerbetoon aan de berlijnse dichteressen else lasker-schüler en mascha kaléko.



columniste nog steeds naarstig op zoek naar iets koningsgezinds, want de tijd begint nu serieus te dringen. is er dan niemand die warm loopt voor onze koning afgezien van de vlaggende henken en ingrids, radovans en mustafas? kijk dan! woefte de bulldog die met een vodje in deur bek kwam aangewaggeld, ik heb het koningslied uit de afvalbak gered! daar ken ik toch niet mee aankomen, gaf ik, wij van de pom zijn van het correcte nederlandsch, hoe kan ik daar nou die w van stamppot eten erin rammen? verander het in de w van bewieroken, woefte ze, want dat is wat wij met onze nieuwe koning gaan doen. tis de w van wierook, idiote snufferd! riep ik en daar kenne we op de pom evenmin mee aankomen, want te katholiek en we motte ook rekening houden met de griffermeerde, reformatoriese, luthersche, joodsche en islamitiese lezertjes, hoor.

dus vort, gaan jullie mekander maar besnuffen, aan jullie heb ik ook niks. wat nu gedaan? op een tochtige straathoek klampte ik een paar duitse toeristen aan. na klar zijn wij gans und gaar verrückt nach eurem durchlaucht! hij verbindet ja de nation. wij hebben dat niet, wij hebben nur fussball. wij gewinnen nog altijd von euren blöden käseköpfen, maar klar dat wij jaloers sind op de königliche familie und alle die skandale, wij hebben dat niet mehr gehad seit dem adolf, das war ja eine schöne zeit, da passeerde nog was mit dem gas enzo. deze heutige zeit is schlaferweckend. denken jullie nou echt dat ik op de pom aan kan komen zetten met een stel koningsgezinde nazis als jullie?! riep ik verontwaardigd uit. gerne oder nicht, zeiden ze schouderophalend en sloegen de hoek om.

nood breekt wetten, dus vroeg ik het aan een stel serviese terroristen, die op een andere tochtige hoek een verfbommetje stonden te prepareren. meteen begonnen hun ogen vervaarlijk te flikkeren. dat zunne kop erafrolt! gromden ze. hoezo? vroeg ik, jullie zijn cetniks, dus jullie zouden juist voor de koning moeten zijn. das waar, gaven ze schoorvoetend toe, maar onze aleksandar was de enige echte koning. deze alex geeft alleen zijn naam gegapt, dus moet zunne kop eraf! met de moed der wanhoop vervolgde ik mijn tocht die me naar de hoogste regionen van de oba voerde. weet jij als rechtgeaarde amsterdammer niet iets koningsgezinds? smeekte ik de dichtende ober van eijlders. ronald mattheus offerman fronste zijn voorhoofd zoals alleen mijn bulldog dat kan. ik zou ut niet weten, sprak hij na lang fronsen. ik ga naar een concert van hazes, dat is mijn koning. maar die is toch allang dood? gaf ik. de moderne wetenschap staat voor niets, glimlachte hij. verder moet ik gewoon oberen tijdens de abdicatie. en tijdens de kroning? dan ook, tis een uitgelezen dag om bier over ut plebs uit te gieten en glazen kaduuk te gooien. dat zou ik iedere dag wel willen, maar ja, als ober blijf ik in de plooi, hè. en nu mag ik er ook nog es chagrijnig als een bulldog bij kijken, ken je voorstellen dat ik in munne sas ben.

op naar het natuurgenezershuisje dan maar als laatste strohalm voor koningsgezindheid. voor het tuinhek stond de servokroatische lerares een pafke te roken. en, heb jij nog iets te melden inzake onze koning? vroeg ik vermoeid. breek me de lipjes niet open, verzuchtte ze. we hadden op school die verhipte koningsspelen, maar het regende, de satellietverbinding werd verbroken en toen hebben we maar in wat natte koeken gehapt. radovan wil absoluut niet gestoord worden! gilde de geilsoldate toen ik het tuinhek opende. ik velde haar met een stevige linkse en gooide de deur der natuurgenezersbehuizing open. heb jij dan tenminste iets koningsgezinds te melden, radovan? riep ik. zijn vuurspuwende ogen schoven in mijn blikveld. dat gad jij gedacht! munne goudgaantje is weggebleven zonder mij goud geld te betalen. gij zei dat gij klaar is voor zijn taak.

gij is bevrijd van zijn moedercomplex sinds gij gaar een goofd kleiner geeft gemaakt. zijn populariteit is groter dan ooit sinds get tv-intervieuw. gij is van al zijn onzekerheden verlost, want gans get volk goudt van gem. nu ben ik republikein geworden. zijn kop moet eraf! dan ken ik tenminste met munne gandjes in de schatkist. wat? riep ik uit, jij republikein geworden? wat is er in je gevaren? welzeker, glimlachte hij, ik ben geen cetnik meer, die aleksen deugen toch geen van allen. van nu af aan ga ik mijn leven wijden aan liefdadigheidswerk. wil jij voor niets mijn patiënte zijn? dan geef ik jou munne speciale schaamlipjesmassage. get spijt mij dat ik de laatste tijd zo lelijk tegen jou geb gedaan. is al goed, radovan, zei ik. kom, laten we eerst een lekkere slivovica nemen, want dat oranjebitter hangt me de keel uit.



