Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
13 gebruiker(s) zijn online (6 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 13

meer...
Google ads

« 1 2 (3) 4 5 6 ... 1269 »
Nieuws : 
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/28 17:30:00 (823 keer gelezen)




met respect voor peter van synghel plaatste ik

HIER! de berichtgeving over het heengaan van de dichter peter van synghel. ik citeerde de overledene die in 2010 reageerde op een badinerend stukje van mijn hand. een uiterst vriendelijke reactie van peter – waarin hij met een klein gebaar zijn grootheid etaleerde: “Ik kreeg van je een aansteker toen, plots gaf je die aan me, wat ik erg vriendelijk vond en ik ging je prompt als meer gaan bezien dan als de dichter die je bent, die aansteker heb ik nooit weggegooid ook niet nadat hij reeds lang was opgebruikt, hij ligt hier ergens in een schuif.”

de gekken tussen welke jacob de bruin zich heeft begeven op FB zouden met wat beter lezen een voorbeeld kunnen nemen aan de overledene. maar nee hoor – scheldkanonades, bedreigingen en heel veel ander schuim is mijn deel. en jacob de bruin stookt het vuurtje nog eens lekker op daar. de gekken laat ik de gekken die moeten ze maar opsluiten in belgenland - wat heb ik er mee te maken – maar die de bruin had ik hoger ingeschat. schat ik ook hoger in. ik wil gewoon excuses van jacob.



Jacob de Bruin:
in het peter-memorial op pomgedichten lees ik (middelmatig lezer) een tekstbrij die voor een groot deel bestaat uit knip-en-plakwerk (aka kut-and-pasta) vanuit de geschiedenis van de eigen site; hoe erg die pvs was enzo.
triest dieptepunt is ergens wel de huilerige ijdeltuiterij over het aansteker-relikwie.
wat er wel aan compassie te lezen valt, ruikt door de rest teveel naar ikmens pom in amsterdam.
het gaat hier niet om peter en dat stoort me mateloos.


Jacob de Bruin:
pom, het in memoriam dat roop schreef, doet voor mij peter wél recht. niet mooier, niet lelijker dan hij was.
je hebt de post op pomgedichten aangepast zodat dit nu bovenaan staat. mooi zo.
wat daaronder volgt hoef ik niet te lezen.
geklets over marc tiefenthal, joop komen, het jaar 2010, etcetera in een post over de dood peter van syngel. schrijfstijl. ach.


Pom Wolff: 'de huilerige ijdeltuiterij over het aansteker-relikwie.' ik denk dat het je zou sieren jacob als je die kwalificatie zou intrekken. de overledene vond juist die aansteker het vermelden waard. en ik vind het zeer gepast om dat kleine gebaar van de overledene te memoreren. in kleine gebaren leggen mensen veel van zich zelf. 'de huilerige ijdeltuiterij over het aansteker-relikwie.' dekt op geen enkele wijze mijn waardering voor het gebaar ooit van Peter. het zou trouwens die gekken tussen welke je je hebt begeven sieren om beter te lezen met hun huilerige ijdeltuiterij richting mij.


Jacob de bruin:
tja, dat 'huilerige' dat moest ik maar schrappen. nodeloze opsmuk uit boosheid.
over dat 'aansteller-relikwie' ben ik ook niet tevreden. ach, laat maar staan, een kniesoor die zich daar aan stoort.
onverlet laat ik het woord 'ijdeltuiterij'.
de keuze van de quote van peter (ontmoeting, aansteker, etc.) dient volgens mij maar één doel. aangeven hoe bijzonder pom was in peters leven.

genoeg nu, hier.
peter is dood.
en ons geouwehoer hier is niks.





