{"id":13884,"date":"2019-11-24T01:10:42","date_gmt":"2019-11-24T00:10:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=13884"},"modified":"2019-11-24T01:10:44","modified_gmt":"2019-11-24T00:10:44","slug":"de-enige-echte-virtuele-zondagochendwedstrijd-op-pomgedichten-in-de-herhaling-deze-week-die-van-11-11-2012-winnaars-von-solo-gino-van-weenen-jurering-door-ik-ben","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2019\/11\/24\/de-enige-echte-virtuele-zondagochendwedstrijd-op-pomgedichten-in-de-herhaling-deze-week-die-van-11-11-2012-winnaars-von-solo-gino-van-weenen-jurering-door-ik-ben\/","title":{"rendered":"De enige echte virtuele\u2026 (zondagochendwedstrijd op pomgedichten) in de herhaling \u2013 deze week die van 11-11- 2012 \u2013 winnaars VON SOLO &GINO VAN WEENEN – jurering door – ‘ik ben ook maar een fotoshopmokkel\u2019 Mignon Nusteling"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
http:\/\/mignonnusteling.nl\/<\/a>

tot januari 2020 vindt u hier enige herhalingen van de enige echte virtuele zondagochtendwedstrijd op pomgedichten. een decennium lang of langer al doen we elke week hier de zondagochtendwedstrijd \u2013 in de herhaling vele verrassingen, voor de webmaster zeker, wellicht voor de dichters zelf ook, mede een eerbetoon aan de reeds overleden dichters \u2013 we gaan genieten! we doen het kris kras en volkomen willekeurig.<\/em> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
VON\n SOLO & GINO VAN WEENEN winnen de enige echte virtuele ‘gevaarlijke\n vrouw’ trofee op pomgedichten. Met deze week MIGNON NUSTELING als jury \nvoorzitster. MADJ zilver – BERNARD, RONALD, MERLIJN brons<\/td><\/tr>
Gepost op 2012\/11\/11 10:00:00 (1008 keer gelezen) <\/td><\/tr>
VON SOLO duwt zijn vinger in haar – pom: 15 – mignon: 15
PAUL DE BRUIJN ze ligt met acht poten omhoog
REINIER DE ROOIE ze zegt niet wat ze denkt
MARC TIEFENTHAL over vrouwen met niets tussen de benen – pom: 5 – mignon: 5
MARTIN AART DE JONG over haar haren van gif – pom: 15 – mignon: 10
JOHN EPKE aan de lorca
MERLIJN HUNTJENS ze zal nooit voldoende doorzeefd – pom: 5 – mignon: 15
JOSSE KOK is zelfs in haar alleen – pom: 5 – mignon: 5
GINO VAN WEENEN over haar gespeelde liefde – pom: 20 – mignon: 10
BERNARD JACOBSEN laat eitjes tikken op de maat – pom: 10 – mignon: 10
FRANS TERKEN ze beent je vakkundig uit – pom: 5 – mignon: 5
ENNO PAULUSMA laat haar schaterlachen – pom: 5 – mignon: 5
ALJA SPAAN weet wel raad met hem – pom; 5 – mignon: 5
JAKO FENNEK streep eronder – pom: 5 – mignon: 5
RONALD M OFFERMAN haar naam is amsterdam – pom: 5 – mignon: 15

wedstrijd gesloten. alsof iedereen onder het mes van mignon wil. zoveel inzendingen. dank jullie wel. de uitslag is binnen!<\/strong>



<\/a>

En dan sta je voor het blok op je rustige zondagmorgen. Opeens moet je
gedichten beoordelen, terwijl je de stront nog uit je ogen schept. Ik
vind het moeilijk om mensen helemaal geen punten te geven, want jullie
hebben toch allemaal de moeite genomen iets in te sturen en dan blijkt
honderd punten ineens heel weinig. Maar zoals jullie hard konden zijn
over mij, cavia’s en andere wedstrijdelementen, moest ik dat ook maar
worden. Wat een hoop seks voor een kurkdroge zondag, ik heb er een kater
van.
Misschien ben ik overmoedig ingegaan op dit voorstel. Ik had niet
voorzien wat voor kritiek en wiskundig talent je hiervoor nodig hebt.
Mijn werk als visagist en fotograaf geeft me wellicht tunnelvisie, dat
ik eerder val voor de beeldende gedichten dan de mijmerende gedichten.
Ik heb mijn best gedaan en ik hoop dat jullie me niets kwalijk nemen. Ik
ben ook maar gewoon een “fotoshopmokkel.”<\/strong>





