Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
13 gebruiker(s) zijn online (6 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 13

meer...
Google ads

« 1 2 3 (4) 5 6 7 ... 1269 »
Gedichten : ROOP autistisch sonnet (ondertussen scheldt arie van egmond paul lokkerbol uit voor rob kalekoplul) - als dat maar geen matten wordt - krijgt ditmar een waardebon voor een antirheumadeken?
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/25 14:40:00 (575 keer gelezen)


jurriaan theodosius kijkt halloween 2


onze juryvoorzitter roop houdt het niet meer van de afwachtspanning: "de spanning is ondraaglijk, het allemaal eens van deze kant mee te maken is leerrijk. ik begin nu pas door te krijgen hoeveel adrenaline er op die razend spannende zondagen door de aderen van de deelnemertjes moet spuiten. welke eijlders-bezoeker gaat er straks vandoor met de sapcentrifuge? krijgt ditmar een waardebon voor een antirheumadeken en pakt m. janse de pannenset, quizmaster arie weet hoe hij de slopende spanning erin moet houden."


arie de eenmalige wedstrijdleider - juryvoorzitter - alleskunner weet de spanning er goed in te houden. in de tussentijd heeft ROOP veel te stellen met de poes in huize roop. poes is niet gewend aan de anagrammen die rond zijn autistische kop vliegen. de autist moet weten waar hij aan toe is. als je paul lokkerbol heet dan heet je paul lokkerbol en niet ineens Rob Kalekoplul? ROOP schreef een eerbetoon voor het beestje.



autistisch sonnet

poes ziet dingen
achter al dat blauw
is plaats voor alles
wat er toe doet

brokjes buiten bak
en een oog voor god
wat ben ik mooi ik
doe niet aan prooi

hij jaagt vocaal
op ronde koeien
en vierkante vis
bij voorkeur geprakt

daarna is hij moe
en moet heel veel slapen



grrp








voor onze duitse vrienden deed ik een poging in berlijn gisteren in een kneipe tijdens bayern met robben om ze daar ook aan de poëzie te krijgen - of het lukte?



poesie sieht dinge
hinter dem so blauen blau
kan man erst richtig atmen

das fressen und die moral
gott und hätte ich mich im spiegel
anschauen können poesie auch

wie er jagt auf was sich gehört
kleinkarierte fische sind nicht sein ding
und wie er sich dann müde schlafen legt










Gastcolumns : Wie wint de enige echte virtuele hoe-ver-reikt-des-Eijldersdichters-geletterdheid-Ontwarhoofd-trofee? - insturen naar arie van egmond - NIEUWE TUSSENSTAND - marten janse op kop
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/23 21:20:00 (660 keer gelezen)



Arie meldt de tussenstand: Rond middernacht kwamen de eerste twee inzendingen binnen. Omdat het niet uitgesloten is dat een kandidaat zijn/haar oplossingen in verschillende porties opstuurt, heb ik besloten de bonuspunten pas toe te kennen, als de wedstrijd gesloten is (na de tiende inzender). De bonuspuntentoekenning zal bepaald worden door het moment van de laatste inzending door een kandidaat. De eerste tussenstand: 1) D. Bakker 14, 2) F. Terken 5. Blijkt hun inzending tevens hun laatste te zijn, dan scoren zij resp. 23 en 15 punten. Nogmaals: wat is wijsheid? Tip voor beginners: zoek jezelf, broeder/zuster, vind jezelf. Daar heb je al een punt. https://www.youtube.com/watch?v=gncNjm520Mo


nieuwe tussenstand: 1) M. Janse 38, 2) D. Bakker 14, 3) F. Terken 5




het is herfstvakantie. roop en uwes webmaster hebben een weekje vrijaf. kunt u een weekje extra bijkomen van de commentaren vorige week. onze enige echte arie van egmond neemt de wedstrijd-honneurs op een wel heel bijzondere wijze waar. wie in godsnaam is E. Hasj-Tongslijm nou weer en wie Rob Kalekoplul?



[Arie Arriveert, 23.10.2015]


Wie wint de enige echte virtuele hoe-ver-reikt-des-Eildersdichters-geletterdheid-Ontwarhoofd-trofee?


