{"id":14821,"date":"2020-03-06T15:00:24","date_gmt":"2020-03-06T14:00:24","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=14821"},"modified":"2020-03-08T10:25:36","modified_gmt":"2020-03-08T09:25:36","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-raymond-vh-groenewoud-de-dag-brengt-ouderdom-de-nacht-brengt-vreemde-uren-de-mooi-doet-pijn-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/03\/06\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-raymond-vh-groenewoud-de-dag-brengt-ouderdom-de-nacht-brengt-vreemde-uren-de-mooi-doet-pijn-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Annagriet Diesman en Cartouche winnen de enige echte virtuele – naar Raymond vh Groenewoud – \u2018de dag brengt ouderdom\/de nacht brengt vreemde uren\u2019 – de mooi doet pijn – trofee op pomgedichten – Paul Bezembinder brons."},"content":{"rendered":"\n

Onder dankzegging aan alle dichters die instuurden – ik kan\nen mag er vandaag niet omheen – de inzendingen zo erg naar mijn hart – ik beken\nik ben een romanticus maar dan liefst toch in die inktzwarte bitterheid die in\neen verleden meer levens kostte dan de corona in de toekomst. het is die\nongebreidelde aanstekelijke en alles en iedereen innemende passie die vandaag\nin twee gedichten hoogtij vierde. tweemaal onontkoombaar goud en eenmaal brons.\nbrons voor paul bezembinder – van harte! –  die uit niets iets wist te destilleren dat pijn\nkan verzachten. een wonderstukje van  taalkunst:\n<\/p>\n\n\n\n

\u2018Achter de schermen\ndraagt
\nzij echter niets. \u2012 Niets dat de pijn verzacht.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

en dan komen we bij de gouden werken deze week – Cartouche\nen Annagriet Diesman schreven de sterren uit de hemel, de corona aan flarden –\nkoortsachtige gedichten zonder weerga. mooier kon er vandaag niet\ngeschreven.  het verlangen in de aanhef\nde inhoud tot aan de pijn doorvoeld in de conclusie door Cartouche beschreven: \u2018 er is geen mij zonder jou\u2019 <\/em>– GOUD! van\nharte!<\/p>\n\n\n\n

en alsof ze voor elkaar schreven lezen we  van de voortgang – de o zo trage maar onontkoombare\nvoortgang en invulling –  in lust en liefde\ngedompeld: \u2018 jij hoopt vandaag, en ook ik\nja, wij, op trage, trage liefde, lief.\u2019 <\/em>Annagriet Diesman – GOUD! van harte!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
de nacht woont in jouw lichaam<\/strong>

en jij slentert door de prelude van slapen, maar hoopt nog
op mijn aandacht, hoopt op mijn mond die toe, dan open
mijn lippen en tanden, mijn tong. hoe langzaam die mond,
hoe traag het tasten van mijn handen die strijken, sloom strijken

doelloos, je zomervacht, de nacht wegvagen die in jou huist
jij hoopt, vurig, op mijn mond die jou roert als jij streelt
mijn tong, mijn tanden en lippen. jij hoopt vandaag, en ook ik
ja, wij, op trage, trage liefde, lief.

Annagriet Diesman

–>
zojuist de ochtendwandeling amstelpark voltooid – de frisse coronalucht geademd – handen wassen jongens dan komt alles goed – half italie geisoleerd en maar handen wassen. dat is onze bruins. weg ermee –
\u2018zonder jou geen mij\u2019 schreef hierboven de gewonde vogel – hier majestueus vorm gegeven door Annagriet Diesman. en Annagriet is voor de corana en de duvel niet bang. hier wordt geroerd gestreeld en gebeten, gehoopt en gelikt dat de corona koortsachtig zal stralen.  een (ieder) veroverend gedicht, veroverend de woorden, de lust en dan in die heerlijke vertraagde vorm vormgegeven. wie is zij toch die de nacht uit mijn lichaam haalt. mij zo heerlijk deze koorts deze corona brengt – prachtig!

<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>

ik heb het vermoeden dat we deze week de creme de la creme van de nederlandse po\u00ebzie op pomgedichten mogen begroeten. wat een rijkdom aan taal bij een ronduit dichterlijk thema aangedragen door de liedjeszanger: \u2018De dag brengt ouderdom – De nacht brengt vreemde uren\u2026\u2019. <\/strong>hier kan de echte dichter mee uit de voeten, de nacht in, desnoods de dag. een heerlijk romantisch thema. en we verwelkomen deze week romantici bij uitstek – een Ditmar Bakker, een Annagriet Diesman en een Paul Bezembinder, een Elbert Gonggrijp.
beginnen we toch met het harde leven. Cartouche gewond geraakt bij een val in zijn eigen huis. \u201cNeus gebroken en mijn nek een soort whiplash opgelopen, maar alles sal reg kom, as ons almal…nietwaar? Dank voor het medeleven en de eerder bijgevoegde powezie kon ik er nog net uitpersen.\u201d – wensen wij van de pom – en ik mag namens alle dichters wel spreken – Cartouche van harte beterschap – we zijn niet van de doktors maar die neus zal regkom! en weet – “gewonde vogels zingen het mooiste lied” – vanmiddag in Grand Caf\u00e9 Genieten 020 vertolkt door Bjorn van Rozen en band en mijn persoon – aan jou opgedragen.

https:\/\/oost-online.nl\/events\/muziekcafe-oost-grand-cafe-genieten-2\/

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Cartouche


Cartouche – ja vooral \u2018de afstap\u2019\/het afstapje –  zorgt voor –  zo te zien voor veel ellende – nee grapje. een prachtgedicht – waarin de romantische draaimolen op volle toeren draait – aan is gezet door de dichter – en inderdaad – gewonde vogels zingen het mooiste lied – hier een prachtig lied gezongen door Cartouche: met name het \u2018niet te beschrijven stuk tussen de liefde en de leegte\u2019 en de regels die daarna komen – prachtig. Het grote verlangen meteen in de eerste regel een gegeven ( Dat het ooit zo ver zal komen) tot aan de laatste regel werkzaam – de laatste regel een volledige overgave (geen mij zonder jou). van ontwijken geen sprake – professor scherder propageert ontwijken – maar zolang de dichter er vol ingaat lezen we goddank de mooiste po\u00ebzie op basis van de diepste pijn opgeschreven. <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Cartouche (zwaar gewond) – geen mij zonder jou<\/li>
  • Petra Maria – waar jij en ik gedragen worden <\/li>
  • Frans Terken – het is ons leven uit de losse hand <\/li>
  • Paul Bezembinder – dat zijn muze hem nog iets onthullen wil<\/li>
  • Anke Labrie – een levenslang waarom <\/li>
  • Erika De Stercke – Onrust wakker jij aan <\/li>
  • Ditmar Bakker – geplaagd door nieuwe dromen <\/li>
  • Elbert Gonggrijp – Er is altijd wel iets om te verhelderen <\/li>
  • Annagriet Diesman – en ook ik ja, wij<\/li>
  • Rik van Boeckel – in pijnloze gelatenheid <\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n