{"id":11391,"date":"2019-03-22T19:44:58","date_gmt":"2019-03-22T18:44:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11391"},"modified":"2019-03-24T11:02:41","modified_gmt":"2019-03-24T10:02:41","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-vrouw-die-je-net-een-hand-gaf-dat-was-je-moeder-jongen-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/03\/22\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-vrouw-die-je-net-een-hand-gaf-dat-was-je-moeder-jongen-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"720\" height=\"960\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/jea4.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11186\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/jea4.jpg 720w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/jea4-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 720px) 100vw, 720px\" \/><figcaption> <br> Lieve pom<br> \u00a0<br> Hier ben ik weer, ode aan jouw prachtige regel; \u00a0de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen, zo zie ik deze wedstrijd. Het valt niet mee om een dergelijke regel te overtreffen. De zeggingskracht spat er van af, de manieren waarop je deze regel kunt interpreteren. Hard, liefdevol en suggestief ineen.<br> Alle gedichten heb ik zo zorgvuldig mogelijk gelezen en beoordeeld. Alle dichters bedankt voor het insturen. Ik heb met verwondering achter het toetsenbord gezeten. Wat kunnen we op veel manieren naar onze moeder kijken, er over dromen, er op mopperen, ze eindelijk eens begrijpen, ze observeren en liefdevol neerzetten.<br> \u00a0<br> \u00a0<br><strong> Goud Anke Labrie<br> Zilver Frans Terken<br> Brons Erika en Cartouche<br> \u00a0<\/strong><br> \u00a0<br> De waarheid is dat ik het moeilijk vind en jullie allemaal in elk geval brons wil geven, zelfs de ollekebollekes \u2018suite\u2019 \u00a0een gedicht dat te lang werd voor de regels van dit spel maar ja. \u00a0Als een dichter los gaat dan kan dit gebeuren. <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li><strong>max lerou:  ik blijf altijd nog haar kind <\/strong><\/li><li><strong>ditmar bakker:  zij baarde mij, en ik baarde u kunst. <\/strong><\/li><li><strong>frans terken: zie ik mijn moeder weer bij de voordeur vragend<\/strong> <\/li><li><strong>petra maria:  het zonlicht door de grijzende haren <\/strong><\/li><li><strong>erika de stercke:  vind ik jou niet meer terug  <\/strong><\/li><li><strong>anke labrie: vleugels maken nog geen moeder <\/strong><\/li><li><strong>cartouche:   moeder met recht en reden  + NASCHRIFT<\/strong><\/li><li><strong>marc tiefenthal:  Zie hoe moeder hem omhelst.  <\/strong><\/li><li><strong>jako fennek: zo zijn moeders<\/strong><\/li><li><strong>lisan lauvenberg:<\/strong> <strong>Ze is opgestegen ergens op een verlaten dag <\/strong><\/li><li><strong>rik van boeckel: staat haar naam gebeiteld in steen <\/strong><\/li><\/ul>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"432\" height=\"576\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/al2.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11392\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/al2.jpg 432w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/al2-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 432px) 100vw, 432px\" \/><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p>wie wint de enige echte virtuele &#8211; naar een regel van\nwebmaster &#8211; &nbsp;\u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder\njongen\u2019 trofee op pomgedichten? <\/p>\n\n\n\n<p>moeders &#8211; &nbsp;thema boekenweek ach ja &#8211; iedereen heeft er een &#8211; een mooie een lieve een dooie een boze een kwaadaardige &#8211; een aardige &#8211; ik zeg schrijven maar &#8211; we lezen graag van haar &#8211; van haar bijzonderheden deze week het liefst. \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 &#8211; mijn god wat een verhaal was dat. u kent de regels:  <br><em>de gedichten niet te lang svp \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10.30 uur. <strong>stuur in <\/strong>op het u bekende <strong>gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013    of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of  laat  onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het  item  wordt geplaatst. <\/em> <a href=\"https:\/\/jeaninehoedemakers.wordpress.com\/\"> Jeanine Hoedemakers deze week onze eigen hoeder de vrouw als juryvoorzitster.<\/a><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" src=\"blob:https:\/\/www.pomgedichten.nl\/7a9080f7-ec33-4547-8791-46b72e8435b3\" alt=\"\"\/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>me moeder<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>de eerste klap<br>\nmeteen een daalder<br>\nde echo ontsnapt uit het portiek <\/p>\n\n\n\n<p>haar stem die sist wel honderd keer<br>\nheb ik gezegd je mag je longen<br>\nteren as je veertien bent niet eerder <\/p>\n\n\n\n<p>drong het tot me door<br>\nze heeft me lief het is instinct<br>\nik blijf altijd nog haar kind <\/p>\n\n\n\n<p><br> ml<br> 23 03 2019<\/p>\n\n\n\n<p><strong>pom: <\/strong><em>\u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 &#8211; een bonte stoet aan moeders passeren de pom-revu deze week. de dichters weten elk week weer van een thema wat te maken &#8211; dat moet gezegd &#8211; zij zijn geprezen hun moeders ook &#8211; geen moeder geen dichter &#8211; zoveel waarheid kan zelfs een koe niet verdragen. en zie hier de moeder van max. ze heeft hem lief. dat is met max niet moeilijk met zo een kind. alle vrouwen hebben hem lief. maar zij is bijzonder &#8211; de laatste regel in het gedicht maakt haar bijzonder &#8211; wie een dichter baart zal in een gedicht geboren. hier in negen regels eenvoud en in de laatste regel voor de eeuwigheid. <\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine: <\/strong>Wat  ik hier lees is de herinnering aan stiekem roken en betrapt worden door moeder.  Ja, een moeder die je beschermt tegen de gevolgen van het roken, dat is liefde.  \u2018de echo ontsnapt uit het portiek\u2019&nbsp; uit die regel maak ik dit op. , van mij had  het gedicht mogen stoppen na, ze heeft me lief.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>M.I.O.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Moedermoord in Ollekebollekes<br>\n(een ziekelijke tirade in 13 ollekebollekes\u2026op stero\u00efden)<\/p>\n\n\n\n<p>Moeder! Medea! Mijn<br>\nmedicamentenroes<br>\ndoet u bezingen uit<br>\ndroevige keel.<\/p>\n\n\n\n<p>Mijn psychiater meent<br>\noedipusrexcomplex<br>\noorzaak van dit<br>\nonverkwik&#8217;lijk geheel.<\/p>\n\n\n\n<p>Hij, onderworpen aan<br>\nmisdaaddeductiedrang<br>\nder rechercheurs<br>\n(lange armen der wet!)<\/p>\n\n\n\n<p>vindt mijn gekwebbel nu<br>\npreperturberender:<br>\ner wordt opeens op<br>\nmijn woorden gelet.<\/p>\n\n\n\n<p>Dat zij alleen zou zijn,<br>\nmoeder, dat wist ik,<br>\ndaar dinsdag sinds jaar &amp; dag<br>\nvloerendag was.<\/p>\n\n\n\n<p>Toen zij ontwaarde de<br>\nschizofrenielijder<br>\nrolde een schreeuw<br>\nover &#8217;t gifgroene gras.<\/p>\n\n\n\n<p>Zij werd zijn slachtoffer:<br>\nkinderontwikkeling<br>\nleidend tot moedermoord,<br>\nboete &amp; schuld!<\/p>\n\n\n\n<p>Zoonlief, per trein in de<br>\nHaarlemmermeerpolder,<br>\ntoont haar zijn wapen&#8211;een sjaal.<br>\nDan: tumult!<\/p>\n\n\n\n<p>Drama&#8211;in tranen, zij<br>\nsmeekt &#8216;wees toch redelijk!&#8217;<br>\nRood reeds haar ogen,<br>\nde wol oh zo zacht<\/p>\n\n\n\n<p>definitief leidt tot<br>\nnoodlotsverordening:<br>\nzij ligt als lijk. Hij<br>\nontbloot haar geslacht,<\/p>\n\n\n\n<p>geeft dan zijn oorsprong een<br>\ndildobehandeling:<br>\nwil zo voorkomen<br>\neen daderprofiel<\/p>\n\n\n\n<p>waarin omschreven een<br>\nmachiavellistische<br>\nzoon (daar verkrachting<br>\nhoort niet bij zijn stiel).<\/p>\n\n\n\n<p>Enkel dat moordwapen\u2026<br>\nculterlumbaalpunctie<br>\nwas masculiener&#8211;dus<br>\nbeter&#8211;geweest:<\/p>\n\n\n\n<p>scalpel of mes even<br>\nonderinstekelijk\u2026<br>\nEchter was hij voor<br>\neen bloedbad bevreesd,<\/p>\n\n\n\n<p>dus &#8217;t werd verwurging, met<br>\nscheerwol-cum-zijdeblend,<br>\nsnel, op een dinsdag,<br>\nonzichtbaar gewrocht,<\/p>\n\n\n\n<p>hij had textiel daartoe<br>\nmatricidaliter<br>\n&#8217;s anderendaags bij<br>\nMiss Etam gekocht.<\/p>\n\n\n\n<p>Cash, hij had cash betaald:<br>\n&#8220;don&#8217;t leave a paper trail!&#8221;<br>\nThuis liggen chipkaart<br>\nalsook telefoon<\/p>\n\n\n\n<p>werkloos te wachten. Het<br>\namfetaminegruis<br>\nbittert zijn keel.<br>\nOngenadige zoon,<\/p>\n\n\n\n<p>die, al indachtig de<br>\ncelamplitudetests<br>\n(handzaam bij zoeken<br>\nnaar vreemd DNA),<\/p>\n\n\n\n<p>moeder bevlekt met wat<br>\nsoakliniekbezoek<br>\nhem kon verstrekken&#8211;<br>\nurine, van\u2026 tja\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Zo is begonnen een<br>\ndiepnihilistische<br>\nzoektocht naar rust en<br>\neen sluitend geheel.<\/p>\n\n\n\n<p>Waar ligt het eind? In het<br>\nadvocatuurbedrijf&#8211;<br>\nhij werd gepakt,<br>\ndus Justitie zijn deel.<\/p>\n\n\n\n<p>Thans zoekt men heil in het<br>\ncriminologische:<br>\nrecidivistische<br>\nwenken bestraft<\/p>\n\n\n\n<p>dokter-geneesheer met<br>\nfarmacologische<br>\ngiften, waarop je soms<br>\nurenlang maft\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Was moeder hier, zou ik\u2026<br>\ngodverdegodverde\u2026<br>\ndit soort gezwets kwam<br>\nmij nimmer ten gunst.<\/p>\n\n\n\n<p>Nee, ter finale het<br>\nmoraliserende:<br>\nzij baarde mij, en<br>\nik baarde u kunst.