{"id":11388,"date":"2019-03-21T22:55:33","date_gmt":"2019-03-21T21:55:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11388"},"modified":"2019-03-21T22:56:24","modified_gmt":"2019-03-21T21:56:24","slug":"lisan-lauvenberg-alleen-dit-aardse-van-onkruid-bevrijde-bericht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/03\/21\/lisan-lauvenberg-alleen-dit-aardse-van-onkruid-bevrijde-bericht\/","title":{"rendered":"Lisan Lauvenberg: ‘Alleen dit aardse van onkruid bevrijde bericht.’"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
onze lisan in oplichtend nagellak treedt de lente tegemoet met losse heupen en elastieke benen!<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Laag bij de aarde<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Voorjaar
\nOp mijn knie\u00ebn, die knielen willen.
\nDicht bij de aarde.
\nHet onkruid tussen de aardbeienplantjes weghalen.
\nVerwondering over de schoonheid van de schillende soorten onkruid.
\nHoe het de aarde bij elkaar houdt.
\nHoe mooi de bloempjes zijn.
\nHoe stevig de kleine wortels verankerd zijn in de aarde.
\nHoe koud deze aarde is en hoe nat.
\nHoe vies mijn schoenen en handen worden.
\nHoe blij ik hier van word.
\nEn hoe moe, heel moe, maar anders moe.
\nVan praten wordt mijn hoofd moe en dan mijn lijf.
\nVan graven, wieden en wroeten wordt alleen mijn lichaam moe.
\nFijn moe, goed doorbloed moe, honger moe, zin- in-een-warm-bad moe. <\/p>\n\n\n\n

Hoe mooi het aardbeienbed er nu bij ligt, de dag na de volle maan.
\nSchoon en tot groeien bereid niet meer gehinderd door het onkruid.
\nHet onkruid ligt nu op de composthoop aarde-voeding te worden.
\nZo is alles goed en er is orde en rust voor de regenwormen.
\nHoe mooi toch, geen dag voor een gebed, geen tijd voor een gedicht.
\nAlleen dit aardse, van onkruid bevrijde bericht. <\/p>\n\n\n\n

\u00a9Lisan Lauvenberg
\n21 maart 2019<\/p>\n\r\n\t\t