{"id":12548,"date":"2019-07-27T15:25:41","date_gmt":"2019-07-27T13:25:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=12548"},"modified":"2019-07-27T17:11:29","modified_gmt":"2019-07-27T15:11:29","slug":"wilfred-alloy-nu-al-aan-het-linkeballen-parkeert-de-bus-in-etappe-20-za-22-7-albertville-val-thorens-59-km-ingekort-bergen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/07\/27\/wilfred-alloy-nu-al-aan-het-linkeballen-parkeert-de-bus-in-etappe-20-za-22-7-albertville-val-thorens-59-km-ingekort-bergen\/","title":{"rendered":"WILFRED ALLOY nu al aan het linkeballen – parkeert de bus in Etappe 20 za 22-7: Albertville \u2013 Val Thorens (59 km (ingekort), bergen)"},"content":{"rendered":"\n
\"\"


Etappe 20 za 22-7: Albertville \u2013 Val Thorens (59 km (ingekort), bergen)<\/strong>
\u00a0
\u2026 de avondzon valt over straten en pleinen \u2026<\/em>
\u00a0
Kom snel kijken! roept Altonice nogmaals, van ver. Ze hebben alw\u00e9\u00e9r de bus geparkeerd! voegt Immanie er ten tweeden male, ook minder verstaanbaar, aan toe. Er is geen ontkomen aan! maakt Pannekoek met soortgelijk verwaaide stem een volgend plaatje compleet. Nu zijn de rapen gaar! gilt Wilfred, nog steeds vanuit de kombuis, de aggregatiesituatie van het bekende bijgerecht. Opnieuw is niet helder of al dan niet spreekwoordelijke culinaire info iets met Genoemde Bus van doen heeft. Wel weet ik dat we gisteren geen gare rapen hebben gegeten. Veel te rauw, die krengen. De gedachten gaan dan ook onwillekeurig zorgwekkend uit naar Genoemde Bus. Terwijl dit alles geroepen wordt zit ik niet op mijn verslagplek vanwege de verlokking van een Leffe D op de toog. Ik wil al suf naar de hoek met Des Kantelaars portabel buikige zwart-wit\u2026 uh\u2026 naar DKPBZT lopen, waarvandaan de verschillende stemmen juist niet klonken. De Kantelaarders zitten er ook niet en het tv-beeld is zwart. Ze staan buiten op de kade! Ik verlaat de kajuit, slof over de loopplank, terwijl achter me de bekende lucht verplaatsende stem van Herbert uit het duister geschermde televisietoestel klinkt, dat dan weer wel. Ranke Nelis loopt met een vol dienblad achter me aan. Daar zie ik vier Kantelaarders, inclusief Alloy nu, in opgewonden stemming bijeen.
\u00a0
Verderop staat er een Labetobus slordig voor Het Kleine Caf\u00e9 aan de Haven geparkeerd. Gezessen met drank derwaarts lopend vrezen we almaar sterker dat daar de bus van gisteren staat. De bus is gebutst, denkelijk door ruwe verwijdering van het etappeparcours. Labetobuts, ja leuk, Alloy. Bovendien: de figuren die we op tv zagen en heus herkenden maar van wie niemand, behalve Pannekoek, ook maar \u00e9\u00e9n naam hardop durfde te noemen, zijn hier ook. Dat heet: we horen bekende stemmen klinken uit een deur die nog wijd open staat. De deur van \u2018Daar in dat Kleine Caf\u00e9 aan de Haven\u2019, zoals de tent merkwaardigerwijs voluit heet. Hoe verzin je het. Ranke Nelis knoopt ter afleiding van de aandacht een niemendallig praatje met de dommekrachtige uitsmijter aan over het huidige niveau van het Nederlandstalige lied, waardoor de rest van ons achter de brede rug van laatstgenoemde stiekem het caf\u00e9 in kan glippen. (Wat nou Kleine Caf\u00e9?! Een balzaal! Dat verwacht je vanbuiten niet. Zo zie je maar. Zich er altijd op doen voorstaan dat het zo\u2019n lief klein cafeetje is, waar alles en iedereen bescheiden en gewoon gebleven is, waar je geld of wie je bent niet meer meetelt \u2013 dat laatste is goeie reclame, hoor \u2013 maar dat is alleen de buitenkant. Vanbinnen zijn ze zo arro en megalo als de neten.) En ja hoor, ze zitten er allemaal aan een tafeltje bijeen (dan bedoel ik dus niet hiervoor geschetste levensvormen): Sari Uwehitser, Marie Relbed, Jan L.S. Hemdelink, Frenk Snater, Ilse Hoejij, zelfs die Klooskloon, eh\u2026 Klookalike, die officieel bij de Beweging van Labeto-Tachtigers hoort, maar de kring waarschijnlijk te veel vindt knellen. Ieder heeft in het Kleine Caf\u00e9 al voorgedragen. Klusje geklaard. Het weerzien is hartelijk. We schuiven een tafel en wat stoelen bij. Op de rand van een bierviltje zie ik een rekening staan. Die moet van een vorige klant zijn, vast al betaald (of hij\/zij staat in het krijt). Verderop, aan een tafeltje in een hoek, ietwat verdekt, zie ik mijn uitgever Jur Lupulus weer zitten. Da\u2019s lang geleden! Zijn karakteristiek kort vriendelijke gebaar. Of is het weer om een wit wijntje te bestellen? Nee, dat heeft ie staan. Geen klachten dus. \u2018t Is voor die man ook niet altijd gemakkelijk geweest. De ogen staan op \u2018moe maar voldaan\u2019. Wie zie ik verder nog? Een stille matroos aan de bar. Tja, de woorden \u2018Caf\u00e9\u2019 en \u2018Haven\u2019 trekken natuurlijk vooral zulke lieden aan. H\u00e9, wat een verrassing: Ana Paljas van het Bergense Literariteitencabaret. Vast aan het netwerken. Hoi Ana! Ze zwaait vrolijk terug.