<\/p>\n\n\n\n<p>Ditmar Bakker <\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom:<\/em><\/strong><em> de vrouw die hier voor lijk ligt dat was je moeder jongen &#8211; &nbsp;der laatste uren mogen we best bewogen noemen &#8211; ditmar bakker pakt nog even uit. de gristelijken onder ons kunnen gruwen op deze door ditmar gewijde zondagochtend. een heel apart vormvast geluid. je weet wat je aan ditmar hebt. hors categorie. de laatste strofe het moraal van het verhaal. we krijgen met haar te doen en met haar zoon &#8211; in de IK vorm &#8211; ook zoonlief is in goede handen &#8211; schrijf moeder maar eens van je af mijn lieve jongen &#8211; de psych gaf goede raad en een paar uur later vlogen de Ollekebollekes om psychs oren. de middenstand, de gehele medische wetenschap en de juridische wereld inclusief moeder en zoon door ditmar het vergiet ingedrukt: met kunst als vers gehakt het resultaat. het is en blijft een bijzondere jongen moeder!<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong>Tjonge,  jonge, een wat uitgerekte ollekebolleke suite, zo zal ik deze reeks omschrijven.  Elk ollekebolleke zorgvuldig in het gelid. Als zondagochtendlezeres vind ik het  wat veel en het is voornamelijk gedoe tussen \u2018moeder en zoon\u2019 .&nbsp; Ik vond geen  liefde tussen de regels, enkel het zich afzetten, wat een lijdensweg moet dat  geweest zijn is wat ik denk en dat het gedicht te lang is, dat ook. Knap maar te  lang, te uitgesponnen. Excuses, het wist mijn aandacht niet goed vast te houden,  <br><br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Moederzwoegen II<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Denkend aan M. onder het kruis<br>\ndie geloofde in wederopstanding<br>\nvan haar geliefde godenzoon<br>\nde mantel die zij met zorg<br>\nvoor hem klaar hield<\/p>\n\n\n\n<p>zie ik mijn moeder weer<br>\nbij de voordeur vragend<br>\n\u2018jongen heb je wel aan<br>\neen schone zakdoek gedacht<br>\nen doe je jas dicht het is nog fris\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>\u2018moeder het komt allemaal goed\u2019<br>\nvertrouwde ik haar toe en<br>\nbegaf me naar het zwembad<br>\nwaar ik mijn lichaam liet aanbidden<br>\ndoor glanzende lentezon<\/p>\n\n\n\n<p>moeder en zoon<br>\nieder een eigen passie<br>\ntot diep in de vastentijd volgehouden<br>\nde hoop dat het ooit wat wordt<br>\nmet ons op deze wereld<\/p>\n\n\n\n<p>FT 23.03.2019<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom:<\/em><\/strong><em> denkend aan holland zie ik oneindig veel moeders\u2026 &nbsp;moet frans hebben gedacht &nbsp;&#8211; we lezen in &nbsp;een in wezen limburgs gedicht. met alle ingredi\u00ebnten van dienst &#8211; het jongetje terken op weg naar zwembad zeekoelen in brunssum &#8211; met moeders goede raad in de fietstas naast de zwemspullen &#8211; klimmen maar &#8211; &nbsp;de dorpskerk &#8211; de staties en maria\u2019s zoon aan het kruis &#8211; zo is Hij voor ons allemaal gestorven &#8211; dat zien we Baudet onze uilenbal helaas nog niet doen voor de vrede. <\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u2018zie ik mijn moeder weer..\u2019&nbsp; hoe eenvoudige regels toch altijd weer die ontluisterende schoonheid in zich weten te herbergen.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine: <\/strong>Wat  een fijn gedicht na al die ollekebollekes die zoveel van me vergden. Dit gedicht  glijdt soepel bij me naar binnen. Ik lees niet direct liefde maar wel begrip,  een stukje jeugdgeschiedenis en een &#8211; ondanks anders in het leven staan-  saamhorigheid wat blijkt uit de laatste strofe.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>mijn moeder <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>alleen als de zon laag staat<br>\nzoals nu<br>\nhet groene poortje het grind<br>\nhet oude huis<br>\ndat zij in de keuken staat<br>\nmet een schort om<br>\nhet zonlicht door de grijzende haren nog niemand thuis<br>\nik dek de tafel en ik leg alles<br>\nalles bij haar neer<\/p>\n\n\n\n<p>dat was ik vergeten<br>\nzij wist waarom<br>\nen nu weet ik het ook<br>\nverdomme<\/p>\n\n\n\n<p>Petra Maria<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom:<\/em><\/strong><em>je proeft de liefde bij dit maal voor haar. maar wat er nou precies gebeurt? ik weet het niet. je kunt zeggen het is een po\u00ebtische verwoording van de herinnering aan moeder &#8211; je kunt ook zeggen petra maria is een beetje in de war bij het neerleggen van het bestek. het resultaat is dat we allemaal zonder bestek aan tafel zitten en dat het zilver allemaal naast het bordje van oma ligt. veel zon en toch veel gevloek. je proeft de liefde maar de scene &nbsp;kan ook in paviljoen drie van het onze lieve vrouwengasthuis opgenomen zijn.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong>Verdomme, \nzo eindigt dit gedicht. Wat zou er zo verdomme aan zijn vraag ik me af. Is ze er \nniet meer en kan de dichter verdorie niet alles meer aan haar kwijt?&nbsp; Nee, want \ner staat, zij wist waarom en dat klinkt wat venijnig. Kon de dichteres juist \nniets bij haar kwijt?<br>Mooie beelden in dit gedicht maar het blijft wat \nraadselachtig. Ergens is dat juist ook sterk want als lezer wil je wel \nherkenning vinden, of lezen hoe het ook kan, terwijl je tegelijkertijd liever \ngeen persoonlijk leed voorgeschoteld krijgt. Dat gebeurt immers vaak in een&nbsp; \nwachtkamer of de trein al. Potverdikke Petra,<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>wat een moeder is <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>mijn toekomst<br>\nlegde je vast<br>\nin jouw handpalm<\/p>\n\n\n\n<p>met duwtjes<br>\nin de rug<br>\nwanneer het mis ging<\/p>\n\n\n\n<p>op zijwegen<br>\nen in bomen<br>\nheb ik me verstopt <\/p>\n\n\n\n<p>mijn plan<br>\nvan eeuwige vrijheid<br>\nlukte<\/p>\n\n\n\n<p>nu ik omkijk<br>\ner is zoveel ruis<br>\nin de stilte<\/p>\n\n\n\n<p>vind ik jou<br>\nniet meer terug <\/p>\n\n\n\n<p>Erika De Stercke<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom:<\/em><\/strong><em>ja erika vertel ons maar eens wat een moeder is. ik ga er voor zitten &#8211; wat krijgen we nou &#8211; is ze verdwenen kind? aan de hand van erika komen we nooit uit waarheen we wilden. dan weer wordt de man neergesabeld, dan weer is moeder de pisang. het begint klein en lieflijk maar al snel ruist er stilte in dit gedicht &#8211; en moeders weet te ontkomen. en een antwoord op de gestelde vraag in de titel? &#8211; nee zit er niet in vandaag. erika speelt verstoppertje in de bomen &#8211; had zomaar de titel ook kunnen wezen.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong>Het  gedicht van een dochter die zich losmaakte van haar moeder. Kennelijk was dat  moeilijk want nu zij terugkijkt ziet ze haar moeder niet meer zo. Ruis, ja, ruis  ontstaat gaandeweg. Op een dag denk je ineens, ik hoor haar stem niet meer. Ik  durf geen uitspraak te doen over het gedicht als het over begrijpen gaat, want  ik proef een liefdevolle moeder die zoals veel moeders wat te bepalend was. Veel  vrouwen zien de moeder terug in het eigen gedrag als zij zichzelf erop betrappen  het met hun kind net zo te doen. Zij geven zichzelf dan een corrigerend tikje  (moeder en dochter ineen) In dit gedicht staat nog iets anders. Een  bitterkoekje, een dochter die nog niet helemaal klaar is met hoe ze het  uiteindelijk zal voelen? Zit ik in de richting? <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"244\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/anke-labrie-Twee-eenheid-244x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11409\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/anke-labrie-Twee-eenheid-244x300.jpg 244w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/anke-labrie-Twee-eenheid-768x943.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/anke-labrie-Twee-eenheid-834x1024.jpg 834w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/anke-labrie-Twee-eenheid.jpg 987w\" sizes=\"auto, (max-width: 244px) 100vw, 244px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>hoewel van koninklijken bloede<br>\nkon zij de ranke hals toch buigen<\/p>\n\n\n\n<p>een schuilplaats had zij niet te bieden<br>\nwant vleugels maken nog geen moeder<\/p>\n\n\n\n<p>de kleine grauwe pluizenbollen <br>\nkeken haar na<br>\ntoen zij het luchtruim koos<\/p>\n\n\n\n<p>voor alle beelden later<br>\nkwam dit beeld te staan<\/p>\n\n\n\n<p>hun moeder was een zwarte zwaan<\/p>\n\n\n\n<p>anke labrie <\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom: <\/em><\/strong><em>in \u00e9\u00e9n bevlieging wordt betekenis gegeven aan een wel bijzondere verbuiging van het spreekwoord: een zwaluw maakt nog geen zomer &#8211; &nbsp;vleugels maken nog geen moeder. moeders laat de arme bolletjes hier voor wat ze zijn. het is wel mooi geweest met jullie &#8211; lijkt ze te zeggen &#8211;  en wegwezen &#8211; zo sprak deze zwaan &#8211; &nbsp;voordat het gedicht de zwaan te romantisch van aard wordt en ze ten onder gaat aan donkere romantiek &#8211;  zo heeft deze zwarte zwaan haar manmoedige daad bij het geestige woord gevoegd. zo mogen wij lezen. \u00e9\u00e9n van die bolletjes hebben ze later bakker genoemd, ditmar bakker.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine: <\/strong>Wat \nmooi. Ik lees hier over een moeder die haar gezin in de steek liet.&nbsp; Misschien \nvan de kleine grauwe, haar kleine grauwe maken. Persoonlijk ervaar ik die strofe \nnu als een hobbel terwijl ik denk te snappen dat het over de kinderen \ngaat.<br><br>Ik zie wel waarom je \u2018de\u2019 i.p.v. \u2018haar\u2019 koos. Enfin. Mooi gedicht \nkomt volgens mij meteen goed bij me binnen.