{"id":13182,"date":"2019-09-15T07:50:27","date_gmt":"2019-09-15T05:50:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=13182"},"modified":"2019-09-15T10:34:15","modified_gmt":"2019-09-15T08:34:15","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-is-zo-erg-als-het-is-zo-erg-is-het-al-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/09\/15\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-is-zo-erg-als-het-is-zo-erg-is-het-al-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Frans Terken wint de enige echte virtuele – het is zo erg als het is, zo erg is het al – trofee op pomgedichten"},"content":{"rendered":"\n

Frans Terken wint de wedstrijd deze week met een compleet gedicht. Het thema erg is een moeilijk thema gebleken. je schrijft de erge dingen niet zomaar op in po\u00ebzie. afstand nemen dat is de taak van een dichter – niet je storten in de ellende van een ander of van jezelf zonder afstand. neen – de dichter beschrijft, troost, signaleert, voorziet in een toekomst, grijpt in een verleden, actualiseert in een onschuldige taal waar hij natuurlijk schuldig aan is. Frans van harte.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
De dichter is een eiland<\/strong>

Omgeven door zee is hij
soms onbereikbaar voor lezers
van het naastgelegen vasteland

niet dat het over water lopen is
het gevaar van wegzinken in wad
of moeras of de boot missen

dan seint hij leestekens naar de overzijde
kruipt zijn terp op en telt de zegeningen
op de vingers van \u00e9\u00e9n hand

in de verte ziet hij een vissersvrouw
turend naar de einder waar
man en zonen zijn ondergegaan

wast hij de andere hand in brak water
alsof er onschuld schuilt in zijn taal

FT 14.08.2019


–>
gelukkig een gedicht. met alle wezenlijke elementen. een echte kniertje. man en zonen die niet meer terug keren. de dichter ergens op een eiland die tracht en tracht met al het gereedschap dat hem is gegeven. schuld en onschuld in een dichterlijke adem benoemd. over water lopen – ook hier een verwijzing – maar een functionele. een gedicht uit een stuk! <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Cartouche – het is gewoon erg zoals het is <\/li>
  • Marc Tiefenthal – Heeft er niemand erg in? <\/li>
  • Frans Terken – alsof er onschuld schuilt in zijn taal <\/li>
  • Petra Maria – wij zijn erg aards <\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"


    wie wint de enige echte virtuele – het is zo erg als het is, zo erg is het al – trofee op pomgedichten?<\/strong>
    we vragen de dichters om de onvrede po\u00ebtisch te belichten.  erg – er kan in een dichtersleven heel veel heel erg zijn. de politiek is erg, 11-9 was erg, de liefste die nu bij een ander is – is erg. de dichters kunnen alle kanten op – pomgedichten is niet erg. zo erg is het al. we lezen u graag – heel ERG graag.
    u kent de regels: de gedichten niet te lang svp \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. <\/em>stuur in <\/em><\/strong>op het u bekende <\/em>gmail.com adres van pomgedichten@ <\/em><\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em>


    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"

    kapstertje<\/strong>

    ik zei vijftien weken geleden tegen het kapstertje
    doe maar wat korter
    en nog lijkt het
    of al het haar naar binnen groeit

    het is zo erg als het is
    zo erg is het
    al
     
    pom wolff <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"


    Waar vind je ooit
    oprechter dan bij een dichter
    zonder trouw aan vorm
    waarin hij gegoten is

    zwart
    als de dood
    voor elk licht
     
    is dat zwaar – te dragen?
     
    dat denk je maar, het is gewoon
    erg zoals het is – een leven
    zonder ziel is lang zinloos
    praten en doorgaan
     
    h\u00edj laat je
    in het best denkbare geval
    een ogenblik – versteld staan
     
    een enkel woord
    van waarde licht en rond van klank
    een verwaaide fluisterzin
     
    een steen
    om even bij stil te staan
     
                   14-09-2019 \/ Cartouche

    –>
    cartouche is weer eens aan het knutselen geslagen – tal van verwijzingen gebruikt hij – om wat te zeggen. ja wat eigenlijk? – po\u00ebzie is geen puzzle-tje. een gedicht over leven en over de dood. we lezen over trouw, over de dood over een steen, over even stilstaan. gooi de woorden vandaag maar in de tombola van cartouche – trek een papiertje en ja hoor je hebt een gedicht. voor zover ik cartouche ken waardeert ie deze recensie niet echt. maar ja de lezer leest en denkt er het zijne van in dit geval. lezer staat nu eenmaal niet op de kermis. lezer zit gewoon achter zijn kopje koffie op de vroege zondagochtend in dat altijd weer zo prachtig oplichtend amsterdam van mevrouw halsema. \u2018Waar werd oprechter trouw. Dan tussen man en vrouw. Ter wereld ooit gevonden? Twee zielen glo\u00eande aan-een gesmeed. Of vast geschakeld en verbonden.\u2018 020 zei ik daar dus, vlak bij het vondelpark. <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"


    Joshua <\/strong>
     
    Uit het struikgewas kruipt
    het serpent, het trekt
    stuipen, wil onderdoen.
     
    Langs de stam
    van de appelboom
    kruipt het omhoog.
     
    Heeft er niemand
    erg in?
     
    Over de rest
    hadden we beter gezwegen.
     
    Joshua was nog niet geboren. 


    —
    marc tiefenthal
    dichter essayist \/ po\u00e8te essayiste

    –>
    de slang, de tuin, de appel, de verlosser – ook hier wordt een zoekplaatje gepresenteerd – maar ik wil geen zoekplaatjes ik wil een gedicht. we staan niet op de kermis. po\u00ebzie is een serieuze zaak.
    <\/em>

    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    PARADIJS<\/strong>

    boven huilt een baby
    een kat miauwt
    de toon is gezet

    de zon komt op
    de zon gaat onder

    morgen
    steekt er weer
    wind op

    maar goed ook
    want wij zijn
    erg aards

    handen, mouwen
    ferme passen
    als gewenst

    niet vandaag
    vandaag
    is het windstil

    Petra Maria
    te Barberino


    –>
    een aards en windstil gedicht. met mensen erin en een kat. een paradijs als titel. ik weet even niet wat er ERG aan is. ik zou zeggen kind geniet van de rust. morgen stroomt de boel onder als in spanje momenteel , ga je ten onder aan kattengejank omdat beestje zijn bek niet meer weet te houden of noem je dat dan \u2018hemels\u2019? <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    <\/p>\n\r\n\t\t