Gedichten : MERIK VAN DER TORREN op woensdag - "Wat krijgen we nou? De wijn smaakt weer best en naar meer Doet het verlies van dierbaren vergeten En het liefdesverdriet Op vredeseiland nr.11"
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/28 7:50:00 (565 keer gelezen)




Naar Schrijfgroep de Klus


Op die herfstige donkere maandagavonden naar Schrijfgroep de Klus te gaan, is voor mij iedere keer weer een hele stap. Mijn door jarenlang veel te veel roken opgelopen kortademigheid maakt het me moeilijk de vier trappen naar Tito de Vries’ huis, waar de Klus bijeenkomt, op te lopen. Maar ben ik daar eenmaal, dan omarmt mij een warme vriendschappelijke sfeer, zeer aangenaam voor wie zojuist het nieuws in de krant had gelezen. Zo vloeide de volgende tekst uit mijn pen – ik had uit de hoed het thema
“wat krijgen we nou?” getrokken.



Wat krijgen we nou?
Sterke verhalen en stoofperen toe
Op vredeseiland nr. 11

Wat krijgen we nou?
Italiaanse kaas en een natte sok
Bij het betreden van het trottoir.

Wat krijgen we nou?
Een Duitse burgemeester
Neergestoken door een nazi.
Vluchtelingen en hekken om het land?

Wat krijgen we nou?
Op deze bergtop van plezier,
Een thema in een kabouter puntmuts.
Van je hela hola hopsadiee.

Schenk nog eens in.
De wijn smaakt weer best en naar meer

Doet het verlies van dierbaren vergeten
En het liefdesverdriet

Op vredeseiland nr.11




Bij de eerste schrijfronde schreef ik een pantoum op het thema “schaal” die opgewekter van toon is:



Schaal

Woorden dwarrelden op de antieke schaal,
Geurden zoet naar rozenblaadjes,
Een vergeten, romantische taal
Ontsnapte in hoeken en gaatjes.

Ze geurden zoet naar rozenblaadjes
En een vleugje Middellandse Zee,
Ze ontsnapten in hoeken en gaatjes,
Namen geesten van dichters mee.

Ze roken naar Middellandse Zee,
Ontwikkelden wortels en sterke takken,
Namen geesten van dichters mee,
Verdwenen in bundels en almanakken.

Ze ontwikkelden wortels en sterke takken,
Woorden dwarrelden op de antieke schaal,
Ze verdwenen in bundels en almanakken,
Een vergeten, romantische taal


Merik van der Torren








Nieuws : PETER VAN SYNGHEL overleden in kortrijk - 37 jaar - NU met een eerbetoon door ROOP
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/27 18:10:00 (1151 keer gelezen)




ROOP: goede dichter, slechte dichter, dat weet ik niet. wel dat hij een oorspronkelijke dichter was, met een authentieke gekte, wars van poses, in de persoonlijke omgang hopeloos struikelend over zijn eigen emoties, maar ook gevat en geestrijk. razend kon hij zijn op de lieven die hem versmaadden, maar in zijn gedichten vond hij afstand en ironie. dat hij zijn lieve meisje nooit zal vinden, vind ik onrechtvaardig. met 37 kom je net uit je puberteit, dan heb je geen hersenbloeding te krijgen. onderstaand gedicht vond ik op de site van thierry deleu, de geletterde mens, het tekent peter volgens mij ten voeten uit. in ieder geval zal ik hem zo onthouden, die altijd maar verliefde jongen zonder lief.


amorf

o en ik zou de wolkenpracht beschrijven
die wordt veroorzaakt door de invalshoek
van de ondergaande zon
maar de oude meesters kan ik niet evenaren
en wie leest de oude meesters nog?
een enkeling blijft ze herlezen en heeft geen
goed oog op de toekomst enzo
op wat volgt op de korte opleving van
zo veel en zo schone wolkenpracht
en ik ben enkeling noch oude meester
(ik ben een begeesterde jonge man die
alleen oog heeft voor lieve meisjes
met zwart haar, of blond, of roest)
en ik slaap alleen vannacht
ik zal een beetje zitten luisteren naar liedjes
want de zon is nu toch al onder

Peter Van Synghel



(aldus ROOP)




PETER van SYNGHEL overleden. een bericht. hersenbloeding 37 jaar. het volgende bericht bereikte mij vanochtend, ook afgedrukt op zijn FB pagina, waar vele blijken van droefheid worden uitgeschreven. http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151026_01939454

