Zoeken
Google
Google
Hoofdmenu
Bekijk alle poëzielinks...
Forum
Laatste reacties op http://www.pomgedichten.nl
Inloggen
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer nu!
Online
15 gebruiker(s) zijn online (3 gebruiker(s) zijn op Gedichten, nieuws, rellen)

Leden: 0
Gasten: 15

meer...
Google ads
_NW_RSSFEED

rellen
(1) 2 3 4 ... 28 »
Rellen : 
Gepost door Pom Wolff op 2015/9/19 12:20:00 (497 keer gelezen)


Martin M Aart De Jong


op FB lezen we het droeve bericht bij het overlijden van GINGER: ‘De poes van Patricia Paay is overleden. Paay en de viervoeter waren 15 jaar lang onafscheidelijk met elkaar verbonden. Op Facebook schrijft ze: 'Gisteren afscheid moeten nemen van mijn lieve kat Ginger. Met pijn in mijn hart heb ik hem moeten laten gaan. Lieve Ginger, ik zal je nooit vergeten'.

de poes van patricia paay dood. op de site van patricia lezen we meteen ook die invoelende reactie van martin m aart de jong: ‘..nou ja, de rest van Patries leeft nog wel zo te zien. Het heeft waarschijnlijk ook voordelen.’
meneer de jong toch!!!! was mijn spontane reactie. we hebben met die zwagerman al zoveel te stellen gehad – meneer de jong toch!!!

Martin Max Aart de Jong: ..u kunt er een kwalitatiefje op uw site aan wijden. Dan heeft die Lerou ook wat om op te reageren. Die zit nou al maanden te revalideren met dat Bontebal been van 'm in gezelschap van een sudoku puzzelboek, een abonnement op pomgedichten en een PVV lidmaatschapblad. U moet wel een beetje rekening houden met de medemens zeg ik maar zo.







Rellen : 
Gepost door Pom Wolff op 2015/8/27 18:30:00 (579 keer gelezen)






Column WERNER THOLEN aanleiding tot enorme rel op pomgedichten – de dichters martin aart de jong en max lerou gaan elkaar te lijf – tot bloedens toe:








Martin Ade Jong: Je bent godverdomme echt een lul> Ik sla de tanden uit je smoel zodra ik je tegen kom klootzak
Max (de enige echte): gelukkig heb je je gevoel voor humor nog (y)
Martin A de Jong: nee dit is geen grap Max
kap ermee







Ook GERDIN LINTHORST laat zich horen in de THOLEN discussie:


Dag Pom,
Ik weet niet hoe je iets moet posten.
Maar ik wil graag reageren op het Tholen-verhaal.
Dat is terecht op alle mogelijke manieren verwoord door authentieke en goede schrijvers als Marga Minco, G.L.Durlacher en vele vele anderen. Daarover schreit ieder weldenkend mens al jaren hete tranen en dat zal hopelijk zo blijven. Daaraan voegt Tholen niets wezenlijks toe.
Ik wantrouw iemand die zich op zijn gekwetstheid beroept om een andersdenkende te veroordelen en de mond te snoeren.
Ik wantrouw een ieder die met de wolven meehuilt.
De Hans Teeuwen-achtige reactie van Max Lerou is oprecht en prijzenswaardig.

Gerdin Linthorst





wat een toestanden lieve lezer. tholen terug van weggeweest - een positieve reactie van martin m aart de jong en daarover heen de tank max lerou en nog een tank gerdin linthorst.
Gerdin die ook nog met martin aart in discussie gaat morgen in haar column over mensen met en mensen zonder idealen. martin aart verweet de dichter lerou en gerdin linthorst - voorheen volkskrant journaliste - de teloorgang van hun idealen - waar zijn uw idealen schreeuwde hij beiden toe? gerdin beloofde te reageren en dat doet ze ook vanavond. of het humeur van martin aart bij de tekst van gerdin opklaart is zeer de vraag. nee martin aart de jong heeft vandaag zijn dag niet. en gerdin zorgt er wel voor dat hij zijn dag ook niet krijgt.
u begrijpt we zijn hier te pomgedichten nogal selektief in de keuze van onze juryvoorzitters en in de keuze van onze columnisten. lieve gerdin is zo een voorbeeld. niet echt een varkentje om zonder handschoentjes aan te pakken. we betalen natuurlijk wel riant voor de bijdragen. in elk woord schuilt een kernbom vanavond hier in haar column.
we zijn voor de vrede. echt echt waar. altijd en overal. maar ja net als in de boze echte wereld is de vrede soms ver te zoeken hier op de pom. we zoeken ons de pleuris. dat u het weet.












