{"id":12135,"date":"2019-06-21T06:21:44","date_gmt":"2019-06-21T04:21:44","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=12135"},"modified":"2019-06-21T06:25:09","modified_gmt":"2019-06-21T04:25:09","slug":"ditmar-bakker-pom-liefste-je-ziet-soms-door-de-bomen-het-bos-niet-meer-en-door-de-leugens-van-la-heij-amper-de-buhne-nog","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/06\/21\/ditmar-bakker-pom-liefste-je-ziet-soms-door-de-bomen-het-bos-niet-meer-en-door-de-leugens-van-la-heij-amper-de-buhne-nog\/","title":{"rendered":"DITMAR BAKKER: Pom, liefste, Je ziet soms door de bomen het bos niet meer en door de leugens van La Heij amper de b\u00fchne nog…"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
waar is La Heij als je haar nodig hebt ?<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Want \nhet woord van het kruis is voor hen die verloren gaan wel dwaasheid, maar voor \nons die behouden worden, is het een kracht van God. (I Korinthi\u00ebrs \n18)

DI \nSE STESSO<\/em><\/strong>
Sciolto \ne legato, accompagnato e solo,
gridando, cheto, il fiero stuol \nconfondo:
folle all’occhio mortal del basso mondo,
saggio al Senno divin \ndell’alto polo. 
Con vanni in terra oppressi al ciel men volo,
in mesta \ncarne d’animo giocondo;
e, se talor m’abbassa il grave pondo,
l’ale pur \nm’alzan sopra il duro suolo.
La dubbia guerra fa le virt\u00f9 c\u00f3nte.
Breve \u00e8 \nverso l’eterno ogn’altro tempo,
e nulla \u00e8 pi\u00f9 leggier ch’un grato \npeso.
Porto dell’amor mio l’imago in fronte,
sicuro d’arrivar lieto, per \ntempo,
ove io senza parlar sia sempre inteso.
<\/em>
Pom, \nliefste,<\/p>\n\n\n\n

Je ziet soms door de bomen het bos niet meer en door de leugens \nvan La Heij amper de b\u00fchne nog\u2014tweetrapsmetaforiek, mijn \noog:<\/p>\n\n\n\n

***
Geketend zonder beperking, eenzaam vergezeld,
stil \nschreeuwend, verwonderde ik de trotse menigte:
stom sterveling oog van de \nlagere wereld,
goddelijke geesten over het poolijs.

Hemelwaarts \nzwaaide ik mezelf, de aardgebonden,
in een gepijnigd lichaam en toch een \ngelukkige geest;
soms duwt het zwaargewicht me ook naar beneden,
Swing \ntilt me over harde grond. [G.T., of: T.F.]<\/em>
***
Bevrijd en geketend, \nbegeleid en alleen,
schreeuwend, stil, ik verwar de felle menigte:
boos op \nhet sterfelijke oog van de nederige wereld,
wijs voor het goddelijke \nintellect van de hemelpool.

Met vleugels geknipt op aarde vlieg ik naar \nde hemel
in verdrietig vlees maar van blijde ziel;
en, als soms het zware \ngewicht me naar beneden trekt,
mijn vleugels tillen me echter boven de harde \ngrond. [G.T., of: S.R.]
***
en gebonden, samen en alleen
il fiero stuol \n(de trotse heren) confondo: misleid ik
dwaas in het sterfelijke oog van de \nlage wereld
wijs voor het goddelijk Intellect
Met aan de aarde gebonden \nvleugels vlieg ik ter
hemel, in armzalig vlees met blij gemoed
se… pur \n= terwijl… toch (tegenstelling tussen
m\u2019abbassa (teneerdrukt) en m\u2019alzan \n(opheft) [D.T.]

(G.T.= Google Translate. D.T.= Doctor Twee. S.R.= Sherry \nRoush. T.F.= Thomas Flasch.

<\/em>Momenten van zekerheid zijn er bijna \nniet, van helderheid zelden en dankbaarheid regelmatig\u2014bijvoorbeeld wanneer je \neen bundel Duitstalige vertalingen van Campanella in handen gedrukt krijgt als \ntegenhanger van die nadrukkelijk bewierookte Roush en de haast vergeten Symonds. \n<\/p>\n\n\n\n