"Ik ben de vader van Peter.
Peter heeft jammer genoeg een hersenbloeding niet overleeft.
Een creatieve geest is voor goed weg.
Al was ik niet de beste vader, ik heb heklaten zijn ding doen.
Poëzie en literatuur waren bijzonder belangrijk.
Zijn 3 katjes waren zijn gezinnetje.
Nu gaan wij hem missen.
Slijten zal het in alle geval, maar vergeten zal nooit gebeuren.
Voor wie een groet wil brengen: Opgebaard bij begrafenissen Stockman Oudenaardsesteenweg te Kortrijk. Altijd welkom!!! Johan Van Synghel"

Peter was een zeer kritische volger van deze site. hij was eigenlijk te serieus voor deze site. dat moet je jezelf niet aandoen. op 23 april 2010 schreven we van hier – toen we allemaal nog in leven waren het volgende – ik legde tiefenthal uit wie peter van synghel eigenlijk was. zoiets schrijf je niet als iemand is overleden. ik schreef het ook bij leven. hij heeft het gelezen.
maar ja met 37 hoor je ook helemaal niet dood te zijn. sodemieter op dood! sodemieter je eigen graf in kolere dood!





Tiefenthal: "Kon me net op tijd vastgrijpen bij het vallen van mijn stoel zodat ik niet te diep. PVS zou peter van synghel zijn. Louter onbekend, tot ik een zoekmachine liet draaien en hem .nl vond.
Dan rijst torenhoog de vraag: is die man in Nederland ingeweken uit België en wacht hem daar het zelfde lot als Benno Barnard, die hier nog steeds als Nederlands schrijver wordt geëpiteerd?
Veel wijzer zijn we dus nog niet. Wordt allicht vervolgd.



ja dat is eigenlijk wel een goede vraag tief. wie is die peter van synghel eigenlijk. ik heb hem een keer ontmoet in Eindhoven. maar toen was ik wat in de war. lees rustig – vera van der horst had me dronken gevoerd. ken je vera van der horst eigenlijk? der werd daar wat afgezopen in Eindhoven in dat poeziecafe op een hoek van de strijpsestraat. hij stelde zich aan mij voor met het geven van een hand. ik ben peter van synghel. ik had weleens over hem gehoord. ik zag een magere jongen die redelijk normaal uit zijn ogen keek. en ik kon hem verstaan. ik vond wel dat ie in dat korte gesprekje heel veel aandacht had voor de stagiaire die mij begeleidde toen. dat was een jong meisje van in de twintig dat zelf ook wel eens wat schreef. die van synghel schatte ik achter in de twintig toen, zoiets. hij zal nu wel veertig zijn. dat doe je toch niet. jezelf voorstellen en dan alleen maar kijken naar het meisje naast me. niet dat het meisje van van synghel in de war raakte hoor. dat meisje was er wel aan gewend dat dichters naar haar keken. maar zo indringend als die van synghel naar dat meisje keek was ronduit onbetamelijk. ik hoorde hem denken. jouw stage is afgelopen. laat die wolluf toch gaan, die heeft helemaal geen stagiaire nodig. bij de poezie heb je helemaal geen stagiaires. terwijl ik juist in die tijd wel stagiaires nodig had tief. ach ik heb mijn hele leven stagiaires nodig gehad. wat weet zo een jongen daar nou van. blijf hier. blijf bij mij. hoorde ik hem denken. vlak naast mij. dan gaan we praten over mooie dingen. ik over jou en waarom ik zo naar je kijken moet.

ik voelde me een beetje ongemakkelijk tief. het was tenslotte een stagiaire en die moest ik nog veilig naar Apeldoorn brengen. ongeschonden liefst. en het leek wel of die blikken van van synghel grote stukken uit haar lichaam vraten. en natuurlijk net de mooiste delen. o ben jij DE peter van synghel sprak ik de onbetamelijke toe. ja ze hebben het weleens over jou. maar nu begrijp ik waarom. ik zal nog wel wat gezegd hebben tief – mooie gedichten – goddelijk lichaam – stralende verschijning – ach je kent me – de beminnelijkheid zelve. verder weet ik niet veel van hem. hier op pomgedichten heeft ie een aantal malen gereageerd. hij vindt dat Nederlanders niet kunnen schrijven. dat is een leuke stelling. en hij vindt dat ik ook niet kan schrijven. niet omdat ik een Nederlander ben maar omdat ik een stagiaire in 2002 of 2003 veilig naar een parkeerplaats bracht in Apeldoorn. ze zijn bosrijk daar in Apeldoorn die parkeerplaatsen. je hoort er nog vogeltjes.