Het begon met de laatst verschenen Pomkolom van Jolies Heij over de ouderwets smeuïg plastische en hier en daar niet al te smakelijke wederwaardigheden op de Eijldersdichtersmiddag van oktober. Vele dichtersnamen kwamen er weer in voorbij. Ik vroeg haar naar aanleiding van die aangedikte gebeurtenissen op fb: ‘Niet de dichter Mick C. Kaler in je column, Jolies?’ Ze likete mijn reactie – heel aardig van d’r – maar vroeg me direct daarop: ‘Wie de fok is?’ Over een aantal schijven, waaronder mijn eigen anagram, maakte ik haar kenbaar welke dichter hierachter stak.

Wel, de rest gaat nu geschiedenis worden. Na ooit tot twee keer toe van alle zeventig leden van mijn zangkoor anagrammen te hebben gemaakt – wat een puzzelplezier hadden ze ervan – heb ik me nu gewaagd aan de naamsverwarring van Eijldersdichters. Probeer die maar eens te ontrafelen! Ik wil er een wedstrijdje van maken. Mail je oplossingen naar arievanegmond@telfort.nl wanneer je voelt dat je niet verder komt. Voor elke goede ontwarring scoor je een punt. Na tien inzendingen zal ik met de complete lijst goede antwoorden komen. De eerste inzender krijgt – ongeacht het aantal oplossingen – 10 punten extra, de tweede 9 punten, en zo verder naar 1 punt voor de laatste inzender. Deze methode heb ik van een pubkwis overgenomen. Wat is wijsheid? Snel inleveren en 10 punten winnen of je extra tijd gunnen om er nog meer op te lossen en op die manier het verschil maken?

Ik heb geen geslachtsverandering toegepast. Evert kan geen dichteres zijn, om er maar een te noemen. Als er geen voornaam staat, heb je pech, dan is het extra zoeken. Het zijn er zestig geworden. Ik heb het ruim genomen. Let op! Niet alleen van de actueel acterende literatoren, ook van voorheen aan Eijlders verbonden dichters heb ik de namen tot andere omgesmolten. En van dichters die van buiten Amsterdam af en toe langs kwamen. En van dichters die net komen kijken of op het punt staan dat te gaan doen. En van dichters die ik in de Eijldersseizoenbundels 2007-08 en 2008-09 tegenkwam en die misschien nooit fysiek hebben voorgedragen. Nog iets: tussen de dichters staat iemand die het alleen met zijn stem doet, die in die zin niet een echte Eijldersdichter is, maar wel een bekendheid. En er staan twee dichtmiddagorganisatoren tussen, die zich niet structureel als dichter presenteren, maar wel af en toe iets schrijven. Om je iets te helpen zal ik de namen alfabetisch op de eerste letter van de ware achternamen rangschikken. O ja: de anagrammen, waar mogelijk, in de ondeugend smeuïge Heijstijl natuurlijk.

Hoe ver reikt des Eijldersdichters geletterdheid? Wie wordt het ontwarhoofd? Komtie.



A)
N. Echecnaadje; Pa Schalmeiboel; Tommi J.V. Quasianderemandan

B)
Dik & Ab Ramtrek; N.E. Bijltjesactie; Bea R. Rimleed; Lea R. Kutwijnboere; Rob W. Peurerwtje; Rob R. de Snauwer

E)
Ivo Genendrama; Evert N. Naaierd; S.S.E. van Snee; Els Ossnee

F)
Fokje N. Acne; Fanny Krent

G)
Ike Droefoogjes; Oda Rausrug

H)
Hank Egoos; H.M. Lamvanallewijne; H.N. Omarming; H. Olie-IJsje; Jan S. Hosvet; Theo N.R. Uzi

J)
Arne M. Natjes; Arno M.M.T. Gaartijden; E. Hasj-Tongslijm

K)
Mick C. Kaler; Erna Askont

L)
A.I. Lerebank; Anne G. Villabeurs ; Lex Rum (o.a.); Lot Stringhinder; Rob Kalekoplul

