{"id":11862,"date":"2019-05-17T22:45:32","date_gmt":"2019-05-17T20:45:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11862"},"modified":"2019-05-19T10:53:54","modified_gmt":"2019-05-19T08:53:54","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-er-waren-dagen-bij-die-zusjes-werden-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/05\/17\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-er-waren-dagen-bij-die-zusjes-werden-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"MARC TIEFENTHAL wint de enige echte virtuele er waren dagen bij die zusjes werden trofee op pomgedichten – zilver ERIKA DE STERCKE en brons JOLIES HEIJ"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Jeanine de juryvoorzitter deze week<\/a>


Goud Marc Tiefenthal
Zilver Erika Stercke
Brons Jolies Heij
\u00a0
\u00a0
Het moet gezegd \u00a0dat alle inzendingen vandaag \u00a0goud verdienen. \u00a0Ik heb ze stuk voor stuk graag gelezen en ik denk dat pom met grote tevredenheid alles tot zich heeft genomen. Een heus \u00a0eerbetoon aan de webmaster!\u00a0
Pom nogmaals van harte met je 66 ste verjaardag, we hopen nog heel lang van je te genieten.
\u00a0
\u00a0
Misschien, bedenk ik me, \u00a0moet ik wel geen edelmetalen uitdelen maar iedereen goud geven en pom een diamantje, een briljant geslepen groeidiamantje.

Fijne zondag mensen.
\u00a0
kuskus<\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

lieve dichters – een eerbetoon aan webmaster was niet echt de bedoeling – maar heel graag aanvaard – dank jullie wel. de bedoeling was om het zusjesdagen gedicht van de dichter centraal te stellen in de titel – dat daar dan meteen een felicitatie bij geschreven werd is hartverwarmend. ik hoop dat onze bregje niet jaloers is geworden. ik ga aan de commentaren straks hoop ik bregje te ontvangen – die ongetwijfeld de woede van Cartouche hier zal aanwakkeren – hoe dan ook een goede morgen we hebben het wanstaltig songfestival weer overleefd (karel ten haaf niet).<\/em><\/p>\n\n\n\n

  • Max Lerou zo’n dag die ruikt naar po\u00ebzie <\/li>
  • Frans Terken Zo\u2019n dag dat de fles openging <\/li>
  • Petra Maria op zo\u2019n dag dat je blijft <\/li>
  • Rik van Boeckel Het was zo\u2019n dag dat de levens langer werden <\/li>
  • Cartouche De dag van het paard <\/li>
  • Marc Tiefenthal Vandaag is het je dag <\/li>
  • Erika De Stercke wij, kinderen van onze tijd <\/li>
  • Jolies Heij de dagen zijn van glas <\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"


    er waren dagen bij
    die zusjes werden
    hoeveel februari het was
    maakte niet uit


    \u00e9n dagen
    die nog dieper gingen
    dan chomsky in de taal


    dieper dan we later
    durfden toe te geven


    pom wolff <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    op zijn verjaardag mag webmaster wel een keer in het zonnetje, een blauw zonnetje – ach kijk toch hoe de 66jarige zijn best doet. iets met po\u00ebzie mevrouw. iets met blauw mevrouw. jawel. elke week een ‘wedstrijdje’ voor de liefhebbers hier op de pom. deze week over welke dagen zusjes werden? dat gaan we lezen mevrouw – van de dichters! dat moeten hele bijzondere dagen zijn geweest. wie wint de enige echte virtuele er waren dagen bij die zusjes werden trofee op pomgedichten?<\/p>\n\n\n\n

    de dichters kennen de regels:
    de gedichten niet te lang svp \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in <\/strong>op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd. <\/em> <\/p>\n\n\n\n

    \"\"

    hondsdagen<\/strong>

    zo’n dag die ruikt naar po\u00ebzie
    de rot zit erin
    zo een dag

    we zouden nog dit
    we zouden nog dat
    en er was nog merlot

    de dag kleurde
    het was een vredig rood
    en sterk de geur van ijzer

    ml

     
    de wanstaltigheid van het songfestival beheerst het klimaat in deze kamer hier thuis nog – vandaag de muren maar even soppen. op FB ook het bericht van overlijden van karel ten haaf – vrij jong te jong voor po\u00ebzie – daar boven in het groningse een belangrijk figuur. het gedicht van max hierboven past in tal van situaties. een bijzonder gedicht. in 9 regels het leven beschreven – \u00e9n de dood. en iedere lezer kan zijn eigen vierde strofe aanvullen afhankelijk van de situatie van bevinden, welbevinden of crematie. hier bereikt de po\u00ebzie van MAX wat mij betreft een hoogtepunt. 9 regels leven 9 regels dood 9 regels om hoe dan ook bij stil te staan.

    jeanine:

    ml
     
    Fraaie hondsdagen, dit is wat ik denk.  Kort maar krachtig neergezet. Dat maakt dit gedicht.
     <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"

