het tragische verhaal van Jeroen Komen de zoon van Joop Komen – niet lang na de dood van joop komen maakte zoon jeroen een einde aan zijn leven. het was volbracht.

Joop Komen

het tragische verhaal van Jeroen Komen de zoon van Joop Komen – niet lang na de dood van joop komen maakte zoon jeroen een einde aan zijn leven. het was volbracht.

  • hieronder lezen we de bijdrage van Cartouche bij de dood van joop komen – zo een vier en halve jaar geleden.
  • daaronder mijn laatste mailwisseling met jeroen komen die mij over de dood en de laatste dagen van zijn vader joop informeerde

Joop komen schreef jarenlang bijdragen voor pomgedichten punt nl – joop had een scherpe – ik mag wel zeggen zeer scherpe pen. alle korrie-veeën in neerlands dichtkolonie – of ze nu roop heten of  cartouche heten, ik kan hier een eindeloze reeks dichters opsommen – ontkwamen niet aan zijn humor – anderen zullen aan zijn sarcasme zeggen. op de foto die ik altijd opnam bij de bijdragen van joop is joop ongeveer midden 60. joop is ongeveer 85 geworden. ooit stuurde hij nog een latere foto per mailbericht. die heb ik niet gebruikt. ik wilde joop zien zoals de midden 60 foto joop was. zijn zoon Jeroen kwam af en toe ter sprake in de mailwisselingen met joop.

Jeroen verzorgde meer dan 20  jarenlang – dag in dag uit –  joop tot zijn laatste snik. joop kon door beroertes en hartaanvallen niet veel meer dan met een vinger tiepen. niet lang na de dood van joop komen maakte zoon jeroen een einde aan zijn leven. het was volbracht.

O nee toch, Joop
is ons ontvallen, verneem ik…


Beste man, bijzonder mens, jij
die ons op de Pom vermocht

te doen horen, stormen en donderen

wolken voor de zon leerde zien
schuiven en weer opgaan
in diepte en warmte
van het woord

proeven van wat is
hoe het was,zou kunnen zijn

tot weekritueel wist te verheffen
en spreken op geheel eigen wijze
steeds bevlogen en ongelogen
op te tillen tot trilling van
stilte die ons omringt

 
Joop, je bent
nog niet van ons af, je blijft
in mijn gedacht..


Bedankt
en sterkte voor allen die je nastaan


Cartouche /Gérard Vromen

hallo pom,

sorry voor de late reactie maar ik been een beetje druk zoals je begrijpt.  tsja het is allemaal zo snel gegaan, en ook best wel een beetje akelig dat ik de laatste nacht niet bij hem was.  al vertelde het personeel me wel dat hij niet meer aanspreekbaar was eerder die dag, en hij kreeg morfine.  joop is een kleine week geleden gecremeerd in besloten kring, je kent hem, hij hield niet van ceremonie dus dat heb ik gerespecteerd.  dag daarna ben ik naar huisduinen (zijn favoriete dorp, hij woonde als kind in den helder) gegaan en heb daar een paar fijne strandwandelingen ter nagedachtenis gemaakt (en ook een beetje te veel whiskeys gedronken).  ik zal daar ook zijn as verstrooien (kan pas over een maand).

fijn dat je mijn email op je site hebt gepost, zeer gewaardeerd, hij zou dat zeker gewild hebben.

okee ik kom net terug uit amsterdam dus ik ga een stapel post verwerken.  ai ai wat een pret :/

warme groet,

jeroen

Gesendet: Montag, 20. März 2017 um 16:24 Uhr
Von: pomgedichten <pomgedichten@gmail.com>
An: “joop komen” <wandelaar@gmx.net>
Betreff: Re: joop komen

hoi jeroen –  dank je wel voor het berichtje. tsja. en gecondoleerd natuurlijk. joop schreef me over de verzorging die jij hem gaf. en wat een bijzondere man was joop. ik denk wel dat ik er goed aan doe om op mijn site hem te eren en het bericht bekend te maken. hij heeft de afgelopen jaren bijdragen geleverd aan pomgedichten. en ja we begrepen elkaar wel en goed.

het is heel vaak – dat vallen van oude mensen en dan de teloorgang in het ziekenhuis verder – de functies die niet meer willen. ook uitvallen. joop was  realist genoeg om te weten dat het leven eindig was. hij heeft de jaren genomen die hem toekwamen. vals sentiment was hem een gruwel.

van mij had ie nog even mogen blijven.

joop zal in familiekring worden begraven? schat ik in? als het anders is lees ik het graag.

ik wens je sterkte met de leegte die hij achterlaat.

verdomme joop!

nou ja jeroen – wel mooi dat ie niet lang erg veel hoefde te lijden.

From: jeroen komen

Sent: Monday, March 20, 2017 2:47 PM

To: pomgedichten@gmail.com

Subject: joop komen

Van: jeroen komen
Onderwerp: joop komen

Bericht inhoud:
hoi pom, je spreekt met jeroen komen de zoon van joop. ik weet dat jullie regelmatig contact hadden vandaar mijn bericht. mijn vader is vier dagen geleden overleden in een hospice te zevenaar. een week daarvoor viel hij uit bed en kon nauwelijks nog bewegen. ziekenhuis, daarna hospice, en hij werd alleen maar slechter en was de laatste dagen nauwelijks nog aanspreekbaar. diagnose hartfalen en verslechterende nierfunctie met geen hoop op verbetering. dat en de leeftijd. hij heeft niet geleden, behalve dan dat hij zelfs de laatste dag dat ik bij ‘m was steeds uit bed wilde klimmen. het is wat het is, maar ik dacht ik stel je op de hoogte.

allerbeste groeten, jeroen

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter