{"id":11492,"date":"2019-04-05T19:37:00","date_gmt":"2019-04-05T17:37:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11492"},"modified":"2019-04-07T10:36:17","modified_gmt":"2019-04-07T08:36:17","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-zie-hier-de-mens-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/04\/05\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-zie-hier-de-mens-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Jako Fennek wint de enige echte virtuele – zie hier de mens – trofee op pomgedichten – Max lerou zilver en Frans Terken het brons"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
vanuit het schrijvershuisje ontvingen wij van hier zojuist de uitslag van de wedstrijd met een mensbemoedigend woordje voor de dichter. onze cartouche die niets van bregje zonderland wil weten laat deze week aan zich voorbij gaan – nits menselijks is CARTOUCHE vreemd. ik zeg dank je wel lieve dichters voor het inzenden – en lees hieronder de woorden van Jeanine uit haar dichtershuisje:
<\/a>
Je zou verwachten dat het thema mens een eenvoudig thema is maar als dichter wil je juist dan om het gewone alledaagse heen, zo leek het vanmorgen. Een oud kort mensgedichtje (yep, haiku maar is dat belangrijk) van mezelf:

leuk dat ik je zie
zegt ze en gaat dan zitten
een plaats verderop
\u00a0
\u00a0
De mens ligt op straat
\u00a0
\u00a0
\u00a0
Goud Jako
Zilver Max
Brons Frans
\u00a0<\/strong>
\u00a0
\u00a0
Xxx
\u00a0
Fijne zondag en tot over twee weken.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Frans Terken op de kasseien van Kwaremont <\/li>
  • Rik van Boeckel – wij leven ons mens zijn uit <\/li>
  • Marc Tiefenthal naar Dinant <\/li>
  • Petra Maria – later als ik mens ben<\/li>
  • Max Lerou – ja zij kookt meestal van woede behoorlijk vreten heeft onze tafel nooit ….<\/li>
  • Erika De Stercke – waar het wemelt van geldzucht verzwakt de hoop <\/li>
  • Jako Fennek – in een vrouw is de mens gevonden <\/li>
  • Anke Labrie – het raadsel mens tot nu toe tevergeefs <\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"


    wie wint de enige echte virtuele \u2013 zie hier de mens \u2013 trofee op pomgedichten?<\/strong> deze week een wedstrijd met een thema waar zelfs dichters naar waarheid en uit het leven over kunnen schrijven \u2013 zie hier de mens \u2013 welk mens mogen we zien \u2013 dichters toon ons uw mens. uw zijn.


    (kunstwerk folkert de jong \u2013 seht der Mensch \u2013 museum Singer Laren)

    u kent de regels:
    de gedichten niet te lang svp \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen tot zondag eenmalig voor 9 uur 30. stuur in <\/strong>op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. <\/em> juryvoorzitster the one and only jeanine hoedemakers beter bekend als bregje zonderland. <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"<\/figure>\n\n\n\n\n\n

    mensenvriend<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    natuurlijk weet ik
    \nwat ik (\u2026)
    \nje deed<\/p>\n\n\n\n

    hoe de wereld
    \nanders was (\u2026)
    \nnaast me <\/p>\n\n\n\n

    hoe je uitkeek
    \nnaar (\u2026)
    \nvul maar in<\/p>\n\n\n\n

    alles
    \nomarmde
    \nzelfs (\u2026)<\/p>\n\n\n\n

    maar ja
    \nhet leven is geen (\u2026)
    \ncarnaval<\/p>\n\n\n\n

    en een dichter niet echt
    \neen (\u2026)
    \nnee echt niet <\/p>\n\n\n\n

    daar zijn ze
    \nniet voor in de wieg
    \ngelegd<\/p>\n\n\n\n

    pom wolff<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    De Ronde 2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Dat \u2018de koers begint bij ons\u2019
    \nis voor de wielerfan een vast gegeven
    \nhij wacht ongeduldig op de hoogmis
    \nherhaald streven naar genaken van God <\/p>\n\n\n\n

    hoe elk jaar weer de Flandrien strijdt
    \nom alles en ieder achter zich te laten
    \nalleen aan de meet weet je wie de ware
    \nna zoeven in afdaling en weer een klim <\/p>\n\n\n\n

    op de kasseien van Kwaremont of Paterberg
    de gebeden verhoord als hem lukt
    waar een eenvoudig mens van droomt<\/p>\n\n\n\n

    men stort zich op alledaagse gedoetjes
    \ntooit zich \u00e9\u00e9n dag in het jaar als leeuw
    \nhuilt met de winnaar die over de streep stoomt<\/p>\n\n\n\n

