{"id":11276,"date":"2019-03-07T08:11:14","date_gmt":"2019-03-07T07:11:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11276"},"modified":"2019-03-07T08:11:16","modified_gmt":"2019-03-07T07:11:16","slug":"von-solo-in-dreden-het-was-geen-dure-reis-geweest-want-geld-hadden-we-niet-zij-studeerde-en-ik-deed-ook-zoiets","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/03\/07\/von-solo-in-dreden-het-was-geen-dure-reis-geweest-want-geld-hadden-we-niet-zij-studeerde-en-ik-deed-ook-zoiets\/","title":{"rendered":"VON SOLO in Dreden: ‘Het was geen dure reis geweest, want geld hadden we niet. Zij studeerde en ik deed ook zoiets.’"},"content":{"rendered":"\n
\"\"


En dan ineens een kleine twinkeling in het water van wat eigenlijk de Donau is
De boom die daar op het eilandje stond en de halve liters Branik die bitterzoet smaakten
De jeugdige hoop en onbezonnenheid
Heerlijk


xxxxV<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Deel 327. Dresden<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het had ook een andere stad kunnen zijn, maar dat was het\nniet. De Elbe stroomde er in dit geval doorheen. En daaraan lag een camping.\nDaar stopte de bus. Het was geen dure reis geweest, want geld hadden we niet.\nZij studeerde en ik deed ook zoiets. We hadden samen geboekt, omdat we na twee\njaar ook weleens een keer samen op vakantie wilden. We wilden nogal wat. <\/p>\n\n\n\n

In de bus naar Dresden zaten leuke gezellige jongeren van\nonze leeftijd. Mijn aandacht werd meteen getrokken door een meisje met een\nkorte, strakke spijkerbroek en volle lippen. En dat zag ze zelf ook. Maar\nongeschreven onvolwassen regels schrijven voor wat misplaatst is. En\nonuitgesproken woorden handhaven de stilte. En de stilte werd almaar dieper,\nhoe donkerder het werd. Laat op de avond kwam de bus aan op de camping langs de\nrivier. Eenieder betrok zijn tent. Mijn vriendin en ik deden dat ook. Er werd die\navond niet geneukt. Zeer tot mijn ongenoegen.<\/p>\n\n\n\n

Enige avonden later waren we met het hele gezelschap aan de\nzuip in wat voor het oude centrum door moest gaan. Met zijn allen rond een\ngrote tafel. Het meisje met de volle lippen had een strak leren broekje aan en kantelde\nopenlijk haar bekken voor me, keer op keer. En ik keek toe. Gebiologeerd door\nde simpliciteit van de menselijke fysiek en geilheid. En toen was er ruzie.\nMijn vriendin vond het te onbeschaamd voor woorden hoe ik dat meisje in haar\nkruis zat te staren. Het meisje zweeg. Ik werd boos omdat we nog steeds niet\ngeneukt hadden op vakantie en gebruikte dat als verweer voor mijn\nonbeschaamdheid. Die avond eindigde in de tent met over en weer gejank, zoals\njonge mensen dat zo goed kunnen.<\/p>\n\n\n\n

De ochtend bracht stilte. En in die verraderlijke\nveiligheid van een brakke ochtend in het gras onder de bomen vertelde ik mijn\nvriendin dat zij niet de enige was. Hoe het gebrek aan fysieke intimiteit me in\nde armen van een ander gedreven had. \u2018En hoe dan verder?\u2019 \u2018Gewoon maar verder\u2019,\nwas mijn antwoord. Op die leeftijd gaat dat allemaal wel. Dat denk je\ntenminste. Toen ik twee maanden later onverwacht bij mijn vriendin thuis op de\nbank zat en ze zoenend met een ander de voordeur binnenrolde, wist ik ineens\nwel beter.  <\/p>\n\n\n\n

Een paar maanden daarvoor fietste ik door het\nschemerduister voorbij het Utrechtse Griftpark, Niet eerder had ik me zo vrij\ngevoeld. Het was een stroom van verscheidene gevoelens, waarbij gedachten\nonvolwassen waren. Het was als de eerste gitaarklanken van \u2018One of us<\/a>\u2019. Ik kwam bij een lieve jonge\nvrouw vandaan. En was erg arm en onbezorgd toen.<\/p>\n\n\n\n

Als de oorlog komt, zijn er bombardementen die niets heel laten. Vuurstormen maken steden met de grond gelijk. Zowel medemensen als redenen als de namen van de generaals worden brokstukken vergetelheid. En toch verrijzen ze om onduidelijke redenen toch altijd weer uit hun as. Herwinnen oude glorie en pretenderen sterker door strijd en wijzer door verlies. De oude mensen zullen zich de geur van stad herinneren zoals ze ooit was. Zij die daar net te jong voor zijn, zullen voor altijd met \u00e9\u00e9n been in de herinnering staan en met het ander in twijfel.<\/p>\n\n\n\n

\"\"


VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, \u00a0PERFORMER
Check de actualiteiten van\u00a0VON SOLO\u00a0op www.vonsolo.nl<\/a>
\u00a0<\/figcaption><\/figure>\n\r\n\t\t