{"id":11948,"date":"2019-05-29T16:38:58","date_gmt":"2019-05-29T14:38:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=11948"},"modified":"2022-11-08T11:15:54","modified_gmt":"2022-11-08T10:15:54","slug":"paul-bezembinder-gedichten-een-recensie-onze-eigen-frenkie-de-jong-van-de-poezie-tijdloze-poezie-over-verleden-heden-en-de-toekomst-over-liefdes-die-verloren-gingen-over-schroevendraaiers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/05\/29\/paul-bezembinder-gedichten-een-recensie-onze-eigen-frenkie-de-jong-van-de-poezie-tijdloze-poezie-over-verleden-heden-en-de-toekomst-over-liefdes-die-verloren-gingen-over-schroevendraaiers\/","title":{"rendered":"PAUL BEZEMBINDER – GEDICHTEN – een recensie. onze eigen frenkie de jong van de po\u00ebzie – tijdloze po\u00ebzie over verleden, heden en de toekomst – over liefdes die verloren gingen, over schroevendraaiers en kogelbiefstukken"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

PAUL BEZEMBINDER – GEDICHTEN – een recensie. onze eigen frenkie de jong van de po\u00ebzie – tijdloze po\u00ebzie over verleden, heden en de toekomst –  over liefdes die verloren gingen, over schroevendraaiers en kogelbiefstukken<\/em><\/p>\n\n\n\n

De zondagochtendwedstrijd op pomgedichten.nl bracht ons bij het schroevendraaiergedicht van Paul Bezembinder. Een voor mij niet bekende naam in de wereld van de po\u00ebzie – maar laat ik het meteen maar bekennen – een gebrek aan mijn opvoeding is het niet kennen van Paul Bezembinder als dichter. En ter verontschuldiging – niemand wijst je ook op zijn bestaan en volgens mij timmert ie ook niet aan de weg. Ze zullen hem in brabant kennen – dat dan weer wel. De schroevendraaier als thema leverde een hele aardige wedstrijd op. <\/a><\/em>Paul beloonde winnares Anke Labrie met een bundel van zijn hand en vergat webmaster niet.  En hier ligt ie dan. De bundel \u201cGEDICHTEN\u201d in een smetteloos wit prachtig uitgegeven, ongeveer 100 pagina\u2019s po\u00ebzie op glad stevig papier, aangeprezen als gedichten in klassieke versvormen en dat ie in zijn gedichten zoekt naar de balans tussen serieuze po\u00ebzie, pastiche en smartlap. De po\u00ebzie krijgt ook ruimte in de bundel – ik tel 76 gedichten, zonder opsmuk de opmaak in zwart en wit, 7 hoofdstukken. Wat wil deze dichter vraag ik mij af. Wat wil deze dichter met deze bundel, deze man die theoretische natuurkunde in Nijmegen studeerde en te vinden is op zijn website: www.paulbezembinder.nl<\/a><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Ik heb de bundel twee keer moeten lezen – alle verwijzingen\nlaat ik aan de dichter – er licht een leven op – zeker de moeite van het lezen\nwaard – soms dooft dichter Bezembinder het licht. Deel 1 met 8 gedichten is\nronduit een indrukwekkend begin van de bundel. Het openingsgedicht is het\nschroevendraaiergedicht – we komen in een verhaal terecht – een strak\nvormgegeven verhaal – kwatrijnen, sonnetten – ik moet eigenlijk Ditmar Bakker\nraadplegen maar dat doen we maar niet – dan wordt het seks en nauwelijks een recensie\nnog. Sorry Paul – die jongen is echt niet in de hand te houden.<\/p>\n\n\n\n

Hoe dan ook deel 1 opent bijna instrumenteel – de ik-persoon\nen de lezer roepen als het ware in koor: we gaan beginnen – Paul eindigt het\nschroevendraaiergedicht met de regels:<\/p>\n\n\n\n

 \u201cWe zijn klaar. Zij gooit het gebruikte\ngereedschap bij wat verder moet worden gedesinfecteerd en helpt me overeind. Ik\nzet een eerste stap, gebroken, herboren en toch nog ongedeerd.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

We komen terecht in, bijna, nou ja doet denken aan Het\nBureau van Voskuil, een ambtenaar met in de volgende 7 gedichten  veel dromen, dromen over verre steden – we\ngaan op reis – een reis met hele precieze observaties. De tijd het grote thema\nin deel 1 kent een verleden – en dat verleden zit de dichter danig in de weg –\nhet verleden hindert hem – in dat verleden ook een vader op wie wordt ingezoomd.\nHeel even maar en de dichter verliest zich ook  voor heel even in zijn zonen: \u201cik ben er meer voor hen dan hij er was voor\nmij.\u201d <\/em>Dat we het weten.  Verder nergens\ndrama – het verleden tekent en is aangestipt.<\/p>\n\n\n\n

