{"id":13708,"date":"2019-10-30T07:36:28","date_gmt":"2019-10-30T06:36:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=13708"},"modified":"2019-10-31T11:18:31","modified_gmt":"2019-10-31T10:18:31","slug":"merik-van-der-torren-laat-de-bovenbuurvrouw-snoeien-een-dankjewel-voor-donna-en-nesrin-in-het-zonnetje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/10\/30\/merik-van-der-torren-laat-de-bovenbuurvrouw-snoeien-een-dankjewel-voor-donna-en-nesrin-in-het-zonnetje\/","title":{"rendered":"Merik van der Torren laat de bovenbuurvrouw snoeien – een dankjewel voor Donna \u00e9n Nesrin in het zonnetje"},"content":{"rendered":"\n

op de\nfoto zien we de amsterdamse dichter merik van der torren. met een snoeischaar\nin beide handen. voor het hondje van de dichter resteert een wijsvinger van de\nlinkerhand. 9 vingers snoeischaar, 1 vinger hondje. ik heb te doen met het\nhondje. hondje wil aandacht maar krijgt geen aandacht – nauwkeuriger gezegd –\nde struik en de snaar nemen samen 9 delen aandacht van de tien, hondje slechts 1\ndeel aandacht. maar 1 deel aandacht is geen aandacht zien we hondje denken op\nde foto. hondje wil niets maar dan ook niets te maken hebben met de\nsloopwerkzaamheden van merik.<\/p>\n\n\n\n

en\nmerik? merik lijkt in toenemende mate vrolijkheid uit te stralen. weer een tak\nen weer een bes. de zilveren trap richting 1 hoog belooft een enorme\nsnoeipartij te gaan worden  met als\nbeloning naar wij hier vermoeden een kopje koffie met een glas grandmarnier\naangereikt door de buurvrouw van merik door het open raam wanneer het kozijn is\nbevrijd van al die wrede en opdringerige takken, bossen, bessen en ander groen\ngoed, die buurvrouw het zicht op de werkelijkheid ontnamen.<\/p>\n\n\n\n

en\nhet hondje? het hondje kan geen trappen lopen. zal steeds maar weer nieuwe\nbessen, bladeren, takken en ander snoeigoed als neerslag moeten ontwijken\nonderaan de trap als de dichter in de weer is richting buurvrouw, koffie en\ngrandmarnier. conclusie moet haast wel luiden – dichters hebben het goed,\nhondjes minder.<\/p>\n\n\n\n

\"\"

Hoi Pom,
 
Mijn duindoorn voor mijn raam en dat van de bovenbuurvrouw moest gesnoeid. Eigenlijk deed Donna het werk van \u201cGroen-Zuid\u201d of zo, groet, Merik
 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"

Hoi Pom,
 
Mijn huishoudelijke hulp Nesrin die al meer dan twintig jaar voor me werkt, inspireerde me tot dit tekstje, voor pomgedichten, groet, Merik


<\/strong>Voor Nesrin<\/strong><\/em>


Uit mediterraan gebied gevlogen,
uit witte huizen en blauwe zee,
waar vijgen in de zomerzon rijpen
en jij de tango danste op voeten
van vele ritmen,
 
naai jij het knoopje op mijn vest
zuigt het stof uit de naden van het oude huis
 
en het aanrecht gelapt,
de vloer gedweild,
 
gaan we in de nieuwe dag
op de lange witte weg.
 
 
Merik van der Torren, 29 oktober 2019<\/em>
  <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t