en zo is het gekomen lieve lezer.<\/a> Het thema van deze week \u2013 de gevaarlijke vrouw \u2013 of het gevaar in de vrouw \u2013 in elke vrouw \u2013 je zou zeggen een mannenthema en zij zullen zeker de gevaarlijke vrouw in kaart kunnen brengen. Maar vrouwen weten natuurlijk over gevaarlijke vrouwen beter. We verwachten uit vrouwelijke hoek best wel wat vileins. Hoe dan ook hoe u het thema ook vulling geeft, cup zus of cup zo, welke vorm u ook kiest, u bent daarin vrij. Maar pas in godsnaam op. Gedichten niet te lang tenzij noodzaak. Insturen voor zondagochtend 1100 uur.
mignon is deze week jury voorzitter en we zullen het weten. Webmaster en juryvoorzitter verdelen ieder 100 punten over de ingezonden werken. Peter le nobel staat op een counsellingbeurs goede waar uit te venten en zal volgende week weerom keren.



‘noem het geen liefde’

je kunt ook zeggen
dat ik alle zuurstof uit je had gezogen
en aan frisse lucht toe was

ik weet dat we op een straat hebben gelegen
ik weet dat je me een keer een smsje stuurde
tussen het vrijen met een ander door

ik weet dat je me een keer vroeg
net voordat ik klaar kwam of ik van je hield
ik kon geen ja zeggen


pw



NU AL MET DE VOORLOPIGE INDRUKKEN VAN PLOOS:
Pom, Ik vraag me elke week weer af wanneer het thema ‘vrouw en passie’ in al zijn denkbare varianten uitgemolken, afgedaan, uitgeput en voor een hele poos van de baan zal zijn.
Gelukkig denk ik vanavond bij Von Solo niet aan ‘felbegeerde punten’, maar aan Wolkers (‘Kort Amerikaans’) en ik beeld me in dat hij een boek in po\u00ebzie verpakt.
Leuke verwijzing is “Taal is maar een ding” bij Ma. Fijn is die taal, niet in een zo krap mogelijke kolom geschreven, maar breder, en als een aardverschuiving of modderlawine. Je komt erin terecht en je links en rechts vastgrijpen is onmogelijk. Hij praat (hier) als een vrouw.
Josse leidt me –misschien net zo onbedoeld als Von Solo– gelukkig ook af van het thema: bij hem lees en hoor ik Georges Moustaki, ‘Le M\u00e9t\u00e8que’. (http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=W2sHsNIGIUI<\/a>)
Mooi ook de taal van Jacobsen. Soepel en krachtig.
Alleen, hier en daar geloofde ik mijn ogen niet of schoten me de tranen in de broek. “Maar vrouwen weten natuurlijk over gevaarlijke vrouwen beter.” Zulke nonsens las je ooit in (de beginjaren van) de vorige eeuw. Wordt perfect afgemaakt met ” We verwachten uit vrouwelijke hoek best wel wat vileins.” Best wel wat\u2026 Mozes kriebel! Geen gedicht van mij. Ben even niet je vrouw.<\/strong>






Beste meneer Wolff,
Met bijna ongezonde tegenzin doe ik vandaag toch een inzending. Als ik Martin M Aart de Jong zou zijn, dan sprak ik schande.
Tegenwoordig kan zomaar een ieder die de mond roert ons literaire erfgoed be-scherprechteren. Wat volgt? Gaan we straks een cavia<\/strong> door een doolhof laten lopen om te bepalen wie de felbegeerde punten pakt op zondag. Het moet niet gekker worden. Of we ook via SMS mogen stemmen. Holland’s next poetry talent. Wanking with the stars. Nou, hier toch maar weer tegen beter weten in. Over gevaar dat schuilt.<\/em>



De modepop


De modepop
Ze schertst
Ontwerpt
Maar
Wat

Knip, schaar
Hoe het haar zit
Met een idee doordacht
Mooi, gemodelleerd

Het staat
Nietxxxxxxxxx (s)
Slechtxxxxxxx (s)