verder kon die van synghel het geloof ik goed vinden met dat geteisem van schrijfnet. je weet wel die site ooit met tiepes als roop en werner spaland, olaf risee, joop komen. en hij heeft nog weleens een lichte verhouding gehad met de ex van risee. en met de ex van roop, met de ex van peterM. je kunt ook zeggen zo gauw er een ex was was van synghel er ook. maar nu leeft hij geloof ik keurig als ambtenaar van goede zaken ergens in dat mooie belgie. je hoort niet veel meer van hem. op facebook wilde hij onlangs vrienden worden met me. dat heb ik in beraad. als we nog eens een gedicht uit hem zouden kunnen krijgen dan kunnen we tenminste lezen hoe het al die exen is vergaan. hoe die exen zijn vergaan.




PVS:
Hey Pom, ik wist niet dat je dronken was, in mijn verbeelding was je inderdaad gewoon wat verward. Ik kreeg van je een aansteker toen, plots gaf je die aan me, wat ik erg vriendelijk vond en ik ging je prompt als meer gaan bezien dan als de dichter die je bent, die aansteker heb ik nooit weggegooid ook niet nadat hij reeds lang was opgebruikt, hij ligt hier ergens in een schuif. 31, nog maar - wat duurt het allemaal lang. Als Tiefenthal mij een vriendelijk mailtje stuurt op peeetervans@hotmail.com krijgt hij van me een exemplaar van de bundel 'Drinken op Godot' vanwelke je via google niets kan terugvinden - enorm exclusieve materie. Als teaser en tevens als mijn laatste gedicht (dat is: mijn laatste in mijn leven totnutoe, gemaakt na 'Drinken op Godot') voor Tiefenthal:



yes we can

je kan koffie zetten
soep opwarmen en
33cl limonade drinken

als je koffie bezit
en soep bezit en
33cl limonade bezit

en vraag niet hoe kan
maar vraag wat jij kan
uitsparen of bijdragen

PVS




JOOP KOMEN maatje van Peter op schrijfnet schreef over PETER:


Een dik boek ben ik aan het schrijven over de gesel van Kortrijk.
De duivel van Synghel heeft me het leven niet alleen zuur gemaakt, maar het leven was voor mij een schier ondraaglijk lijden.
Ik heb mensen zien verdrinken voor mijn ogen, ik heb mensen zien lijden aan kanker, ik heb beide mijn ouders zien sterven aan hartfalen, ik zag mijn buurman sterven aan het nierdialyseapparaat, kinderen zag ik in stukjes en beetjes onder de tram vandaan halen, vrienden stierven onder mijn ogen aan aids, kortom ik zag veel ellende, maar niemand gun ik het leed van een ontmoeting met de gesel van Kortrijk Peter van Synghel.
Wat deze meedogenloze crimineel mij en mijn vriendin Helena de Clercq heeft aangedaan, daar is nooit een gelijkwaardiger boek over verschenen dan ik binnenkort de wereld zal doen proeven, maar slechts de spijkerharden onder ons zullen in staat zijn het boek tot aan het einde toe uit te lezen.
Ik geef nog niets prijs over de inhoud, maar ik wil wel zeggen dat u beter met een lege, schone maag aan het boek kunt beginnen. U zal dan met een hongerig gevoel beginnen, maar weldra zal u elke lust tot het nuttigen van voedsel ontgaan.