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Klimaatprobleem<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Er wordt veel gesproken<br>\nover loskomen van feromonen en<br>\ndat het niet gewoon zomeren wil<br>\nin deze dagen van CO2 klimaat-<br>\nneutraal en bijplanten van bomen<\/p>\n\n\n\n<p>over haar hoor je niemand, iemand<br>\ndie haar hand in zwartbruine aarde<br>\ntussen oud blad en onkruid wroette<br>\nnaar wortelgeel en groen \u2013 zij taalde<br>\nniet naar zon maar bekommerde zich <\/p>\n\n\n\n<p>om baat en lichte kost \u2013 in haar tuin<br>\ngeen dwalen of gepraat met bomen<br>\nnog heb ik, houd ik haar voor ogen<br>\nhoe zij \u2013 moeder met recht en reden<br>\nniet meer zocht dan vrucht en vrede<\/p>\n\n\n\n<p>en werken als een koelie in het hart<br>\neen planter stichtte zij uit de wind<br>\neen eigen hoek, een bed van krulsla<br>\nkoolraab, bataat en pastinaak in een<br>\ngematigd klimaat op goede grond<\/p>\n\n\n\n<p>Cartouche<br> 23-03-2019<\/p>\n\n\n\n<p><em><strong>Pom: <\/strong>cartouche is veel tekort gekomen in zijn jeugd &#8211; zoveel is zeker &#8211; altijd zat dat mens maar in de tuin &#8211; met der vingers in de modder &#8211; &nbsp;om de sla te krullen &#8211; eten kwam niet gekookt op tafel &#8211; en steeds maar weer opnieuw &nbsp;met die vingers de vette l\u00f6ss in &#8211; daar in brabant &#8211; nee met zo een moeder blijf je mager. in het naschrift compenseert de dichter moeders beeld met de hoop op een vredige moeder aarde &#8211; het is allemaal vergeefs: de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen. cartouche beschreef de uitwassen in dit gedicht.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine: <\/strong>Wat \neen heerlijke, eenvoudige moeder is wat me als eerste invalt. Haar wereld \nbestond niet uit klimaatmarsen. Zij bewerkte haar grond met een \nvanzelfsprekendheid die je bijna naar de tuin doet snellen om er in de grond te \ngaan wroeten om datzelfde gevoel te krijgen. De vrede die zij er vond, rust en \nvoldoening en tevens nog nuttig ook.<br>Om jaloers op te worden zou ik bijna \nschrijven terwijl ik tegelijkertijd niet zeker weet of ik het gedicht goed lees \nwant cartouche zet vaak zo zwaar aan. Bovendien zie ik me aklweer genoodzaakt om \ndat \u2018eenvoudige\u2019 in de beginregel alweer te schrappen en te vervangen voor \n\u2018ijverige\u2019.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"225\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/cartouche3-225x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11413\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/cartouche3-225x300.jpg 225w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/cartouche3.jpg 720w\" sizes=\"auto, (max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>NASCHRIFT:<\/p>\n\n\n\n<p>Ja, we hebben een probleem<br> van binnen en van buiten<br> met ons aller tijdsklimaat<br> zolang we niet luisteren<br> naar onze moeder &#8211; aarde<br> gegroeid op goede grond<br> van bestaan begint nu pas<br> het besef te dagen dat &#8211;<br> Minerva\u2019s uil in een hoek<br> en bij het grof vuil gezet &#8211;<br> zij alleen uitgesproken<br> irene is en was<\/p>\n\n\n\n<p>(\u0395\u03b9\u03c1\u03ae\u03bd\u03b7 \/ Irene is Grieks voor vrede)<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Recht voor raap, praat <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>De duifel daar druipt <br>\nniet langer, ziet robijn. <br>\nZelf zie ik karmozijn. <\/p>\n\n\n\n<p>Verderop in de bocht kruipt <br>\neen slang weg als zwijn, <br>\nverspreidt een geur van azijn. <\/p>\n\n\n\n<p>Wind speelt geniepig vals. <br>\nMoeder loert nog nauwelijks om de hoek. <br>\nBij de geboorte was ik andere koek. <\/p>\n\n\n\n<p>Frans heet mijn broer de onnozele hals. <br>\nZie hoe moeder hem omhelst. <br>\nDe rest is een zomergekwel. <\/p>\n\n\n\n<p>Liever dat nog dan een kankergezwel <br>\nin de borst <br>\nzolang het hart klopt en bonst. <\/p>\n\n\n\n<p>marc tiefenthal <\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom: <\/em><\/strong><em>  duifel? toestanden weer in de eerste drie strofen. en daarna wordt het maar niet beter. een broer, ziekte en gekwel. we kunnen weer aan het zondagochtendontbijtje jongens &#8211; tiefenthal is langs geweest .<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong>Samengevat  lees ik in het gedicht dat het broertje haar lieveling was, of het was een draak  van een broer en dat eiste al haar aandacht op zodat de dichter het nakijken had  en tekort werd gedaan. Dat is balen geweest en dan ga je als vanzelf duivel met  een f schrijven, dat snap ik best want je wilt die engerd niet echt benoemen,  het gedicht moet eruit. De emotie het spel van het anders willen zeggen neemt de  overhand zoals dat vaak is bij deze dichter. Andere koek, dat is het! hoor ik  hem nu mompelen en iets als ze zullen het wel weer niet begrijpen op de pom. Dat  het in een gezin niet altijd gaat naar wens van elk kind is een bekend gegeven  bij elk kind. Het is een van die dingen waar je zo\u2019n beetje de rest van je leven  mee bezig bent. Waar of niet? Of, staat er dat de moeder ziek werd en te jong  stierf?