Neukbaar
Veert ze terug
Als je je vinger
Erin duwt
Net echt



VON SOLO
POWEZIE & VOORDRACHT
http:\/\/www.youtube.com\/vonsolo010<\/a>
http:\/\/vonsolo010.blogspot.nl\/<\/a>


pom: een genot toch elke week weer de gedichten te mogen lezen, te aanschouwen in het virtuele en dat het ook nog gewaardeerd is. Dat ze begeerd zijn de ‘fel begeerde punten’ zoals von solo het formuleert. Dit worden wel punten. Het modepoppetje ontwerpt \u2013 maar wat? Hoe je een vraag in poezie kunt verpakken. In twee woorden. Een leven vol teruggebracht tot wat het leven is. in ‘Maar wat?’ Een heerlijk soort relativering die wij ons allemaal kunnen aantrekken als we weer eens ergens te erg in geloven. En dan nog even lekker op zijn von soloos afsluiten die handel \u2013 een vinger erin. En ‘net echt’ zeggen. Dodelijker kan een mens niet terug gebracht tot wat een mens is.

Mignon: VON SOLO
Ik kan hier eigenlijk niets over zeggen, behalve dat ik dit fantastisch
vind. Je maakt het voor jezelf heel makkelijk, maar doet dit wel op zo’n
manier dat ik niet anders kan dan hier voor vallen.
<\/em>







Niet voor de poes

Ze is een echte pitspoes, poesspits
spitpoes, niet voor een kater te vangen
en ze begint zo lekker te spinnen van wellust
met haar acht poten omhoog, dat is nou
mijn weduwe. Gekronkel over mijn dode lijf,
zo dood als de pieren \u2013 die wel nog vrij levendig
door mij en m\u2019n lede maten glijden –
in holle ogen, hoe haar exen en ik
het ook wenden en keren;
zij is en blijft een moordwijf.


\u00a9Paul de Bruijn,
november 2012


pom: bij elkaar verrassende wendingen. Dubbel gebruik van het woord moordwijf. Die acht poten intrigreren. Welke acht? Ik ben nog niet wakker. Een vrouw telt voor vier? Haar poes voor twee? ik kom er niet uit. Gedicht uit de grond van zijn hart.

Mignon: PAUL DE BRUIN
Wat nog meer kriebels veroorzaakt dan die necrofilie, is het gebruik van
het moord ‘moordwijf’. Meer heb ik er eigenlijk niet over te zeggen.

<\/em>





kreeg vanmiddag van een vrouw
in het diepe – een hoge ambtenaar
hier hoor het schriftelijk verzoek
of ik even alle berichtgeving over
haar onderdanige ambtenaar wilde
verwijderen van pomgedichten – ik
zei nou heb ik de sleutel niet en
ga zeker niet in pom zijn broekzak
rondtasten hoor dus doet u
het zelf even –

heeft ze al getast pom of heb je
iets
onwelvoeglijks gevoeld waarvan je
dachtwist h\u00e9 zo hardhandig
is bettie normaal nooit? – kijk uit
pom het is een gevaarlijke vrouw
want
ze zegt niet wat ze denkt en denkt
niet wat ze zegt


Reinier de Rooie


joop komen: Toch kan een flinke beurt het karakter van zo\u2019n vrouwspersoon wel eens doen omslaan Reinier.
Toen ik buuf leerde kennen in 1952 was zij ook een hatelijk onbarmhartig wijf, maar na een ferme beurt heeft ze mij in het vervolg poeslief spinnend op haar knie\u00ebn gepijpt, zowel \u2019s ochtend, \u2019s middags, \u2019s avonds en in de nachten.
Als tegenprestatie neukte ik haar \u2019s nachts, \u2019s avonds, \u2019s middags en in de vroege ochtenden.
Misschien ligt hier dus een nobele taak voor je ten opzichte van de hoge ambtenares, daar in de buurtgemeente van Gendringen.<\/em>

Pom: Of het een gedicht is? Of een minder blijde boodschap. Hoge ambtenares en haar onderdanige ambtenaar. Toestanden daar op kantoor. Ik zie ze voor me. Alle tinten grijs die ambtenaren daar in hengelo. Met zweepjes reinier?

Mignon: Geen gedicht, geen verbeelding, wel een hoop woorden, geen punten. Sorry.

<\/em>






Spindokter

Dokter, ik had thuis een poes,
wat kon die mooi spinnen
zich laten strelen en zoveel meer

om dan vanuit de gordijnen
klauwen vooruit bezoekers aan te vallen.
Kijk, zelf heb ik hier nog een schramspoor.

