POMGEDICHTEN - gedichten & slampoëzie - 1,5 miljoen hits per jaar - door de Koninklijke Bibliotheek (KB) gearchiveerd en gewaardeerd als cultureel erfgoed - oja naar BART FM DROOG voor al uw lasterpraatjes - HET rellenputje.
contact: pomgedichten@gmail.com foto hierboven is van BEN KLEYN. www.benkleyn.nl - pomgedichten heet u welkom in de wondere wereld der poëten. uw bijdragen en uw reacties plaatst u in deze roman - in dit gedicht op eigen verantwoording. deze site is een roman bevolkt door literaire personages - zij kennen enige raakvlakken met de werkelijkheid maar stemmen niet per definitie overeen met levende personen. op zijn kouwenaars: 'Er ligt niet een schaduwgedicht onder een gedicht. De werkelijkheid van een tekst valt niet samen met de gewone werkelijkheid.' (Gerrit Kouwenaar)
Over Pom Wolff
NOG EEN KEER
mijn laatste woorden schrijf ik jou het was een lange weg als je het leven laat
een beeld, een schim of een geluid van waar je werd tot wie je was
nog een maal licht de zon iets in de verte dan gaan we in ons zelf op ontdaan van wie we waren
TROTS
hoe het soms niet te begrijpen is dat je gaat naar wie je lief hebt om alleen nog dat te zeggen
niet meer om iets te bewerkstelligen maar om iets te laten
zoals we in een stroom de gelijke stemmen van elkaar kunnen horen door alles heen
het nemen zoals het is en het verlaten maar nooit verlaten van wat was
OCHTEND
het was een ochtend die zo de poëzie in kan maar die ik toch nog even voor mij houden wil
alles was er waar dichters over schrijven een wit bed om uit te rusten een croissant en koffie ook
maar dat de zon scheen in je tuin in december en deze ochtend in haar handen nam
zoals jij die van mij is het mooiste dat mij overkwam in de hardste winter van mijn zijn
EN WIJ
en wij, wij bibberden wat bij – de sigaretten deden aan avond mooi en elkaar een mens is nooit af gelukkig maar
zit nu aan tafel met koffie en een sigaret op mijn tablet jou te schrijven met zon en zo, de tuin wat wit met poezen die lopen alsof ze door de slagroom moeten
mét mij en schrijf mezelf in jou
NIEMANDSLAND
er moet iets zijn nog te teer om te benoemen een onontkoombaar niemandsland waar de ruimte tussen – ons – geen ruimte laat
nog zo onaf zo onontgonnen dat niemand daar ooit leven kon of taal een weg heeft kunnen vinden maar wij wél
en toch zo dichtbij sprakeloos
IK WIL JE NIET MEER KWIJT
ik heb geen reden er is geen grond jíj laat geen ruimte voor verleden
alleen al je bestaan te weten is meer dan ooit in mij bestond
ik zag je kijken niemand was ooit dichter bij ik zag je ogen ik zag mij
WAT KOMT IS ALTIJD MOOIER
om het zo te schrijven dat het niet opgaat in de tijd
soms nog bang om door te ademen het weg te blazen
die avond aan de overtoom was van de eau de vie
dat het kon alleen maar zo kon en niet anders hoefde te zijn
en als het niet dat wij dan maar niet maar dat wij wél het alleen zó wilden
NADER TOT HEM
ze zouden hem gewoon in zijn paarse schimmelreet moeten neuken gerard - die lieve sint
of kokend lood als gesmolten marsepein in al zijn holtes
en dan eens kijken of meneer volgend jaar hier wéér voor de deur staat
EENZAME DODE
toch zou ik niet meteen over je eigen kuiten beginnen op een begrafenis ze hebben namelijk eerst nog zijn benen geamputeerd dat ligt toch al niet zo lekker
en gevoelig bij zijn moeder die zit niet echt te wachten op mededelingen over te dikke kuiten van iemand die hem niet gekend heeft en begrafenissen afloopt omdat er weer een eenzame dode te vieren is