    FT 05.04.2019<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn – <\/strong>zie daar de ronde van vlaanderen. frans schrijft \u2018om alles en ieder achter zich te laten\u2026\u2019 – zo is het met de mens gesteld – met de wielrenner, met de dichter, met ons allemaal – we leven als we het leven nog hebben om alles en ja ook iedereen weer achter ons te laten. leven als inspanning – het leven door de dichter gezien als een eendaagse overwinning en dat dan ook nog voor zeer weinigen weggelegd – die overwinning. anders is het alleen maar een eendaagse.  ja mannen en vrouwen – ja mensen de koers is hard vandaag. de keien ongenadig. de meet voor slechts \u00e9\u00e9n winnaar. its lonely at the top.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: FT 05.04.2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Dat \n\u2018de koers begint bij ons\u2019  is een  treffend begin van een fan die zich dermate \nmee laat slepen dat hij zelfs mee huilt met de winnaar. <\/p>\n\n\n\n

    Die \noh zo felbegeerde top, die plek waar je alleen nog maar terug kunt naar de plek \nwaar je aan wilde ontstijgen. Heerlijk als je jezelf zo kunt overgeven zoals \nhier in dit gedicht gebeurt.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Groei<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Wij zijn gegroeid uit onwetendheid
    \ntoen dichters schreven op stenen<\/p>\n\n\n\n

    nu kalligraferen wij onze woorden
    \nin zinnen vol betekenis en symboliek<\/p>\n\n\n\n

    de mens in ons weet meer van hart
    \nen ziel achilleshiel pijnvrees liefdeslucht<\/p>\n\n\n\n

    wij leven ons mens zijn uit en in
    \ndragen de wereld naar een heel eind.<\/p>\n\n\n\n

    Rik van Boeckel
    6 april 2019<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn –<\/strong> zie hier waar we vandaan komen – uit de onwetendheid – richting? wereld richting hart en ziel richting liefdeslucht en ook richting pijn. groei met stuipen had een titel kunnen wezen hier. mooie voorlaatste regel: \u2018wij leven ons mens zijn uit en in\u2019 – dingen die niet te vatten zijn moet je aan de dichter laten. daar komen mooie regels van.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: Rik van Boeckel 6 april 2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Schitterende beginregel. Denkend aan het thema hoef ik hier niets meer na. Nou ok\u00e9, de laatste twee regels met dan een punt achter wereld.<\/p>\n\n\n\n

    Groei<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Wij \nzijn gegroeid uit onwetendheid

    <\/p>\n\n\n\n

    \u2018wij\u2019 \nleven ons mens zijn uit en \u2018in\u2019
    dragen de wereld.<\/p>\n\n\n\n

    De \nrest is invulling, bewijslast haast dat we mens zijn.<\/p>\n\n\n\n



    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Niet op de weg naar Damascus maar naar Dinant<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Aan je stem die ik vond
    \nbij het draaien van mijn tong
    \nen verbloemend in mijn mond,
    \nhad ik genoeg niet genoeg. <\/p>\n\n\n\n

    Aan je arm \u2013 over het graf heen
    \nstak die uit \u2013
    \nhad ik genoeg niet genoeg. <\/p>\n\n\n\n

    Aan je vleugels had niemand wat,
    \ngeen signaal aan gene wand,
    \nnooit genoeg. <\/p>\n\n\n\n

    Niet op weg naar Damascus
    maar naar Dinant hebben we geworsteld,
    arm aan arm, stem voor stem,
    jij met de oorverdovende
    oordverslindende stilte
    van je grafstem,
    had me te zwijgen genomen en gelegd.
    Met mijn rug naar Dinant heb ik je herpakt<\/p>\n\n\n\n

    marc tiefenthal<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn –<\/strong> nou dat laat de tief zich niet twee keer zeggen – genoeg niet genoeg – ergens daar tussen leeft deze dichter – op weg niet op weg.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: marc tiefenthal<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Jeetje. \nEen ingewikkeld spel met relatie, vlucht, geloof, liefde, oorden. Je kunt gerust \nstellen dat hier de mens in zit. Een groot raadsel en tegelijkertijd bomvol \nvoorspelbaarheden.<\/p>\n\n\n\n