Dokter, ik heb ze de deur gewezen.

Toen kwam daar een spin
langs een kier binnen
wat kon die mooi spinnen.

Netjes geweven
hing haar web
van kast tot bed.
Daar hing ze in en wachtte.

Tot ik me zou bukken.
Kijk, hier heeft ze me gebeten.
Dokter, ik heb haar doodgemept.

Prins, leer ze me niet kennen,
die vrouwen met lust
tussen de oren
en niets tussen de benen.


—
marc tiefenthal
dichter essayist \/ po\u00e8te essayiste
Temse
blogs: Tieftalen (nl) Profonde lalangue (fr)


pom: een duidelijke en kant en klare tiefenthal. Alweer een poes. Leuk spinnetje ook. Geraffineerde afsluiting, redelijk kaal en toch beeldend.

Mignon: MARC TIEFENTAL
Grappig gedicht, ik hoor een voorleesbeurt in een kinderboekwinkel. Ik
begrijp alleen niet helemaal waar die prins opeens vandaan komt.
<\/em>






Om haar gevaarlijk zwijgen


Taal is maar een ding ik praat zoals ik altijd praatte met je
ook al was het steeds jouw lijf dat antwoord gaf je gaf me
alles en nog wilde ik dan praten wilde ik begrip na wilde
nachten dagen uren wilde ik de tijd stilaan in woorden smoren

je zei dat ik mooi was zoals ik zat en daarna moest je lachen
omdat stilstand nooit kon zijn en alles bleef een streling
van momenten jij vloog weg en ik kreeg vleugels jij
een kind nog en een kind dat praktisch alles kon bereiken

bijna schreef je cum laude ik schreef wanhoop schreef
je af blijf bij me vroeg je blijf maar jij met je nachten
jij met je haren van gif met je weinige woorden die

staken als messen van staal jij met je vele levens
parallel en overal was alles liefde ik zag enkel taal
wilde uren dagen nachten terug en op geschreven.


Martin M Aart de Jong



pom: de wending bij die haren van gif. En dan de ik van de wanhoop. Ja ze zijn niet vertrouwen die vrouwen van martin aart de jong. Hoe jong ze ook waren een mes konden ze steken in de rug van de jonge dichter. Hier draait martin aart de jong net zo lang de woorden om totdat hij in ze valt. Vrouwen steken. Vrouwen streken. Knap gedaan. Nergens gekunsteld komen de woorden over, ik zie achter elk woord een verbeten trek van de dichter. Het schrijven van dit gedicht moet een kwelling geweest zijn.

Mignon: M. AART DE JONG
Dit is het schoolvoorbeeld van waarom vrouwen dichters willen. Ze willen
dat er op deze manier over hen geschreven wordt. Moet zeggen dat het
moeilijk is zoiets te lezen en het droog te houden onderaan. Dit soort
gedichten trekt niet alleen de horde middelbare vrouwen met kubistische
oorbellen, maar ook de jonge onschuldige meisjes die als muze willen
dienen.
<\/em>





pom,
morgen om 15 u in breugems brouwerij zdam opent ewoud de groot zijn foto-expo
met edo schots op zijn sax draag ik van Lorca voor de Grazal van de obscure dood
meedoen aan je wedstrijd met dat fotoshopmokkel en dat waardeloos thema van je
mwah
nee

however… http:\/\/youtu.be\/8xLocZlwqvw<\/a> is namens sfeerbeheer afdeling wansmaak
de beste inzending voor de “gevaarlijke vrouw”, mes mieux a mignon,


John Epke
<\/em>







pom: grappige inzending, mooie collage van beelden. Veel succes in zaandam vandaag. Geinig filmpie.

Mignon; JOHN EPKE
Zo John, oog om oog, tand om tand is mij vroeger altijd geleerd. Maar ik
zal mijn best doen vriendelijk te blijven: De overeenkomsten tussen het
opgegeven thema en je appels zijn ver te zoeken. Ik begrijp dat jij mij
een dom mokkel vindt en je best niet wilt doen -je weet nog half niet
hoe achterlijk ik ben. Wees dan als dichter ook eens een stoere vent en
stuur \u00f3\u00f3k niks in. Iets insturen dat totaal buiten het thema valt,
verdient voor mij geen punten. Hoe prachtig je appels er ook bijhangen
vandaag.