&nbsp; Moeilijk.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>sleutels   <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>toen hij huis en land verliet<br>\nkuste ze hem<br>\nzoals moeders zonen kussen<br>\nmet passie en wanhoop<br>\nalsof ze naar het front gaan<\/p>\n\n\n\n<p>de sleutel ligt hier<br>\nvoor als je eerder terugkeert<br>\nen ik er niet ben<br>\nmaak een koffie, neem een bad<\/p>\n\n\n\n<p>zo zijn moeders<br>\nbang, wanhopig maar zeker<br>\nvan de terugkeer<br>\nze klampen zich vast<br>\naan een sleutel, aan koffie<br>\naan water en zeep<\/p>\n\n\n\n<p>jako fennek<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Pom:<\/em><\/strong><em> hier krijgen we dan toch nog een antwoord op de door erika gestelde vraag &#8211; wat een moeder is ? &#8211; gelukkig maar &#8211;  voorts vakkundig de eeuwige angst van moeders onder woorden gebracht: hun oorlogszonen te verliezen<\/em><strong><em> &#8211;<\/em><\/strong><em> &#8216;zoals moeders zonen kussen&#8217; in die regel legt jako onvervangbare liefde en geeft de dichter het antwoord op de door erika opgeworpen vraag: liefde &#8211; het antwoord op alle vragen!<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong> Mooi  eenvoudig geschreven en zelfs ik herken me er in. Want ja, zo zijn moeders.  Altijd zorgen, bezorgd, zorgzaam, zelfs als het kind andere plannen heeft, dan  houdt zij zich vast aan de rituelen die het kind zich zal gaan herinneren. Niet  dat dit haar reden is natuurlijk maar zo werkt het. Het is een van die dingen.  Moeders. En soms behandelen moeders de echtgenoot\/partner net  zo.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Dit is je moeder. <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>De vaste plek aan de bar van het cafe <br>\nvan haar oom en tante paste haar beter <br>\ndan het aanrecht thuis, waar ze zuchtend <br>\ngehaktballetjes draaide voor de zondagse soep.<br>\nDie gehaast opgeslurpt zou worden door vader <br>\nen zijn zonen die het verlangen naar het voetbalveld <br>\nluid en vrolijk kibbelend wegvraten aan tafel. <\/p>\n\n\n\n<p>Ik paste op haar als ze na de maaltijd<br>\nzou instorten op de tweedehands bank <br>\nmet sigaretten binnen handbereik en rennies.<br>\nWachtend op het moment dat de middagfilm <br>\nhet heden bij haar weg kon rukken. <br>\nZo leerde ik veel<br>\nen de nagesynchroniseerde films boden mij troost.<br>\nHet Duits schalt nog groots in mijn hoofd.<\/p>\n\n\n\n<p>Ze is opgestegen ergens op een verlaten dag<br>\nnaar de hemel waar haar vrienden en familie<br>\nhaar omringen aan de bar van het eeuwige.<br>\nZo zie ik haar schaterlachend en blij, vrolijk <br>\nen onbezorgd zijn, van voor het moederschap. <br>\nOndanks en dankzij haar ben ik wie ik ben  <br>\nen daar schuilt de liefde in mij. <\/p>\n\n\n\n<p>\u00a9Lisan Lauvenberg<br> 24 maart 2019 <\/p>\n\n\n\n<p><strong>Pom:<\/strong> het gedicht is me net te proza-isch &#8211; pas in de derde strofe begint de po\u00ebzie:  <br><em>Ze is opgestegen ergens op een verlaten dag<br> naar de hemel waar haar vrienden en familie<br> haar omringen aan de bar van het eeuwige.<\/em> <\/p>\n\n\n\n<p><strong>jeanine:<\/strong>Ach, wat een lief eerbetoon aan een moeder die niet aan haar verplichtingen kon voldoen. Ik zie het beeld van de vader en de zonen, de moeder die er wat witjes en ongezien bij zit (op uitzit) en de dochter die dat ziet. Het moment waarop de dochter de moeder is. Want ja, dat zag en zie je vaker, dat dochters als vanzelf de rol overpakken als het de moeder niet lukt om welke reden dan ook. Jaren zestig ongeveer denk ik nu en ik kan niet in alle huiskamers kijken maar ik kan lezen. Dat een jeugd je vormt staat buiten kijf en de dichteres zegt dat ook heel duidelijk, ondanks en dankzij. Om te koester het dankzij, want van veel wat je in het leven overkomt kun je lelijk worden maar juist ook een kleurrijk, sterk&nbsp; en mooi, veelzijdig mens. Tjonge, ik begin ervan te preken.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-11397\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee-768x768.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/liebermann-aan-zee.jpg 960w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><em>Pom hier mijn bijdrage aan de enige virtuele, geschreven in Antwerpen waar ik vrijdagavond optrad tijdens Ballonnenvrees in caf\u00e9 Boekowski. Groeten, Rik<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ogen van herinnering<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Het doet me goed dat je er bent<br>\nzei ze bij mijn geboorte<\/p>\n\n\n\n<p>het laatste dat ze zei voor haar vertrek<br>\nnaar welke hemelen er mogen zijn<\/p>\n\n\n\n<p>nu zegt ze niets meer over die voorbije tijd<br>\nstaat haar naam gebeiteld in steen<\/p>\n\n\n\n<p>in de boekvorm die haar leven las<br>\neen kus gaf ik haar geen hand<\/p>\n\n\n\n<p>schrijf gedichten voor haar<br>\nlezen zal ze met ogen van herinnering<\/p>\n\n\n\n<p>de vingers van mijn dichtershanden<br>\ntrillen bij de gedachte aan tijdnood.