Dan heeft men plotseling de\u2014waarschijnlijk\u2014gebroeders Flasch in handen, \nvan wie beider Campanella\u2019s naamgenoot (Thomas) de gedichten overzette, zodat \nhij geen in iambisch pentametrisch Duitsch gevat, maar een soort syllabisch \nvers-op-heffingen, dat zich in veertienregelige werkjes van tien-tot-elf \nlettergrepen per vers hult, presenteert. Broer(?) Kurt schrijft er een mooie \ninleiding bij en bovendien een verantwoording bij elke vertaling\u2014een schatkist \nvoor de navorser, met zelfs twee extra vertalingen van \u201cAnima Immortale\u201d\u2014in het \nDuitsch, eilaasch, waar is La Heij als je haar nodig hebt\u2014van ene \u2018Herder\u2019 en \nene \u2018Gothein\u2019 (Hela Heij! U bent van node!<\/em>) als kers op de \ntaart.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Ik ben stout geweest en heb hun Duitse tekst (van “Di Se Stesso”, \nniet de Ziel) door Google Translate gegooid en hierboven neergezet\u2014twee wat Nida \n\u2018formeel-equivalente\u2019 vertalingen van vertalingen zou noemen, wellicht. Het \ntekent in het sextet:

Onzekere oorlogstests deugd.
Altijd verdwijnt \nin het eeuwige, en
niets draagt gemakkelijker dan de verlangde \nlading.

Mijn liefdesfoto schittert op mijn voorhoofd,
toch zal de tijd \nmij gelukkiger maken,
waar ik altijd woordeloos begrepen word. [G.T., of: \nT.F.]

<\/em>De Br\u00fcder<\/em> halen Campanellakenner Firpo erbij wanneer ze \nhet werk dateren op januari 1600, daarbij de kanttekening makend dat elke \ndatering nattevingerwerk (\u201chypothetisch\u201d) is want alleen gebaseerd op critici \ndie het over stilistische of inhoudelijke aspecten hebben. Je zuster op een \nhoutvlot, zou ik zeggen\u2014of, wellicht, dat elke datering in de grond onmogelijk \nis gezien de latere schikking door de eerste Scelti<\/em>bezorger, die de toch \nal magere informatievoorziening door een eventueel door Campanella geschikte \nvolgorde in de war gooit. <\/p>\n\n\n\n

Zowel de Br\u00fcder<\/em> (dit is heuse lol) als \nRoush benadrukken Campanella\u2019s gang-naar-gekte, al of niet gesimuleerd, die \nbegint met het in de fik steken van zijn matras en in elk geval een periode van \nmarteling beslaat. Het sonnet gaat over zijn kerkering en marteling. In \nonderstaand wijst het woord \u2018trots\u2019 niet alleen naar de menselijke hubris; in \nhet \u2018piq\u00fberende heerschap\u2019 ziet men de knuppelwacht; het tautologisch aards \nkortwieken wordt hersteld; de muze jaagt ons de Parnassus op\u2014het is van de \nLiefde, Pom, pure Liefde: Symonds geeft in zijn aantekeningen van dit sonnet weg \ndat de regel hem enigmatisch voorkomt en anderen vertalen haar met een portretje \nin haar gelederen\u2014pure kolder. Het is de beul, Pom. De w\u00e1cht, die hem (zelfs \nletterlijk) piq\u00fbeert, meetroont naar buiten, naar beneden, naar de Kamer, waar \neen geestelijke twist hem wacht, terwijl hem argumenten aangevoerd worden in de \nvorm van gewichtige stenen (\u201cMore weight<\/strong>.\u201d) en het gebruik van werktuigen \nanderszins. En zelfs dan \u2018voert gezichtsveld Liefdes portret\u2019: het is de beul, \nde beul die hem aankijkt (\u201cBeken!<\/em>\u201d) en aanspoort en het is dan dat \nCampanella, gemarteld en wel, zich verzekerd weet in God, die alles schiep, de \nhorloges en de tientjes en de beul\u2026en dat hij de laatste liefheeft. Vergeef, \nRechters, dit doornenkluwen in amfibrachen.<\/p>\n\n\n\n

ZO ZIJ \nHIJ<\/em>
Lichtvaardig gevat, saamgevangen alleen;
ik schreeuw\u2014wees toch \nstil, trots zo’n heerschap piq\u00fbeert, 
gemorteld in ’t oog ’s werelds manie, \nen zweer ’t 
meer hemels verstand dan ‘k weet wijs \nerdoorheen.

Gekortwiekt vlieg ik toch ter heilige meen,
wijl \u2019t \nafgemat vlees laat de ziel ongedeerd,
getrokken terneer dan terneder \ngekeerd,
gevleugeld mijzelf boven mortel en steen.
<\/em>
Dees \ntwist\u2014dubieus, doet de deugd w\u00e1\u00e1rlijk tellen
zo kort \u00e9\u00e9n moment naast een \neeuwige tijd;
niets weegt vederlichter dan welkom gewicht.

’t \nGezichtsveld voert liefdes portret, vaart voorts wel en
verzekerd van \nzegening, aankomst op tijd
waar tot mij een woordloos begrip zich steeds \nricht.
[D.B.]
<\/em>
-X-<\/p>\n\n\n\n

D.
<\/p>\n\r\n\t\t