{"id":12421,"date":"2019-07-20T22:00:55","date_gmt":"2019-07-20T20:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=12421"},"modified":"2019-07-21T10:28:35","modified_gmt":"2019-07-21T08:28:35","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-aan-welk-vakantiegevoel-geeft-de-dichter-zich-over-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/07\/20\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-aan-welk-vakantiegevoel-geeft-de-dichter-zich-over-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"JOLIES HEIJ wint de enige echte virtuele – aan welk vakantiegevoel geeft de dichter zich over – trofee op pomgedichten – ANKE LABRIE zilver"},"content":{"rendered":"\n
\"\"

JOLIES HEIJ mogen we op deze zomerdag feliciteren met het door haar verdiende goud. liefde hoop en troost om in te verzinken – we kiezen voor de korte versie – hoe dan ook een werelds mooi gedicht – om even in euforie te verkeren. zilver voor ANKE LABRIE die voor een alternatieve vakantie kiest ergens ver in de ruimte – met een bevrijdend avantgardistische schreeuw vol met dada-elementen wijst anke ons de weg. dames van harte – het was weer mooi.<\/strong>

fernweh is ver genoeg<\/strong>
\u00a0
we reizen op de ouderwetse manier
als vogels wiekend op de lucht
we willen ons duurzaam verplaatsen
\u00a0
en alstublieft niet te verheven, meneer
de grens is ver genoeg
hinkstapspringend over gesteven lijnen
\u00a0
een dagje uit met een peertje in de nok
de boulevard leidt de horizon in
zo zie ik de zon in het glas zakken
\u00a0
het onweer is over rijnaken getrokken
dagjesmussen strijken neer in de goot
we zijn allebei al eens doodgegaan
\u00a0
aan fernweh, maar hier staan onze stappen
de verte is nooit bereikt, dromen liggen
op het plaveisel in die nabije stad
\u00a0
we weten dat treinen niet meer rijden
dan tot dat ene station met lekkend dak
de laatste halte tot verzengend azuurblauw
\u00a0
waar ik in jou verzonk
\u00a0
\u00a0
Jolies Heij\u00a0


dit gedicht had zo moeten zijn:<\/strong>
\u00a0
we zijn allebei al eens doodgegaan
aan fernweh, maar hier staan onze stappen
de verte is nooit bereikt, dromen liggen
op het plaveisel in die nabije stad
\u00a0
we weten dat treinen niet meer rijden
dan tot dat ene station met lekkend dak
de laatste halte tot verzengend azuurblauw
waar ik in jou verzonk <\/strong>


dan weet iedereen weer wat po\u00ebzie is en moet zijn – met deze 8 regels komen we 2019 door – in deze 8 regels vinden we alles wat een mens moet vinden – hoop troost en liefde en de vurige wens dat ooit iemand zulke regels voor jou zal schrijven. \u00a0\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • FRANS TERKEN om het geluk van rust te turven<\/li>
  • RIK VAN BOECKEL daar zong Cuby Grollo\u2019s Blizzard Blues <\/li>
  • MERIK VAN DER TORREN op vakantie<\/li>
  • CARTOUCHE geen zaaien maaien kwellen en kwelen
    geen tongen en handen vol verlangen <\/li>
  • PETRA MARIA VDE als de regen komt dan dansen we…<\/li>
  • JOLIES HEIJ de laatste halte tot verzengend azuurblauw
    waar ik in jou verzonk<\/li>
  • ANKE LABRIE pfiew <\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n