<\/p>\n\n\n\n<p>Rik van Boeckel<br> 23 maart 2019<br> Antwerpen<\/p>\n\n\n\n<p><strong>pom: <\/strong>ik lees een eerbetoon maar net te chaotisch de regels achter elkaar. mogelijk vloeide de drank rijkelijk in het caf\u00e9.<\/p>\n\n\n\n<p>j<strong>eanine:<\/strong>Wat een indringende slotstrofe en een schitterend begin. Een fijne gedachte dat wij dichters altijd onze moeders terug kunnen zoeken, zelfs vinden in onze gedichten. Hoe herinneringen je woorden inkleuren en je inzichten die kleuren weer wat aanpassen. Het spel van herinnering en zo het misschien daadwerkelijk was. Het idee, of de hoop zelfs,&nbsp; dat moeder meeleest.<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\r\n\t\t<style>\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons {\r\n\t\t\t\tborder:0px solid #0FB5D6;\r\n\t\t\t\tborder-radius:5px;\r\n\t\t\t\tbackground:#3BD8FF;\r\n\t\t\t\t\t\t text-align:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t#huge-it-share-buttons-top {margin-bottom:0px;}\r\n\t\t\t#huge-it-share-buttons-bottom {margin-top:0px;}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons h3 {\r\n\t\t\t\tfont-size:25px ;\r\n\t\t\t\tfont-family:Arial,Helvetica Neue,Helvetica,sans-serif;\r\n\t\t\t\tcolor:#666666;\r\n\r\n\t\t\tdisplay:block;\t\t\t\tline-height:25px ;\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t text-align:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul {\r\n\t\t\t\t\t\t float:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul li {\r\n\t\t\t\tmargin-left:3px;\r\n\t\t\t\tmargin-right:3px;\r\n\t\t\t\tpadding:0px;\r\n\t\t\t\tborder:0px ridge #E6354C;\r\n\t\t\t\tborder-radius:11px;\r\n\t\t\t\tbackground-color:#14CC9B;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul li #backforunical11391 {\r\n\t\t\t\tborder-bottom: 0;\r\n\t\t\t\tbackground-image:url('https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/buttons.20.png');\r\n\t\t\t\twidth:20px;\r\n\t\t\t\theight:20px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.front-shares-count {\r\n\t\t\t\tposition: absolute;\r\n\t\t\t\ttext-align: center;\r\n\t\t\t\tdisplay: block;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size20 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 10px;\r\n\t\t\t\ttop: 10px;\r\n\t\t\t\twidth: 20px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size30 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 11px;\r\n\t\t\t\ttop: 15px;\r\n\t\t\t\twidth: 30px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size40 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 12px;\r\n\t\t\t\ttop: 21px;\r\n\t\t\t\twidth: 40px;\r\n\t\t\t}\r\n\t\t<\/style>\r\n\t\t\r\n\t\t<div id=\"huge-it-share-buttons-top\" class=\"huge-it-share-buttons nobackground\">\r\n\t\t\t<h3>Share This:<\/h3>\r\n\t\t\t<ul class=\"huge-it-share-buttons-list \">\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/www.facebook.com\/sharer\/sharer.php?u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.facebook.com\/sharer\/sharer.php?u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -0px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/twitter.com\/share?status=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&text=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/twitter.com\/share?status=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&text=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -20px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/www.pinterest.com\/pin\/create\/button\/?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&media=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/noimage.png&description=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.pinterest.com\/pin\/create\/button\/?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&media=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/noimage.png&description=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -40px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/plus.google.com\/share?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/plus.google.com\/share?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -60px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/www.linkedin.com\/shareArticle?title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook&mini=true&url=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.linkedin.com\/shareArticle?title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook&mini=true&url=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -80px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/www.tumblr.com\/share\/link?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&name=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.tumblr.com\/share\/link?