{"id":12844,"date":"2019-08-21T06:08:09","date_gmt":"2019-08-21T04:08:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=12844"},"modified":"2019-08-21T06:20:05","modified_gmt":"2019-08-21T04:20:05","slug":"u-bent-zelf-een-peter-le-nobel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/08\/21\/u-bent-zelf-een-peter-le-nobel\/","title":{"rendered":"U bent zelf een peter le nobel!"},"content":{"rendered":"\n
\"\"

de dagelijkse column van uw webmaster op deze site \u2013 vanaf heden \u2013 zie rechtsboven het item \u2013 de passievolle pensionado \u2013 te genieten. fijne medemenselijke korte columns \u2013 voor alle verjaagden uit de wanhoop!<\/em>

U bent zelf een peter le nobel!<\/strong>

straks om 9 uur vanochtend trippelt het hondje Betty van merik van der torren hier de site op. het wordt nog hard werken om alles in gereedheid te brengen zodat de koningin haar entree kan maken op een wijze die de koningin gewend is – de loper moet uit – het kattenvoer moet uit reukzicht – het mandje moet uit de schuur gehaald. een jaar geleden maakte peter le nobel hier zijn entree. niet dat peter een hondje is – een onvergetelijk entree.

Dus onder deze stenen liggen de dichters van wie jij het werk in de loop der jaren minder op prijs stelde? Peter le Nobel min of meer vragend aan het woord bij zijn entree een jaar geleden in de tuin van mijn nederige stulpwoning te 020.
de verleiding was groot lieve lezer om bij elke steen een naam te noemen \u2013iets in de trant van inderdaad ja Peter – daar ligt die en die en daar bij die hoekige ligt \u2026. en die daar \u2013 daaronder onder die kleine ligt \u2026… ik hield mij in, noemde geen namen \u2013 heette onze voormalige en zo vreselijk bij de vrouwelijke dichters geliefde\u00a0 juryvoorzitter Peter le Nobel van harte welkom in 020. <\/em>Zijn manier van jureren leest u hieronder bij een gedicht van PLOOS: <\/strong>

Travertin<\/strong>

Als ik jouw hart en onze kamers niet had gevuld met vluchtig
ogenschijn van vuur en hamerende woorden
mijn handen niet had laten gaan over te kille dingen
waar ik om huilde van ongeduld van ongezegd

je niet had beetgenomen en waar ik maar kon betast
en ik mijn stem niet opgewekter dan ik was
had willen laten stuiten tegen je muur
mijn ogenblik geruild tegen je dubbel glas

Als ik jou en je matras nou had ontdaan
van mijn roekeloost gewicht en het gevoeligst van mijn hand
niet meer alsmaar heter over al het dierbare van je gezicht had laten gaan

dat met veel te vroege groeven
weigerde te zwichten voor akkoorden over
hoe het zou zijn
van ons een kamer maken

Als jij je harnas en je marmer
ik mijn rode stoel en arm zou hebben afgelegd
opdat de travertijnen vensterbank niet brak
terwijl ik over alles lag te waken

Niets zou anders zijn


Ploos
Voor Herman



peter: Bij eerste lezing werd ik wat overweldigd door de veelheid aan woorden en doorlopende regels. Maar als ik ervoor zit, zie ik hele interessante combinaties zoals \u2018ongeduld van ongezegd\u2019 en \u2018roekeloost gewicht\u2019. Dit gedicht leert mij wat.
<\/strong><\/em>
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t