    Gisteren als vandaag <\/strong>

    Zo\u2019n dag dat de fles openging
    en niet meer dicht
    met de bodem in zicht almaar door-

    drinken op de gezondheid van de gastheer
    een krans van stralen om zijn hoofd
    tot een boeket gebundeld

    dat we het met bloemen schreven
    flessen feestelijk aan lint gebonden
    elk etiket een brevet van vermogen

    we zochten er als altijd woorden voor
    maar ze zingen ging ons beter af
    je vlocht noten tot een melodie

    hoe je elkaar om de hand vroeg
    voor een dans dwars door de nacht
    met de adem van weer een zelfde dag

    FT 18.05.2019



    frans met een prachtige aanmoediging – zo lees ik het gedicht – om door te gaan – het leven te nemen dag voor dag – zowel de verwondering als het alledaagse meegenomen door de dichter en neergelegd in lieve woorden – en mooi dat het met bloemen geschreven is. dank je wel en hoe frans de woorden boven de persoonlijke noot uit weet te tillen. planten ademen zuurstof de woorden van frans woord voor woord.

    jeanine:
    FT 18.05.2019
     
    Wat een vriendelijk, soepel gedicht. Zo\u2019n aaneenschakeling van herinneringen en zorgvuldig neergezette regels die de lezer voorzichtig naar de laatste regel leiden. Elk etiket een brevet van vermogen, ja, dat is meer dan mooi gezegd.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"

    gefeliciteerd
    met de twee zessen
    wat een dag

    van Petra Maria X

    ZO EEN DAG <\/strong>

    de uren zijn zo langzaam
    dat het ritme van de krekels gedachten beheerst

    de merel zingt te vroeg
    en later breekt het lage licht
    de wolken

    op zo\u2019n dag dat je blijft
    want hier
    is enkel zachtheid

    Petra Maria



    een droomdag beschreven en neergelegd in de zachte woorden van petra maria – er zingen merels, we horen krekels, we zien wat licht nog in de wolken. een schets licht aangezet een begin van een nieuwe dag – een schildering.

    jeanine:

    Petra Maria
     
    In dit gedicht wordt de lezer verwend met een vakantiedag. Een dag die nog wat zal voortduren want de uren zijn zo langzaam. Heerlijk.
     <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"

    Van harte gefeliciteerd Pom en welkom bij de club op Route Sixty Six. Ik ben je al voorgegaan.
    Hier mijn bijdrage aan de enige virtuele.

    Groeten,

    Rik


    Route Sixty Six<\/strong>

    Het was zo\u2019n dag
    dat de levens langer werden

    stil staan met een Rioja
    aan de zingende lippen

    de zusters verteld
    van de reizen samen

    van de Dordogne naar Mallorca
    Ibiza en terug naar Den Haag

    \u2018Route Sixty Six\u2019 het levenslied
    gezongen door jonge profeten

    het jazzcaf\u00e9 de po\u00ebtische entourage
    van hardop dromende geliefden.

    Rik van Boeckel
    18 mei 2019


    rik vertelt uit het land van de reislustigen. over wat mij allemaal te wachten staat. en dat ik de stoute schoenen alvast kan oppoetsen. dordogne, mallorca en ibiza: dat klinkt goed. er kan gedronken worden , gezongen en gedanst schreef de dichter ooit. gaan we doen rik. dank je wel!

    jeanine:

    Rik van Boeckel
    18 mei 2019
     
    Wat een leuke invalshoek om naar 66 te verwijzen. Even is het feest, weer feest of nee, nog feest.
     
    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"




    De dag van het paard<\/strong>
    (die zo lange tijd dubbelhartig weerwolf leek)
     
     h\u00e9, kijk daar die twee
    paarden hoe ze sinds gisteren
    hals aan hals staan – zij aan zij
    de avond op zijn kant leggen
    nu hier liggen

    de dagen
    op hun beste benen
    handen voelen heining
    de volbloed van flanken
    op en neer gaan – omtrekken
     
    van een tweespan in \u00e9\u00e9n adem
     een halfman – afloop van
    entente cordiale \u2013 vervaldag
     als een onopzegbaar
    pachtcontract
     
    tussen paard en man
    man en knaap
    66 jaar

    18-05-2019
    Cartouche


    ja zo staan ze – die paarden in goede verstandhouding – als in de eerste strofe beschreven. de observatie mooi  teruggebracht tot po\u00ebzie. cartouche moet gedacht hebben – we gooien er bij die wolluf maar wat juridische elementen tegenaan – en wat beesten uit de wilde natuur  – een contractje nog en ergens situeren we die wolluf – temidden van dit alles – meneer redt het wel en stelt zijn eigen po\u00ebtische maaltijd maar samen.

    jeanine:

    18-05-2019
    Cartouche
     
    De avond op zijn kant leggen, schitterende regel. Het is helemaal een fraai gedicht, al vat ik entente cordiale niet helemaal, een verdrag tussen man en paard hier?  Oh gut, straks, uiteraard als het weer te laat is, vat ik het waarschijnlijk en dan staan deze woorden hier. Dit is zo\u2019n moment waarop tante uitkomst zou bieden. Als je er geen verstand van hebt moet je er gewoon  je mond over houden Brekje, zou ze zeggen. Maar ja, tante is er niet.
    Misschien verwoord ik het niet correct maar ik denk het gedicht te vatten, ja hoor.
     <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"

    Wolfshand<\/strong>
     
    Je zwaait met je hand,
    het handje een hele hand geworden,
    de huid getaand.
     