\u00a0
Maar wacht eens! roept Pannekoek plots geschrokken. Hier klopt iets niet! Ouwejongensmeisjes-krentenbrood, alles leuk en aardig, daar niet van, maar we gaan toch niet \u2018Hier in dit Kleieine Caf\u00e9 aan de Haaaven\u2019 zitten?! Frenk leest het ongemakkelijke gevoel in de gezichten van de Kantelaarders. Geen paniek, zegt hij, we gaan zo t\u00f3ch naar buiten. Kijk, Ilse heeft een groot picknickkleed uit Amersfoort mee en verder heeft iedereen meer dan genoeg eten en drinken mee. Schuif ook daar gerust aan. Hoezo we gaan t\u00f3ch naar buiten? wil Immer achter haar Kantelaar-Chileen, die ze nu leegdrinkt, weten. Hemdelink, Lecto voor vrienden,\u00a0 legt uit dat straks het hoofdprogramma komt en dat ze geacht worden daar 25 euro voor te betalen, want anders\u2026 Hij duimwijst als een lifter naar Genoemde Uitsmijter bij de deur, die overigens nog wijd open staat. No way. Over welke superster hebben we het hier dan? wil Alloy weten. Heintje Draaifiets, zegt Ilse, een zorgvuldig gebalsemde volkszangeres, die \u2018ouwe meezingers\u2019 koffert en telkens terugkeert als je denkt dat het optreden nu wel klaar zal zijn. Ze zong verdorie die tot pap gekauwde cordaanliederen ook in de Labetobus, naast de chauffeur! De platte galmstem vervormd door zo\u2019n brommende microfoon, heb je \u2019t voor je? Daar m\u00f3esten we ook een vrijwillige bijdrage voor leveren. \u2018Voor bijna niets\u2019\u2026 Oooh Draaifiets, die kennen de Kantelaarders wel! Meteen wegwezen! denkt de meute collectief bijna hardop. Bovendien staat Gilbert Tantpissalopes net voor te grapdragen uit zijn herdruk van \u2018Luik-Bastia-Aken-Luik\u2019. En daarna, zo wordt de Kantelaars verteld, komen er nog wat Beweging-van-Labeto-Tachtigers van litteraar caf\u00e9 Selderij naar het podium. Het beste voor het laatste, dat idee. Dit is het moment om te moven. En dan nog iets, zegt de Klookalike (alsof de man, die nog niets aan de gesprekken heeft bijgedragen, al uren aan het woord is), het enige wat je aan eten kunt krijgen, dat is hier een hardgekookt ei! We zijn het eens, we gaan picknicken in het Havenparkje, \u00e9cht lekker schransen en zuipen. EN\u2026 \u2018proletarisch Heintjedraaifietsen\u2019 voegen Sari en Marie unisono aan mijn verslagzin toe. Iedereen begrijpt gelijk dat element: je ziet Draaifiets niet, maar h\u00f3\u00f3rt haar wel, en dat geheel voor niets. Alsof we haar zo graag horen zingen, haha. Tja, die deur blijft nog wel een tijd wijd open staan, dus er valt aan heur gezellige meezingers toch niet helemaal te ontkomen. We gaan! Wel lullig voor Gilbert dat we tijdens zijn optreden zo massaal \u2018Daar uit dat Kleine Caf\u00e9 aan de Haven\u2019 vertrekken, maar je kunt niet alles hebben, Vandejammerwijven. Als eventuele goedmaker hier z\u2019n laatst gebrachte vers, dat Genoemde Breed Gebouwde Uitsmijter mij, wel met een dreigende blik van \u2018k\u00e9n ik jou?\u2019, bij de standaard wijd open staande deur nog zwartopwit in de hand drukt:
\u00a0
Taxirit <\/em><\/strong>\u2013 Fiets gestolen, OV in staking. Hij moest er wel aan. \/Gespeeld routineus gebaarde hij een taxi tot staan.\/ \u201cHet station alstublieft.\u201d Hij trof gelukkig als chauffeur \/ een jofele vent. Reeds na vier minuten van gescheur,\/ ongeacht de codes rood, langs bedaagde stratenkruipers\/ remde meneer netjes voor de creatie van Pierre Cuypers.\/ \u201cDa\u2019s 60 euro. Die rekening klinkt misschien wat vet,\/ maar ja, u wilde bij het Centraal worden AFGEZET!\u201d<\/em>