<\/em>








kogelvrij


ik miste licht
en zocht en
vond schijn

het blijkt
dat je jurken
kogelvrij zijn

ik miste licht
en dacht

je zal nooit

voldoende
doorzeefd
kunnen zijn

om via
kogelgaten
zonlicht door
te laten

voor mij


Merlijn Huntjens



pom: ja met de pijn van de woede nog geschreven. Dood moet ze! Dat wordt hier wel duidelijk. In haar kogelvrije jurkje. En als ze wel doorzeefd is spreekt ze van lichtgeraakt. Trek er eens een pijl op raad ik je aan.

Mignon: MERLIJN HUNTJENS
Hier houd ik erg van. Lekker minimaal en beeldend, maar dat is dan ook
weer mijn afdeling.
<\/em>







Waaghals


Ik kan vertellen van de storm
in haar hoofd, die ik bedwing.
Van de dingen, waarin ik haar
kleed. Noem het geen gezicht.

Ik kan ze delen, alle uren
dat ik haar getier verdraag.
Dat geen klokslag mij verlossen
kan, omdat ik met haar slaap.

Ik kan mijlendiep in ogen
staren, tot ik iets herken
en ik mijzelf hierin ontdek,
of ik wachten op een wending.

Een bekering zogezegd, alsof
ik haar Messias ben. Helaas.
Van vissen maak ik graten.
Van brood een lege mand.

Ik kan waanzin niet verklaren.
Ik kan slechts haar adem voelen
op mijn blote zwervershuid
met de beperkte houdbaarheid.

Ik kan het kwade in ons laten
branden tot het ons verdampt.
Er is geen nar die ons bezingt.
Ook in elkaar zijn wij alleen.

Ik kan haar vredig laten slapen
en dan doen alsof het erg is om
te wachten, maar ik doe het niet.
Ik koester dit gevaar.


Josse Kok


pom: josse laat haar slapen. Dan heb je nergens van last van, hoef je ook niet te dichten. Lees hier toch liefde in van een slapeloze. Krachtig geschreven. Laatste regel derde strofe? Moet die zo? Aarzel of deze bijdrage niet buiten het thema valt. Een liefdesgedicht voor een gevaarlijke vrouw? Het kan, het bewijs is geleverd. Ze snurkt niet dit monster anders waren de woorden niet zo liefdevol geladen. Maar als je nu al wakker van haar ligt wat moet dat worden straks. Dat is geen waaghals\/zerij dat is masochisme.

Mignon: JOSSE KOK
Je vriend beoordelen is liever iets wat ik alleen doe als het om
andermans vriendjes gaat, maar vooruit. Ik krijg altijd een beetje een
eng gevoel als mensen in je ogen staren en zeker als het mijlendiep
gaat. En als ze uiteindelijk iets van zichzelf in je herkennen. Maar als
vrouw weet ik maar al te goed welk gevaar van onsch wezensch hier
beschreven wordt en dat maakt het ook wel weer origineel. Geen poezen,
dat mag wel benadrukt worden.
<\/em>






Het koffiekopje voor mij trilt
cafe\u00efne tekort is zeer waarschijnlijk
of toch de woede die zich via kleine
scheutjes espresso naar buiten druppelt.

Als mannen een hart hadden dan zat het mijne
tussen de koffieprut en de suikerklontjes in.
Versgemalen bonen doen geen recht aan de pijn
Dat zich als residu afzet aan de bodem.

Op de tong heerst nog steeds een bittere nasmaak
Ristretto dat de ballen grijpt en vasthoudt
Tot er geen greintje medelijden overblijft
Dit is Starbucks op vliegvelden, geveinsde persoonlijkheid.

Hoe zij daar je koffie maakt met gespeelde liefde
Je naam vraagt om nog eens te tonen dat ze je begeert
Ook al weet je dat in je achterhoofd er gewoon een transactie is geweest.

Jij liep binnen en dacht de wereld te vinden in haar handen.
Zij stuurde je weg met een lege tall Latte.



Gino van Weenen




pom: ja wel een compleet gedicht met een prachtige wending. Zo schrijf je schiphol. Ben al verloren bij:

‘ Het koffiekopje voor mij trilt
cafe\u00efne tekort…’

en dan moet het gedicht nog beginnen. Ik zie een steeds driftiger schrijvende gino van weenen voor me in de vertrekhal. Het crematorium van de liefde.

