{"id":11530,"date":"2019-04-09T17:38:50","date_gmt":"2019-04-09T15:38:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11530"},"modified":"2019-04-09T17:38:51","modified_gmt":"2019-04-09T15:38:51","slug":"ditmar-bakker-er-was-een-afrikaans-vluchteling-die-in-duitsland-de-politie-opbelde-om-melding-van-een-terroristische-aanslag-te-doen-het-had-gesneeuwd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/04\/09\/ditmar-bakker-er-was-een-afrikaans-vluchteling-die-in-duitsland-de-politie-opbelde-om-melding-van-een-terroristische-aanslag-te-doen-het-had-gesneeuwd\/","title":{"rendered":"Ditmar Bakker: ‘Er was een Afrikaans vluchteling die in Duitsland de politie opbelde om melding van een terroristische aanslag te doen\u2014het had gesneeuwd….’"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Weet \nje deze nog, Pom?

35 – CHE ‘L PRINCIPE TRISTO NON \u00c8 MENTE DELL \nREPUBBLICA SUA
Mentola al comun corpo \u00e8 quel, non mente,
che da noi, \nmembra, a s\u00e9 tutte raccoglie
sostanze e gaudi, e non fatiche e \ndoglie:
ch’esausti n’ha, come cicale spente.

Almen, come Cupido, \ndolcemente
ci burlasse, che ’n grembo della moglie
getta il sangue e ‘l \nvigor, che da noi toglie,
struggendo noi, per far novella gente.

Ma, \ncon inganno spiacevole, in vaso
li sparge o in terra, onde non puoi \nsperare
alcuna ricompensa al mortal caso.

Corpo meschin, cui mente ha \nda guidare
piccola in capo piccolin, c’ha naso,
ma non occhi, n\u00e9 orecchie, \nn\u00e9 parlare.
[T.C.]

Natuurlijk gaat het over rukken\u2014Roush en de haren \nbevestigen zulks[1]<\/sup><\/a>, \nen natuurlijk gaat het hele ding primair over uhm\u2026ah\u2026. Iets politieks, zullen we \nzeggen? Behouden moest dat blijven, zei het monster dat ik je stuurde. \n

Recent werd in Filter iets rechtgezet of \u2018recht\u2019 gezet door deze of gene \nliteraire bobo, namelijk een parabel over Nida\u2019s \u201cZeeleeuw Gods\u201d, wat wellicht \nenige uiteenzetting vergt, al heb ik de clou al weggegeven\u2014God, ik kan mijn tong \nwel afbijten.

Dynamische equivalentie, het door Nida geponeerde \n\u2018sense-for-sense\u2019-met paradigmen, gaat uit van een vertalen van, een omzetten \nnaar, een doeltaal met behoud van zo veel mogelijk semantische \ncategorie\u00ebn\u2014ongeveer. Daarbij hebben culturele factoren\u2014en de tijd\u2014invloed op \ninterpretatie van de vertaling. Dus is het Lam Gods ook the Lamb of God, of \nl\u2019Agneu de Dieu.

Er was een Afrikaans vluchteling die in Duitsland de \npolitie opbelde om melding van een terroristische aanslag te doen\u2014het had \ngesneeuwd.

Pardon, die regel Tjitske \nJansen-en-wat-de-naburige-tien-jaren-op-de-b\u00fchne-kwam-tot-Rijneveldtdt-God-nog-an-toe \nzat me dwars in de keel en moest eruit. Slampubliek herkent er een Wuckiaans \nclich\u00e9 in dat tot heden ten dage nog door jonggerokte dichteressen gebezigd \nwordt. Maar ik dwaal af.

De Afrikaan had nog nooit sneeuw gezien. Was \nhem onbekend. Moest hem verteld worden. Door de pliesie. Hele wereld wit man! \nSuka nyoka<\/em>.

Terugkerend naar vertaling en die dynamische \nequivalentie, het Boek der Boeken is het meest vertaalde ter wereld. Anne \nFrank<\/em> eat your heart out<\/em>, de Bijbel ging in Inuit.