In wezen lezen we een persoonlijk verslag van een romanticus\npur sang op de vlucht uit het heden, in zijn dromen op reis,  uit het barre heden, soms het barre en boze verleden\ntegemoet. Het beeld doemt op van een man tegen zijn pensioen aan – \u2018die\neindeloze e-mailstroom\u2019 moet elke dag nog verwerkt worden maar niet lang meer –\nen dan is er<\/p>\n\n\n\n

 \u2018de verwarring van je vrouw: een vreemde vogel\neist zijn ruimte op in huis, wil spelen in bed, ontregelt volstrekt het\nhuishouden door kogelbiefstukken te bakken op momenten dat het in h\u00e1\u00e1r keuken\nnet niet schikt.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zelden is er een generatie babyboomers\/pensionadoos\ntreffender in beeld gebracht. die stelling durf ik wel aan. We hebben echt met\neen echte dichter te doen – geen amateur, geen onzin maar genadeloos trefzekere\npo\u00ebzie.  <\/p>\n\n\n\n

En zo herwint de ik-persoon langzaam zijn eigen  \u201clief\u201d: \u201c\n(..) mijn lief. Wij zijn niet meer alleen.\u201d<\/em> \n<\/p>\n\n\n\n

Met de e-mails die toch nog moeten is  ook het vreselijke NU getekend in de tijd. Het\nNu wordt in deel 1 afgezet tegen de dromen, droomreizen,  droomsteden, tegen uitingen van kunst,  wetenschap en filosofie maar straks als ook\ndie allemaal  \u201contmaskerd\u201d zijn –  ook straks \u2018doet\nalles gewoon weer pijn\u2019<\/em> – lezen we<\/p>\n\n\n\n

nee een vrolijk wereldbeeld wordt niet geschetst in het\neerste indrukwekkende hoofdstuk – We lezen hoe een persoon getekend in de\nwereld staat – in en door de tijd getekend – het vreselijke NU tracht te\nontvluchten  – en o wee de toekomst – die\npijnlijke toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Dat is het eerste hoofdstuk. De bundel bevat 7 hoofdstukken.\nVoor de fijnproevers, de po\u00ebtische fijnproevers en voor Ditmar Bakker zeker\nook. Paul Bezembinder schrijft soms als een academicus, vaker als een dichter bekwaam\nin het verbloemen van de werkelijkheid. Maar aan de tijd valt niets te\nverbloemen en dat maakt zijn bundel zo spannend. de hele bundel. Alle\nhoofdstukken.  Aanvankelijk wilde ik ook\nde hele bundel recenseren maar een recensie moet een indruk geven en alleen al\nmet het eerste hoofdstuk plaatst dichter Bezembinder zich in de top van de\nNederlandse po\u00ebzie. Het is pas zijn tweede bundel – Paul Bezembinder is onze\neigen  frenkie de jong maar dan van de\npo\u00ebzie –  die bundel is 78 miljoen waard.\nDat zeg ik u. <\/p>\n\n\n\n

En hoe in de tijd ook de liefde is opgegaan lezen we in de\nhoofdstukken na hoofdstuk 1. Wel wordt met respect teruggekeken op wat was – soms\nheel geestig:<\/p>\n\n\n\n

\u201cAch, had een waarzegster het mij voorspeld, ik had haar vast en zeker niet geloofd \u2026 mijn lieve lief van toen heeft nu wat geld en een verschrikkelijk D66-hoofd\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

en soms teder als in het gedicht:<\/p>\n\n\n\n

Wederkeer<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het is nu meer dan dertig jaar
geleden, lief, dat ik hier was ..
Maar toch, het is alsof ik haar
zie staan, alsof nu zij hier was.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ginds zie je, in de verte daar,
waar groen in grijstint overgaat,
hoe regenslag het landschap slaat,
en wij, wij staan hier zonder jas.<\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Paul Bezembinder is de moeite van het lezen meer dan waard.\nzijn GEDICHTEN <\/strong> gaan over verleden, heden en o wee de toekomst\n–  over de liefdes die opgingen in de\ntijd, over schroevendraaiers en kogelbiefstukken. Tijdloze po\u00ebzie, dat is het.<\/p>\n\n\n\n

pom wolff 29-5-2019<\/em><\/p>\n\r\n\t\t