Gastcolumns : de dinsdag in met jOLIES HEIJ - 'je hebt mijn hart geheeld.'
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/27 7:30:00 (491 keer gelezen)




columniste de hele lieve lange week de hort op. het tuinhuisje vergrendeld en verzegeld sinds de natuurgenezer de kuierlatten heeft genomen om aan het tribunaal te ontkomen. met behulp van een illustere ict-er die hem als aangetrouwde familie over de grens heeft gesmokkeld. ik goor nergens bij, klaagde hij aan den lopenden band. ik ben een serviese paria. ik spreek jouw taal, ik verdien munne kostje met de natuurgenezerij, wat een eervol beroep is, ik geb aangetrouwde nederlandse familie, ik ben goed geïntegreerd, maar toch goor ik er niet bij. in de goofden van de mensen blijf ik een rare serf en in jouw goofd ben ik nooit goed genoeg. eens een oorlogsmisdadiger altijd een oorlogsmisdadiger, gaf ik schouderophalend, niet wetende dat hij dit zo letterlijk zou nemen en met behulp van het schoonzoontje een uitbraak organiseren. geen zorg, had deze meteen gezegd, iedereen is druk met de versterking van fort europa en niemand kijkt op van een oorlogsmisdadiger op drift. wie wil er nou naar servië? wij gaan in de omgekeerde richting terwijl iedereen wegkijkt. hoho, gaf ik, je kunt de natuurgenezer niet zo maar uit munne column ontvoeren. daarop trok de geilsoldate deur karabijn en schoot in munne grote teen.

jij gebt altijd al op mijn radovan geaasd! krijste ze. ze moesten jou voor get tribunaal vergangen! kom radovan, wij gaan fijn geiten goeden en fluitekruid verbouwen in servië. jij laat je baard groeien en draagt een jurk. we slaan alle minaretten stuk en bezaaien get land met gakenkruizen. radovan? smeekte ik, dat kun je toch niet laten gebeuren? en hoe moet dat dan met de hond? maar de geilsoldate duwde zunne kop en die van de bulldog in de porsche van het schoonzoontje waarop ze gezamenlijk de ondergaande zon tegemoet scheurden. sindsdien trekt columniste met een gebroken hart en een kapotte teen door het land. de here zij geprezen dat je eindelijk van die schapenrufter verlost bent! kwam arie van egmond. ik heb nog een paar leuke anagrammetjes voor je terwijl je me in de tussentijd een pijpbeurtje geeft. opzouten jij met je penisanagrammetjes, kwam ma de jong, ik was eerder in columnistes leven, dus ik heb de oudste pijprechten. en ik dan, kwam von solo, wij zijn samen tenonder gegaan op de slam in delft. zoiets schept toch een band. menno smit heeft ons al tot het nieuwe pompaar uitgeroepen.

huh? gaf ik verdwaasd. die dacht dat ik bij martin wijtgaard hoorde. ik kan ook nog een heel blik vluchtelingen opentrekken, kwam mike platenkamp, die kenne allen over je heen. heren heren, das toch veuls te veul eer, riep ik. munne lipjes worden deur een tikkeltje beurs van. bovendien mis ik radovan, niet het beste uitgangspunt voor een onbekommerd pijpbeurtje. bovendien is er werk aan den winkel, want het hartezeer mot uitgevent worden. ik ga op tournee. en ik trok naar capelle a/d ijssel om in miranda’s luie stoel te verzinken. wat doe jij eigenlijk buiten het columnistenbedrijf nog voor de kost? vroeg de goochelaar streng. ik dicht in mijn vrije tijd, maar van beroep ben ik goochelaar. thuiszorg, antwoordde ik, ik maak des natuurgenezers tuinhuisje schoon en laat de hond uit. o, maar dat betekent dat je nu dus werkeloos bent, riep hij verheugd, dan ken je mij mooi een pijpbeurtje geven. geen sprake van, antwoordde ik, ook in zijn afwezigheid mot het huis op orde zijn.

en zo trok ik verder, duitsland in. tussen de bedrijven door gezegd hebbende dat ik munne petje voor de duitsers afneem, zo stoïcijns als ze met de vluchtelingencrisis omgaan. zonder omhaal honderden vluchtelingen op het postzegelwaddeneiland borkum opgenomen, daar kunnen die hysteriese oranjetokkies alleen maar een puntje aan zuigen. ik ging echter niet naar borkum, maar naar borken, alwaar ik in de montessorischool de jonge slammer felix trof. ik ken jou ergens van, begon hij. ik heb jou in die bios in oberhausen gezien, toen ik daar als 15-jarige schandknaap bij de slam kwam chillen. je deed toen een tekst waarin je het publiek voor klapvee uitmaakte. dankjewel dat ik deel mocht uitmaken van jouw fijne jeugdherinneringen, zei ik oprecht blij. daar doen wij dichters het uiteindelijk voor. je hebt mijn hart geheeld.




