{"id":10043,"date":"2018-11-18T13:46:49","date_gmt":"2018-11-18T12:46:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=10043"},"modified":"2019-01-22T15:39:01","modified_gmt":"2019-01-22T14:39:01","slug":"elbert-gonggrijp-bij-benadering-misschien-dit-een-nieuwe-j-a-der-mouw-is-geboren-om-zo-op-de-rand-van-het-bestaan-te-kunnen-schrijven-een-kunstzinnig-solipsisme-dat-w","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2018\/11\/18\/elbert-gonggrijp-bij-benadering-misschien-dit-een-nieuwe-j-a-der-mouw-is-geboren-om-zo-op-de-rand-van-het-bestaan-te-kunnen-schrijven-een-kunstzinnig-solipsisme-dat-w\/","title":{"rendered":"ELBERT GONGGRIJP \u2013 BIJ BENADERING MISSCHIEN DIT – Een nieuwe J.A. der Mouw is geboren \u2013 om zo op de rand van het bestaan te kunnen schrijven \u2013 een kunstzinnig solipsisme dat we sinds Johan Andreas der Mouw niet meer hebben kunnen lezen"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

ELBERT GONGGRIJP \u00a0\u2013 BIJ BENADERING MISSCHIEN DIT – Een nieuwe J.A. der Mouw is geboren \u2013 maar we zitten zonder god! om zo op de rand van het bestaan te kunnen schrijven \u2013 een kunstzinnig solipsisme dat we sinds Johan Andreas der Mouw niet meer hebben kunnen lezen<\/strong><\/span><\/p>\n

Laten we bij het begin beginnen \u2013 de bundel. \u2018Die prachtige titel: ‘Bij benadering misschien dit’ – ik heb inmiddels het eerste hoofdstuk NABIJ gelezen – met dat werkelijk fenomenale gedicht “Dit dus” \u2013<\/span><\/p>\n

\n
\n
(\u2026)<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
\u00a0<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
Misschien wil iets<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
blijven om naar te kijken, iets<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
blijvends, zoals jij nu<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
\u00a0<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
(\u2026)\u00a0 je wilde, je luisterde<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
een heel lichaam lang.<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n
\n
\u00a0<\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

het gedicht dat heel veel gedichten overbodig maakt \u2013 ik had zo gehoopt het te kunnen vinden \u2013 heb het in jouw bundel gevonden – maandag de recensie.\u2019, \u00a0schreef ik aan Elbert. Maar nee niks maandag \u2013 in een ruk heb ik de bundel verder uit gelezen tot het bittere einde, tot de laatste regel: \u201cHoe gelukkig maakt ongeluk nu het zich niet meer laat traceren \u2013\u201c <\/em><\/span><\/p>\n

In deze bundel van Elbert Gonggrijp, en voor alle duidelijkheid zeg ik het maar meteen \u2013 alle vooroordelen kunnen de deur uit. Ook die van mij. \u00a0Natuurdichter \u2013 niks natuurdichter \u2013 geen bloemetjes of \u00a0beestjes \u2013 in deze bundel staat de mens centraal. En god is ver te zoeken. Een troostrijke god heeft de dichter al helemaal niet gevonden of tot zijn beschikking. Hij moet het helemaal alleen doen. In het eerste hoofdstuk is er nog even \u2018een meid\u2019 \u2013 heeft ie heel even meer dan de dichter der Mouw \u2013 maar na het eerste hoofdstuk zit ie ook zonder meid \u2013 Moeder is ook nog even aanwezig in hoofdstuk 2 TOENADERING geheten. Maar de toenadering is tot mislukken gedoemd in deze bundel – deze zoektocht \u2013 deze Alleingang: \u2018een moeder die mij niet herkent, terwijl ze nog kan, terwijl ik het wil \u2013 \u2018<\/em><\/span><\/p>\n

De bundel telt 62 gedichten \u2013 6 hoofdstukken met achtereenvolgens 13-13-7-23-5-1 gedichten. We hebben een nieuwe der Mouw maar in het jasje van Elbert Gonggrijp. En waarom ik op de achtergrond Stef Bos toch soms zacht hoor zingen als ik de gedichten van Elbert lees \u2013 ik hoop het antwoord vandaag nog te vinden.\u00a0<\/span><\/p>\n