Notitie aan de stamtafel


Niet gewend aan het lange wachte
zit ik nu tussen de lege borrelglazen
de verlepte bloemen in verdronken vazen
alleen nog oranjebitter in mijn gedachten.

Zo anders is het dan in vroeger dagen
toen de ruikers de zwermen in de resten
van wat gefileerd ten beste
nu kun je maar beter niets meer vragen.

Tijd om de gasten uit te laten
ik verzuip hun optimisme in het karaf
tussen alle leprozen en drinkebroers in de straten
niemand die met me mee in het graf.


Jolies Heij

De Zinnen van de Zin van J.W.


Zin 1

Naderhand was het prettig om uit te rusten. Afgeronde uitgespeelde gedachten kwamen uit mijn buurman. De bar stond of zat, we bromden we klemden ons aan elkaar vast. Maar het einde van het voordragen was geweest, de taak zat er op. De rokers gingen roken, en vergroten daarmee de aandacht op het regering verbod. De rookkamer was een vers bot.

Zin 2

Om het niet te hoeven goedmaken trok ik een barkruk naar me toe, duwde me er op, en zei; de griep die ik heb is niet goed opgeschreven. Ik voel het voelen, dat mag niet. Er is een koorts die rond gaat.
Al omheen willen de dingen, glazen, armen, klinken. Welk vlees de buurman ging eten: het was mijn keuze niet geweest, maar de drukte die het woord opriep was wel het juiste woord. Waar ik verlegen om zat was de naam van een soort van gewezen smaak die mij niet bij gebracht was.

Zin 3.

Het was toen al duidelijk.
Nu, dat er gedeeltes langs de weg liggen, realiseer ik me dat het een weg zonder richting is, maar wel een weg. Ik vraag me af wat de gedeeltes daar doen. Hoe weet je nou dat je op het goede pad bent gestuit. Maar op een zeker moment begint het te klaren dat de terzijde gestalde gedeeltes mij echt toch wel in de weg zitten.
HOE KAN JE DANK JE ZEGGEN? GEWOON, GOD ZIJ DANK.

Zin 4

De rode rivieren door het gezicht van de man die aan de deur stond laten wat wortels in onze aanblik groeien. Dat er geen vlekken op zijn wangen kwamen was te danken aan, dat hij onlangs zijn opgewonden opmerkingen hij ze hun gang niet laat gaan. Af en toe terwijl hij zo bleef spreken, wiebelde er iets uit de bovenkant van zijn bloes dat rood kleurde, en er openden zich grote donker rode meeren onder het boordsel.


Zin 5

Komt er een einde, dan maar liever nu. Woorden gaan tegenwoordig in cirkels. Het zijn kinderachtige cirkels. Ze zijn licht aquarel gekleurde bellen waar de woorden in zitten. En hij, wijs ik, is de gene met zijn hoofd in zijn handen, terwijl ik iets zie, dat nog “verte” nog “dichtbij zijn” is. Niks staat stil. Alles gaat door. Een ander staat te wachten bij de balie van het hotel tegen over.


Zin 6

De conciërge heeft het plan om de gasten die hij op het ogenblik in zijn gastboek heeft staan, het bericht te geven dat er geen bericht is. Een ploeg van gelijk gelezen mannen met bieren wil zoals hij zich zelf echter niet voordoet, individuele karakter trekken beschrijven in bewegingen. Zij willen niet verantwoordelijk zijn voor meer dan de adem van de wind, niet de hele storm, omdat het minder was dan wat de conciërge zei dat het was. En zij dreigden dat zij ergens anders een willekeurige persoon zouden ombrengen zodat hij de waarheid zoals zij die zagen, zou zien.
En de conciërge heeft het toen doorgegeven.

Deze week met Willem van Oranje, Eric van Tijn, de deze week natuurlijk onvermijdelijke John Ewbank en Bill van Dijk.

POMgedichten presenteert de donderdag column:

VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.

Afgelopen zaterdagmiddag zaten de heer en mevrouw Von Solo in de zon in hun voortuintje met de iPad op schoot. Mevrouw Von Solo kwam op het idee om het Koningslied dan maar eens aan te roepen op de toverspiegel. U raadt het al. Dat leverde ook bij ons een mening op. Je bent nou eenmaal Nederlander, of je bent het niet. Want zoals Eric van Tijn al stelde: ’Vijftien miljoen mensen, op dat hele klein stukje aarde. Die schrijf je niet de wetten voor. Die laat je in hun waarde.’