Mignon: GINO VAN WEENEN
Laten we nogmaals de Starbucks uitmelken. Ik moet me een beetje door het
begin een worstelen, om er vervolgens achter te komen dat ik dit een
heel mooi gedicht vind. Misschien iets te veel koffieprut, maar
inderdaad een uiterst gevaarlijke vrouw.

<\/em>






Spuitelf


ik bespeur
iets onnatuurlijks in jou
oestrogeen komt nooit alleen
jij tuurt naar mijn zak
alsof je er een plan mee smeedt

ik vind het eng om in te gaan
op iedere genitaal agendapunt
je lonkt wat naar een zwetend lid
en rooft het blut met rammelstokken
eitjes tikken op de maat
van zoute paringsdrift

de hiaten in je tongval
zijn vol overtuigingskracht
de dans, een standaardprocedure
maar een kind komt er niet van

een kopje kroost
druipt langs je wang


Bernard Jacobsen



pom: deze jacobszoon kan wel schrijven. De vrouw als spuitelf neergezet. En tikkende eibom beschrijft bernard naast zich. ‘Ze lult teveel’ mag ik het zo samenvatten.

mignon: BERNARD JACOBSEN
Hmm, interessant. Toen ik dit gisteravond las, dacht ik dat het om een
pseudoniem van Josse Kok ging. Het metrum, de titel en het slot kwamen
akelig dicht in de buurt. Maar laat ik me niet te veel be\u00efnvloeden, want
Bernard, ik kan het altijd mis hebben. Bernard doet het in ieder geval
beter dan Josse deze week. Al is die eierstokpercussie inmiddels wel
bekend, hoe je haar gezicht achterlaat maakt voor mij een hoop goed.

<\/em>






Door de maag

Koop het kookboek van een verwoestende vrouw
het verlangen vernietigende recepten te bereiden
zinnenprikkelend genot van een volbloed nigella
die dartel voor en op haar aanrecht danst

ze legt je op een hakblok zet het mes aan buik en borst
beent je vakkundig uit fileert met fijnzinnige vingers
de dunne huid snijdt een lapje van je meest vlezige
onderdeel en bakt het aan beide kanten bruin

voert het je dat het zacht door de slokdarm kruipt
zich lillend naar binnen vreet de dikmakende
gekmakende verrassing die ze beloofde
tot in de maag het zuur optrekt

zoals niet jij maar zij de scepter zwaait
je zult het slikken tot de laatste hap


Frans Terken 10112012


pom: hoe je zelf aan je zelf wordt opgevoerd \u2013 beeldend gebracht ook \u2013 ‘ .. snijdt een lapje van je’ . Waar uiteindelijk de vrouw toe in staat is en waarom vele vrouwen zo graag in de keuken staan en vlees snijden. Er gaat meer door een vrouwenhoofd dan je op het eerste gezicht vermoedt. Gelukkig hebben we frans terken die zich opoffert om het allemaal te kunnen beschrijven. In lijdzame onkreukbaarheid opgediend.

Mignon: FRANS TERKEN
Ik vind dat gezwaai met die scepter zo’n clich\u00e9matig beeld, guttegut.
Gelukkig snijd je nog ergens lapjes af. Dat jij weet wie die Nigella is,
baart me zorgen.
<\/em>






bottleneck


haar hals rekt zich uit
naar mijn nog twijfelende hand
terwijl haar buik spreekt

even nippen, een slok of
meer, dan zwalkend leven
als knop verwelken in de kelk
wil je dat

rozen verscherven
en vruchten dragen
bottel jezelf

onder de tafel
waar je schaterlachend
voor me valt, als een roemer
struikelend over eigen voet


enno paulusma



pom:
enno houdt het heft in eigen hand. Geeft weinig kansen weg. Bij een thema gevaarlijke vrouw moeten er wel slachtoffers vallen enno. Nouja niks moet natuurlijk maar dat is wel zo leuk voor de site.
Kijk zo breng je zo een gevaarlijke ploos toch nog aan haar gerief. Dat kunnen we hier niet hebben. Doorzeefd moet ze niet lichtgeraakt. (Grapje hoor.) Subtieler zag ik dit thema niet eerder beschreven. Paulusma is uit po\u00ebzie en minder uit kanon gesneden. Ik waarschuw tegen vrouwen op oorlogspad enno. Je kunt je verkijken.