Toch kan ik de glimlach niet onderdrukken. Bah. Ik moet in de bijsluiter de mogelijke bijwerkingen van het spul eens doornemen, want dit is niet de bedoeling. Maar eh\u2026 Heerlijk picknicken met z\u2019n twaalven in het Havenparkje. Nelis is er ook weer bij. De avondzon valt over straten en pleinen en slaat ons picknickplekje niet over. Hemdelink heeft een paar flessen Chileen als verstekelingen op de trein vanuit Terborg meegenomen. Hij had op de komst van de Kantelaarders gerekend. Immer pinkt een traantje weg. O Lecto, wat attent, fluistert ze. Als ze een slok op heeft wil ze weleens sentimenteel worden. Dat is ze dus vaak. Bescheiden flessenpost, lacht Hemdelink wat. En wat er d\u00e1n aan eten ten klede komt, man man man! Giddy up go! Frenk wijst naar het stijlvolle schaaltje Caprese salade met pomodori en mozzarella voor zich en dan naar (Daar in) dat Kleine Caf\u00e9 (aan de Haven), waar het optreden van Draaifiets onstuitbaar proletarisch Havenparkwaarts elleboogt uit een deur die nog altijd wijd open staat, en zegt: dit is nog eens wat anders dan dat groengekookte ei. Sari & Marie doen unisono in het Drents \u00e9n Algemeen Beschoft nog iets over het gebeuren van gisteren uit de doeken. Ze zouden in Belgi\u00eb wat toeren. Het merendeel van het reisgezelschap, zo\u2019n dertig man\/vrouw, vormde de \u2018Echte\u2019 Beweging van Labeto-Tachtigers. Het meereizen door doorgaans hapsnap binnenvallende Selderijdichters, de sneue buitenstaanders zeg maar, werd scheefblikluikend getolereerd. Maar Labeto doorsneed Belgi\u00eb zonder stop zuidwaarts. Misschien was de chauffeur vooraf gebrekkig ge\u00efnformeerd over de bestemming of was hij een wielerfan en reed hij, bewust of niet, linea recta naar het etappeparcours. Dat is niet te achterhalen. In ieder geval hield de bus zo\u2019n 80 km ten oosten van Saint-Jean-de-Maurienne, tegen het eind van een flink stuk bergop, bij dat knusse cafeetje halt. Het was tamelijk druk op de weg, ja, maar we hadden zo vroeg op de dag absoluut niet het idee dat we in de Tour verstrikt zaten.
\u00a0
Altoos en Pannekoek slaan hun Roetemeijers Beiers (daar had Frenk weer aan gedacht, fantastisch) achterover. Toestanden.
\u00a0
Het wordt na het definitief wegvallen van de avondzon en van die andere zon, de gouden zon die in de stad is gezakt (we zagen er inderdaad twee), nog heel laat in MS De Kantelaar, in ieder geval later dan daar in \u2018Daar in dat Kleine Caf\u00e9 aan de Haven\u2019. Een mooie dag, Draaifiets\u2019 persoonlijke jordaanfestival daar (in genoemd caf\u00e9) gelaten. Het gaat in de zuipschuitkajuit extra los na het omroepen van deze kwoots\u2026
\u00a0

HvdD: \u2018De enige manier om Alaphilippe te kraken is zo hard mogelijk fietsen.\u2019<\/strong>
DK: \u2018Hij werd ingelopen door de realiteit.\u2019<\/strong>
\u00a0
\u2026 en het nautische snelvers van Wilfred Alloy:
\u00a0
ROEPT U MAAR<\/strong>
\u00a0
\u201cWegkapitein!\u201d<\/em>

De Ranke wil \u00e9cht cruisen. We nemen een besluit:
wij Kantelaarders zuipen onze kroeg het zeegat uit.
\u201cEn weet je wat?\u201d roept Nelis. \u201cIk kantel lekker mee!\u201d
Hij trekt zijn whisky uit de kast. Gezellig, man. Okeee\u2026
[\u2026] Wat later op de avond, in louter golfgedein:
de tapper neemt een slok te veel en hop: weg kapitein.
Verhip. En net nou dat je\u2026 geen kust meer onderscheidt.
Maar we zitten hier gebeiteld\u2026 en we zitten hier geheid?
\u00a0
[Top 3 algemeen orangement: Genoemde Uitsmijter weet meer, tegen betaling.] <\/figcaption><\/figure>\n\r\n\t\t