    Arm \naan arm, stem voor stem, dit is meer dan mooi gezegd en oordverslindend is een \nheel aardig woordspel als je je bedenkt dat er daadwerkelijk oorden zijn waar \niedereen heen wil (of juist niet)  <\/p>\n\n\n\n

    Aan \nje vleugels had niemand wat.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    later als ik mens ben<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    dacht het kind
    \ndan is alles niet zo hoog
    \nen veilig<\/p>\n\n\n\n

    zouden er dan nog steeds
    \nzoveel van zijn
    \nroepend en rennend<\/p>\n\n\n\n

    kraken ze dan nog
    \nde bomen
    \nen stroomt het water
    \nvan rivieren<\/p>\n\n\n\n

    later als ik mens ben
    \ndacht het kind
    \nen reeg haar
    \ngeplukte madeliefjes<\/p>\n\n\n\n

    Petra Maria<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn –<\/strong> zie daar een kind met  volwassen gedachten. wat het kind om zich heen ziet is genoeg om de wereld klein te houden – terug te brengen tot madeliefjes. al het andere is van de mensen – bedreigend waar het kraakt niet veilig is.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: Petra Maria<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Een \nernstig kind  lees ik hier. Het zit vol vragen maar gelukkig rijgt het nog een \nkroontje van madeliefjes. Op een dag weet het dat het steeds al een mens \nwas.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    explosief<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    ze is kneedbaar als semtex vooral
    \nmet een blowtje op berg je maar
    \nals ze haar pijlen richt
    \nja zij kookt meestal
    \nvan woede behoorlijk vreten
    \nheeft onze tafel nooit<\/p>\n\n\n\n

    een bonte verzameling siliconen
    \nmeer is het niet die vlees geworden
    \nflessenhals eerst stroomt het
    \nlekker door daarna wordt het
    \ndringen in die te krappe
    \nschedel met een deukje<\/p>\n\n\n\n

    haar streken niet te tellen
    \nwijst ze de flessen aan daar woont
    \nonschuld op de bodem van ons
    \nflamboyant bestaan al blijft het
    \ntasten in het duister beperkt
    \ntot een leven in veronderstelling<\/p>\n\n\n\n

    ml<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn <\/strong>– \u2018zij kookt meestal van woede behoorlijk vreten heeft onze tafel nooit\u2019 wat mij betreft de gouden regels deze week – hahaha – het gouden gedicht – maar ja de wegen van onze juryvoorzitster  jeanine zijn brabants ondoorgrondelijk. hier treffen levenswijsheid, filosofie, afrekening en de waarheid elkaar in een flesje max. een explosief cocktailtje. wie de schoen past – \u00e9n wie in de fles – trekt het zich aan.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: ml<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Ik \ngeloof dat ik bij dit gedicht maar eens een sigaretje opsteek, alhoewel, ik heb \nnooit gerookt dus waarom zou ik het dan nu doen h\u00e8.  Ik vraag me af of het hier \nover diezelfde moeder gaat als die van twee weken geleden. Hoe dan ook, hier \nwordt een soort ingehouden boosheid de ether in gesmeten, zo lijkt het. Mag \nbest, het gedicht is eruit gespuugd en jawel, er staat een mens, nee er staan \nmeerdere mensen. Het is zij en ons.<\/p>\n\n\n\n

    een \nbonte verzameling siliconen
    meer is het niet die vlees \ngeworden
    flessenhals eerst stroomt het
    lekker door daarna wordt \nhet
    dringen in die te krappe
    schedel met een deukje<\/p>\n\n\n\n

    haar \nstreken niet te tellen
    wijst ze de flessen aan daar woont
    onschuld op de \nbodem van ons
    flamboyant bestaan<\/p>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    toestanden<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    in een groep van overleven
    kijkt
    een mensje naar ergens <\/p>\n\n\n\n

    de gescheurde blik
    wacht met stuiptrekkingen
    op een toekomst <\/p>\n\n\n\n

    ondertussen stelen de bomen
    zuurstof
    uit schrale kinderhanden <\/p>\n\n\n\n

    onder het gewicht van takken
    waar het wemelt van geldzucht
    verzwakt de \nhoop <\/p>\n\n\n\n