Deel 18. Nederland, oh Nederland

Deze week geen naaktfoto van uw trouwe dienaar, maar het bewijs dat zelfbevlekking van alle rangen en standen is. U raadt het al. Het Koningslied.
John Ewbank, 51 artiesten, Joop van den Ende, Ali B, Lange Frans, Gers Pardoel, Gerard Joling, Gordon, Karel Kraaijenhoff, Eric van Tijn, Bram Moscowicz, Eva Jinek, Chantal Janzen, Toon Hermans, Marco Borsato, Martin Morero en Johnny de Mol. Eén grote musical meets Big Brother X-factor dancing on thin ice. En wat een klote tekst. Als ik frieten, pannekoeken, curry, tajine, rauwkost, kropsla, bioboontjes, en kiwi’s afgetopt met spermasaus en vaseline tegelijk met mes en vork in 3 minuten mijn kanaal in gooi en aftop met grenadine, cola light en Bavaria pils, dan weet ik op zeker dat er, sneller dan u Micheal Schumacher kan zeggen, een spoor diarree uit komt zetten, waar je menig Gouden Koets zeker 5 keer mee kan sauzen. In die opzet is de Big E. dan ook perfect in geslaagd. De eerste smet op het blazoen van de nieuwe koning. Dankzij de openlijke kringrukkerij van half B-Nederland.

Verdere meningen ten spijt hoor ik u al denken: ‘Zo te horen bent u geen monarchist. U bent zeker zo’n ‘Occupy’-typ.’ Nee hoor, niks geen Occupy-mentaliteit. Laat mij dan nu die 1% maar zijn. Die 1% die nog wel zijn waardigheid en verstand heeft en niet maar musicals gaat. Ook al gelooft iedereen erin (‘Want zij gelooft in mij’).

En of ik ga kijken op TV? Ja, toch wel. Want u weet, op de Dam in 020 kom ik niet.
En of ik ga zingen? Ja, zeker.
Maar dan wel het Wilhelmus!!! Niet omdat ik een monarchist ben, maar gewoon omdat het een mooi lied is. Of zoals ik wel vaker zeg: ‘Check die Bill’ (http://www.youtube.com/watch?v=ih-7dNwAjU4)
Beter wordt het niet. Behalve dan, dat we eindelijk van die vrouw als staatshoofd verlost zijn. We kunnen definitief het Thatcher-kapsel-tijdperk afsluiten. Vive le Roi.


Wilhelmus

Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen bloet,
Den Vaderlant getrouwe
Blyf ick tot in den doot:
Een Prince van Oraengien
Ben ick vrij onverveert,
Den Coninck van Hispaengien
Heb ick altijt gheeert.
...
Lyf en goet al te samen
Heb ick u niet verschoont,
Mijn broeders hooch van Namen
Hebbent u oock vertoont:
Graef Adolff is ghebleven
In Vriesland in den slaech,
Syn Siel int ewich Leven
Verwacht den Jongsten dach.
…
Oorlof mijn arme Schapen
Die zijt in grooten noot,
V Herder sal niet slapen
Al zijt ghy nu verstroyt:
Tot Godt wilt v begheven,
Syn heylsaem Woort neemt aen,
Als vrome Christen leven,
Tsal hier haest zijn ghedaen.
...

(1572, Philips van Marnix van Sint-Aldegonde)

Het vervolg van deze ode aan de schijnmonarchie elke donderdag op POMgedichten in VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!

Eerdere afleveringen van FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND leest u nog eens rustig na via de volgende links:



Deel 1. Het barre land
Deel 2. Rocket from the Crypt
Deel 3. Schlager Powezie
Deel 4. Fuck de Crisis!!! Gratis Bier!!!
Deel 5. Hoe nu verder?
Deel 6. Kappen of doorstappen?
Deel 7. Just like me
Deel 8. Beer, boobs and bullits
Deel 9. ‘Paranoid’
Deel 10. ‘Want, liefde’
Deel 11. De Waanzin.
Deel 12. Het Glazen plafond
Deel 13. Creativiteit kent geen tijd
Deel 14. Scarface, a love story
Deel 15. Horror vacui
Deel 16. Een onsje meer
Deel 17. ¡ No pasarán !

Addendum 1. Dichter zoekt vrouw
Addendum 2. Vestina Latente
Addendum 3. Toen Kerst nog heel gezellig was
Addendum 4. Happy Single
Addendum 5. Boekbespreking ‘Pitface’
Addendum 6. De wandeling



VON SOLO
POWEZIE & VOORDRACHT
http://www.youtube.com/vonsolo010
http://vonsolo010.blogspot.nl