Onderduik in herfstige stiltes

Dus ga je terug naar school bij
gebrek aan levenswijsheid als roem
zijn tol eist. Hier zijn de leerhuizen
even dik gezaaid als kloosters, laat

de klokken suizen in het oor. Geen spoor
van salafistenouderlingen al lijkt
Stefans baard te groeien bij iedere
Kümmerling. Hier spreekt men ook nog

jouw taal. Je leeft als een balling
maar je hebt tenminste een verhaal.
Hoe de liefde verging, hoe stil hing
de windmolen. In dit kloosterland

brandt het kruis niet meer en staan
de bomen in laaiend blad. Je vergeet
wat je had, zweet je gebeente op
het podium als Felix zegt, jij bent

deel van een fijne jeugdherinnering.
Werner is leraar en geeft om grenzen.
Het blad hoopt zich op. De school
is er voor al uw wereldvreemde wensen.


Jolies Heij








Gastcolumns : ARIE VAN EGMOND deelt het goud zilver en het brons in zijn anagrammenwedstrijd - NU met de publicatie van alle namen - wijtgaard is een graaitand - joop scholten heeft holpotjes - anke labrie heeft een leren bank en kees godefrooij heeft droefoogjes
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/25 20:20:00 (671 keer gelezen)






[b][Arie Arriveert, 25.10.2015]



Wie won de enige echte virtuele hoe-ver-reikt-des-Eijldersdichters-geletterdheid-Ontwarhoofd-trofee?


Natuurlijk verwachtte ik dat die dichters zich wel vol overgave over de door brownse, anagrammaticaal bijgestuurde bewegingen tot prettig gestoorde verwardheden gestolde elementaire deeltjes hunner namen en over die van hun nabije en verderafgelegen kunstverwanten zouden buigen, vast nieuwsgierig immers naar malle namen in namen. Dat alles verwachtte ik. Wel, de aandacht en puzzellust bleek overweldigend. Ik werd overspoeld door inzendingen, die zo dicht op elkaar in mijn mailbox vielen – sommigen reageerden bovendien inderdaad meermalen, mindering van bonuspunten voor lief nemend – dat het om tienden van seconden ging en ik nauwelijks de grens tussen de eerste tien wedstrijdkandidaten en de spek-en-bonen-rest van het deelnemersveld kon trekken. Of: nauwelijks? Het lukte me gewoon niet dus. Tussen de twaalfde en dertiende respondent pas viel een meetbaar tijdgat: 3,37 seconden. Snel daar de streep getrokken. Het moest zo zijn. Twaalf i.p.v. tien mededingers naar de hoe-ver-reikt-des-Eijldersdichters-geletterdheid-Ontwarhoofd-trofee.

Maar zie: niet alleen qua inzendingsmomenten, ook qua resultaten ontliepen de illustere twaalf elkaar weinig tot niets. Om preciezer te zijn: twaalf ex-aequogevallen (niet: ex-equo, dat is uit-de-paardensport). In drie groepen van vier, dat dan weer wel. Drie kwartetten virtueel eremetaal! Vier vergulde Ontwarhoofden! Hè, gezellig. Voor ik de lijst met de zestig juiste ontwarringen geef, ga ik nu de twaalf prijswinnaars bekend maken.

Het GOUD, en de eretitel ‘Des-Eijldersdichters-geletterdheid-Ontwarhoofd’, is voor het volgende gelukkige viertal: Rens N. Maatje, R.A. Netjesman, Marten Janse en ‘Namens, Artje’ (zo stond het er). Zij scoorden 52 punten. Gefeliciteerd allen.

Het zilver (36 punten) gaat naar Frenk Snater, Frans Terken, Ken Renstraf en Ernst F. Anker.