M)
Tim Schamelheit; Mel Walmenmis; I.N. Rommeldus

O)
Menno Roldrafmaf; Ron D.D. Huiskoor

P)
Leo U.P. Anusman; Tim Klam Peenpak

R)
Arne L. Ernst; Ir. N. Volbranie; Leo Sufnaloper; Ivo A.J. Minirochel

S)
Co N. Holpotjes; Titia N. Snoestoet; Sjaan Paal; Riek de Ketsrace

T)
Stef Knarren; Ir. T. Raredenkvormen

V)
E.R. Bovenin; Rein N. Vetmager; Efie Vijand van ’t Rijmke; Oom Ron Verfla

W)
Ard E. Warmbad; Ans S.C. Weerhaken; Sisi H. Rauwreet; F. Mopflow; Wim J.D. Graaitrant

Z)
Hr. Jan W. Zot


Succes! Ivo Genendrama (die krijg je cadeau)










Gedichten : wie is KATELIJNE BROUWER toch?
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/23 0:50:00 (1368 keer gelezen)

wegens gezondheidsredenen komt de column van gerdin linthorst deze week te vervallen



in november staat ze op de boot bij die andere catelijne - een boot vol catelijnes waar heb je die nog - aan het einde van de wereld - katelijne brouwer - u weet wel van dat prachtige gedicht 'Rode november' - u weet het wel - u had mij wel even kunnen waarschuwen - dan was ik ook op de hoogte geweest van het bestaan van in ieder geval een prachtig gedicht - erg benieuwd naar ander dichtwerk van Katelijne - daarvoor moeten we dan maar naar de boot van de Catelijne:



( 712 )

Rode november


Bij tramhalte Ruysdaelkade kijk ik
altijd omhoog of er licht brandt
in het huis waar ik kind was.

Twee keer oversteken en dan naar links
waar tegen de gevel de wingerd groeit
die rood kleurt in november.

Ik kijk. Zij zwaait als ik naar ballet
ga of patat haal met kroketten
omdat ze niet wil koken.

Als ik er niet meer ben wie kijkt er
dan en weet nog van snackbar en
dansende wingerd.


Katelijne Brouwer
*















Gastcolumns : donderdag vonderdag - VON SOLO - FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!! Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie. ' Ik heb een vriend die geen relaties kan houden. Maar neuken kan hij wel.'
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/22 1:00:00 (656 keer gelezen)





POMgedichten presenteert de donderdag column:
VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.



Ik heb een vriend die geen relaties kan houden. Maar neuken kan hij wel. Het is een gigantische womanizer. Altijd al geweest. Voordat ik hem als vriend leerde kennen was ik altijd heel jaloers op hem. Echt zo’n typ dat alle vrouwen scoort. Zelfs het meisje waar ik dolverliefd op was en die het met me uitgemaakt had. Hij had altijd alle vrouwen. Heb je in zo’n positie überhaupt nog een relatie nodig…


Deel 102. Womanizer

Een womanizer ben ik nooit geweest. Ik heb het wel altijd willen zijn, maar mijn sociale onhandigheid en geringe lengte lieten dit nooit toe. Op één of andere manier beschikte ik niet over het gen dat vrouwen als vliegen op de stroop doet afkomen. Mijn vriend de womanizer had dit gen wel. Als ik het aantal vrouwen op twee handen tel dat ik in bed heb weten te krijgen, dan denk ik dat ik mijn tenen niet nodig heb. Als ik dat afzet tegen het schier onmogelijke aantal waar we in het geval van de womanizer over praten, dan zakt de moed me in de schoenen.

Door de jaren heen heeft ook de womanizer bij vlagen getracht relaties aan te houden. Dat hield met wisselend succes stand. Vaak strandde de relatie op reden dat de wederpartij toch wat mankeerde op sociaal maatschappelijk gebied. Of gewoon te dom was, naar zijn zeggen. Het was in ieder geval nooit aan hem te wijten, en zijn moeilijke gedrag. Gedurende deze relaties mocht ik dan wel altijd genieten van de meest fantastische verhalen op seksueel gebied. Hij wist in een maand meer te neuken dan ik in mijn hele leven. Hij had alles waar ik van droomde. OK, ik heb dan wel een stabiele relatie met onbeperkte duur en een fantastisch gezin. Maar de seksuele vervulling zoals hij die invulling gaf, daar kon ik enkel van dromen.