    Je zwaait naar links,
    je zwaait naar rechts
    je glimlacht breed.
     
    Vandaag is het je dag
    ieder mag het weten. 
     
    Je zwaait naar achter,
    je geboorte ligt daar in de verte.
    Je zwaait naar voor,
    je dood ligt daar te naderen.
     
    Je zwaait je dag in,
    je zwaait je dag uit.
    Waar zijn nu toch de meisjes? 


    —
    marc tiefenthal



    een fraaie samenballing van wat het leven aan tijd de mens te bieden heeft. een levenslijn getekend – de meisjes niet vergeten. een zeer leesbare en hartelijke tiefenthal dit maal – dank u wel – op weg naar het einde in zeer leesbare woorden kort en majesteitelijk getekend.

    jeanine:


    marc tiefenthal
     
    Prachtig Marc. Eenvoudig, helder, amusant en origineel.
     
    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    proficiat met de jaartjes !! veel geluk en plezier

    Levensloop<\/strong>

    We rolden over het tapijt
    in zelfgemaakte verenkleren

    klommen over de stoelen
    het waterpistool in de koker

    zwierven tussen tafelpoten
    een helm tegen de builen

    er waren de veldslagen met
    stompe zwaarden

    wij, kinderen van onze tijd

    huilbuien bij het verlies
    overwinningskreten

    in de tuin kwam centraal te
    staan de vlag van groeien

    hoe mijn broers als zusjes zijn
    nu vroeger met vragen schudt

    we kennen de grillen, buigen
    ze naar begrijpen

    onze jaren van wijsheid

    Erika De Stercke



    vroeger schudt met vragen – een regel die bij blijft. de kinderjaren tussen de tafelpoten beschreven – de weg naar begrip in een paar strofen getekend. nee rustig was het niet in huize De Stercke. veren, indianen, zwaarden en builen binnen en ook de tuin kreeg het stevig te verduren. lezen we. nu alles is vernaggeld en af en uit is geleefd – bijna onherstelbaar door de kindertjes De Stercke naar god is geholpen is de wijsheid ingetreden bij de familieleden – erika en der broertjes en zusjes. ik heb echt met vader en moeder De Stercke te doen. je gunt die mensen rust en een zalig nietsdoen . en wat kregen ze? dat lezen we hier – een zooitje indianen in de achtertuin.

    jeanine:

    Erika De Stercke
     
     
    Alweer zo\u2019n prachtig gedicht. Leuke, herkenbare beelden en herinneringen en het leest zalig.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    van harte pom
    al weet ik niet of ik te laat of er juist vroeg bij ben
    66 is een heel mooi getal, alleen al door de dubbel 6
    maak er wat van
    hier mijn ode

    onbezoldigde dagen<\/strong>

    de dagen zijn van glas op zacht gras
    achter je ogen het onbewolkte
    onder je voeten de zee

    de dagen zijn als een strand
    waar je de badgasten kunt wegklikken
    een wulps briesje likt aan je oor

    de dagen zijn gerimpeld
    maar het vel nog altijd van leer
    buigen doe je niet

    knappen doen alleen luciferhoutjes
    parasollen waaien weg
    glazen breken op de stoeprand

    dromen rusten in een kuil
    liggen geen strobreed in de weg
    de rand is uitgestrekter dan je dacht

    jij dobbert in het vaarwater
    denkt niet aan aanspoelen
    of hoe kiezels kunnen branden

    Jolies Heij

     
    \u2018de rand is uitgestrekter dan je dacht\u2026\u2019 deze filosofische regel laat ik vandaag eens helemaal op me inwerken. zo neem ik deze heerlijke jolies vandaag mee. het is een regel waar je een hele fles grandmarnier bij op kunt drinken – het is een regel die overal te zeggen is  – bij de albert heijn tegenover de kassajuffrouw – ze zal opkijken – in tuincentrum osdorp tussen de begonia\u2019s tegen een juffrouw achter een volgestouwd karretje kleurrijke bloemenpracht – na het bedrijven van de liefde – de rand is uitgestrekter dan je dacht – al weet ik niet helemaal of dze regel dan een gunstige uitwerking heeft – hoe dan ook – jolies heeft de onbezoldigde dagen getypeerd en opgeluisterd met een regel die een leven meegaat.

    jeanine:
    Jolies Heij
    Net als de eerdere  gedichten lees ik dit gedicht in een ruk door.
    Het is erg genietbaar. De tweede strofe springt er voor mij uit, dat wegklikken van die badgasten bijvoorbeeld.  In de eerste regel zou ik er voor kiezen om \u2018op zacht gras\u2019 weg te halen.
     <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t