Inuit \nhebben geen weet van lammeren. Aldus de geboorte van de Zeeleeuw Gods. En p\u00e1ts: \nziehier het wonder van dynamische equivalentie. Mogelijkheden zat om een \nomschreven fabeldier in het Inuit te fabriceren, maar de gevoelswaarde \n(God<\/em>!) van het Lam werd het meest benaderd door het woord (in het Inuit) \nvoor \u2018zeeleeuw\u2019. En iets met wit, jong, onschuld\u2026geslacht? De semantische \ncategorie\u00ebn van het paradigma.

Bobo had het uitgezocht, prees het \nverhaal, ontkrachtte elke definitieve grond in Filter\u2014en hier wordt het \nherverteld. Dynamische equivalentie\u2014als toverwoorden voor vertaling, \ngedichtenlang.

Maar wat als er sprake is van ambigu\u00eb lezing, van tw\u00e9\u00e9 \nbetekenissen die door de tekst heen schijnen als een ranzige zon? Hoe equivaleer \nje dat dynamisch\u2014je maakt er geen maneschijn van.

Nog afgezien van Nida\u2019s \nzeeleeuw functioneert een nieuwe tekst in haar nouveau discours\u2014de contemporaine \nconsument interpreteert het product in vertaling vanuit de maatschappij waarin \ndeze leeft. Daarom wordt in een 21e<\/sup>-eeuwse Christieverfilming (hier: \n\u201cMurder on the Orient Express\u201d) wel gebruik gemaakt van Ipadachtige apparatuur \nen bekendheid met en mogelijkheid tot manipulatie van microgolven[2]<\/sup><\/a> \nomdat TV-kijkende schapen het belang en velerlei nut een goede \nhoedendoos-met-accessoires niet meer in weten te schatten. Wat moeten we dan met \nmachiavelliprinsen? Het zestiende-eeuws Itali\u00eb van ons aller Thomas? \n

Onderstaand tracht die fijnbesnaarde dynamische equivalentie te bereiken \ndoor de tweede, seksuele, betekenis die doorschemert, maar nu eenmaal eerder \ngevat zal worden door huidig publiek, naar de voorgrond te brengen in \nmakkelijker leesbaar Nederlands, en de eerste, politieke, betekenis die in het \norigineel zo hamert slechts terzijdes te laten. De fijnproevers halen het \nvernuft er wel uit.

35 – DAT DE KLEINE KONING TOCH NIET DE GEEST VAN DE \nREPUBLIEK VORMT
De g\u00e9\u00e9st niet, de p\u00edk van het mens’lijk bestel
is ’t part \nvan onszelf dat zichzelf niet voorziet
van weemoed en werk, maar verguldsel, \npyriet…
en uitgeput dan gelijk krekels na ’t spel. 

Ach! Was hij als \nCupido, speelse rebel,
die spottenderpijls in gehuwde schoot stiet,
met \nsappige kracht, die steeds ’t lichaam verliet:
het volk wordt vernieuwd en \nverwoest\u2014welk herstel?

Arglistig verspild, wat zo’n vuns eruit \ntrok
ter aarde, in \u2019n pispot\u2014wat bovendien laakt
elk hoop op de doorgang \n’s mans tikkende klok.

Vals lijf, net kleingeestig genoeg dat het \nmaakt
dat echt sturing vloeit uit ’n klein koppie, met gok,
die oog- \nalsook oorloos is, \u00e8n onbespraakt.
[D.B.]

Alleen\u2014die titel, h\u00e8? Het \nblijft toch jeuken.

Dag Pom, in gedachten,

D.
<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

[1]<\/sup><\/a> \nRoush, S., Selected Philosophical Poems of Tommaso Campanella, A Bilingual \nEdition<\/em>. The University of Chicago Press, 2011. Introduction, p. \n32-33.<\/p>\n\n\n\n

[2]<\/sup><\/a> \nhttps:\/\/www.youtube.com\/watch?v=0YL23fwCj84<\/a>, \nvanaf de achtendertigste minuut wordt het boek futuristisch.
<\/p>\n\r\n\t\t