Een paar jaar geleden had hij weer een vriendin. In de goede traditie kwam hij hiermee ook wel eens eten. Het was een aangename vrouw. Knap, intelligent en gevoelig. En als ik de seksverhalen hoorde, dan keerde mijn maag om van afgunst. En toch. Op een gegeven moment zat ik met hem in de auto. En beklaagde mee weer eens over het feit dat hij wel een alles vervullend seksleven had, en ik niet. Toen gaf hij me toe dat hij soms toch nog naar andere vrouwen verlangde. Het was niet genoeg. Dat hij het allemaal niet meer zeker wist. En dat hij er over dacht om het uit te maken. Ik verklaarde hem voor gek.

Een jaar geleden is zijn laatste relatie weer op de klippen gelopen. En dat alles ondanks al die seks.
Hij was weer even ongelukkig, maar dat was zo weg geneukt. Met al die vrouwen die immers voor hem in de rij staan. Wat dat betreft schijnt het land toch bezaaid met happy singles en vrouwen die niet gelukkig zijn in hun relatie en dat met zo’n vlotte bink compenseren. Hij glimlacht breed en is gelukkig. Dat straalt van de foto’s op Facebook af. De bravoure is weer helemaal terug. Want de toekomst, dat is nu. Eerlijk gezegd geloof ik er allemaal geen hol van. Het is een façade. Seks als graadmeter voor zelfvertrouwen. En daar alles aan ophangen. Door een soort gemis en afgunst ben ik dit ook als graadmeter voor mijn eigen levensgeluk gaan hanteren lang geleden. Het wordt dan een idee-fixe. Heb zijn gedrag geïdealiseerd en ben blijven zoeken naar een zelfde soort vervulling binnen mijn relatie om een niet te duiden gemis te compenseren.

Dat gemis heb ik nu wel ontdekt. En dat hebben de womanizer en ik gemeen. Maar dat is niet wat we denken dat het is. Het is op het bot beschouwd een chronisch gebrek aan zelfvertrouwen. Je zoekt iets waarin je denkt de vervulling te kunnen vinden. En dat lukt soms even, maar nooit lang. Want het gaat niet om de seks. Het gaat om het vertrouwen dat je in jezelf hebt. Liefde en vertrouwen. In het kunnen geven en kunnen ontvangen. Alles waar je je comfortabel en zeker bij voelt kunnen laten varen. En open staan. De zorgvuldig door de jaren heen opgebouwde pantsers afwerpen. En zonder die ballast de vrede tegemoet. Je echt bloot kunnen geven en daar de leuke, maar ook minder leuke dingen bij durven ervaren. Helemaal naakt. Letterlijk en figuurlijk. Dat ga ik de womanizer binnenkort ook maar eens aan zijn verstand proberen te brengen. Alhoewel ik niet denk dat hij er zich wat van aan gaat trekken. Hij heeft immers wel wat beters te doen….
Voor wat mij betreft, van nature denk ik toch niet dat ik een womanizer wil zijn. Ik geniet in de wetenschap van het bovenstaande erg van de vrijpartijen die ik nu heb. En hoop daar in de toekomst nog vaak en veel van te gaan genieten. Met liefde 



Ten slotte nog een mooie voor de womanizers onder u, als u om tekst verlegen zit:

Je zegt, ik ben vrij, maar jij bedoelt,
ik ben zo eenzaam.
Je voelt je te gek, zeg jij,
maar ik zit niet te dromen.
Want die blikken in je ogen,
zeggen alles tegen mij.
Ik voel me precies als jij, dus jij kan eerlijk zijn.

Je voelt je heel goed, zeg jij, je mond, begint te trillen.
Ik weet dat ik jou kan helpen, maar je moet zelf willen.
Elkaar nu een dienst bewijzen, dat is alles wat ik vraag.
Zet weg nu die angst,
ik wist het al,
dit is m'n dag vandaag.

Kijk mij nu eens aan,
nee zeg maar niets, je mag best zwijgen.
Het valt nu nog zwaar,
maar ik weet dat ik jou kan krijgen.
Dit hoeft nooit meer te gebeuren,
als je bij me blijft vannacht.
Want dan zul je zien,
als jij straks wakker wordt, dat jij weer lacht.

Geef mij het gevoel,
dat ik er weer bij hoor voortaan.
Ik ga met je mee,
en ik laat je nu nooit meer gaan.
Geef mij nu je angst,
ik geef je er hoop voor terug.
Geef mij nu de nacht,
ik geef je een morgen terug.

Zolang ik je niet, verlies,
vind ik heus wel m'n weg met jou.