Rellen : ARTHUR VAN AMERONGEN EN MAX LEROU NEMEN STELLING IN DE KWESTIE WILFRIED DE JONG - ZOMERGASTE het nietszeggende meisje SAARLOOS
Gepost door Pom Wolff op 2015/8/11 15:20:00 (570 keer gelezen)





ARTHUR VAN AMERONGEN EN MAX LEROU NEMEN STELLING IN DE KWESTIE WILFRIED DE JONG - ZOMERGASTE het nietszeggende meisje SAARLOOS


Niet echt onduidelijk zijn de woorden van arthur van amerongen en max lerou in de door pomgedichten hier opgeworpen kwestie de jong de natte lekkende krant - en zomergaste nietszeggend zomermeisje saarloos. er mag vooral geen kritiek worden uitgeoefend op de de zouteloze uitzending van zondagavond zomergasten met in de hoofdrol de natte lekkende krant wilfried de jong en het nietszeggende 25 jarig meisje saarloos. onze moraalridders LUCAS HIRSCH en WANDER AWEE zijn hieronder al opgevoerd. (en afgevoerd) - fijn dat max lerou en arthur van amerongen in duidelijke taal nog even de puntjes op de i zetten:




Arthur Van Amerongen:
Ik keek naar haar rare mond en trok mij uiteindelijk maar af op die vervelende kale man. Toen ik de prop Kleenex uit het raam wierp dacht ik aan de genadige dood. Ze was te dik voor ballet en te mannelijk voor waterpoli. Toen werd het rugby.

Max Lerou:
bij mij zaten er nog wel wat zinnetjes dwars hoor; vooral die waarmee niets gezegd werd. o, en die welke bol stonden van de goedkoopste der clichés, zoals die waarin ze zoiets opperde als "er is geen licht zonder donker" of tenminste iets van die strekking.
gewauwel dekt hier de hele uitzending; en een treffender omschrijving van die De Jong als een 'natte lekkende krant' zou ik niet kunnen bedenken.






Rellen : 
Gepost door Pom Wolff op 2015/8/11 11:20:00 (625 keer gelezen)





Nou waar waren we? Merkwaardige bewegingen van de moralisten onder ons. Zijn er maar weinig. En waarom ze pomgedichten lezen blijft ook een verschijnsel op zich zelf. Jongens doe het toch niet. maar soms schieten ze uit hun moralistisch gevoerde slofjes. Dan kunnen ze ineens niet meer stilzitten. (en toch ergens vermoed ik er altijd een geloof achter hihi, winti of geen winti dat is de vraag. Kan ook gewoon onevenwichtigheid in de meegekregen genen zijn zoals we die al eerder mochten opmerken bij Lucas Hirsch. Al weer een depressie of nog net geen depressie dat is bij hem altijd de vraag.)
Dan kunnen ze ineens niet meer stilzitten. Dan gaan ze shoppen en vinden ze elkaar onze moreelridders op FB.
Wander Awee o zo gelukkig met de woorden van lucas hirsch. He he het duurde even voor hij een medestander vond – maar dan heeft ie er toch één gevonden. Wander Awee heeft niet in de gaten dat hirsch alleen maar over zichzelf ouwehoert maar dat geeft niet. je hebt een medestander of je hebt er geen een.

Gespreksonderwerp is de zomergast van afgelopen zondag: Simone van Saarloos. Dat interviewer wilfried de jong als een natte lekkende krant in het programma hangt uit te druipen daar zijn we inmiddels aan gewend. Hij is per definitie erger en saaier dan welke gast hij ook ontvangt. Gespreksonderwerp is de gast simone saarloos. Veel mensen hebben hun mening gegeven – het programma was niet om aan te zien zo saai. Een paar van de vele reacties: -Miranda La: Ik heb het tot na de rugby volgehouden. -Josse Kok: Tja, filosofen, het blijven dichters zonder dichttalent. Komt nog bij dat amber helena reisig helemaal van de coke was door alle negatieve reacties. O wat erg toch huilde zij. Als IK in het programma was uitgenodigd en ze hadden dat allemaal over mij geschreven dan had ik erg moeten huilen. Snikte ze.

Ik vat samen: na en half uurtje had je simone en wilfried wel gezien. mevrouw saarloos wist zelf ook niet meer waarom ze bepaalde filmfragmenten had uitgekozen. Tijd voor een wijntje. Een goed boek, wegzappen, of de behangfunctie van de tv op aan. In mijn geval het laatste. Je hoopt altijd nog tevergeefs dat de jong inmiddels uitgedropen is of dat de gast nog iets bijzonders aanbrengt in het programma. Helaas. Dit keer niet. het programma sleepte zich voort. Interviewer en geinterviewde inspireerden elkaar ook al niet. saarloos vond lichamelijkheid wel heel bijzonder – even zag je 2 geile oogjes van wilfried de jong opflikkeren. Maar het programma zeurde al weer voort.

