{"id":14877,"date":"2020-03-09T06:30:31","date_gmt":"2020-03-09T05:30:31","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=14877"},"modified":"2020-03-09T06:30:33","modified_gmt":"2020-03-09T05:30:33","slug":"het-fenomeen-karin-beumkes-zij-schrijft-zo-dat-alles-de-wereld-de-dingen-de-mensen-de-natuur-de-waarheid-haar-kleur-aanneemt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/03\/09\/het-fenomeen-karin-beumkes-zij-schrijft-zo-dat-alles-de-wereld-de-dingen-de-mensen-de-natuur-de-waarheid-haar-kleur-aanneemt\/","title":{"rendered":"het fenomeen Karin Beumkes – zij schrijft zo dat alles, de wereld, de dingen, de mensen, de natuur, de waarheid haar kleur aanneemt"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

het fenomeen karin beumkes – zij schrijft zo dat alles, de\nwereld, de dingen, de mensen, de natuur, de waarheid haar kleur aanneemt<\/p>\n\n\n\n

nu op pomgedichten punt nl<\/p>\n\n\n\n

je hebt dichters die hard moeten werken en na verloop van tijd hebben ze hun gedicht – loon naar werken, loon na werken zeg maar. op texel is de dichter – de eilanddichter – \u00a0Roop zo een harde werker. de gedichten die op die manier tot stand zijn gebracht – \u00a0zijn veelal verzorgd, niets op aan te merken, je ruikt als het ware het zweet van de dichter tussen de lettergrepen door. de dichters van de noeste arbeid verkiezen het denken boven de bezieling – de ratio boven welk gevoel dan ook. je moet er van houden. als je niets anders kunt dan ga je er zelf van houden. een eigenschap hebben de noeste werkers vaak met elkaar gemeen – ze zakken in hun gedichten vaak af naar proza. daar moet je ook van houden. in proza kan de dichter zich makkelijk \u00a0verschuilen – de ratio kan van stal gehaald – in dit voorbeeld van het eiland. het kan ook anders – ware doortrapte fundamentale existenti\u00eble onontkoombare po\u00ebzie – in dit voorbeeld ook van het eiland texel – lees onze eigen karin beumkes – zij schrijft zo dat alles, de wereld, de dingen, de mensen, de natuur, de waarheid haar kleur aanneemt – wel aan moet nemen – zij schrijft door alles heen – het is die schoonheid in de po\u00ebzie die wij graag elke maandag hier op pomgedichten punt nl presenteren. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
In Aphrodite

<\/strong>Ik ruw je aan tot een opaal
uit mijn borsten groeien de lianen
je voegt je in mijn bekken. Kwijlt.
Dit doet zij met ons.

Het is het drinken van absint
het is het stervend terras van Van Gogh
het is een fragment uit een moment.

Wie daar niet ooit een keer wil wonen
is een half mens
misschien nog wel minder dan een half mens
maar daarom niet minder sympathiek.


Muziek: Bob Dylan-Sara<\/strong> https:\/\/youtu.be\/Ma7BK2MJNqo<\/a>


Liefs!
Karin<\/figcaption><\/figure>\n\r\n\t\t