{"id":11536,"date":"2019-04-11T07:33:50","date_gmt":"2019-04-11T05:33:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11536"},"modified":"2019-04-11T07:33:51","modified_gmt":"2019-04-11T05:33:51","slug":"von-solo-in-de-lidl-over-kuddegedrag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/04\/11\/von-solo-in-de-lidl-over-kuddegedrag\/","title":{"rendered":"VON SOLO in de LIDL – over kuddegedrag"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Deel 332. Kudde<\/p>\n\n\n\n

Zaterdagmiddag halfvier in de LIDL.\nMet mijn mandje slof ik naar een rustige kassa. Op de band staan de\nboodschappen van de winkelaar voor me. Ik wacht tot er een halve meter band\nbeschikbaar is en begin dan mijn spullen rustig op de band te tassen, die\nsteeds een eindje verder rolt, telkens als de kassi\u00e8re weer een aantal\nartikelen van de klant voor me heeft afgerekend. Dan ineens voel ik iets. Een\nmens is in staat een andere aanwezigheid te voelen als die zich in zijn\n\u2018intieme zone\u2019 bevindt. Daar heb je geen ogen in je achterhoofd voor nodig. Ook\nhoeft er niet per se sprake te zijn van een zeer slechte adem, die je ongezien\nbesluipt. Vrij zeker was het echter wel, te stellen dat er iemand vlak achter\nme stond. En laat ik daar nou toevallig een ongelofelijke pesthekel aan hebben.\n<\/p>\n\n\n\n

De gedachten die dan door mijn\nhoofd gaan. Het snelle omdraaien en de kopstoot. De woede die je voelt opkomen\nen de stijging van bloeddruk. Alle dingen die je zou willen zeggen. De\ndiscussie die je aan zou gaan. Op dat moment voelde ik een duwtje in mijn rug\nen draaide me om en zag een dommig uitziende, jonge vrouw die zich\nverontschuldigde. Ik zei dat het OK was. Maar dat is het niet. Tot ik me\nomdraaide was ik geen mens voor haar. Maar een ding, in een rij.<\/p>\n\n\n\n

Heel vaak neem ik mijn grond\nik in de rij voor de kassa. Ik blijf dan expres net iets langer staan dan\ngemiddeld. Ik volg gelijke tred met het tempo waarop mijn boodschappen over de\nband rollen. Meestal zijwaarts gekeerd, zodat ik kan zien wie er achter me\nstaat. Er zijn geen mensen die het lef hebben tegen me aan te lopen als ik ze\naankijkt, of ik ze kan zien. Zo werkt het dan ook weer wel. Maar je voelt\nonmiskenbaar de druk.<\/p>\n\n\n\n

Het is vreemd, die\ngejaagdheid. Zo ook als je af gaat rekenen. De kassi\u00e8re vraagt altijd eerst of\nje een bonuskaart hebt. Ik antwoord dan altijd beleefd dat ik die heb en geef\nhem altijd pas als ik klaar ben met inpakken. Dat om te vermijden dat brood en\nbessen op de band onder de stroom andere boodschappen geplet worden, of door de\nkassi\u00e8re zelf, als ze middels de scheidingsplank de boodschappen effici\u00ebnt\nopzij duwt. Vaak staan er ook mensen, die de hele band nog vol hebben liggen,\nin te pakken. Op dat moment is het een kwestie van alles snel je tas in schoffelen.<\/p>\n\n\n\n

Wat vooral bevreemdend aan dit\npsychologische gedrang is, is de vanzelfsprekendheid, waarmee een openbaar\nfenomeen als winkelen, verwordt tot onmogelijke mix van schaapachtigheid en\nindividualisme. Iedereen gedraagt zich hetzelfde, en probeert in het kader van\nvooruitgang de wil te laten triomferen in de kassa rij, door constante druk op\nzijn voorganger uit te oefenen. Dit met als doel de rij sneller te laten\nbewegen. De kassadame jaagt dan zo snel mogelijk de boodschappen langs het\ntelraam, maar bekommert zich er niet om, of inpakken dan nog wel mogelijk is.\nOf er zich een berg boodschappen opstapelt zal haar een zorg zijn. En de\npersoon die met de volgende golf boodschappen van de volgende klant op de\nhielen, staat in te pakken, snapt ineens niet meer dat het zo snel moet. Terwijl\nhij minuten daarvoor zelf nog stond te dringen.<\/p>\n\n\n\n

E\u00e9n ding is duidelijk. De doorsnee supermarktbezoeker overziet zijn eigen gedrag in de kassaketen niet en gedraagt zich als een debiel, die daardoor vooral zichzelf en zijn soortgenoten in de weg zit. Het verschil met kuddegedrag zit erin dat d\u00e1t een doel dient. Veelal bescherming tegen roofdieren. Misschien wordt het tijd dat ik eens wakker word. En de vacht af leg. \u00a0<\/p>\n\n\n\n

Lente en woorden komen weer terug
Wat een beetje zon niet al kan doen<\/em><\/p>\n\n\n\n

XxV, Beste groet, Von Solo<\/em>
www.vonsolo.nl<\/a><\/p>\n\r\n\t\t