Mignon: ENNO PAULUSMA
ROZEN VERSCHERVEN??? !#$%^&&**(^%#@! Ik herken de gevaarlijke vrouw niet
zo goed, maar Roemer zien we beeldend struikelen.
<\/em>







nog halverwege

Het is niet te hopen voor hem dat zij \u2013 wanneer hij
Haar ziel beroert onderweg van borst naar tenen \u2013
Uitbarst in luid gejubel dan wel

Omver rolt in zijn kermisbed, dit samen met de
Onheilstijding buiten, de kracht van de natuur en
Zijn brandend kaarsje

Kan voor meer noodlottige gevolgen zorgen dan
Alleen die verschroeiende warmte die hij nu voelt
En hoewel zijn

Lid het laatste is dat klein wordt, zal hij zich nietig
Voelen terwijl het schip naar de klippen stuwt en
Haar wanden kapseizen

Zo stellen wij ons dat voor: hij nog vastgebonden
Aan de mast en gieren die hem verslinden terwijl
Zij in de diepte verdwijnt

Hoewel liever: hij geketend aan zijn herkenningspunt
Terwijl zijn liefde zijn voeten kust, wenend en zijn
Kleren alvast scheurt


Alja Spaan



pom: een goede uitsmijter laat mij dat gezegd hebben. De natuur is mooi maar dictatuur ik schreef het eerder. Spaan laat geen spaan heel van het liefdesbedje van die twee. En helemaal lekker komt hij niet aan zijn eind. Het tafereel werkt op mijn lachspieren. Ik word er vrolijk van.

Mignon: ALJA SPAAN
Dit is meer hoe elke vrouw zou moeten zijn, niet per se een gevaarlijke
vrouw. Welke man wil nou geen vrouw waarvoor alvast kleren gescheurd
worden. Ik zie ze wel liggen en moet erom gniffelen.

<\/em>





streep eronder

er liggen op ons bed twee katten
ze hebben kleden, matten
voor gezien verklaard

jij ernaast, tot aan het vlees
van haar ontdaan, je ogen haast
te zwaar geschminkt, geraffineerder
groener nog
dan die van deze poezen

ik zou dit alles willen strelen
me laven aan de kwelzucht
van je ziel
maar je geslacht heeft al niets kattigs meer


jako fennek


pom: geraffineerde titel. Dat moet gezegd. Met de laatste regel heb ik \u2013 poetisch gezien moeite. Al is de klok dan wel rond. de punten voor de titel.

mignon: JAKO FENNEK
Alweer katjes, maar leuk toegepast. ‘Me laven aan de kwelzucht van je
ziel’ vind ik alleen wel een erg zware regel voor dit toch ietwat
luchtige gedicht.
<\/em>






Kijk Pom, al dat goud dat er blinkt op je site is natuurlijk erg mooi. Maar soms maakt winnen of verliezen niets meer uit, dan moet een man staan, waar hij voor hij staat. Dan moet hij niet mee janken met al de wolven die er in de modderige Nederlandse bossen, weilanden, polders en wat voor plekken buiten Amsterdam dan ook, rondscharrelen. Bij deze over mijn gevaarlijke vrouw. Natuurlijk wel met een hartelijke groet.
Ronald M.Offerman<\/em>



Amsterdam

Ik ken die plekken van je
waar ik niet zou moeten komen
omdat pijn en woede op de loer liggen
Onverschillig als je bent
voor wat ik denk of voel

Als een vrouw ben je
beschimpt, vervloekt en soms geschonden,
die de slappelingen opvreet
of ze terug laat vluchten
naar hun holen, waar ze huilend
aan hun wonden likken

Vanwaar ze schelden
op je uiterlijk, je karakter
en de zonde die er in je heerst
Maar ik herschik dagelijks mijn hart
en mijn gedachten, terwijl ik fluitend
nieuwe dingen leer


Ronald M.Offerman
A.dam 11-11-2012


pom: zo horen en lezen we het graag van amsterdam ron. Een gedicht dat in 010 niet echt op prijs wordt gesteld. Het had iets vileiner gemogen \u2013 dat verdienen ze wel daar beneden.

mignon: RONALD M. OFFERMAN
Ik vind Amsterdam mooi neergezet als gevaarlijke vrouw. De geruchten dat
ik Amsterdam een kutstad zou vinden, heeft Pom ontzettend aangedikt.
Want als ik dit lees zou ik bijna willen dat ik ook zo’n vrouw bewoonde.
<\/em><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\r\n\t\t