De vergelijking met Der Mouw is natuurlijk niet per ongeluk gekozen. BIJ BENADERING MISSCHIEN DIT \u2013 deze bundel \u2013 deze zoektocht \u2013 deze alleingang \u00a0is een prachtig voorbeeld van kunstzinnig solipsisme \u2013 dat er maar \u00e9\u00e9n enkel bewustzijn bestaat: dat van de dichter-waarnemer \u00a0in zijn po\u00ebtisch weten. \u00a0Het universum en de personen waarmee gecommuniceerd wordt, bestaan slechts in de geest van de dichter-waarnemer. Waar de dichter\u00a0 der Mouw zich begaf in zijn zoektocht van atman tot aan brahman \u2013 heen en weer geslingerd – tussen het onvolmaakte en het verlangen naar een volkomen al – \u00a0begeeft Elbert Gonggrijp \u00a0zich door de tijd heen. <\/span>Elbert Gonggrijp behoedzaam wadend door een levenslang tekort \u2013 door \u00a0\u2018de lege gaten in de tijd\u2019.<\/em> <\/span><\/p>\n

Wat achter hem ligt kan vergeten worden, desnoods herhaald \u00a0\u2013 wat voor hem (ons) ligt is slechts een gissen, wel met \u00a0\u2018de gedachte dat elk begin bericht van een nieuw einde\u2019<\/em>. Het leven gezien als een voortdurende herhaling van gebeurtenissen – Zo komen we uit bij de opdracht in de bundel met de hand geschreven: \u2018uiteindelijk vertaalt po\u00ebzie zich in stilte\u2019. Hoe uiteindelijk het leven zich vertaalt in stilte \u2013 hoe alles samenvalt als het voorbij is, \u00a0de woorden oplossen in een dodelijke stilte. En dan \u2013 in zekere zin troostrijk – \u00a0dat dit alles weer ten dienste staat van een nieuw begin.<\/a><\/strong><\/span><\/p>\n

Deze dichter moet het alleen doen \u2013 met slechts \u00e9\u00e9n hoofdstukje liefdeslyriek. Hoofdstuk 1 \u2013 de eerste 13 gedichten. Maar dan houdt het op \u2013 is het over en voorbij. \u00a0En daar staat hij. Het leven houdt hem op. \u00a0Niemand om tegen aan te leunen. Niemand! Het is niet de wereld die door draait \u2013 het is de angst. In Hoofdstuk 2 TOENADERING in 13 gedichten komt de dichter heel dicht bij zijn po\u00ebzie. \u00a0Krijg je als lezer de dichter als het ware er gratis bij. Maar ik schreef het al. Elke toenadering is hier tot mislukken gedoemd.<\/span><\/p>\n

En bestond het eerste hoofdstuk NABIJ al uit wonderbaarlijk mooie po\u00ebzie de laatste drie hoofdstukken in deze bundel zijn van een – \u00a0na hoofdstuk 2 – \u00a0onverwachte aangename lichtheid, waarin de dichter met ingehouden explosiegevaar maar ook met die hem kenmerkende behoedzaamheid de regels van de po\u00ebzie het werk laat doen: \u00a0het oponthoud (het leven) kleur geeft, de tijd stilt \u2013 geduldig wacht. Het is werkelijk adembenemend. Je moet als Elbert hebben geleefd om zo op de rand van het bestaan te kunnen schrijven \u2013 om zo vorm te kunnen \u00a0geven aan een kunstzinnig solipsisme dat we sinds Johan Andreas Der Mouw niet meer hebben kunnen lezen. En nergens dondert hij zijn eigen gegraven graf in. Hoe de kunst hem op de been houdt in deze wonderbaarlijk uitgebalanceerde prachtbundel.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

pom wolff<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>\"\"<\/a><\/span><\/p>\n

de bundel is te bestellen bij uitgeverij Silhouette Artistique<\/strong><\/span><\/p>\n

info@connylahnstein.nl<\/strong><\/span><\/p>\n\r\n\t\t