Het brons (24 punten) is voor Rik T. Badkamer, Tim A. Kerkdrab, Dr. Abrimetkak en Ditmar Bakker. Laatstgenoemde verdient nog een eervolle vermelding als degene die als eerste inzond. De wedstrijdaankondiging stond, afgerond, pas 3 minuten en 9 seconden op De Pom!









Goed… De oplossingen nu…

N. Echecnaadje - J.C. Aachenende; Pa Schalmeiboel - Michael Abspoel; Tommi J.V. Quasianderemandan - Jan Dominique van Amsterdam

Dik & Ab Ramtrek - Ditmar Bakker; N.E. Bijltjesactie - Catelijne Beijst; Bea R. Rimleed - Delia Bremer; Lea R. Kutwijnboere - Katelijne Brouwer; Rob W. Peurerwtje - Peter W.J. Brouwer; Rob R. de Snauwer - Sander Brouwer

Ivo Genendrama - Arie van Egmond; Evert N. Naaierd - Arie van der Ent ; S.S.E. van Snee - Es van Essen; Els Ossnee - Loes Essen

Fokje N. Acne - Jaco Fennek; Fanny Krent - Tenny Frank

Ike Droefoogjes - Kees Godefrooij; Oda Rausrug - Aurora Guds

Hank Egoos - Koos Hagen; H.M. Lamvanallewijne - Jan Willem van Hamel; H.N. Omarming - Ron Hamming; H. Olie-IJsje - Jolies Heij; Jan S. Hosvet - Jos van Hest; Theo N.R. Uzi - Ton Huizer

Arne M. Natjes - Marten Janse; Arno M.M.T. Gaartijden - Martin M. Aart de Jong; E. Hasj-Tongslijm - Hiltsje Jongsma

Mick C. Kaler - Marcel Kick; Erna Askont - Anna Koster

A.I. Lerebank - Anke Labrie; Anne G. Villabeurs - Lisan Lauvenberg; Lex Rum (o.a.) - Max Lerou; Lot Stringhinder - Gerdin Linthorst; Rob Kalekoplul - Paul Lokkerbol
Tim Schamelheit - Michiel Matthes; Mel Walmenmis - Willem Mesman; I.N. Rommeldus - Simon Mulder

Menno Roldrafmaf - Ronald M. Offerman; Ron D.D. Huiskoor - Dirk Oudshoorn

Leo U.P. Anusman - Enno Paulusma; Tim Klam Peenpak - Mike Platenkamp
Arne L. Ernst - Lennert Ras; Ir. N. Volbranie - Robin van Riel; Leo Sufnaloper - Paul Roelofsen; Ivo A.J. Minirochel - Michiel van Rooij

Co N. Holpotjes - Joop Scholten; Titia N. Snoestoet - Antoinette Sisto; Sjaan Paal - Alja Spaan; Riek de Ketsrace - Erika de Stercke

Stef Knarren - Frans Terken; Ir. T. Raredenkvormen - Merik van der Torren
E.R. Bovenin - Robin Veen; Rein N. Vetmager - Gerrit Vennema; Efie Vijand van ’t Rijmke - Martin van de Vijfeijke ; Oom Ron Verfla - Floor Voerman

Ard E. Warmbad - Bram de Waard; Ans S.C. Weerhaken - Anneke Wasscher; Sisi H. Rauwreet - Ria Westerhuis; Wim J.D. Graaitrant - Martin Wijtgaard; F. Mopflow - Pom Wolff

Hr. Jan W. Zot- John Zwart

Niet gedacht hè, dat je dit in je had! Discussiepunten waren trouwens nog de voornaamsvarianten Jaco en Jako bij Fennek (ik begrijp dat Jako juist is, bied hierbij mijn excuus aan) en bij dichter Van Amsterdam Jan Dominique en JanDomenique (ammekaarja). Beide lijken correct. Ach, ik mocht in mijn eigen Eijldersbundel Van Egmomd heten.


Jullie verder een prettige wintertijd toewensend verblijf ik (voor de veijligheijd Elders),

Ad Overname (ING)











« 1 2 (3) 4 5 6 ... 1269 »