Lucas Hirsch vond die lichamelijkheid ook heel bijzonder hoor net als Wander Awee. Al is er geen touw aan vast te knopen ik citeer wander awee nog maar even letterlijk over hoe bijzonder hij de zomergast vond: “Ze spreekt over conflicten bij zichzelf, over haar eigen onbegrip van veel van die ongemakken. Ze is 25 en toont hier dat ondanks wat oudere generaties wensen te geloven, dat win niet alleen bezig zijn met de belangrijke existentiële vraagstukken. Maar dat we ook nog eens dapper genoeg zijn te weten dat we weten als we weten dat we het even niet weten.”
Begrijpt u wel hoe bijzonder het was? En dat nog eens naast het lichamelijke aspect waar onze lucas hirsch maar niet genoeg van kreeg; “Simone van Saarloos een geweldige gast. En de echte diehards hebben gekeken. Eindelijk iemand die lichaam, geest en de aanwezigheid van beiden aan de kaak stelt. Ben tot nieuwe inzichten gekomen en sluit aan bij mijn poëtica. Dus een puike avond naar mijn idee.”
Nou ze heeft heel wat ‘aan de kaak gesteld’ mogen we lezen. Onze simone. Geweldig!

Ik meldde op FB: de zomergast laat van alles zien en dan weet ze het niet meer. en ze babbelt maar en ze babbelt maar. vermoeiend (voor mij) om door te komen - ander verwachtingspatroon - ik leg het helemaal bij mezelf - maar wees eerlijk weet jij nog een ding van bijzonderheid van gisterenavond? op die heerlijk gepijpte jongen na in het begin?








Rellen : MERIK VAN DER TORREN boos op zondag - nu met een reactie van CATELIJNE: 'dichters watjes!' CODE ROOD splijtende gifzwam der liefde in het flevopark amsterdam - festival 'afgeblazen'
Gepost door Pom Wolff op 2015/7/26 7:00:00 (599 keer gelezen)


Hoi Pom,
Ik heb een stukje geschreven over mijn vergeefse tocht naar de poëziemanifestatie op de buurtcamping in het Flevopark. Het is misschien te vroeg om deze bijdrage voor pomgedichten te plaatsen (dat doe je anders altijd woensdag); maar ik wilde een "verse" bijdrage leveren.
Het lijkt erop of ik de enige ben die zo stom is geweest in dit noodweer naar het Flevopark te gaan, van Catelijne hoor ik ook niets, geen excuses, niets, groet, Merik




Poëzie op de buurtcamping

Zaterdag 25 juli zou het gebeuren.
Er zou een poëtisch spektakel plaatsvinden ter gelegenheid van de Buurtcamping in het Flevopark. In de grote witte tent moest ik zijn, vlakbij het gemaal, om mijn gedichten voor te dragen.
In de ochtend van die dag begon het te regenen en steeds harder te waaien. Zou de buurtcamping en de poëziemanifestatie wel doorgaan? Had ik wel zin in de tocht naar het Flevopark en mijn voordracht? Nee, ik moest het doen; het was laf het af te laten weten wegens weersomstandigheden.
Ik stapte op de fiets en peddelde met de wind mee naar het Flevopark.
Er was geen buurtcamping te bekennen. Was die toch wegens slechte weersomstandigheden afgelast? Na enig rondfietsen zag ik enkele tenten op een open plek staan en tekenen van een gestaakte poging tot het opzetten van een grote tent.
Een man op een bankje zei: de poëzievoordrachten gaan door! Bordjes “Douche” volgen en je bent er!
Ik fietste naar de opgegeven richting maar geen bordjes “douche” waren te bekennen natuurlijk, laat staan een poëzietent.
Na nog eens vragen en nogmaals de verzekering dat de poëzie doorging en zoeken besloot ik naar huis te gaan.

Het stormde inmiddels en de terugtocht tegen de wind in was zwaar. Ik dronk een wijntje bij café Hesp. Ja, het was een gedenkwaardige poëtische middag geweest. Ik had nog tien minuten door storm en regen fietsen voor de boeg. Het op schrijfgroep geschreven gedicht “:Vuurtorenwaaklampje” was van toepassing:




Vuurtorenwaaklampje

De wereld was woest en ledig.
Het stormde hevig; het zeil scheurde.

Op de toppen van de golven zag ik het baken
De Brandaris flakkeren op de kust.

Het kolkte en bruiste; we tolden rond,
Het vuurtorenwaaklampje brandde troostend.

En de zee lichtte groen op; roggen en haaien
Wervelden om ons heen.

Onze schutsvrouwe zei dat het goed zou komen
En de storm ging liggen, we dobberden
Naar de veilige kust,
Vaste grond onder onze voeten.


Merik van der Torren






Er moet mij iets van mijn hart;
vele dichters zouden komen dichten bij De Buurtcamping Flevopark
3 hebben me laten weten dat ze toch niet kwamen
een uur van te voren
er waren ook allemaal toestanden aan de hand
want
code rood en de camping moest verkassen
dat hoorde ik ook om vlak voor
dus ja.... hoe ga je ze allemaal bereike? terwijl ik zelf dan al behoorlijk in de stress zit

Catelijne Beijst: en sorry hoor maar die dichters die hun huis niet uit kwamenP: watjes




(1) 2 3 4 ... 28 »