{"id":10705,"date":"2019-01-18T16:45:01","date_gmt":"2019-01-18T15:45:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=10705"},"modified":"2019-01-22T13:07:36","modified_gmt":"2019-01-22T12:07:36","slug":"ditmar-bakker-open-brief-aan-jolies-heij-betreffende-haar-nederlaag-op-de-halve-finale-van-het-nk-poetry-slam-ten-faveure-van-een-elfjarige-dillettant-in-wording","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/01\/18\/ditmar-bakker-open-brief-aan-jolies-heij-betreffende-haar-nederlaag-op-de-halve-finale-van-het-nk-poetry-slam-ten-faveure-van-een-elfjarige-dillettant-in-wording\/","title":{"rendered":"DITMAR BAKKER: Open brief aan Jolies Heij, betreffende haar nederlaag op de halve finale van het NK Poetry Slam ten faveure van een elfjarige dillettant-in-wording"},"content":{"rendered":"\n

<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ditmar Bakker veegt de vloer aan met….<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Beste, lieve en weldenkende Jolies,<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De afgelopen dagen heb ik zijdelings in de \ngaten gehouden welke wantoestanden zich nu weer in Slamland hebben afgespeeld\u2014ik \nvoel me enigszins met je verbonden; wij hebben beiden een decennium slam achter \nons liggen, al heb jij de tomeloosheid der inzet de afgelopen jaren weten op te \nvoeren waar de mijne enkel afkalfde: ik zoek zo nu en dan een slam uit waar ik \naan mee wens te nemen, en laat de happy few<\/em> soms delen in een klein \noptreden op een festival of in een theater waar geen mens nadien ruchtbaarheid \naan geeft. Na driemaal deelnemen aan een halve finale van het NK Poetry Slam; na \neen ban op een site voor geriatrische plezierdichters; na het aan der lijve \nondervinden hoe vertalingen die door een expert op de gebieden van vertaalkunde \nen Italiaans \u2018kundig en kunstig\u2019 werden genoemd, door dommere mensen dan de \nexpert maar desalniettemin studerenden op talig gebied klaarblijkelijk niet \nwerden begrepen, want te moeilijk, was het mij duidelijk: enig plezier en \nmogelijke postume roem waren de zaken waar ik mij op voor zou kunnen staan\u2014geluk \nis met de dommen en succes ligt bij de modus. Mijn operandi blijkt voor \nfijnproevers, wellicht de jouwe ook\u2014of ligt ze in Duitsland.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ik wil en \nzal niet pretenderen dat ik jouw po\u00ebzie begrijp\u2014de eervolle keer, echter, dat \njij een gedicht aan mij gewijd hebt, vielen schellen van mijn ogen en werd ik in \nstaat gezet middels jouw po\u00ebtica te communiceren: ik vraag me af of m\u00e9\u00e9r dan een \nvijftal mensen buiten onszelf de woordenwisseling begrepen heeft, maar wij \nbegrijpen elkaar inmiddels. Nietwaar, Jolies? Althans, corrigeer me wanneer ik \nhet mis heb, maar jouw po\u00ebzie\u2014vertalingen daargelaten\u2014lijken mij gekenmerkt te \nworden door een soort \u2018tweetraps-metaforiek\u2019 die voor buitenstaanders nu eenmaal \nonbegrijpelijk blijft, en misschien is dat het punt\u2014ik weet het niet. Dorothy \nParker als sletje van Hemingway, dat was mijn sleutel tot jouw herme(neu)tiek, \nen sedertdien kan ik vaker door de beschilderde vensters kijken waarvan ik \nvermoed dat ze voor je geheugenpaleis liggen.<\/p>\n\n\n\n