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&name=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -100px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/digg.com\/submit?phase=2&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/digg.com\/submit?phase=2&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -120px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/www.stumbleupon.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.stumbleupon.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -140px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/myspace.com\/post?l=3&u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/myspace.com\/post?l=3&u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -160px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/vk.com\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/vk.com\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -180px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/www.reddit.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.reddit.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -200px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/www.bebo.com\/c\/share?Url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.bebo.com\/c\/share?Url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -220px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"https:\/\/delicious.com\/save?v=5&noui&jump=close&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/delicious.com\/save?v=5&noui&jump=close&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -240px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/www.odnoklassniki.ru\/dk?st.cmd=addShare&st.s=2&st.noresize=on&st._surl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.odnoklassniki.ru\/dk?st.cmd=addShare&st.s=2&st.noresize=on&st._surl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -260px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/sns.qzone.qq.com\/cgi-bin\/qzshare\/cgi_qzshare_onekey?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/sns.qzone.qq.com\/cgi-bin\/qzshare\/cgi_qzshare_onekey?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -280px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/service.weibo.com\/share\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&appkey=&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook&pic=&ralateUid=&\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/service.weibo.com\/share\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&appkey=&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook&pic=&ralateUid=&','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -300px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/widget.renren.com\/dialog\/share?resourceUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&srcUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/widget.renren.com\/dialog\/share?resourceUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&srcUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -320px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical11391\" href=\"http:\/\/n4g.com\/tips?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/n4g.com\/tips?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391&title=ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -340px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/ul>\r\n\t\t\t<div class=\"clear\"><\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>max lerou: ik blijf altijd nog haar kind ditmar bakker: zij baarde mij, en ik baarde u kunst. frans terken: zie ik mijn moeder weer bij de voordeur vragend petra maria: het zonlicht door de grijzende haren erika de stercke: vind ik jou niet meer terug anke labrie: vleugels maken nog geen moeder cartouche: moeder &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/03\/22\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-vrouw-die-je-net-een-hand-gaf-dat-was-je-moeder-jongen-trofee-op-pomgedichten\/\" class=\"more-link\">Lees verder <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;ANKE LABRIE wint de enige echte virtuele   \u2018de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen\u2019 trofee op pomgedichten &#8211; zilver frans terken -erika de stercke brons cartouche ook&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11391","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pomberichten","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11391"}],"version-history":[{"count":27,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11429,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11391\/revisions\/11429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11391"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11391"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11391"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}