2009 HET JAAR VAN DE GUIGELTON - bundelpresentatie pom wolff - 'de ziekte van guigelton' - café eijlderspers - zondag 19 april 2009 - 1600 uur - café eijlders -leidseplein - amsterdam
de ziekte van guigelton
doktor ik zie frankrijk vliegen daar gaat normandië in de lucht kijk nou toch heel italië schuift voorbij
ik vroeg en? doktor heb ik HET heb ik die gevreesde guigelton -
u bent wel snel met uw conclusies voorlopig leeft u nog en dat is net zo erg voor u als voor uw lezers
het moet wel begonnen zijn met een aarzeling ik weet nog hoe ik haar voor het eerst
misschien hield jij een hand tegen je hoofd of leunde je op een tafeltje ik keek toen naar het gras
in de kamer die uiteindelijk je had zoveel geschilderd al ik weet dat ik opstond en langzaam met een hand
zo langzaam heb jij ook de donkere geploegde akker met de rode zon
JA
had ik dit land verlaten als ik van haar bestaan geweten had het gaat per uur nu harder jij wat is dat toch
ik zoek een mens van mens gemaakt die mij de bodem uit de hel laat schreeuwen en die dan nog ja dan nog naast me ligt
en als mond van tederhout zou ik wijken voor je woorden zou ik ? misschien is ja het mooiste woord
uit: 'toen je stilte stuurde' Uitgeverij Holland 2006
een zinloos uur
van mij had je mogen blijven dat weet je wel ik ben een uur gaan zitten met een boekje in mijn hand een pen om je te schrijven het was een zinloos uur er is er een vertrokken en een is blijven staan meer is het niet
dat er altijd zand zal zijn en altijd wel een kind zo weten we het zand weer los en laten het ik adem nog en jij in mij niet minder dat is het dat ik schrijven kan dat is het dat ik dood
de hema moet wel liefde zijn
met wie wil ik door de hema lopen anders dan met jou alleen wie wil ik ruiken rek na rek
langs de borden langs de kopjes die ik ooit nog wel zal smijten langs dit nu - zo goddelijk geel
zoek mijn onderbroek maar uit wijs me het goedkope shirtje maar waarom zeg je steeds je pen als er toch japan opstaat
kom we nemen dit bestek doe er maar een panty bij voor je nek d’ode kolonje én schijfjes watten om te deppen als ik straks je strot doorsnijd
Uit: ‘je bent erg mens’ – uitgeverij Holland 2005. Tevens in MEULENHOFFS "dagkalender van de poëzie", editie 2007. Een scheurkalender samengesteld door Menno Wigman en Alfred Schaffer.
toen je stilte stuurde
niets is me liever dan eenvoudig mooi
het bloemblauw vers gescand natuurlijk in het licht
een meisje drinkt in stilte woorden denkt hem goddelijk lief
en ik ik kan in stilte niet meer denken ik kan het denk ik niet
uit: 'toen je stilte stuurde' Uitgeverij Holland 2006
Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Ik ben bestuurslid van De School der Poëzie in Amsterdam en adviseur van Stichting Poëzie Conspiratief in Amersfoort en van het Cornelis Vreeswijk Genootschap. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Gijs ter Haar en Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes.
Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Lente te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaarlijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen zijn derde bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk.
Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.)
* ‘JE BENT ERG MENS’ VAN POM WOLFF VERSCHEEN SEPTEMBER 2005 EN WAS IN EEN MUM VAN TIJD UITVERKOCHT. HERDRUK OF EEN NIEUWE BUNDEL? ER IS GEKOZEN VOOR EEN BUNDEL MET NIEUW WERK: TOEN JE STILTE STUURDE, 48 PAGINA’S WOLFFPOËZIE. VERSCHEEN OP 18 NOVEMBER 2006. NU ONLINE TE BELUISTEREN: ERIK JAN HARMENS INTERVIEWT POM WOLFF OVER ZIJN NIEUW TE VERSCHIJNEN BUNDEL 'TOEN JE STILTE STUURDE' IN DE AVONDEN - VILLA VPRO
.jpg)