(Guus Meeuwis, 2005)
https://www.youtube.com/watch?v=wh-xIvXpBP8


onder zoeken - in de linkerkolom - te vinden:
Deel 88. Intergalactisch
Deel 89. Wild horses
Deel 90. Eeuwige liefde
Deel 91. Boze Buurman
Deel 92. Het leed dat sociaal zijn en camperen heet
Deel 93. Carnaval Festival
Deel 94. Yes, we can
Deel 95. Het grootste geluk
Deel 96. Vluchten kan niet meer
Deel 97. Suicide Solution
Deel 98. De Afvallige
Deel 99. First time right
Deel 100. Haarfijn
Deel 101. Bukken


Interviews:
Dichter onder de oppervlakte, deel 1 : Akim AJ Willems
Dichter onder de oppervlakte, deel 2 : Kobus Carbon
Dichter onder de oppervlakte, deel 3 : Josse Kok
Dichter onder de oppervlakte, deel 4 : Philip Meersman
Dichter onder de oppervlakte, deel 5 : Miquel Santos
Dichter onder de oppervlakte, deel 6 : Stella Bergsma
Dichter onder de oppervlakte, deel 7 : Jeroen Olyslaegers
Dichter onder de oppervlakte, deel 8 : Von Solo
Dichter onder de oppervlakte, deel 9 : Dominique, het kaasmeisje




VON SOLO
www.vonsolo.nl
DICHTER, PERFORMER, COLUMNIST EN CINEAST







Gedichten : MERIK VAN DER TORREN met hoed
Gepost door Pom Wolff op 2015/10/21 6:20:00 (491 keer gelezen)





Portret

Vrijdag was het zover. Ik zou poseren voor een groep kunstenaars in Huize Lydia. Het was voor het eerst dat ik dit deed. Zou het stil zitten mij moeite kosten? Ik zette mijn op Koningsdag aangeschafte hoed op en begaf me naar het buurthuis. Voorzitter Len van de tekenclub heette me hartelijk welkom met een kop thee.
Ik ging zitten aan het open eind van de tafel waar de kunstenaars zich hadden postgevat en stelde me voor. Op verzoek las ik het gedicht “Je dweil” uit de bundel “Dag pauw oog” voor:



Je dweil

Je duwt me in de emmer,
verzadigt me met sop,
wringt me uit tot de diepste draad.

Ik neem voor jou de droesem van de straat,
het kalk van schuttingwoorden
van je blauwe zeil op,
dat je staat te glimmen van plezier.

Ik ben je dweil,
prijs me gelukkig met
de donkerste hoek van de bezemkast
in de ruimte van je edel kasteel.

Al verteert de stof tussen mijn vezels
vallen gaten in mijn textuur,
op een dag behang je me met goudbrokaat
stel je me ten toon in de spiegelzaal
dat je gasten zich vergapen
aan mijn betoverende vorm.



Toen begon het ware model zitten. Ik werd geacht naar een plantje te kijken een paar tafels verderop en me niet te bewegen. “Het is een heel avontuur, die hoed”, zei Len en zette haar potlood op papier. Na een tijd waren er meer dan tien portretten van mij getekend en geschilderd; sommige waren nogal karikaturaal, anderen erg goed getroffen.
Na afloop bij een wijntje las ik nog enkele gedichten voor, waaronder “Het portret”, dat ik voor deze club “Portrettekenen Amsterdam” vorig jaar heb geschreven en voorgelezen:



Portret

In het holst van de nacht
Pakte je dit voortgejaagde dier
Tekende hem op wit papier,
Een smoel aan het licht gebracht.

Je prikte op vier punten
Genadeloos een leven vast
En kon met je waterverfkwast
Diep en verlangend stunten.

Ja, zo heb je dat litteken ontbloot
En de sproeten van extase
Souvenir van die romantische fase
Toen ik me wentelde in de goot.

Ontdekt werd door je vorsend oog
Mijn verhaal, van laag tot hoog


Merik van der Torren





Merik van der Torren – Dag pauw oog
Uitgeverij Vliedorp - Havenstraat 2 – 9973 PL Houwerzijl ISBN/EAN: 978-94-6048-011-9

De bundel "Dag pauw oog".






« 1 2 3 (4) 5 6 7 ... 1269 »