{"id":13033,"date":"2019-09-03T05:44:47","date_gmt":"2019-09-03T03:44:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=13033"},"modified":"2019-09-03T05:49:57","modified_gmt":"2019-09-03T03:49:57","slug":"spaan-special-2-alja-spaan-doet-de-dinsdag-schrijven-is-misschien-dat-vooral-thuiskomen-en-je-omgeving-herkennen-je-benen-op-tafel-kunnen-leggen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/09\/03\/spaan-special-2-alja-spaan-doet-de-dinsdag-schrijven-is-misschien-dat-vooral-thuiskomen-en-je-omgeving-herkennen-je-benen-op-tafel-kunnen-leggen\/","title":{"rendered":"Spaan Special 2 – ALJA SPAAN doet de dinsdag: ‘Schrijven is misschien dat vooral: thuiskomen en je omgeving herkennen, je benen op tafel kunnen leggen,…’"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Wij mogen AlJA SPAAN<\/a> verwelkomen de komende dinsdagen op de site. Het verzoek om de columns van JOLIES HEIJ waar te nemen gehonoreerd. Dank je wel ALJA en de tweede is raak: human intrest van de bovenste plank. Overleven, over leven en herkomst van Alja Spaan<\/a>:<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

De schrijfster Anais Nin zegt in \u2018De nieuwe vrouw\u2019<\/em>:
\u201cDe kunstenaar<\/a> is een tovenaar \u2013 hij heeft me geleerd dat waar je ook terecht bent gekomen, je altijd weer kunt ontsnappen<\/em>\u201d. Dat troost me meestentijds.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Schrijven omdat je bang bent dat niemand je vindt\nterwijl je je verstopt hebt onder de bessenstruik. Tot tien horen tellen en dan\ndenken dat nooit iemand op het idee komt daar te zoeken en eigenlijk dat ook\nniet willen. Schrijven omdat er niemand is die luistert, omdat de anderen te\ngroot zijn of te ver weg of teveel met zichzelf bezig. Schrijven uit wanhoop,\nonmacht, neiging tot schreeuwen terwijl je keel vastgeschroefd is en je tong\nuit je mond gerukt en simpelweg niemand in staat is tot horen. Schrijven omdat\ndat het enige is dat nog rest, het enige is dat je kunt, althans dat hoop je. <\/p>\n\n\n\n

Schrijven om orde te scheppen omdat orde veiligheid brengt en rust, omdat duidelijkheid overzichtelijk is en gewenst, omdat beheersing noodzakelijk is en omdat je verweten is dat je dat niet bent: niet beheerst, niet duidelijk, niet veilig. Schrijven ook om mooier te maken, beter, te helen of juist te scheuren, schrijven om dingen in op te bergen of juist om iets aan te tonen. Zo verdwijnt de vader<\/a> uit de eerste column onderaan de trap, opgerold in een stinkende deken.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Can death be sleep, when life\nis but a dream, 
\nAnd scenes of bliss pass as a phantom by? 
\nThe transient pleasures as a vision seem, 
\nAnd yet we think the greatest pain’s to die. 
\n
\nHow strange\nit is that man on earth should roam, 
\nAnd lead a life\nof woe, but not forsake 
\nHis rugged\npath; nor dare he view alone 
\nHis future\ndoom which is but to awake. <\/p>\n\n\n\n

\u00a9 John\nKeats, On Death<\/p>\n\n\n\n

from\nPosthumous and Fugitive Poems<\/p>\n\n\n\n

\u201cHij\nwas nu beslist ergens anders. Hij kon niet zeggen of hij nog zweefde of zat.\nHet kwam hem voor dat hij onderweg was naar iets en ergens moest aankomen. Er\nstreken flarden lucht tegen hem aan, er waren ijle witte wolken, er hingen\npluimen rook. Ergens heel diep van binnen kwam de gedachte dat hij iemand moest\nwaarschuwen, dat hij zijn moeder moest zeggen waar hij naar toe ging, dat er\neen bezorgdheid zou zijn als hij niet vertelde dat hij op tijd terug zou zijn.\nZe zou de aardappels over de tafel gooien en doen alsof de mand gescheurd was.\nZe zou opstaan en langer zijn dan ooit, het lijf angstaanjagend wit, de haren\nlos, en het vel pakken van zijn arm en dan dat tussen twee vingers draaien.\u201d <\/p>\n\n\n\n

(uit: Bestsellers<\/a>, hoofdstuk 3)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

De\nmoeder uit de eerste column komt in hetzelfde relaas terug, zelfs de dochter\nkent daarin haar plaats. Het is elke keer alsof alle reizen samen met chauffeur\nen passagiers en met medenemen van bagage en passanten tegelijk eindigen.\nSchrijven is misschien dat vooral: thuiskomen en je omgeving herkennen, je\nbenen op tafel kunnen leggen, je kreukelige kleren uithangen, de kruimels uit\nje koffer schudden, de auto in de was, de ansichtkaarten geschreven, bij het\nverzenden misschien nog een aarzeling, en ze dan terugvinden onder de\nfruitschaal. De peren hebben de appels aangeraakt, er zijn bruine plekken\nontstaan met spikkeltjes erin en er hangt een lichte geur van bederf.<\/p>\n\n\n\n

Vervolgens\nis schrijven het raam open zetten, de tochtstroom voelen, de geur van een\nverlaten zomer ruiken, de melodie van een kinderliedje in de verte horen, een\nmotor die aanslaat, het ontmoeten van de thuisblijvers. Op sommige dagen komen\nwe ook tegen: <\/p>\n\n\n\n

negenenvijftig\nmotoren in groepjes van vier, drie vissers in de beschutting van een\nreuzenparaplu, een treuzelend brommertje met een giebelend meisje, BMW’s met\nbungelende knuffels en open ramen, een man in korte broek (met tuinslang), twee\nmagnums uit de verpakking, een hond op het fietspad, vier mannen in\ntrainingspak die allemaal tegelijk hun kuitspieren ontwikkelen en een roze\nplastic tas aan het prikkeldraad van het weiland langszij. <\/p>\n\n\n\n

Ik was om alle goede redenen<\/a> onderweg.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
een bewijs<\/strong>

Als ik het opschrijf, is het voorbij en ben ik definitief
weer thuis, kom ik terug in de dagelijkse dingen,

zoals hier. Voorheen was dat juist de reden het te noteren
en niet alleen op deze plek. Agenda\u2019s vol,

symbolen op de muur, pen op de zijkant van je hand, een
groet onder de postzegel, enveloppen op je

deurmat. Bewijzen tegen het vergeten, het herhalen het
teken van bestaan, logboek tegen de dood.

Als teken van vertrek groette ik vanaf het papier, eenmaal
thuis holde ik naar de kantlijn, misschien

meer voor jou dan voor mezelf, een lezer moet niet nodeloos
verontrust worden. Even twijfel ik of ik zelfs

degene was die schreef zoals ik nooit zeker ben van de reis,
de deur nog in het slot draai en liever doe alsof.

Alja spaan
(log 12 november 2018)

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n


<\/p>\n\r\n\t\t