Evenzogoed\u2014je po\u00ebzie mag \nonbegrijpelijk zijn voor de meute: dat is de norm in letterland geworden sinds \nnazi\u2019s en Vijftigers, die recentelijk doorweven zijn in het groots tapijt dat \nnaoorlogs Nederlands po\u00ebzieland vormt. Een vleug mystiek en misinterpretatie van \nsprung rhythm<\/em> is voldoende voor de VSB Po\u00ebzieprijs in offici\u00ebel \nletterland\u2014erg genoeg, maar de schattigheid van een elfjarige (het gekkengetal, \nnota bene) is voldoende voor een aanzet daar naartoe. Wacht\u2014hier kom ik nog op \nterug, want onze verlossing ligt, paradoxaal genoeg, nu juist \nd\u00e1\u00e1rin.<\/p>\n\n\n\n

Adriaan Jaeggi\u2014ook al dood\u2014verwoordde het netjes in zijn recensie \nvan Tjitske Jansens \u201cHet Moest Maar Eens Gaan Sneeuwen\u201d, die eenvoudige bundel \nslampo\u00ebzie bestaand uit gevoelsuitstortingen die met een lichte cursus \nmetaforiek-en-lastiger-beeldspraak volkomen duidbaar is als lichtzinnigheid die \nnaar paarse viooltjes en zure lappen ruikt: \u201cOp poetry slams wordt po\u00ebzie \nvoorgelezen, voorgedragen, geschreeuwd, geacteerd, gefluisterd, alles mag, en de \nbeste voorlezer – degene die het hardste applaus krijgt – wint. Dat is heel \noneerlijk, want vaak winnen mensen met een grote bek en oppervlakkige gedichten \nhet van bescheiden types met gedichten waar lang over is nagedacht. Ook krijgt \neen lekkere meid met een gedicht over neuken vaak aanzienlijk meer applaus dan \nde getergde jongen met zijn homerische lofzang op het antiglobalisme. Poetry \nslam is, kortom, net het moderne leven.\u201d<\/p>\n\n\n\n

We zien thans de doorbraak van \nDagmer Dimer Koolwijk\u2014een naam die aan kindermishandeling grenst\u2014die de \naanmoedigingsprijs kreeg van een vakjury in Festina Lente, maar hierdoor (ik wed \ndat de jury zichzelf de haren uitgetrokken heeft) per ongeluk doorstiet naar de \nhalve finale van het NK. Jolies, ik wed dat we geen vrouwelijk Rimbaud getroffen \nhebben, en zelfs die was haast zestien toen hij begon met zijn baanbrekendheid \nen willig ondergaan van pederastie. Wel hebben we van doen met de ultieme \nschattigheid, het dappere kind dat zich de b\u00fchne opgevochten heeft en tussen \nschreeuwlelijkerds haar broze, lieflijke teksten krijt: wie zou daar nu n\u00edet \nvoor stemmen? <\/p>\n\n\n\n

Wel, iemand die po\u00ebzie serieus neemt\u2014wat publiek noch \nvakjury blijkt te doen. Het is precies zoals ik las in\u2026ik meen in Filter, dat \nlees ik graag, maar het kan ook een ander vakblad vol litt\u00e9raire bobo\u2019s zijn \ngeweest, en ik parafraseer naar memorie: po\u00ebzie is een kunstvorm die elke \nsociale, maatschappelijke, politieke en economische relevantie verloren heeft. \nHet naar voren duwen van een elfjarige is hier een symptoom van: liever geeft \nmen een prepuberaal kind een podium, dan het werk van een academisch en \nbovendien in het vakgebied gepokt en gemazeld auteur, zoals jij, Jolies. \nEigenlijk is het nog gemeen ook dat wicht klaar te stomen voor twintig jaar \ndesillusie, want stoppen met het beoefenen van die sociaal, maatschappelijk, \npolitiek en economische lege (kunst?)vorm zal ze voorlopig niet doen, terwijl ze \nwaarschijnlijk gewoon orthodontist worden kan, getuige het kekke brilletje dat \nhaar patchwork-family-parents<\/em> haar opgezet hebben.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wij, Jolies, de \nvolwassenen die gepokt en gemazeld zijn en met enige laconie naar de wansmaak \ndie wordt uitgespeeld kijken en luisteren, hopen stiekem op haar winst: \naangezien het publiek nu eenmaal de dienst uitmaken zal op het NK, is er \ngelegenheid genoeg het schattige, dappere, lelijke meisje (maar lelijk in de \nluier is prachtig in de sluier, al is haastig getrouwd snel berouwd, Dagmar, \ngebruik je hoofd als je je voeten wilt sparen en meer van zulks) tot \nletterkundig hertogin te benoemen bij monde van een onkundig publiek dat nu \neenmaal liever eigen zelfingenomenheid bevestigt door de Vent de Parnassus op te \njuichen in plaats van de Vorm\u2014wat ten tijde van Forum al Inhoud betekende\u2014met \nhet respect te bejegenen dat zij verdient. <\/p>\n\n\n\n

