{"id":14599,"date":"2020-02-13T08:17:37","date_gmt":"2020-02-13T07:17:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=14599"},"modified":"2020-02-13T08:22:05","modified_gmt":"2020-02-13T07:22:05","slug":"von-solo-op-zijn-hondjes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/02\/13\/von-solo-op-zijn-hondjes\/","title":{"rendered":"VON SOLO op zijn hondjes"},"content":{"rendered":"\n
\"\"

Deel 368. Diversiteit<\/strong>
\u00a0
De biodiversiteit in kantooromgevingen beperkt zich tegenwoordig tot bacteri\u00ebn, virussen, schimmelculturen en mensen.
\u00a0
Mevrouw Solo wil al jaren een hondje. En nu de kinderen wat groter zijn, we een nieuw huis hebben dat redelijk af is en de jaren toch gaan tellen, lijkt de tijd hier stilletjes aan rijp voor te zijn geraakt. Zelf ben ik ook een hondenliefhebber, dus van mijn kant geen bezwaar. En alle begrip dat ons nieuwe gezinslid, dan soms ook onder de zorg van ondergetekende mag vallen. Nu staat deze echter nogal op zijn flexibiliteit en vrijheid, en vindt het navenant niet zo makkelijk om een dag in de week thuis te plannen, om dan onze kleine viervoeter tussen de middag te kunnen vertroetelen en zijn gerief te laten doen in \u00e9\u00e9n der nabij gelegen, daartoe bestemde zones. Dit was dan ook de aanleiding de vraag maar eens te stellen of ons nieuwe hondje gewoon een dag per week welkom zou zijn op kantoor. Afgelopen week stelde ik op het intranet van mijn werkgever de vraag of dat mogelijk was. Het is nog niet eerder voorgekomen dat ik zoveel goed- en wellicht ook minder goedbedoeld advies heb gehad op een zo simpele vraag.
\u00a0
Gezien ik bij de afvaltak van ons bedrijf werk, grapte er iemand dat dat alleen mocht als het om een vuilnisbakkenras ging. Dat soort humor valt te waarderen. Maar al snel werd het oordeel bureaucratisch, snel en kil geveld met de woorden: \u2018Nee, huisregels.\u2019 Dat soort zaken kun je wel aan de beleidsmakers van de facilitaire dienst overlaten.
Ook werd allergie nog geopperd. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik allergisch ben voor een hoop menselijke collega\u2019s, omdat ze uit hun muil rieken of goedkope eau de wc dragen. Of gewoon voor hun gedrag. Maar dat neemt ook niemand serieus.
\u00a0
De meest tragische reactie was echter de volgende:
Hele lastige vraag dit. Er zit namelijk een implicatie aan. Stel dat je aan al je collega’s op de afdeling vraagt of ze het in orde vinden, en er zitten mensen tussen die “nee” zeggen. Dan bemoeilijkt dit wellicht de samenwerking tussen jullie in de toekomst omdat die “nee” niet leuk was. Of het geeft hen in ieder geval een opgelaten gevoel om jou je hondje te ontzeggen.
Of dat er mensen zijn die geen nee durven te zeggen, maar het eigenlijk niet leuk vinden dat het hondje daar rondloopt. En dan toch maar “ja” zeggen omdat ze niet als “dwarsligger” willen worden gezien. Die voelen zich dus ongemakkelijk.
Persoonlijk zou ik mijn collega’s niet in een positie willen brengen om die keuze te maken en het hondje gewoon thuislaten, hoe schattig het beestje ook is.<\/em>
\u00a0
Aha, de vraag is lastig omdat er een implicatie aan zit. Nou, op dat moment ben je mij al rijkelijk kwijt. Maar dan de hele redenering die volgt. E\u00e9n opeenstapeling van bijna stuitende, menselijke onzekerheid. Alsof alles benaderd moet worden als een sociaal dilemma. Of iemand zich ongemakkelijk voelt, zal me worst wezen. En de \u2018persoonlijke\u2019 mening die erop volgt interesseert me uiteraard geen reet. Die impliceert enkel dat zijn mening de juiste is en dat daar maar beter naar geleefd kan worden, wat ook zijn moge.
\u00a0
Ik had ook nog een kleine poll toegevoegd waar dit de uitslag van was:
Zijn er regels over honden op de werkvloer, of is dat gewoon in onderling overleg:<\/em>
\u00b7\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Als de collega\u2019s het in orde vinden\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 49 stemmen<\/em>
\u00b7\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Het mag in geen geval\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 98 stemmen<\/em>
\u00b7\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Er is beleid op vastgesteld\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 27 stemmen<\/em>
\u00a0<\/em>
Korte analyse leert ons dat twee op de zeven mensen het wel in overweging zouden willen nemen. Vier op de zeven stellen duidelijk dat het niet mag en \u00e9\u00e9n op de zeven zich verschuilt achter beleid. Vanuit democratische beginselen zal de uitkomst dus zijn dat we onze ruimte niet gaan delen met dieren. Maar wel met een cohort mensen waar we wellicht ook niet mee opgescheept willen zitten, maar waar we dan blijkbaar \u2018toe veroordeeld zijn\u2019
Het verklaart de groei van steden en de volledige rechtvaardiging van habitatvernietiging van soorten. De meerderheid vindt het belangrijker dat er ruimte is voor mensen. Veel mensen. Het leven en voortbestaan van de mens als soort voor alles. Uiteindelijk is er zo maar \u00e9\u00e9n einduitkomst mogelijk. De biodiversiteit in de wereld zal zich beperken tot bacteri\u00ebn, virussen, schimmels en de mens.
\u00a0
Wanneer ons hondje komt, ga ik \u00e9\u00e9n dag in de week thuiswerken. In onze eigen diverse biosfeer. Een goede sfeer.

VON SOLO
DICHTER, PERFORMER, COLUMNIST EN CINEAST
www.vonsolo.nl<\/a>

Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl\u00a0
En volg VON SOLO ook op Facebook, Twitter en LinkedIn!!!

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\r\n\t\t