    geen kracht meer
    in de stem
    die oorlogsbeelden stapelt<\/p>\n\n\n\n

    mirakels verliezen de richting
    en worden gestenigd <\/p>\n\n\n\n

    Erika De Stercke<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn – <\/strong>erika beschrijft het kunstwerk zoals het bij haar binnen komt. de dichter als po\u00ebtisch verslaggever van een oorlogsfront. het leven is waar de poppies bloeien op de doden. kijkt een mensje naar ergens met weinig hoop.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: Erika De Stercke<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Hier \nwordt de mens geschetst aan de hand van de ondergang van de aarde. Het gaat om \ngeld en macht en ondertussen ontnemen we het kind de toekomst. Dit is wat ik \nlees. Mooi hoor, die laatste twee regels, bezwerend haast en een fraai voorbeeld \nhoe po\u00ebzie soms zo plotsteling opduikt in het opvoeren van een paar woorden die \nanders worden ingezet. Dat stenigen bedoel ik hier. Mirakels stenigen. <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    van boven<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    scheidslijn tussen mens en dier
    \nnestelt hij zich al vroeg in de morgen
    \ntussen gekir van duiven
    \nde stilte van de stad
    \nen een vliegtuigloze lucht<\/p>\n\n\n\n

    de westertoren bestijgt hij
    om boven hoofden te huilen
    dat geen mens gevonden noch
    gezonden werd
    de zoon was maar een proefkonijn
    <\/p>\n\n\n\n

    ver onder hem, blik op haar decollet\u00e9
    en rode haar
    ziet hij datgene waarvan hij
    overtuigd is dat zij de mens is<\/p>\n\n\n\n

    stante pede strekt hij armen uit
    \nhijst haar naar boven
    \nschreeuwt vanaf de toren \u2013
    \nvolk, in een vrouw is de mens gevonden<\/p>\n\n\n\n

    jako fennek<\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn – <\/strong>dat decollet\u00e9 weet wat. in ieder geval komen er mooie regels van – zo ook die laatste hier: volk, in een vrouw is de mens gevonden – een regel met passie als in the passion.<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: <\/strong>Wauw, wat een bijzondere benadering van het thema. De zoon was maar een proefkonijn en dan die laatste regel die me niet vloeiend wordt aangeboden maar als een gegeven wordt opgelegd. De mens, de vrouw.

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    de mens te vatten
    \nin een beeld
    \nin de muziek
    \nin een gedicht<\/p>\n\n\n\n

    gevecht van eeuwen<\/p>\n\n\n\n

    steeds weer proberen we
    \nhet raadsel te ontleden <\/p>\n\n\n\n

    het raadsel mens
    \ntot nu toe tevergeefs<\/p>\n\n\n\n

    anke labrie <\/p>\n\n\n\n

    pom: zie hier de mens – het thema – uw mens,  uw zijn – anke houdt het bij de conclusie geschreven in de laatste strofe – lees onze eigen  anke wittgenstein:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    het raadsel\nmens
    \ntot nu toe tevergeefs<\/p>\n\n\n\n

    voorlopig\nniet te ontleden dit raadsel is ankes slotconclusie. tegen zoveel waarheid is\ngeen dichter bestand. hier moeten filosofen worden ingehuurd om deze tekst te\nduiden. <\/p>\n\n\n\n

    ‘Wittgenstein denkt hierbij vooral aan existentieel geladen fenomenen zoals die van ethische, esthetische of religieuze aard. Precies omdat ook deze zich tonende fenomenen tot de werkelijkheid behoren, moeten ze in een bepaald opzicht eveneens betrokken zijn op waarheid. Iets toont zich aan ons en brengt ons in contact met de werkelijkheid. Het tonen maakt daarom deel uit van de waarheid erover. Dit lijkt mij een onvermijdelijke implicatie van wat Wittgenstein in zijn Tractatus<\/em> uiteenzet. De Tractatus<\/em> impliceert dus dat de waarheid in sommige situaties deels niet feitelijk is. De waarheid omvat soms meer dan het alleen maar corresponderen met feiten. De werkelijkheid van bepaalde situaties laat zich anders gezegd niet reduceren tot een collectie van tot die situatie behorende feiten. Net zoals de betekenis van een bepaald begrip altijd meer betreft dan de collectie van de eronder vallende objecten, zo betreft de waarheid van sommige situaties meer dan het corresponderen van uitspraken met tot die situaties behorende feiten.’<\/p>\n\n\n\n

    jeanine: anke labrie <\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Nee, \nde mens ontrafelen valt helemaal niet zo mee. Al is de mens in veel opzichten \nm.i. dan toch, behoorlijk voorspelbaar zijn er eveneens een hoop kanten die we \ndan maar weer in fraaie beelden en woorden trachten te doorgronden. \n<\/p>\n\n\n\n

    <\/p>\n\r\n\t\t