Voor wat de vakjury \nbetreft\u2014het is vreemd hoe een kunstvorm waarvan sinds de jaren \u201960 bij monde van \nBarthes het credo \u2018De auteur is dood\u2019 zou gelden, de laatste jaren bewezen heeft \ndat dit in een substanti\u00ebel deel van haar uitvoering niet (meer?) geldt. Dat een \nelfjarige dit bewijs moest leveren, is treurig. Wellicht kent de vakjury haar \ntheorie niet en is\u2014zoals Jaeggi in zijn recensie ook al stelt, leest u maar \nna\u2014de slampo\u00ebzie werkelijk de rock \u2019n roll van deze jaren, waarbij het uiterlijk \nvan de deelnemer belangrijker is dan wat deze ook te berde brengt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dus \nJolies, wellicht wint die lelijke eend en krijgen we ons armzalig gelijk; zullen \nwe w\u00e9ten dat po\u00ebzie, of Slampo\u00ebzie in elk geval, in Nederland niet m\u00e9\u00e9r behelst \ndan wat we op de speelplaats van de basisschool mochten uitvechten: welke \nkleuter het hardst op een biels \u2018poep\u2019 durft te roepen tot jolijt van de minder \ndappere-of-aangedane kinderen tot een pedagogisch geschoold volwassene het \ngroteske circus een halt toeroept\u2014po\u00ebziecircus: chapeau. <\/p>\n\n\n\n

Overigens, \nCampanella, die oude, gekke filosoof-cum-magi\u00ebr, wist het zo\u2019n vijfhonderd jaar \ngeleden al. Zijn sonnet zegt het in volledigheid: <\/p>\n\n\n\n

***
17 – KONING IS NIET WIE EEN RIJK HEEFT, MAAR WIE WEET TE REGEREN<\/strong>
Geen have\u2014penselen, pigmenten, waarmee
hij somtijds op muur of doek kliedert en klunst\u2014
maakt ’n schilder; de gave bezit hij der kunst
al zonder inkt, slagpen, pot, stift of cahier.<\/p>\n\n\n\n

Noch maakt hem een pij of tonsuur tot abb\u00e9,
en ’t volgzame \nrijk tot een rex? Transeuntst;
nee, Jezus, Mars, Pallas in\u00e9\u00e9n zijn \nbegunst
de poverste slaaf\u2014hoedde vader dan vee. <\/p>\n\n\n\n

Geen mens komt ter \nwereld natuurlijk gekroond
als heerser der beesten\u2014die hebben ’t van \nnode
daar investituur ze hun meesterschap toont.<\/p>\n\n\n\n

Ik zeg: ’n republiek \nis aan ’t mensdom geboden…
O rex, niet door ganzenveer, pluimpjes \ngedroomd:
doch proeve in zon\u2014en in deugdzame mode.
***<\/p>\n\n\n\n

Ik blijf, \nJolies, \u00e9\u00e9n uit de karige vierschare lotgenoten,<\/p>\n\n\n\n

Ditmar.
<\/p>\n\r\n\t\t